Nas - Illmatic (1994)

Ik denk samen met Come Clean Premo's beste beats:)

Maar is dit eigenlijk het meest gesamplede album ooit? Stond er nooit echt bij stil maar er is bijna geen line die niet in een andere track te horen is. Zo'n track als It Ain't Hard To Tell zou denk ik makkelijk nog wel eens de meest gesamplede track ooit kunnen zijn, maarja je hebt ook nog C.R.E.A.M, tracks van Rakim, het hele Infamous album. Of is dit niet bekend?

Je hebt zo veel rapalbums waarvan de beats voor 100% uit samples bestaan.

Ja dat klopt, maar ik bedoel eigenlijk lines die gequote worden in andere tracks. Zoals Rakim wordt gesampled in N.Y. State of Mind

En Nas in Half Man Half Amazin. En Nas in Crack Game/Rap Game. En Nas in Dead Presidents. En ... ik snap wat je bedoelt Boris .

Ik heb eindelijk de Vinyl

Een vraag: Waarop staat er op mijn beide Illmatic's (cd en vinyl) geen Parental Advisory sticker?

Misschien zijn die van jou niet in de VS gedrukt, maar wees blij.

Staat op mijn CD ook niet

Op die van mij ook niet

Nou hup: op die van mij ook niet.

Nou raad eens, op die van mij ook niet. (vinyl & CD)

Weet er iemand ook waarom niet? Vind ik best raar eigenlijk.

Nooit begrepen dat dit album zo hoog gewaardeerd wordt. Zal het stof van het plastieken hoesje vegen en het polycarbonaatje met een laagje aluminium van meneer NAS eens in mn CD-speler proppen waarna ik mn stem uit zal brengen.

Sorri, geen haat stem maar gewoon niet mijn ding. De CD ligt al weer in de kast stof te happen.

Kun je ook zeggen wat je er niet goed aan vind? (de beats, lyrics, de flow van nas etc).

is goed, maar dan vertel ik je ook wat ik wel goed vind aan deze Cd.

Lyrics vind ik goed, Nas zn stemgeluid hou ik niet zo van maar zn flow vind ik wel redelijk. Muzikaal vind ik het wel redelijk tot goed. En Nas zet met dit werk de standaard hoog voor de andere eastcoast artiesten uit die tijd wat ik heel knap vind voor een debuut. De historische waarde is hoog.

Maar het belangrijkste waarom ik maar tot een 3 kom is dat het mij persoonlijk allemaal niet zo kan bekoren en ik na 2 luisterbeurten echt weer toewas aan mn verslaving te luisteren naar goodie mob en outkast platen van rond dezelfde periode.

Heb mij de laatste weken wat meer verdiept in Hip-Hop. Wat albums geluisterd, maar het heeft mij toch behoorlijk verbaast dat dit album zo hoog staat. Ik vond het namelijk 1 van de minst goede albums die ik gehoord heb. De beste was voor mij toch wel ready to die van B.I.G. En de eerste 2 Wu-Tang albums. Tevens vond ik life after death ook beter. Maar goed zal wel een kewatie van smaak zijn. Geen enkel nummer van dit album bleef hangen. Daarom een 2,5 ***

Inderdaad smaken verschillen, maar je ziet bij dit album ook vaak dat het pas wat later inslaat. Dus misschien bevalt het beter na nog wat luisterbeurten.

Had ik in het begin ook, Ready to die pakte me meteen maar bij dit album duurde dat best lang.

Ik zou het gewoon af en toe eens opzetten, je gaat het vast leuk vinden. Bleef Represent ook niet hangen? dat nummer vond ik vanaf het eerste moment helemaal geweldig.

bij mij precies het zelfde, ik vond dit album helemaal nix op het begin, ready 2 die vond ik erg goed, maar represent op dit album bleef echt hangen bij mij, toen heb ik paar keer erg goed geluisterd naar dit album, echt geniaal gewoon. mijn favo is en blijft one love

Eindelijk begin ik One Love te voelen

Beter laat dan nooit!

