menu

Bon Jovi - Slippery When Wet (1986)

mijn stem
3,37 (331)
331 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Mercury

  1. Let It Rock (5:25)
  2. You Give Love a Bad Name (3:43)
  3. Livin' on a Prayer (4:09)
  4. Social Disease (4:18)
  5. Wanted Dead Or Alive (5:09)
  6. Raise Your Hands (4:17)
  7. Without Love (3:31)
  8. I'd Die for You (4:30)
  9. Never Say Goodbye (4:49)
  10. Wild in the Streets (3:56)
totale tijdsduur: 43:47
zoeken in:
avatar van lennon
3,0
Edwynn schreef:
Never Say Goodbye was ook een hitsingle. Net als Wanted Dead Or Alive.


In Nederland? Ik ken alleen de 3 bekende als singles. ..

avatar van Edwynn
4,0
Ja joh. Countdown en alles. Geen idee hoe hoog maar dat boeit ook niet.

Edit: hier alleen tipparade. Men liep in the end niet zo warm voor hat hair genre.

Het clippie kwam wel voorbij toen. 100% zeker

avatar van rkdev
4,0
lennon schreef:
Never Say Goodbye is daar weer een verschrikkelijk voorbeeld van. De slijm druipt bijna van de plaat af. Veel te glad, maar veel mensen viond het goed, dus ik zal we iets missen.
Ik vind de ballads in deze fase van de carriere van Bon Jovi nog credible, en 'Never Say Goodbye' misschien wel een van hun beste ballads. Ik vind kant B overigens niet veel onderdoen voor kant A en een van mijn favoriete liedjes van deze plaat staat zelfs op kant B namelijk 'Without Love'.
De mindere goden van dit album zijn voor mij 'Social Disease' en 'I'd Die for You' (erg zwak refrein), verder gewoon een prima album.

avatar van Heer Hendrik
4,0
1986.....De hairmetal/hardrock zat toen in een soort Twilight Zone. Was de top al gehaald of was de afdaling al ingezet. Feit is dat daar ineens Bon jovi en Europe in de hitlijsten stonden( met een duwende rol voor Iron Maiden) Daar waar ik Europe direct aanschafte, was ik nog niet overtuigd van Bon Jovi. Het nummer You give love a bad name gaf me wel een duw in de goede richting, maar Living on a prayer , de opvolger, maar ik vond het toch een stap terug. Later zag ik trouwens in een documentaire dat Living on a prayer 1 van de laatste nummers was wat aan het album toegevoegd werd. dat het op single verscheen is te danken aan de toenmalige platenmaatschappij. Enfin..... Dead or alive kwam uit als derde single. Ja toen was ik om. Dat nummer is zoals een ballad hoort te zijn. Het neemt je mee opeen 5minuut durende trip die zijn hoogtepunt bereikt, daarna sterft het nummer weg. Ik blijf het 1 van Bon Jovi's beste nummers vinden. grappig is dat 2 jaar later( 1988)de rollen waren ongedraaid. New Jersey werd meteen aangeschaft, terwijl Out of this world( Europe) echt moest wachten op mijn aanschaf. Ook Iron maiden verscheen in die periode weer in de hitlijsten ( can i play with madness) In de jaren 90 daalde mijn interesse voor Bon Jovi. Zijn muziek raakte me niet meer. Zet zo'n nummer als always of this ain't a love song nu eens af tegen Wanted dead or alive of I'll be there fot you. Het is een wereld van verschil waar de jaren 80 ballads nog enigzins kracht/ stoerheid uitstraalden, heb ik het gevoel dat hij met die jaren 90 ballads op de bank zit en alles doet wat zijn vrouwtje hen opdraagt. En als je dan na het jaar 2000 gereduceerd wordt tot een vaste kracht van de muziek van Sky radio......Tja................Dit album en Newjersey zijn top en geeft me toch een gevoel dat Bon jovi een band is die de afdaling is begonnen na 1989

avatar van Edwynn
4,0
Hair zat in de jaren 80 in een stijgende lijn. Pas begin jaren 90 daalde de interesse in de getoupeerde spandexrockers. Van een twilight zone is geen sprake. Bon Jovi was gewoon een uitzondering die in Europa doorbrak. Vooral Nederland had het niet op dit soort meuk. Hier gingen we hard op Sabrina.

avatar van lennon
3,0
Nou. Als ik.moet kiezen. ....

avatar van Metal-D78
3,5
Edwynn schreef:
Vooral Nederland had het niet op dit soort meuk. Hier gingen we hard op Sabrina.
We kregen hem hard op Sabrina, dat is wat anders. Nu serieus: Boys van Sabrina was zo'n beetje haar enige hit in Nederland en kwam niet hoger dan nummer 5 in de top40. Ondanks dat Bon Jovi tot op heden nooit een nummer 1-notering in diezelfde lijst scoorde (You give Love A Bad Name nummer 5 en Livin' On A Prayer nummer 2) kan je niet zeggen dat Nederland niet hard ging op Bon Jovi. (even mijn vermoeden getoetst aan Wikipedia.....)

avatar van Edwynn
4,0
Metal-D78 schreef:
(quote)
...kan je niet zeggen dat Nederland niet hard ging op Bon Jovi. (even mijn vermoeden getoetst aan Wikipedia.....)


