Nas - Illmatic (1994)
mijn stem
1495 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Columbia
-
The Genesis (1:45)
-
N.Y. State of Mind (4:54)
-
Life's a Bitch (3:30)
met AZ
-
The World Is Yours (4:50)
met Pete Rock
-
Halftime (4:20)
-
Memory Lane (Sittin' in da Park) (4:08)
-
One Love (5:25)
met Q-Tip
-
One Time 4 Your Mind (3:18)
-
Represent (4:12)
-
It Ain't Hard to Tell (3:22)
-
Life's a Bitch [Remix] * (3:00)
met AZ
-
The World Is Yours [Remix] * (3:56)
met Pete Rock
-
One Love [Remix] * (5:10)
met Q-Tip
-
It Ain't Hard to Tell [Remix] * (3:27)
-
On the Real * (3:26)
-
Star Wars * (4:08)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur:
39:44
(1:02:51)
- nummer 25 in de top 250
0
geplaatst: 4 maart 2014, 17:18 uur
Een goed Hip-Hop album hoort de sfeer van de straat weer te geven.
Je moet het gevoel hebben dat je door een wijk loopt, en je niet helemaal op je gemak voelt.
Nagekeken worden door boze blikken van gangleden, terwijl aan de overkant een prostitué je juist goed keurend bekijkt.
Haar blik op kruishoogte.
Niet gericht op de dikte van je geslachtsdeel, maar op de dikte van je portemonnee.
Hier hoor je niet thuis.
New York is geen plek voor een blanke Europeaan om te wonen.
Hier lopen geen Alie B’s en Gers Pardoel rond.
Dit is geen plek waar je na de middelbare school de keuze maakt om in plaats van verder te leren voor architect fulltime Hip Hopper te worden.
Keuzes maak je om te overleven.
Tenminste als je de mogelijkheid hebt om te overleven.
Geld maak je in het drugscircuit.
Als je via de muziek carrière maakt dan ben je een van de gelukkigen.
Hoe dan ook, je hoort je afkomst niet te verloochenen.
Ondanks een grote auto en veel gouden kettingen.
Dat hoort voor mij een goed Hip Hop album uit te stralen.
Voldoet Illmatic hier aan?
Helemaal.
Je moet het gevoel hebben dat je door een wijk loopt, en je niet helemaal op je gemak voelt.
Nagekeken worden door boze blikken van gangleden, terwijl aan de overkant een prostitué je juist goed keurend bekijkt.
Haar blik op kruishoogte.
Niet gericht op de dikte van je geslachtsdeel, maar op de dikte van je portemonnee.
Hier hoor je niet thuis.
New York is geen plek voor een blanke Europeaan om te wonen.
Hier lopen geen Alie B’s en Gers Pardoel rond.
Dit is geen plek waar je na de middelbare school de keuze maakt om in plaats van verder te leren voor architect fulltime Hip Hopper te worden.
Keuzes maak je om te overleven.
Tenminste als je de mogelijkheid hebt om te overleven.
Geld maak je in het drugscircuit.
Als je via de muziek carrière maakt dan ben je een van de gelukkigen.
Hoe dan ook, je hoort je afkomst niet te verloochenen.
Ondanks een grote auto en veel gouden kettingen.
Dat hoort voor mij een goed Hip Hop album uit te stralen.
Voldoet Illmatic hier aan?
Helemaal.
0
geplaatst: 4 maart 2014, 18:29 uur
Ik heb dus net geleerd dat heel wat Hip Hop albums die ik als goed heb bestempeld eigenlijk helemaal niet zo goed zijn.
Balen.
Balen.
0
geplaatst: 4 maart 2014, 18:44 uur
Op het laatst geef ik wel aan dat voor mij een goed Hip Hop album daar aan moet voldoen.
Had ik misschien ook in de eerste zin moeten doen.
Maar......
De albums van Public Enemy die ik goed vind ademen die sfeer in ieder geval uit.
Niet voor niks werd er bij deze soundtrack Do the Right Thing (1988) voor een opener van deze band gekozen.
Hetzelfde gevoel van het broeierige heb ik ook bij de eerste albums van Cypress Hill.
Eminem en Beastie Boys stralen voor mij ook het gevoel van de straat uit.
Geaccepteerd worden door andere Hip Hoppers, en je ontwikkelen via battles.
Voor mij klopt het gevoel dus wel, maar je hebt zeker een punt.
Had ik misschien ook in de eerste zin moeten doen.
