Marillion - Sounds That Can't Be Made (2012)

Het nummer Power is via het Youtube-kanaal te beluisteren.
Bij eerste luisterbeurten had ik het gevoel dat het integraal op Anoraknophobia gezet had kunnen worden.

Ik hoor de Anoraknophobia-sound er toch niet echt in, dat album vond ik toch een stuk luchtiger en zweveriger klinken dan Power. Vind het eerder een duidelijk vervolg op Happiness Is The Road. In ieder geval klinkt allemaal weer alleraardigst. Volgens Hogarth zelf was dit zijn minst favoriete nummer van het album, maar tot hoever je dat serieus moet nemen is maar de vraag.

Ben wel benieuwd naar Gaza, wat met zijn 16 minuten het centrepiece van het album moet vormen.

Album afwachten. Verwacht wel een aardig stuk muziek.

POWER klinkt zeer veelbelovend...vond "Happiness Is The Road" maar matig en dat was ook het eerste Marillion album dat ik niet aangeschaft heb.

Ik moest bij Power vooral denken aan Marbles meets Somewhere Else. Anorak hoor ik er ook niet echt in. Ik vind het wel een goed/mooi nummerin ieder geval. Nu maar wachten tot september. Ik heb in ieder geval de deluxe boek versie besteld via de site van Marillion.

8 songs. Zou kunnen betekenen dat de groep weer met langer uitgesponnen werk voor de dag komt.

Of ze maken gewoon een evenwichtig album met wat lange en kortere nummers wat niet gelijk 70+ minuten (te) lang is, iets waar de meeste progbands tegenwoordig een handje van hebben.

Is ook een mogelijkheid.

Lucky Man beviel afgelopen dinsdag ook best goed, net als Power de dag ervoor. We gaan het afwachten...

8 tracks?

Dat zijn er weinig. Er zullen dan wel lange tracks op staan.

Ik hoop dat de band weer muziek maakt zoals in 1981 en dat ze Hogarth uit de band hebben gezet.

Inderdaad Somewere Else, daar moest ik ook aan denken.

En, in tegenstelling tot anderen, vind ik dat een puik plaatje. Goede sound. Van mij mogen ze die lijn gewoon voortzetten.

Titel alleen al doet mij vermoeden dat we weer een corny album krijgen.

Weer een corny album?

Is dit je trollmomentje?

Nou ik vond Somewhere Else behoorlijk corny. Heb op een of andere manier zo'n gevoel dat dit weleens net zoiets zou kunnen zijn.

Zie niet in wat dit met trollen te maken heeft. Of ben jij zo iemand die gelijk beledigd is als iemand ook maar iets negatiefs over een Marillion album impliceert?

Ze hebben nogal wat crap uitgebracht, namelijk.

Nee hoor. Maar ik zie niet in waarom Marillion corny is.

Ik ben daarnaast wel weer van mening dat Marillion bijna geen crap heeft uitgebracht.

Overigens zijn er users genoeg, die het leuk vinden om lukraak platen af te kraken, voor de gein.

Had kunnen zijn dat jij daar op uit was.

Ben overigens dan wel benieuwd wat je onder 'corny' verstaat. Poppy?

Daar ben ik zeker niet op uit. Ben zelf ook een groot Marillion liefhebber in principe. Zowel Fish als Hogarth era. Albums als Misplaced Childhood en Marbles vind ik geweldig.

Maar met corny bedoel ik dus vooral zouteloos, flauw, ontbrekend in spirit of de creative spark. Iets wat naar mijn idee toch op veel Hogarth albums de overhand heeft genomen. Ik noem een This Strange Engine maar het ergste vond ik nog wel Somewhere Else, wat een teleurstelling was dat.

Is misschien ook wat te bevoordeeld om nu al dergelijke conclusies over deze plaat te trekken, maar we zullen zien.