Dat schreef ik dan ook niet. Ik stelde dat hairmetalstroming als geheel in Nederland nooit echt voet aan wal kreeg en dat Bon Jovi daar een uitzondering op was.

deric raven
Adam Curry vertrok niet voor niks naar de V.S.
Hij, Bon Jovi en Vincent van de serie The Beauty and the Beast waren op dat moment de meest geliefde langharige mannen hier in Nederland.
Is David Lee Roth daarin de trentsetter geweest?
Volgens mij was hij wel een van de eerste met dit uiterlijk; inclusief strakke broek en make up.

avatar van Edwynn
4,0
VAn Halen was wel één van de katalysatoren. Maar ook wel Kiss en New York Dolls.
Buiten de looks zou ik in het geval van Bon Jovi ook zeggen dat Springsteen en Tom Petty van redelijke invloed op het geluid zijn geweest.

deric raven
Kiss was inderdaad wel van de make up.
Maar die hadden ook veel glamrock elementen, plateauzolen e.d.
Kiss was over the top.
Bij het geluid hoor ik ook Tom Petty en Springsteen terug.
Runaway is de Refugee van Bon Jovi.
Living on a Prayer is zijn The River.

avatar van rkdev
4,0
Bon Jovi noemen als een artiest waar je met plezier naar luistert is dezer dagen 'not done', al vraag ik me af of dit ooit het geval is geweest (toch verkopen ze makkelijk een stadion uit aan mensen die nooit naar deze muziek luisteren...). Ik geef toe dat de albums na pakweg 'These Days' ook behoorlijke eenheidsworst zijn geworden en mijn interesse ook is verdwenen. Steeds weer die drang de volgende kloon van 'It's My Life' of 'Always' te schrijven en de kwaliteiten van Richie Sambora niet goed gebruiken hangen me de keel uit.

Heer Hendrik schreef:
Zet zo'n nummer als always of this ain't a love song nu eens af tegen Wanted dead or alive of I'll be there fot you. Het is een wereld van verschil waar de jaren 80 ballads nog enigzins kracht/ stoerheid uitstraalden, heb ik het gevoel dat hij met die jaren 90 ballads op de bank zit en alles doet wat zijn vrouwtje hen opdraagt.

Precies wat ik bedoel. En precies om die reden vind ik de band in deze fase van haar carrière nog credible en spat het speelplezier nog van de plaat af.

Dit album bevat in mijn ogen maar twee zwakke nummers, namelijk Social Disease en I'd Die For You, elke kant 1 zeg maar. De rest van de nummers zijn van een hoog niveau in het hairmetal genre. Zoals deric raven al aangaf is Springsteen in veel nummers nooit ver weg. Naast de terechte hits 'Bad Name' en 'Prayer' is het prijsnummer natuurlijk het fantastische 'Wanted Dead Or Alive'. Dat nummer ademt compleet de juiste sfeer.

Maar vergeet ook opener 'Let It Rock', 'Raise Your Hands' of afsluiter 'Wild in the Streets' niet voor een goed en uitgekiend stukje hairmetal. 'Never Say Goodbye' is de perfecte ballad die nog niet té glad is en voor 'Without Love' heb ik altijd een zwak gehad.

Not done of niet, ik zet 'Slippery When Wet' met veel plezier weer eens op.

avatar van vielip
5,0
Je bepaald nog altijd zelf of iets leuk en goed is of niet! Dat 'not done' is allemaal zó 90's

avatar van Lau1986
4,0
Een heerlijke rock plaat van Bon Jovi. Meezingers, ballads en prima gitaar solo's. Leuke plaat!

avatar van DeWP
3,0
Ik ben nooit echt een Bon Jovi fan geweest, maar dit is best een leuk album. Een beetje gelikt, maar ontegenzeggelijk wel lekker in het gehoor liggende rock-songs. Ik heb begrepen dat hij later toch wel een aantal mindere albums gemaakt heeft.

avatar van vielip
5,0
DeWP schreef:
Ik heb begrepen dat hij later toch wel een aantal mindere albums gemaakt heeft.


Sterker nog; na deze hebben ze in mijn ogen nog maar één echt goeie (New Jersey), twee zeer aardige (Keep the faith en These days) en een heleboel erg matige (de rest) albums gemaakt.

avatar van Pietro
3,0
Met Bon Jovi heb ik een beetje een haat-liefde verhouding. Met name het latere materiaal (na Keep the Faith) is niet aan mij besteed. Te commercieel in mijn optiek en bovendien te weinig opzienbarend. Deze Slippery When Wet is de beste plaat die hij heeft gemaakt, hoewel de tand des tijds wel invloed heeft gehad op mijn beoordeling.

Toen ik het album zo'n 20 jaar geleden voor het eerst beluisterde, was ik positief verrast. Ik heb het album recentelijk nog eens beluisterd en als je de hits buiten beschouwing laat, blijft er voor mij echter weinig over van Slippery When Wet.

Livin' on a Prayer, You Give Love a Bad Name en met name Wanted Dead or Alive zijn echter prima songs. Met name Wanted Dead or Alive schiet er voor mij ver bovenuit en heeft een mooie opbouw die tot een hoogtepunt komt: 3*.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:22 uur

geplaatst: vandaag om 12:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.