Maar......
De albums van Public Enemy die ik goed vind ademen die sfeer in ieder geval uit.
Niet voor niks werd er bij deze soundtrack Do the Right Thing (1988) voor een opener van deze band gekozen.
Hetzelfde gevoel van het broeierige heb ik ook bij de eerste albums van Cypress Hill.
Eminem en Beastie Boys stralen voor mij ook het gevoel van de straat uit.
Geaccepteerd worden door andere Hip Hoppers, en je ontwikkelen via battles.
Voor mij klopt het gevoel dus wel, maar je hebt zeker een punt.
0
geplaatst: 4 maart 2014, 18:57 uur
Ik snap wel wat je bedoeld hoor, hoewel ik bij geen van de artiesten die je opnoemt hetzelfde gevoel krijg als bij Illmatic. Niet zozeer dat ik die artiesten beter of slechter vind, maar ze hebben toch zeker wel een andere sound naar mijn mening. Ze vertellen ook hele andere verhalen, hoewel er zeker overeenkomsten tussen de verschillende artiesten zijn.
0
geplaatst: 4 maart 2014, 19:07 uur
De sound is zeker verschillend; gelukkig wel!
Genoeg variatie tussen de artiesten.
Maar ik vind dat ik een album van Nas met zo'n hoge beoordeling zeker eens moet beluisteren.
Van Nas was ik alleen bekend met de nummers If I Ruled the World en Hip Hop Is Dead.
Prima nummers, maar zoals bij veel artiesten (niet alleen Hip Hop), komt een album in zijn totaal sterker over, dan alleen een paar losse nummers.
Zo ook bij dit album.
Verder ben ik dan weer niet zoveel in Hip Hop thuis om dit album met een punt te beoordelen, heb het ook niet origineel in bezit, maar geluisterd via Spotify.
Genoeg variatie tussen de artiesten.
Maar ik vind dat ik een album van Nas met zo'n hoge beoordeling zeker eens moet beluisteren.
Van Nas was ik alleen bekend met de nummers If I Ruled the World en Hip Hop Is Dead.
Prima nummers, maar zoals bij veel artiesten (niet alleen Hip Hop), komt een album in zijn totaal sterker over, dan alleen een paar losse nummers.
Zo ook bij dit album.
Verder ben ik dan weer niet zoveel in Hip Hop thuis om dit album met een punt te beoordelen, heb het ook niet origineel in bezit, maar geluisterd via Spotify.
0
geplaatst: 5 maart 2014, 08:10 uur
deric raven schreef:
(verhaal)
(verhaal)
Sorry maar, hoewel poetisch omschreven, wat een onzin tekst.
Een goed hiphop album kan ook juist goed zijn door de niet grauwe setting, of door de politiek kritische teksten, of door hele dope scratches tussen pompende beats.
Alsof alle hiphop maar gangsta en straat is of zo.
En sinds wanneer is New York geen plek voor blanken om te wonen, lol.
En mocht je bedoelen de ghetto's, wat dacht je van alle latino bendes?
Maar eens dat Illmatic het straat leven goed uitstraalt, daar niet van...
0
geplaatst: 17 maart 2014, 11:25 uur
Het is mij nog gelukt een golden edition te vinden op 24 karaats cd van dit legendarische album. Een 24 karaats cd met een extra goed geluid en een fraai boekwerk erbij. Daarin kan je lezen dat de verschillende meestal steengoede nummers 4 verschillende producers hebben. Zo is het geweldige N.Y. State of Mind geproduceerd door DJ Premier (net als Memory Lane & Represent) en die andere topper Life's a Bitch (and then you die) door L.E.S. & NAS. Daarop hoor je trouwens die mooie trompet. En Pete Rock doet niet alleen mee op het sterke The World Is Yours, hij produceert het nummer ook en gebruikt een briljante typische sample.
Large Professor produceert de drie nummers met de wat steviger beats, waaronder de uitstekende single Halftime. Het meer jazzy One Love wordt gedaan door Q-Tip en daar gaan we logischerwijs wat in de richting van ATCQ.
Zelf heb ik een lichte voorkeur voor side A van de LP: NY State of Mind, Life's a Bitch, The World is Yours & Halftime: wat een stapel fantastische songs! Maar ja, side B is natuurlijk ook errug goed.
