Marillion - Sounds That Can't Be Made (2012)

Hoe heeft iemand overigens al kunnen stemmen?

Door op de sterretjes te klikken denk ik......... kan al iets dichter bij het vuur zitten misschien...

Ik kan afgaande op de trailer ook stemmen. Ik doe er 5*

Nee, het mag niet volgens de regels. En regels zijn regels.

Onmogelijk dat er een stem voor het volledige album gegeven kan worden, dus derhalve even een verzoek indienen bij een mod.

Of deze persoon moet even opheldering geven maar zo zien is het geen echte trouwe bezoeker (4 stemmen en nul berichten in meer dan 3 jaar)

Iemand die de nieuwe Skynyrd 4,5* geeft neem ik niet eens serieus...

Ik heb de stem weggehaald.

Ik weet niet of jij al naar de trailer hebt geluisterd maar als ik daarin naar het stuk van Sounds That Can't Be Made luister klinkt dat voor mij in ieder geval een stuk intenser dan Don't Hurt Yourself, You're Gone en Thank You, Whoever You Are.

Ik gokte wat. Ik heb de trailer geluisterd, ja. Maar kan niet echt stukken herkennen.

Sinds "Afraid Of Sunlight" is er geen Marillion album meer geweest welke IN Z'N GEHEEL indruk op mij maakte, alleen afzonderlijke nummers, meestal 1 of 2, op Marbles 4, op Somewhere Else 2 keer een half nummer. Over smaak valt natuurlijk niet te twisten....
Bij het bekijken en beluisteren van de trailer werd ik zeer ZEER AANGENAAM VERRAST.
Ook leuk om te horen dat 2 bandleden het nieuwe album vergeleken met Afraid Of Sunlight........ (Qua kwaliteit en verscheidenheid van de nummers)
Tot nu toe is "Weather Systems" van Anathema met afstand mijn favoriete CD van dit jaar, ik probeer de verwachtingen "niet te hoog op te kloppen," maar ik ben toch wel heel erg benieuwd wat ik van Sounds That Can't Be Made" ga vinden!
Overigens veel respect voor de bandleden van Marillion die na zoveel albums nog met zoveel passie voor muziek te werk gaan.

Dit gaat hoe dan ook dé release van het jaar voor mij worden. Power ken ik al een tijd, goed nummer, speelde ze ook bij het concert in Paradiso laatst. Ben echt benieuwd, jammer dat er maar 8 tracks opstaan. Maargoed ben echt zeer benieuwd hoe dit album wordt, ben benieuwd. Vooral omdat het 4 jaar geleden is, toen was het wel een dubbel cd dus dit wordt wel heel andere koek.

In het andere concert speelden ze Lucky Man, wat mij persoonlijk toch weinig deed.

Maar de trailer is in ieder geval veelbelovend!

De track 'GAZA' als voorproefje: op de youtube van Marillion

Net geluisterd, wat een EPISCH nummer zeg!! Ongelooflijk, wat een spanning zit daarin! Dit album kan nu sowieso al niet meer gaan tegenvallen. Denk nu ik dit hoor, dat alle nummers wel zo ontzettend episch en goed zullen zijn.

Wow. Ik snap de euforie niet helemaal.

Ben blij dat Marillion blijft door experimenteren, maar de eerste 5 minuten van Gaza vind ik ronduit slecht... Wat een herrie. Het lijkt hier en daar wat op de Neo-prog van IQ en Pendragon maar echt blij word ik er niet van.

Na de overdonderende herrie, komt er na 5 minuten al wat beters door de speakers. Maar echt goed wordt het nergens.

Rond de 9 minuten begint het ook wel er lekker te worden. Lekkere opbouw, mooie solo, mooi melodieen.

En dan eindelijk na 13 minuten de verplichte gitaarsolo. Hij is mooi.

Maar het klinkt door alle stopjes wel erg als een collage ipv een geheel nummer als Ocean Cloud, Interior Lulu en Strange Engine.

