Nas - Illmatic (1994)

Als je een nieuw genre checkt dan beluister je meestal toch eerst de classics. En als het echt niets voor jou is stem je gewoon. Wat is daar nu raar aan? De stemmen van niet Hip-Hop liefhebbers zijn bij Hip-Hop albums evenveel waard als die van ons.

Hij zegt helemaal niet dat hij het raar vind, maar dat ie het jammer vind.

Ok, maar tja, het is nu eenmaal zo. Ik zie dat hij inderdaad geen lage stemmen heeft bij albums die niet zijn genre zijn.

hands down, beste hip-hop plaat gemaakt.

Helaas, dat plekje heeft Enter the Wu-Tang bij me gekaapt

Dit dus. Toen ik Illmatic voor de eerste keer beluisterde was ik verkocht en nog steeds krijg ik elke keer kippevel als ik dit album beluister. Ondertussen misschien wel een paar honderd keer beluisterd en het album heeft geen geheimen meer voor mij.

The Genesis. De intro. Niet veel over te zeggen; iedereen ervaart the Genesis op een andere manier. Sommigen zeggen dat het meteen duidelijk was dat het een extreem hoogstaand album zou worden op basis van deze intro, anderen zijn van mening dat het je op het verkeerde been zet om je daarna te verrassen.

New York State of Mind. De beste openingstrack aller tijden op een hip-hop album. DJ Premier levert hier één van zijn beste beats af aller tijden; duister, grimmig en het heeft alles om Nas zijn verhaal te laten doen. Nas spit hier één van zijn beste verses aller tijden (2e verse, voor mensen die twijfelen). Ze zeggen dat een schilderij/foto meer zegt dan duizend woorden, maar met twee verses zegt Nas meer dan een fotograaf ooit zou kunnen.

Life's a Bitch wordt door sommigen gezien als een zwak moment op de plaat vanwege de Gap Band sample, maar die mening deel ik niet. AZ komt met de enige gast-verse hard op dit album. Is zijn verse sterker dan die van Nas? Ben er nog steeds niet over uit; voor beiden valt wat te zeggen, maar ook dit is lyrically een meesterwerkje.

The World Is Yours. Geproduceerd door Pete Rock met een sample van Ahmad Jamal. Vooral de 3e verse is erg sterk. Voor velen een hoogtepunt van de plaat. Ik ben één van de mensen die het hele album als een hoogtepunt ervaart, maar dit nummer is één van de betere van het album, en dat zegt wat.

Halftime. Een track samengesteld door Large Professor. Hij sampled hier drie tracks en het resultaat mag er zijn. Lyrically laat Nas zien wie hij is. Wat mensen vaak vergeten is dat dit nummer al in 1993 uitgebracht was op de soundtrack van de film 'Zebrahead'. Dit was voor veel mensen de 3e track die ze hoorden van Nas, en de eerste solotrack na Live At The Barbeque van Main Source en Back To The Grill van MC Serch. Laten zien wie hij is, dat doet hij met verve. Een ideale track op de helft van het album.

Memory Lane. DJ Premier laat ook hier zien wat hij kan. Een sample van Reuben Wilson geeft de track zijn identiteit. In mijn mening is de 2e verse van Nas op deze track zijn beste verse aller tijden en tegelijkertijd ook een top 3 verse binnen hip-hop aller tijden.

One Love is de door Q-Tip geproduceerde beat op dit album. De rapper/producer van A Tribe Called Quest en net zoals Nas een inwoner van Queens zorgt voor een spooky gevoel op de track. Je zou kunnen zeggen dat deze track meer de concepttrack is op het album. Storytelling in brief-vorm met een geniaal gedetailleerde 3e verse. Ook één van de sterkere tracks op dit album.

One Time 4 Your Mind is mijn minst favoriete track van Illmatic. Nas probeert hier een andere flow en naar mijn mening komt Nas hier minder uit de verf dan op de andere tracks van het album. Nog steeds een fantastische track en beat, en nog steeds is dit een track die beter is dan 95% van het overige werk van Nas. Geproduceerd door Extra P, goede beat maar ook niet zijn sterkste van het album.