Door al die verschillende invalshoeken is dit ook een gevarieerd album geworden, maar NAS is leading hier met een geweldige flow en daardoor is het album wel een mooi geheel. Mede dankzij al die topproducers, de indringende teksten over het (over-)leven in New York (het album is niet voor niets opgedragen aan 14 (!) overleden bekenden) is dit een absoluut topalbum geworden en niet alleen in de hiphop geschiedenis.
Large Professor produceert de drie nummers met de wat steviger beats, waaronder de uitstekende single Halftime. Het meer jazzy One Love wordt gedaan door Q-Tip en daar gaan we logischerwijs wat in de richting van ATCQ.
Zelf heb ik een lichte voorkeur voor side A van de LP: NY State of Mind, Life's a Bitch, The World is Yours & Halftime: wat een stapel fantastische songs! Maar ja, side B is natuurlijk ook errug goed.
Door al die verschillende invalshoeken is dit ook een gevarieerd album geworden, maar NAS is leading hier met een geweldige flow en daardoor is het album wel een mooi geheel. Mede dankzij al die topproducers, de indringende teksten over het (over-)leven in New York (het album is niet voor niets opgedragen aan 14 (!) overleden bekenden) is dit een absoluut topalbum geworden en niet alleen in de hiphop geschiedenis.
0
geplaatst: 18 maart 2014, 05:33 uur
De producers zijn stuk voor stuk de creme de la creme van de hiphop scene: DJ Premier (als je de stijl digt zoek CD's van Gangstarr), Pete Rock en Large Professor. Allemaal gasten die inmiddels hun sporen hebben verdiend. Als ik 1 van hen in een boekje zie staan, weet ik dat productie wise het wel vet moet zijn. Bij Premier kan hij zelfs slechte rappers goed doen klinken, zie Group Home album bijvoorbeeld
0
geplaatst: 30 maart 2014, 22:43 uur
deric raven schreef:
(verhaal)
(verhaal)
Dit is by far de grootste onzin die ik ooit heb gelezen. Een Nederlands orakel vertelt ons gewone stervelingen wat wel en niet hiphop is. Hiphop is een cultuur, rap de muziekvorm. Verdiep je eens in de historie man, in plaats van dit soort nonsens te raaskallen.
Ik kan tientallen classics (of net-niet-classics) opnoemen die totaal niet gaan over wat jij omschrijft maar geen haar minder of meer 'hiphop' zijn dan deze plaat.
Ook grappig dat je Public Enemy aanhaalt, wat in mijn ogen mijlenver staat van wat Illmatic is; hoezo hetzelfde gevoel? Public Enemy was een groep die zijn hoogtijdagen in de jaren '80 kende door hun maatschappijkritische teksten waar Illmatic een soort van street documentaire is van een tiener uit Queens. Ook je voorbeelden Cypress Hill (pure Westcoast/alternative hiphop) en Eminem (behoeft geen uitleg) raken totaal niks aan van Illmatic of Public Enemy.
Nogmaals, dit is de grootste nonsens die ik ooit heb gelezen hier. Ik heb repsect voor ieders mening, maar ga ons niet de les lezen over wat wel en niet hiphop is. Je praat alsof je die zaken die je opnoemt dagelijks zelf meemaakt, maar helaas; New York is geen plek voor een (blanke) Europeaan.
0
panjoe (moderator)
geplaatst: 31 maart 2014, 15:08 uur
Ik vind het wel een mooie omschrijving van hoe hij dit album ervaart, als baken binnen de geschiedenis van de hiphop. Hij zegt toch ook niet dat dit voor iedereen zo moet zijn?
0
geplaatst: 31 maart 2014, 18:12 uur
Ik vind het wel een mooi stuk van Deric!
ikzelf kan er me niet volledig invinden, maar het is mooi verteld en ik begrijp zijn standpunt.
ikzelf kan er me niet volledig invinden, maar het is mooi verteld en ik begrijp zijn standpunt.
0
geplaatst: 1 april 2014, 04:30 uur
Oortrommel schreef:
Dit is by far de grootste onzin die ik ooit heb gelezen. Een Nederlands orakel vertelt ons gewone stervelingen wat wel en niet hiphop is. Hiphop is een cultuur, rap de muziekvorm. Verdiep je eens in de historie man, in plaats van dit soort nonsens te raaskallen.
Ik kan tientallen classics (of net-niet-classics) opnoemen die totaal niet gaan over wat jij omschrijft maar geen haar minder of meer 'hiphop' zijn dan deze plaat.