Ik heb goede herinneringen aan Illmatic. Ik kocht het album een paar jaar geleden. Het was mijn tweede hiphopalbum (mijn eerste was Enter the Wu-Tang) die ik in bezit kreeg sinds ik echt geïnteresseerd begon te raken in hiphop. Normaal kocht ik nooit albums, maar beluisterde ik ze altijd op de computer. En áls ik een album kocht, had ik het van tevoren al wel eens beluisterd. Met Illmatic was dat echter niet het geval. Ik wist dat Illmatic een megaklassieker was en dat de kans wel heel klein was dat hij me zou tegenvallen. Het was een blindelinge koop.

Toen ik Illmatic beluisterde raakte ik meteen helemaal hooked. Het was rap zoals ik het nog nooit eerder had gehoord. Ten eerste was ik onder de indruk van de teksten. Ze zijn diep en ze blijven hangen. Veel woorden en namen begreep ik niet, maar ik kon makkelijker op de teksten van Illmatic meerappen dan op menig ander hiphopalbum. Dat Illmatic vaak "de hiphopbijbel" wordt genoemd, komt omdat je - net als de bijbel - eindeloos kunt citeren uit Illmatic's nummers.

Hoe Nas die teksten levert is minstens zo belangrijk als de teksten zelf. Nas had een unieke, frisse stijl van rijmen die ik moeilijk kan vergelijken met andere emcees. Nas rapt bovenal serieus (It Ain't Hard To Tell), soms zelfs duister (New York State of Mind), maar je kunt ook zijn swaggerhouding horen (One Time 4 Your Mind).

Tot slot zijn - naast de teksten en de rijm - de producties het fundament van Illmatic. DJ Premier, Pete Rock, Large Professor: welke producers kan een rapper zich (voor een debuutalbum) nog weer wensen?

Het is nu zo'n drie jaar geleden sinds ik in aanraking kwam met Illmatic en in die tijd is het album helemaal aan me vastgegroeid. Illmatic is geen lang album, maar alle nummers zijn van de bovenste plank. Hij kost nog geen tientje, dus als hem nog niet hebt zul je er hoogstwaarschijnlijk geen spijt van krijgen als je dit meesterwerk in huis haalt.

N.Y. State of Mind 5/5
Life's a Bitch 5/5
The World Is Yours 5/5
Halftime 5/5
Memory Lane (Sittin' in da Park) 5/5
One Love 4.5/5
One Time 4 Your Mind 5/5
Represent 4,5/5
It Ain't Hard to Tell 5/5
Totaal: 5/5

Hij werd erg vergeleken met Rakim. Trouwens mooi stuk.

Dank je. Ik bedoel dat ik de flow van Nas niet kan vergelijken met die van andere emcees, ook niet met Rakim. Nas werd vergeleken met Rakim omdat hij en Rakim één van de beste tekstschrijvers in hun genre waren. Rolling Stone: ,,Nas displayed more pure poetic style than anyone since Rakim." Wikipedia: "Nas is hailed as the second coming of Rakim."

Wat een geweldig album! Alles klinkt perfect! Zn lyrics! Niet normaal! Top album! Alleen Life's A Bitch is minder!

Nee dat is zo'n beetje de beste

Weet iemand of de teksten bij het album zitten?

Bij mijn versie in ieder geval niet. Maar misschien wel als je de special edition koopt.

Bij mij ook niet.

Overigens heeft deze plaat 36 Chambers ingehaald in mijn top 10. Simpelweg omdat ik deze veel vaker kan draaien, voor Enter the Wu-Tang moet ik in de stemming zijn. Deze kan ik altijd draaien, wat ook blijkt uit het feit dat deze sowieso dagelijks wel een keer op staat. Hoewel elke track (hoewel ook bij mij is One Time For Your Mind een 4.5* track) 5 dikke sterren verdiend steken The World is Yours, It Ain't Hard To Tell en vooral N.Y. State of Mind daar nog eens bovenuit.

Smaken verschillen beste man, productioneel gezien vind ik het ook de minste.