Represent is zonder meer het hoogtepunt van DJ Premier op deze plaat. Zijn crate digging was fenomenaal, met een sample uit een stomme film uit 1924 (The Thief of Bagdad). Zeer innovatief. Nas vertelt hier over zijn eigen leven en zijn ervaring. Ook een bizar sterke track.

It Ain't Hard To Tell, met de sample van Human Nature van Michael Jackson, wederom geproduceerd door Large Professor. Ik vind de drums lekker maar het gaat natuurlijk om de saxofoon en de stem van MJ. Deze track lijkt het meest gemaakt voor een notering op de hitlijsten, met korte verses en uiteidelijk is het ook een single met video geworden. Zoveel bars uit de tekst zijn later gebruikt in andere verses, zowel van Nas zelf als ook door collega rappers. Een perfect einde van een bijna perfect album.

Zijn er minpunten aan het album? Zeer kleine. Het album duurt, zoals algemeen bekend, maar 40 minuten. 40 minuten waar hij een onvergetelijke indruk achterlaat, de blueprint legt voor de toekomst van hip-hop en de luisteraar verbijsterd achterlaat. 40 minuten perfecte muziek is naar mijn mening beter dan een uur van harde tracks zonder cohesie in lyrics, sequencing en beats.

Daarnaast is One Time 4 Your Mind iets minder dan de rest van het album, maar zoals gezegd, nog steeds beter dan 95% van de tracks die Nas ooit gemaakt heeft.

Nas was pas 20 of 21 toen het album uitkwam, en aangezien de productie van Illmatic al startte in 1992 is het helemaal een wonder dat een rapper die zo jong was als Nas destijds zo'n volwassen album af kon leveren. Naar verluidt is N.Y. State of Mind geschrijven op 17-jarige leeftijd.

In het kort, Nas neemt je mee als een journalist door de Queensbridge Housing Projects en beschrijft alles wat hij tegenkomt, en wat zijn rol daarin is.

Het is daarom des te jammer te zien wat er gebeurde na Illmatic, toen Nas een draai van 180 graden maakte in de hoop commercieel succesvoller te worden. Want commercieel gezien was Illmatic geen gigantisch succes. Het album is ondertussen platina (1.000.000 albums verkocht) en met It Was Written kreeg Nas wat hij verdiende: commercieel succes en hits.

En dat is niet omdat ik die niet luister. Ik luister veel variaties in muziek, maar omdat ik ben een hardcore hater zou ik daar nooit een stem uitbrengen. Ookal als ik het album heb geluisterd. Ook betwijfel ik of de meeste stemmers die een 0.5 of een 1 hebben gegeven het album hebben beluisterd...

Na het luisteren van een paar track op YouTube kan ik alleen maar concluderen dat de Nederlandse 'rappers' hier een puntje aan kunnen zuigen.

Vreemd om dit album te vergelijken met het werk van Nederlandstalige rappers. Zowel in Amerikaanse als in Nederlandse hiphop zijn er geslaagde en minder geslaagde albums verschenen.

Een van de beste Hip-hop albums ooit, zo niet de beste. Nas haalt hier het hoogst gehaalde niveau ooit en kan rappen over fantastische beats. Een meesterwerk

Hoezo..? Je kan toch gewoon kwaliteit van producties en vocalen vergelijken? Ik vind dat geeneen Nederlands hiphop album kan tippen aan Illmatic als je met beide rekening houdt. Alleen de producties van Delic vind ik af en toe beter, maar de raps van Nas hier... Pfiewww .

Halftime is zo lekker jazzy

Toen ik dit album gekocht had n.a.v. de positieve reacties, die ik o.a. hier gelezen heb over de cd, was ik een beetje teleurgesteld.
Ik was teleurgesteld omdat ik veel meer verwachtte van het album dan wat ik hoorde en zat te denken aan een sterretje of 3.
Echter 2 maanden geleden zette ik hem opnieuw op toen ik op de fiets zat en het leek ineens een ander album! De genialiteit die ik eerder totaal gemist had sloeg in als een bom. Dit album klopt gewoon helemaal qua tekst, beats en lengte.
Geweldig debuutalbum van Nas en ik weet wel bijna zeker dat het een plaats krijgt in mijn top 10.