Ook grappig dat je Public Enemy aanhaalt, wat in mijn ogen mijlenver staat van wat Illmatic is; hoezo hetzelfde gevoel? Public Enemy was een groep die zijn hoogtijdagen in de jaren '80 kende door hun maatschappijkritische teksten waar Illmatic een soort van street documentaire is van een tiener uit Queens. Ook je voorbeelden Cypress Hill (pure Westcoast/alternative hiphop) en Eminem (behoeft geen uitleg) raken totaal niks aan van Illmatic of Public Enemy.
Nogmaals, dit is de grootste nonsens die ik ooit heb gelezen hier. Ik heb repsect voor ieders mening, maar ga ons niet de les lezen over wat wel en niet hiphop is. Je praat alsof je die zaken die je opnoemt dagelijks zelf meemaakt, maar helaas; New York is geen plek voor een (blanke) Europeaan.
(quote)
Dit is by far de grootste onzin die ik ooit heb gelezen. Een Nederlands orakel vertelt ons gewone stervelingen wat wel en niet hiphop is. Hiphop is een cultuur, rap de muziekvorm. Verdiep je eens in de historie man, in plaats van dit soort nonsens te raaskallen.
Ik kan tientallen classics (of net-niet-classics) opnoemen die totaal niet gaan over wat jij omschrijft maar geen haar minder of meer 'hiphop' zijn dan deze plaat.
Ook grappig dat je Public Enemy aanhaalt, wat in mijn ogen mijlenver staat van wat Illmatic is; hoezo hetzelfde gevoel? Public Enemy was een groep die zijn hoogtijdagen in de jaren '80 kende door hun maatschappijkritische teksten waar Illmatic een soort van street documentaire is van een tiener uit Queens. Ook je voorbeelden Cypress Hill (pure Westcoast/alternative hiphop) en Eminem (behoeft geen uitleg) raken totaal niks aan van Illmatic of Public Enemy.
Nogmaals, dit is de grootste nonsens die ik ooit heb gelezen hier. Ik heb repsect voor ieders mening, maar ga ons niet de les lezen over wat wel en niet hiphop is. Je praat alsof je die zaken die je opnoemt dagelijks zelf meemaakt, maar helaas; New York is geen plek voor een (blanke) Europeaan.
Ik kan me hier wel in vinden...de vergelijkingen zijn echt enorm ver gezocht. Nas, Cypress, Beastie Boys en Eminem???? Cypress is een totaal andere sound en onderstreept in zowat niks wat je bij Nas opnoemde. Beastie Boys is zelfs nog veel verder weg, omdat ze veel aan woordplay doen maar meer op een lollige manier en vooral bekend staan om de instrumentale creativiteit en de jam-feel.
Beastie Boys heeft helemaal niks met street-hiphop te maken, ook niks met ghetto-gangsta etc.
Het is eigenlijk hele positieve hiphop en ze doen veel meer met de turntables kwa scratch werk.
Eminem is kwa geluid ook mijlenver. Public Enemy inderdaad ander geluid, veel meer social critical, veel agressiever.
Vervolgens worden eerder genoemde acts geroemd door battles???
Alleen Eminem is een echte battle mc, BB is het nooit geweest en hebben volgens mij nog nooit een diss track gedropt zelfs. Cypress had weliswaar beef met Ice Cube/West Side Connection maar hebben nooit props gehad voor hun battle skills...de diss naar WC was ook treurig. BReal en Sen Dog, ik heb nog nooit gelezen dat ze geroemd werden voor hun battle skills lol
Echte battle acts buiten Eminem zijn Jin, Chino XL, Canabis, Big L etc.
Voor de rest wel mooi dat iemand zich in hiphop interesseert en dat deelt, zie het zo ik weet geen drol van singer song writer en ga je vertellen dat Damien Rice de leermeester is van Neil Young en dat Tracy Chapman zo'n verschrikkelijk positieve stem heeft en geroemd wordt door haar instrumentale veelzijdigheid
New York is geen plek voor een blanke Europeaan? Wat is dat voor onzin dan?
New York is een enorm grote stad met een melting pot van culturen en ik weet niet hoeveel wijken.
In wat is het geen plek voor een blanke dan? dat statement is echt bullshit, zelfs nog vreemder dan het hele stuk van Deric
Ik neem dat jij (Oortrommel) uit Queens komt, born and raised?
