Nas - Illmatic (1994)

Kan inderdaad alleen maar tegenvallen in vergelijking met deze, maar het zou alsnog dope worden. Ze zouden het dan gewoon niet Illmatic 2 moeten noemen, ook al zou die naam natuurlijk op zich al geld opbrengen.

Het beste album ooit gemaakt!
Zo, mooie opening.
Illmatic is mijn favoriete album omdat elke track goed is, en ook echt goed. Beats van Premier, Q-Tip, Large Professor en Pete Rock en rhymes van Nas, wat een dodelijk goede combinatie.
Nas is hier echt nog nieuw en het album is zo puur als het maar kan, geen greintje commercie is hier te vinden. De rijmschema's zijn ongeëvenaard, alleen Ready To die komt vind ik in de buurt. Maar Illmatic brengt diepere lyrics. Of het nou over de grauwe situatie in Queensbridge gaat, of wanneer Nas aan het braggen is, of wanneer hij een positieve boodschap uit. Elk nummer is een juweeltje. Daarom heeft het hier ook geen zin voor mij om favoriete tracks te gaan noemen, ik zou ze allemaal noemen.
Er zijn zoveel quotes uit dit album te halen en de beats zijn één voor één subliem.
Dit album heeft er voor gezorgd dat ik real hip hop ben gaan waarderen en is het belangrijkste album voor mij geweest.
Ik hoop dat ik ooit een album kan vinden waar ik net zo enthousiast over ben.

Omdat je hem zo leuk vind

Voor mij is dit een van de drie gruwlijkste albums die ik tot nu toe heb gehoord. De producties, teksten, flow, het hele plaatje is gewoon perfect. Nas is na dit album wel steeds slechter geworden naar mijn mening, maar dat heeft heir eigenlijk niks mee te maken mijn lievelings tracks Halftime en It aint hard to tell.
5 dikke sterren(omdat ik niet meer kan geven )

Wat een gruwelijk vet album is dit toch..
Ook één van de weinige albums met een goede intro

Dit is gewoon een oorgasme van de intro tot aan 'It ain't hard to tell'(niet de re-issue versie dus, met al die remixes, daar moet ik niks van hebben). Tevens in mijn mening Premier's beste werk. Nas spit op dit album nog gretig, in tegenstelling tot zijn meer recentere albums.
5*

Beste album ooit... period.
Iedere track is stuk voor stuk geniaal, maar als ik een minste aan moet wijzen dan word het toch One Time 4 Your Mind, die beat vind ik ietsjes minder dan de rest, maar nog steeds astrominabel nivo.
Ik hoor wel eens mensen dit oldskool noemen.
Vind ik niet, dit is 100% tijdloos.
Zelfs de intro was geniaal, en die clips zijn gewoon keiharde swagger in videoformaat.
In de intro word je de subway ingesleurd en gedropt in Queens Bridge en daar volgt NY State of Mind op, de beste track om op die magische intro aan te sluiten.
Daarna komt het relaxte Life's A Bitch wat weer naadloos aansluit op NY STate of Mind.
The World is YOurs met die geniale Scarface-like clip heeft een heerlijke chille beat.
One Love is uniek... zoals Nas uniek is op Stillmatic met de track Rewind waar hij achterstevoren vertelt doet hij het op zijn debuut album door te vertellen in de vorm van een brief, geniaal bedacht.
Daarna volgen One Time 4 Your Mind en Represent, met dat geniale refreintje en dan It Aint Hard To Tell... wat me meteen doet denken aan halftime, en dat is zeker een goed iets, die beat vind ik geweldig en Halftime is een van me favo tracks.
Met halftime word het weer wat actiever... met de beste line ooit of een van de beste: Cause I'm as ill as a convict who kills for phone time
geniaal.
Memory Lane is dan weer een relaxter nummer waar niets op aan te merken valt.
Anywayz ik wil 5.5* geven maar dat laat MuMe mij niet toe dan moet Nas genoegen nemen met maar 5*

Nou, nou, jij durft. Best een aardig hiphopalbum, maar beste album ooit? Je moet kennelijk nog veel mooie albums ontdekken. Jij was toch diegene die vorige week nog nooit van Air gehoord had en nu Moon Safari in zijn Top Tien heeft staan? Toch? Ik bedoel maar....

Tuurlijk is dit het beste album ooit, hij moet nog veel ontdekken maar jij moet nog veel leren

Sowieso beste hip-hop album ooit. En het hoort wel bij de beste 10 albums ooit. Vind ik. Maar ik heb ook nog veel te ontdekken.

Dat was toeval ik luisterde niet zo veel electronic.

Ik denk dat als hiphop je favoriete genre is het niet zo raar is dat je dit het beste album ooit vind.

Voor mij is dit ook het beste album ooit gemaakt, al is dat eigenlijk een rare bewering aangezien ik lang niet alle gemaakte albums ken. Maar binnen de muziek die ik ken vind ik dit het beste album, vandaar ook de nr. 1 positie in mijn top 10.

Nou doe je eigenlijk hetzelfde als Ceasar

Muziek bestaat niet uit feiten. Dat achter Illmatic een cultuur schuilt en achter Air niet heeft helemaal niks te maken met "dieper raken" van een bepaald album.

En het is belachelijk om vanuit jouw persoon te beoordelen dat Illmatic "mensen dieper raakt" dan Air. Dat jij Illmatic beter vind is iets heel anders.