5 sterren

Hoge verwachtingen zijn (bijna) altijd dodelijk. Bij de 2e luisterbeurt had je daar geen last van. Of je was de eerste keer misschien dronken of zo!

Deze boot moet ik gemist hebben .. ondanks het niet mijn genre is luistert het wel makkelijk.
3*
Maar om nu zo hoog te staan in de top 250 boven talloze superplaten, das er teveel aan.

Je zegt het al: het is niet je genre. Dus dan kan je ook niet of in ieder geval moeilijker beoordelen of die hoge notering terecht is. Zelf hoor ik alle ingrediënten voor een topplaat. Geweldige beats, zeer sterke teksten, en een flow om u tegen te zeggen. Ik zou zeggen: probeer eens wat 'objectiever' naar die dingen te luisteren.

Ligt eraan wat jij onder superplaten verstaat. Ik vind dit een superplaat, bijvoorbeeld.

Ik niet, eigenlijk. Er zijn genoeg cd's in dit genre die mij enorm weten te boeien (Monkey Barz, Black Snow, Enter the Wu-Tang, Madvillainy, ...) maar deze vind ik te wisselvallig. Sowieso prachtige teksten, en een erg goede stem van Nas, maar het zijn hier toch de beats die te vaak tegenzitten. De eerste drie nummers zijn enorm goed (vooral Life's a Bitch dan), maar met nummers als The World is Yours en One Love (dieptepunt) kan ik echt niets... Represent is dan wel weer een toppertje.

Hoe kan je One Love als dieptepunt zien..

Sorry

Lolly?

Maar om antwoord te geven op je vraag; nee man sorry, ik ben niet van die kant.

En dan ook nog eens echt niets kunnen met The World Is Yours...

Ieder zijn mening he.

Teken van wansmaak, helaas.

Op The World is Yours rapt Nas goed, maar de beats en het refrein (refrein?) halen er enorm de vaart uit. Ik zou zelfs bijna het woord 'zeurderig' gebruiken.

Idem bij One Love, het continu herhalen van de titel irriteert mij meer dan het goed doet. En dan mag Nas nog zo goed rappen als hij wilt, echt redden kan hij het niet.

Ik ben het helemaal eens met Bennerd met deze 2 punten.

Mee eens in het geval van One Love, dat refrein van The World is Yours vind ik juist wel lekker, maar bij One Love is het inderdaad flink irritant. Dat heb ik eerlijk gezegd ook bij Life's a Bitch. De rest van het album is erg geniaal. Schande dat ik dit niet eerder kende (door mijn zeer beperkte kennis van de wat meer "mainstream" (?) muziek).

Ik ben een groot fan van deze plaat, maar met The World is Yours kan ik niks, is een beetje meer van hetzelfde. Halftime lijkt er een beetje op, maar die vind ik veel beter.

Ik vind dat er teveel verschillen zijn tussen beide om te kunnen vergelijken. Bovendien vind ik het onzinnig om het ene boven het ander te plaatsen.

Het is het eerste hip-hop album dat voorkomt in de top-250, het gemiddelde is 4,20* uit ruim 800 stemmen en het staat bij vele gebruikers (die ik vaak wel zie als kenners) hoog genoteerd in hun top-10 en er wordt eigenlijk overal lovend over dit album gesproken (soms zelfs als beste ooit bekroond). Ik weet dat smaken verschillen, maar hier kun je bijna niet omheen zou je zeggen. Ik wel tenminste... en toch is het mij nog nooit gelukt mijn volledige aandacht te houden voor tenminste 3 nummers, terwijl ik Nas muziek over het algemeen wel kan waarderen... Ik zie 'het goede' ook wel in dit album, maar de klassieker heb ik nog nooit ontdekt.

Ik zal dit eerst nog eens een hele goed kans geven, want ik weet wel zeker dat hij dit verdiend!

Probeer dit album eens op te leggen terwijl je de teksten meeleest, dat zou het interessanter kunnen maken.