0
geplaatst: 1 april 2014, 21:49 uur
Shelter schreef:
Ik kan me hier wel in vinden...de vergelijkingen zijn echt enorm ver gezocht. Nas, Cypress, Beastie Boys en Eminem???? Cypress is een totaal andere sound en onderstreept in zowat niks wat je bij Nas opnoemde. Beastie Boys is zelfs nog veel verder weg, omdat ze veel aan woordplay doen maar meer op een lollige manier en vooral bekend staan om de instrumentale creativiteit en de jam-feel.
Beastie Boys heeft helemaal niks met street-hiphop te maken, ook niks met ghetto-gangsta etc.
Het is eigenlijk hele positieve hiphop en ze doen veel meer met de turntables kwa scratch werk.
Eminem is kwa geluid ook mijlenver. Public Enemy inderdaad ander geluid, veel meer social critical, veel agressiever.
Vervolgens worden eerder genoemde acts geroemd door battles???
Alleen Eminem is een echte battle mc, BB is het nooit geweest en hebben volgens mij nog nooit een diss track gedropt zelfs. Cypress had weliswaar beef met Ice Cube/West Side Connection maar hebben nooit props gehad voor hun battle skills...de diss naar WC was ook treurig. BReal en Sen Dog, ik heb nog nooit gelezen dat ze geroemd werden voor hun battle skills lol
Echte battle acts buiten Eminem zijn Jin, Chino XL, Canabis, Big L etc.
Voor de rest wel mooi dat iemand zich in hiphop interesseert en dat deelt, zie het zo ik weet geen drol van singer song writer en ga je vertellen dat Damien Rice de leermeester is van Neil Young en dat Tracy Chapman zo'n verschrikkelijk positieve stem heeft en geroemd wordt door haar instrumentale veelzijdigheid
New York is geen plek voor een blanke Europeaan? Wat is dat voor onzin dan?
New York is een enorm grote stad met een melting pot van culturen en ik weet niet hoeveel wijken.
In wat is het geen plek voor een blanke dan? dat statement is echt bullshit, zelfs nog vreemder dan het hele stuk van Deric Ik neem dat jij (Oortrommel) uit Queens komt, born and raised?
Ik kan me hier wel in vinden...de vergelijkingen zijn echt enorm ver gezocht. Nas, Cypress, Beastie Boys en Eminem???? Cypress is een totaal andere sound en onderstreept in zowat niks wat je bij Nas opnoemde. Beastie Boys is zelfs nog veel verder weg, omdat ze veel aan woordplay doen maar meer op een lollige manier en vooral bekend staan om de instrumentale creativiteit en de jam-feel.
Beastie Boys heeft helemaal niks met street-hiphop te maken, ook niks met ghetto-gangsta etc.
Het is eigenlijk hele positieve hiphop en ze doen veel meer met de turntables kwa scratch werk.
Eminem is kwa geluid ook mijlenver. Public Enemy inderdaad ander geluid, veel meer social critical, veel agressiever.
Vervolgens worden eerder genoemde acts geroemd door battles???
Alleen Eminem is een echte battle mc, BB is het nooit geweest en hebben volgens mij nog nooit een diss track gedropt zelfs. Cypress had weliswaar beef met Ice Cube/West Side Connection maar hebben nooit props gehad voor hun battle skills...de diss naar WC was ook treurig. BReal en Sen Dog, ik heb nog nooit gelezen dat ze geroemd werden voor hun battle skills lol
Echte battle acts buiten Eminem zijn Jin, Chino XL, Canabis, Big L etc.
Voor de rest wel mooi dat iemand zich in hiphop interesseert en dat deelt, zie het zo ik weet geen drol van singer song writer en ga je vertellen dat Damien Rice de leermeester is van Neil Young en dat Tracy Chapman zo'n verschrikkelijk positieve stem heeft en geroemd wordt door haar instrumentale veelzijdigheid
New York is geen plek voor een blanke Europeaan? Wat is dat voor onzin dan?
New York is een enorm grote stad met een melting pot van culturen en ik weet niet hoeveel wijken.
In wat is het geen plek voor een blanke dan? dat statement is echt bullshit, zelfs nog vreemder dan het hele stuk van Deric
Ik neem dat jij (Oortrommel) uit Queens komt, born and raised? Hij vergeet ook nog één niet onbelangrijk ding te vermelden (wat hij waarschijnlijk niet eens weet) en dat is dat hiphop is ontstaan in de tijd dat de picture die hij schetst inderdaad zo was in New York. We hebben het dan over eind jaren '70/begin jaren '80 toen o.a. Kool Herc, Grand Master Flash en Afrika Bambaata hiphop ontdekten en groot maakten.