De periode Fish, die relatief kort was, heeft wel coherente albums opgeleverd, maar die platen waren wel heel stijlvast.
Neoprog met vertrouwde songstructuren met een zekere verwijzing naar Genesis uit de 70's.
Met Hogarth aan boord zijn er nieuwe invalshoeken gezocht en dat kan ook wel eens minder uitpakken.
De balans prog/pop/rock ligt tegenwoordig veel dichter bijelkaar dan in de periode Fish.
Het is daarmee een band geworden die wel meegaat met zijn tijd en niet blijft hangen in het verleden.
Op een plaat als Marbles valt het allemaal op zijn plek, daar zijn ook de meer pop-georinteerde songs dik in orde.
This Strange Engine is een album die ook wat haken en ogen kent, maar op 1 echte misser na, kan ik er niet veel slechts op vinden, maar ook weinig echte hoogtepunten.
Het is het risico die een band als Marillion tegenwoordig met zich mee brengt.
Door te trachten niet in het zelfde te blijven willen hangen, wordt de kwaliteit van het gebodende
misschien wel eens over het hoofd gezien.
Daarom zal in deze bezetting de wisselvalligheid wel aan de orde blijven vrees ik.

Ik vind alleen Radiation niet zo enorm geweldig. Té Radiohead-achtig.
Maar ook daar staan gave songs op.

Somewhere Else en Strange Engine en Marillion.Com vind ik tegenstelling tot veel users erg sterke platen.

Strange Engine-titelsong en Interior Lulu behoren tot mijn top 10 Marillion songs....

marillion.com vind ik ook een prima plaat inderdaad. Krijgt zeker niet de verdiende erkenning wat mij betreft.
Radiation is echt de enige plaat die op te veel fronten naar mijn gevoel te wensen overlaat.
Blijf benieuwd naar wat STCBM gaat brengen.

Nou, leuk nieuws. Ben ook benieuwd want er zijn zeker vanaf Marbles albums verschenen die me nou niet bepaald konden bekoren en ook .com en Radiation heb ik aan de kant geschoven. Ik hoop dus dat het weer een terugkeer is naar de betere platen uit de Hogarth periode.

"Trailer" van het album:

YouTube - Sounds That Can't Be Made Trailer

Marilion goes metal @ 4:07?

Ben heel benieuwd naar het uiteindelijke resultaat

72+ minuten!

Klinkt veelbelovend na de trailer gezien en beluistert te hebben.
De groep lijkt zich weer wat te richten op een wat vertrouwdere koers.
Power pakt mij nog niet helemaal.

Nee, mij ook niet zo als ik eerlijk ben. Hopelijk geldt dat wel voor de rest.

Dat dan weer wel!

Zeer interessant en één van de releases van 2012 die het jaartje helemaal goed kan maken...

Wow! die trailer klinkt veelbelovend, kan niet wachten! Ze hadden overigens wel gezegd dat er een fris en ander geluid zou komen met dit album. Dit is zo 1,2,3 niet te horen. Dit borduurt verder op de sound van de laatste 3 albums. (Geen probleem overigens hoor!)

De track ''Gaza'' gaat zo'n 16 min. duren. Zou het het epische ''Ocean Cloud'' kunnen evenaren? Spannend! Die special edition gaat er komen! Samen met de nieuwe van Big Big Train wordt September een smulmaand voor progfans.

De trailer klinkt zeer veelbelovend en Power was live in Paradiso in july een lekker nummer .
Zojuist ook Lucky Man gehoord via youtube maar dat viel toch wat meer tegen...
Maar na de trailer kan ik bijna niet wachten om vooral STCBM, Montreal en The Sky Above The Rain helemaal te horen.

Maar Gaza belooft zo''n nummer te worden waar veel over gesproken gaat worden; zeker ook gezien het onderwerp van dit nummer. En ook naar

De volgorde die hier staat is volgens de Marillion-site in ieder geval niet correct; het album gaat van start met Gaza.

Gaza
Sounds That Can't Be Made
Pour My Love
Power
Montreal
Invisible Ink
Lucky Man
The Sky Above The Rain

Gelukkig ben ik de week waarin het album uitkomt vrij dus kan ik er ongestoord zo veel naar luisteren als ik wil; een mooie besteding van mijn vrije tijd

8 nummers, dus er moet wel minstens 1 epic op staan, zoals Interior Lulu of Strange Engine....

Titelnummer klinkt als een single, zoals Don't Hurt Yourself, You're Gone en Thank You, Whoever You Are.


The Sky Above the Rain klinkt als een afsluiter zoals The Great Escape of Neverland.

Gaza wordt de epic met 16 minuten, Montreal en The Sky Above The Rain gaan ook nog eens over de 10 minuten heen.