Je hebt inderdaad types die het hiphop-genre te serieus nemen en het als een soort van religie beschouwen. Ze zijn meestal òf 15 jaar oud òf wereldvreemd, of beide. Maar wellicht zijn dat soort types ook te vinden bij andere muziekgenres.

Ben het overigens eens met JustiFicatioN. Die hele 'hiphop raakt je dieper dan electro' discussie is gay en irrelevant.

Edit: haha, nu wordt de Bijbel erbij gehaald, ik wist het!

Nou, ik heb dit album ook op 5* staan, maar voor mij is hip-hop niks meer dan een muziekgenre hoor. Jaja, ik weet het van de elementen, breakdance en graffiti enzo. Maar voor mij is er in hip-hop alleen de muziek. Ik leef geen hip-hop, ik luister het gewoon, en ik vind het goed, of ik vind het niet goed. Dus voor mij gaat Air wat de betreft net zo diep als Nas.

Als ik het goed heb begrepen vond JustiFicatioN dat jij (net als Ceasar) je mening als een feit verkondigde. Daarom citeerde hij net dat stukje. Het ging hem volgens mij niet om de inhoud, maar de manier waarop je het neerschreef.

Prima plaat met een heel eigen sound, maar niet het beste hip hop album ooit voor mij. Mijn voorkeur gaat toch meer uit naar tupac en dre. NY State of mind is trouwens wel een supertrack...zit errug goed in elkaar.

In datzelfde bericht stel jij dat hiphop in vergelijking met electro meer diepgang heeft op vlak van cultuur en beleving alsof dat een feit is. JustiFicatioN reageert daarop om dezelfde redenen als voorgaande: 'En het is belachelijk om vanuit jouw persoon te beoordelen dat Illmatic "mensen dieper raakt" dan Air.'

Die bijdehante opmerking over een cursus begrijpend lezen zal ik maar negeren, je ziet er wellicht zelf de ironie van in.

Heb mijn berichten maar weg gehaald, telkens weer hetzelfde moeten uitleggen wordt een beetje vermoeiend.

Hiphop is jarenlang mijn tweede genre geweest. Ik heb hiphop 'erbij' geluisterd, vooral als ik in de stemming ervoor was. De laatste tijd ben ik weer in een hiphopstemming. Toch kende ik Illmatic nog niet. Ik heb hem tijdenlang in de toplijst zien staan, maar ik bleef van voor 2000 alleen nog maar de hits van 2Pac en Biggie draaien en voor de rest hiphop van er na.

Eergisteren gaf ik Illmatic een eerste kans. Sprakeloos. Je krijgt een gevoel, de muziek neemt je mee en vormt een beeld. Ik heb niet inhoudelijk naar teksten geluisterd, maar je zit al meteen in je eigen beeld van New York jaren 90.

Voor een eerste luisterbeurt een goede indruk en meteen de reden dat ik hem nog drie keer draaide in de uren er op volgend. Inmiddels is Illmatic op mijn iPod aanwezig voor de nodige classic EastCoast muziek. Ik blijf het ook maar opzetten.

Vandaag heb ik Illmatic weer een paar keer gedraaid en hij wordt met de keer beter. Het is oldschool en tijdloos tegelijk, onmogelijk maar waar.

Ja ik heb hem nu ook al 30x ofzo volledig gehoord achter elkaar en het blijft beter worden.

Nou heb ik Illmatic vandaag weer drie keer beluisterd en ik kom tot de conclusie dat het alle hiphopalbums die ik tot nu toe heb beluisterd heeft overtroffen.

Er staat gewoon geen enkele overbodige seconde op. Cd's rond de 40 minuten vind ik persoonlijk ideaal, de meeste hiphopalbums zijn mij iets te lang. Illmatic is (momenteel) mijn perfecte hiphopplaat.

van 4,5* naar 5*

Inderdaad, CD's rond de 40 minuten heersen

Ehm, niet mee eens....check bijvoorbeeld deze: Pete Rock & CL Smooth

Ik vind wel dat sommige albums beter zonder een paar slechte(re) nummers hadden kunnen uitkomen. Maar als alle nummers goed zijn, vind ik een langere speeltijd juist ideaal.

Klopt, geef mij maar een album van een dik uur met gruwlijk tracks dan een album van 40 minuten. Hoe meer vette muziek hoe beter.

Ik ben niet thuis in de hiphop, maar deze plaat vind ik erg lekker. Ik denk dat de korte speelduur inderdaad juist bijdraagt aan de kracht van de plaat. Meer tijd heeft Nas ook niet nodig..

Ik vind het jammer dat albums zoals illmatic alle klappen van hip-hop haters opvangen. Als je kijkt naar de stemmen zijn er mensen die 0.5 op dit album hebben gestemd. Dan denk ik ten eerste heb je het wel geluisterd en ten tweede als je het hebt beluisterd en je vindt het zo slecht waarom stem je dan nog? Spijtig dat zo'n prachtig/geniaal album als dit waar nog steeds niks op aan te merken valt.

Om dezelfde reden als waarom jij op Ali B en Lil Wayne hebt gestemd misschien?

Als er één album tegen een klapje kan dan is het Illmatic wel. Bovendien staat er tegenover dat de mensen die het wel mooi vinden Illmatic altijd zullen herinneren als het begin van hun liefde voor hiphop.