Hiphop is juist een muziekstroming die positiviteit voorstelde, om te ontsnappen aan die werkelijkheid. Pas later is door met name Ice-T en N.W.A. het feitelijke beschrijven (en lichtelijk overdrijven, Eazy-E, Nobody Move, anyone?) van criminaliteit etc. begonnen.
Gangsterrap is hoogstens een subgenre binnen hiphop, en ik reken Illmatic in ieder geval niet tot gangsterrap. Nergens wordt criminaliteit en de rijkdommen die het zou brengen verheerlijkt. Zoals ik al aangaf is dit meer een street-docu, een audiofilm als je wilt. In dat opzicht kan ik alleen Only Built 4 Cuban Linx (wat gangsterrap uitdiepte tot maffiosorap) en good kid, M.A.A.D. city noemen die dit ook doen.
deric raven doet net of hiphop gelijk staat aan hoeren, geld en drugs. Hiphop is zo'n rijke muziekstroming, dat zoveel meer te bieden heeft dan dat. Die stereotypering is helaas ontstaan door gasten (Biggie, Rick Ross, Mobb Deep, etc.) die de grootste crimineel claim(d)en te zijn maar dit totaal niet waren/zijn. Oh ironie.
En Shelter, ik adem Queens.
0
geplaatst: 2 april 2014, 05:22 uur
Oortrommel, dan zou ik zeggen Queens is geen plek voor een blanke...maar NY kom op zeg lol
Over hiphop met je eens behalve dat Deric zegt dat hiphop alleen maar over bitches en gangsta gaat, dat zegt hij namelijk niet. Ik ben het er wel mee eens dat zijn algemene beschrijving van dit album en het verband trekken met het enig andere hiphop dat hij waarschijnlijk kent getuigt van weinig onderzoek en een leuk verhaaltje willen typen. Niks tegen iemand die een nieuw genre in wandelt en zijn mening geeft, maar doe wel een beetje onderzoek dan als je een groot deel van het genre wilt gaan omschrijven. Ik zie mezelf al zeggen dat Jazz een suf genre is om vervolgens Joss Stone te vergelijken met Eva cassidy en Louis Armstrong/Ella Fitzgerald en Jazzanova etc.
Zoals oortrommel al zei gangsta hiphop is een sub genre wat veel aandacht krijgt, omdat het aanslaat bij tieners en zo. Maar bekijk je de hele scene zit er juist zoveel meer in, de criticasters komen dan met 50 Cents, Mobb Deep, NWA etc. Alsof dit de enige iconen zijn in de hiphop, niet dus het zijn meer de makkelijk te vinden personages die bevestigen wat de criticasters eigenlijk willen melden...beetje jammer naar mijn mening. Altijd makkelijk om een heel genre zo op de schopstoel te zetten. Beetje het idee wanneer ik zeg dat rock saai is en alleen met voorbeelden aan kom kakken zoals Blink 182, Hanson en Avril of zo. Wel leuk die genre verkrachtende voorbeeldjes (rock, jazz), het is zo makkelijk en snel zo'n oppervlakte onderzoekje
Over hiphop met je eens behalve dat Deric zegt dat hiphop alleen maar over bitches en gangsta gaat, dat zegt hij namelijk niet. Ik ben het er wel mee eens dat zijn algemene beschrijving van dit album en het verband trekken met het enig andere hiphop dat hij waarschijnlijk kent getuigt van weinig onderzoek en een leuk verhaaltje willen typen. Niks tegen iemand die een nieuw genre in wandelt en zijn mening geeft, maar doe wel een beetje onderzoek dan als je een groot deel van het genre wilt gaan omschrijven. Ik zie mezelf al zeggen dat Jazz een suf genre is om vervolgens Joss Stone te vergelijken met Eva cassidy en Louis Armstrong/Ella Fitzgerald en Jazzanova etc.