Gaza vind ik helemaal niks. Ik heb de Marillion met Steve Hogarth vaak genoeg een kans gegeven maar het doet me helemaal niks (ook Marbles). Ik zweer bij Marillion met Fish. Ik vind de stem van Hogarth heel onaangenaam.

Van de 17 minuten vind ik hooguit 3 minuten de moeite waard. Daarbij komt dat de drie albums na Marbles ronduit slecht waren. Ze hebben nog wat goed te maken met dit album. Zal me benieuwen.

Slecht? Nounou niet overdrijven...

Power vind ik tot nu aardig, niet meer dan dat, Lucky Man kan me (nog) niet overtuigen, maar Gaza krijgt na een keer of 5 beluisteren op z'n minst het voordeel van de twijfel. Niet omdat het toevallig een lang nummer is - ik vind namelijk niet alle 'epics' van Marillion even sterk - maar omdat de opbouw van Gaza mij steeds beter begint te bevallen. Hoe het ook zij, ik heb op dit moment voorzichtige hoop op een waardige opvolger voor Marbles. Het zal verdorie eens tijd worden! Nog even geduld…

Ik vond Somewhere Else en de Less is More ronduit te gek.
Happiness als geheel wat minder, maar er staan gave songs op.

Krachtige, puntige songs met flink wat soul en een fijne groove werken soms beter dan per se een lang nummer.
Ik ken talloze bands die op hun bek gaan met veels te lange nummers.

Nadat Fish weg is gegaan is het alleen maar beter geworden. Véél beter.

Die discussie gaan we toch niet weer voeren heh

Als het aan mij ligt niet.

Dat zijn we het eens

Yes een Hogarth/Fish discussie. Ik ken dit album nog niet, maar Hogarth zingt het in ieder geval een stuk beter dan Fish.

Ben benieuwd of ik hem dit weekend al ergens kan oppikken

Denk et niet... Of zou ie misschien al gelekt zijn?

Gelekt niet, in mijn brievenbus wel! Zometeen eens gaan zitten voor de eerste luisterbeurt!

Mooi, het album duurt zo te zien lekker lang, weet nu al dat dit episch gaat worden. Alleen nog een paar dagen wachten helaas...

Ik heb op www.progarchives.com een van de eerste recensies gelezen, en die belooft veel goeds.
Van het nummer Lucky Man (live in Paradiso op You Tube) kan ik nog weinig zeggen. Power wordt steeds beter, en het fantastische Gaza is voor mij al reden genoeg om dit album aan te schaffen. Een nummer in de categorie The Invisible Man/Ocean Cloud. Misschien is deze conclusie voorbarig want de tijd zal immers leren hoe 'houdbaar' Gaza is.

Ik moet het nog even doen met de matige kwaliteit van YT, maar gelukkig nadert de releasedatum snel.

Dit weekend de cd op me in laten werken. Ben bang dat ik hem heel erg vindt tegen vallen. Gaza doet het totaal niet voor mij, ook niet na 5 keer luisteren. De vergelijking met Afraid of Sunlight is qua muziek in ieder geval ver te zoeken.Sta ik hier alleen in?

Power deed me denken aan Beyond You, erg mooi dus. Ik moet zeggen dat ik aan het begin van Gaza onaangenaam verrast was, ook al is het wel een beetje herrie, a la King, hier en daar. Maar het nummer wordt naar gelang het voortduurt beter en beter en vormt steeds verder om naar een typisch marillion nummer. Een hoofdrol voor Kelly (wow, wat een mooi toesten werk zeg, soms een beetje als op het laatste stuk van Out Of This World en Rothery soleert er weer ontzettend lekker, typisch Rothery op los. Als het niveau zo hoog wordt gehouden dan kom maar op.

Het is wellicht een groeier, maar dat waren de meesten. Na 4 jaar, eindelijk weer wat nieuws om naar uit te kijken. Overigens 76 min. 9 nummers, 3 langer dan 10 min. Dat eh, gaat de goede kant op. Gaan we proberen om catchy singles te produceren pogingen, a la Cover My Eyes of Kayleigh dan eindelijk achter ons laten en dat doen waar ze echt goed in zijn.

Ik voer een beste album van het jaar kandidaat