Zoals oortrommel al zei gangsta hiphop is een sub genre wat veel aandacht krijgt, omdat het aanslaat bij tieners en zo. Maar bekijk je de hele scene zit er juist zoveel meer in, de criticasters komen dan met 50 Cents, Mobb Deep, NWA etc. Alsof dit de enige iconen zijn in de hiphop, niet dus het zijn meer de makkelijk te vinden personages die bevestigen wat de criticasters eigenlijk willen melden...beetje jammer naar mijn mening. Altijd makkelijk om een heel genre zo op de schopstoel te zetten. Beetje het idee wanneer ik zeg dat rock saai is en alleen met voorbeelden aan kom kakken zoals Blink 182, Hanson en Avril of zo. Wel leuk die genre verkrachtende voorbeeldjes (rock, jazz), het is zo makkelijk en snel zo'n oppervlakte onderzoekje
0
geplaatst: 2 april 2014, 09:05 uur
Helemaal mee eens, behalve wat betreft N.W.A. Die groep is ontstaan in een tijd dat police brutality en gang violence aan de orde van de dag was in Amerika, en zij gebruikten juist het gewelddadige karakter van hun muziek om een statement te maken. Soort van Public Enemy 2.0.
Mobb Deep, 50 Cent, en al die anderen, gebruiken het gangsterrap genre puur voor eigen gewin, waar N.W.A. toch wel een maatschappelijke stroming vertegenwoordigde. Zie ook die FBI-onderzoeken, radioboycots, etc. uit die tijd. Wel ironisch hoe Ice Cube en met name Dr. Dre later 360 graden zijn omekeerd, toen ze eenmaal financieel onafhankelijk waren.
Mobb Deep, 50 Cent, en al die anderen, gebruiken het gangsterrap genre puur voor eigen gewin, waar N.W.A. toch wel een maatschappelijke stroming vertegenwoordigde. Zie ook die FBI-onderzoeken, radioboycots, etc. uit die tijd. Wel ironisch hoe Ice Cube en met name Dr. Dre later 360 graden zijn omekeerd, toen ze eenmaal financieel onafhankelijk waren.
0
geplaatst: 2 april 2014, 15:15 uur
Criticasters komen met NWA, niet ik
Als je niet verder kijkt dan je neus lang is zoals de meeste hiphop negatievelingen dan is het voorbeeld NWA natuurlijk snel gedaan met teksten als Fuck the Police.
Ik zie ze zelf ook meer in het straatje Public Enemy.
Ice Cube vind ik zelf een persoon die het wel rauw gehouden heeft, maar Dr Dre niet.
Als je niet verder kijkt dan je neus lang is zoals de meeste hiphop negatievelingen dan is het voorbeeld NWA natuurlijk snel gedaan met teksten als Fuck the Police.
Ik zie ze zelf ook meer in het straatje Public Enemy.
Ice Cube vind ik zelf een persoon die het wel rauw gehouden heeft, maar Dr Dre niet.
0
geplaatst: 8 april 2014, 09:45 uur
Nas laat zien om het na 20 jaar nog steeds te kunnen, instrumentale van The Roots geven de tracks ook een heerlijke sfeer: Nas x Q-Tip Perform "One Love" Live On The Tonight Show w/ The Roots. Okayplayer
0
geplaatst: 15 april 2014, 19:00 uur
Net uit: de XX versie van dit briljante Illmatic. Het album en de tweede cd met één nieuw nummer, een radio opname en 8 remixen is geremasterd en klinkt prima. Het album is op vinyl verkrijgbaar zonder extra's, maar wel op 180 gram en met mp3 download (incl. extra's). Toch jammer dat er geen tweede LP is.
De demo I'm A Villain is een hele leuke aanvulling, echt een prima track. De radio opname is niet echt bijzonder. De meeste remixen zijn dat echter wel. Er worden leuke andere wendingen / invullingen aan de nummers gegeven. De zomerse versie van de LG Main Mix van One Love bijvoorbeeld is heerlijk laidback en de Arsenal Mix van Life's A Bitch inclusief blazers is erg lekker. En The World Is Yours wordt door één van de andere producers in zijn bekende geluid gegoten: Q Tip Mix van het Pete Rock nummer. Zo is CD 2 wel degelijk de moeite waard. Nee, eigenlijk meer dan dat: dit is toch wel een erg prettige aanvulling op het album!
De demo I'm A Villain is een hele leuke aanvulling, echt een prima track. De radio opname is niet echt bijzonder. De meeste remixen zijn dat echter wel. Er worden leuke andere wendingen / invullingen aan de nummers gegeven. De zomerse versie van de LG Main Mix van One Love bijvoorbeeld is heerlijk laidback en de Arsenal Mix van Life's A Bitch inclusief blazers is erg lekker. En The World Is Yours wordt door één van de andere producers in zijn bekende geluid gegoten: Q Tip Mix van het Pete Rock nummer. Zo is CD 2 wel degelijk de moeite waard. Nee, eigenlijk meer dan dat: dit is toch wel een erg prettige aanvulling op het album!
0
geplaatst: 15 april 2014, 19:17 uur
Ben ik totaal niet mee eens. Voor mij zijn die remixen enorm overbodig
0
geplaatst: 15 april 2014, 20:20 uur
Juist niet. Allereerst zijn de meesten echt goed gemaakt. Daarnaast geven ze een andere invulling aan een albumnummer en het bijzondere is: in de meeste gevallen (zeer) geslaagd. Zelfs één van de producers van het album, Q-Tip, remixt een nummer van een andere producer, wat daardoor weer anders klinkt. Je hebt zo als het ware een verzameling alternatieve versies van nummers van Illmatic, hoewel er natuurlijk - voor alle duidelijkheid - helemaal niets boven het origineel gaat. Maar het is echt kwaliteit, echt genieten.
0
geplaatst: 16 april 2014, 05:13 uur
XX versie....die halftime remix ik hoor bijna geen verschil dus die track voegt weinig toe.
Im A Villain klinkt vet, It Aint Hard To Tell is echt dope man echt wel een goede mix, One Love is goed, Lifes A Bitch vind ik een beetje magertjes gemixt....zit niet veel nieuws aan behalve het sampletje op de achtergrond maar stoort ook niet, tweede mix van One Love vind ik niet cool.
The World Is Yours heeft een beetje Pharcyde feel (Drop?) op zich wel leuk gedaan, eerste It Aint Hard To Tell had op een moderne Jazzmatazz kunnen staan...ik vind em nice!, tweede It Aint Hard To Tell; die sample is vet en de beat ook maar op een of andere manier voelt het niet juist afgestemd op de raps. Al met al vind ik die nieuwe mixes best wat hebben, niet super super vet of zo maar zeker geen heiligschennis.
Im A Villain klinkt vet, It Aint Hard To Tell is echt dope man echt wel een goede mix, One Love is goed, Lifes A Bitch vind ik een beetje magertjes gemixt....zit niet veel nieuws aan behalve het sampletje op de achtergrond maar stoort ook niet, tweede mix van One Love vind ik niet cool.
The World Is Yours heeft een beetje Pharcyde feel (Drop?) op zich wel leuk gedaan, eerste It Aint Hard To Tell had op een moderne Jazzmatazz kunnen staan...ik vind em nice!, tweede It Aint Hard To Tell; die sample is vet en de beat ook maar op een of andere manier voelt het niet juist afgestemd op de raps. Al met al vind ik die nieuwe mixes best wat hebben, niet super super vet of zo maar zeker geen heiligschennis.
0
geplaatst: 16 april 2014, 07:45 uur
Hé, Illmatic staat weer in de Musicmeter rotatielijst. Zet 'm ook even in die van jou.
0
geplaatst: 18 april 2014, 11:32 uur
Over een live-versie van dit album gesproken: Nas speelt het integraal in het nieuwe Tivoli Vredenburg in Utrecht op 7 juli. Kaartverkoop is net begonnen! 
Nas - 20 years Illmatic Anniversary - Tivoli - Het poppodium van Utrecht
Nas - 20 years Illmatic Anniversary - Tivoli - Het poppodium van Utrecht
0
geplaatst: 24 april 2014, 01:45 uur
Ga ik heen!! Heel veel zin in. Intieme sfeer, moet gewoon tof worden.
Sublieme plaat dit.
Sublieme plaat dit.
0
Dennisami
geplaatst: 10 mei 2014, 10:32 uur
Zat net even de 20th year anniversary interviews te bekijken en toen kwam ik dit tegen.
B.I.G Illmatic
Klinkt best leuk
B.I.G Illmatic
Klinkt best leuk
0
geplaatst: 18 mei 2014, 22:15 uur
Goed album, maar ik denk dat dit meer een album is voor rapliefhebbers. Ikzelf luister zo af en toe naar rap, maar meestal naar Rock en Dance. Dit is goed luisterbaar album waarop 'New York, state of mind' verruit het beste nummer is. Verder heeft dit album voor mij geen uitgesproken favoriete nummer. 3,5 ster.
De reden waarom ik dit album luisterde is omdat ik het hoog in de top250 zag staan.
De reden waarom ik dit album luisterde is omdat ik het hoog in de top250 zag staan.
* denotes required fields.