Muse - The 2nd Law (2012)

Het meest opvallende element aan dit album is toch wel de totale afwezigheid van het 'open gitaarakkoord'... Matthew speelt (bijna) alles op 'tonen' op dit album, wat toch wel iets van de kenmerkende Muse-sound wegneemt. Meestal zijn die akkoorden bij concerten het sein voor 'het veld' om massaal te gaan springen, haha.
Luister maar even naar de refreinen van TIRO, Resistance, Plug in Baby, Bliss of Starlight en vervolgens naar Supremacy, Survival, en Liquid State, en je begrijpt ongetwijfeld wat ik bedoel. Een paar mensen hebben gepost dat Muse niet meer 'rockt' - ik denk dat dit wel één van de oorzaken is dat ze dat vinden. En eerlijk is eerlijk: Wat mij betreft keert het open akkoord weer terug op het volgende album.

En @Chevy93: Precies wat ik bedoelde; de losse nummers zijn geen absolute hoogtepunten in de Muse-historie (hoewel... Supremacy is wel errug goed, hoor), maar het geheel vormt een geweldig luisteruurtje.

Ik moest deze plaat eerst een paar keer luisteren voor ik er iets over kon zeggen en nu ik hem een aantal maal lekker hard in de auto gedraaid heb moet ik toch zeggen dat ik dit weer een heel goede plaat vind.

Het knappe van Muse is toch dat ze zo enorm divers zijn. Ze zijn niet in één categorie te plaatsen. Dat maakt het meteen ook voor veel mensen lastig om het te kunnen waarderen. De kans dat iemand de hele plaat goed vindt wordt daardoor kleiner.

Persoonlijk vind ik de experimenteergrap erg goed uitgevoerd. Werkelijk álles staat op deze plaat. Een themanummer van de James Bond-film Supremacy, een plaat met een electronische bas, een nummer dat zo in het repertoire van Billy Idol of Duran Duran had gepast, de traditionele over-the-top-bombastische Queen plaat, een paar teruggrijpers naar eigen repertoire... Ik vind de nummers van Chris ook heel geslaagd, al had ik op Liquid State liever de stem van Matthew gehoord. Het instrumentale deel van dat nummer is echter ijzersterk. Ook de laatste twee nummers vind ik geslaagde experimenten. Van mij mag het dubstep heten, maar volgens mij deed Pink Floyd dit al 30 jaar voor de dubstep werd uitgevonden.

Dus: gewoon weer een topalbum.

Na de lauwe reacties en de wat tegenvallende singles vind ik deze plaat nog alleszins meevallen. Wat mij betreft is Muse sinds Absolution bergafwaarts gegaan, en bij The Resistance was het af en toe alsof ik naar een musical zat te luisteren, en hoewel ik dat bij deze plaat ook wel heb vind ik em niet slechter dan de vorige.

Gewoon een aardige plaat dus, maar Muse is allang niet meer de veelbelovende band van weleer
3,5*

Geen idee hoe graag mensen worden verrast. Ik vind het vaak prettig om vooraf een idee te hebben van wat ze gaan spelen. Hieronder een link naar de te verwachten setlist voor het concert van aanstaande maandag (17-12-2012) in het Ziggo Dome. Zekerheid heb je uiteraard nooit! Daarbij is het afwachten tot in hoeverre de (gebroken) voet van Bellamy is genezen...

[edit]
Ik had de setlist hier geplaatst tussen de zogenaamde spoilertags. Maar dat werkt blijkbaar niet meer als je reeds op het album hebt gestemd. Aangezien ik het niet wil verpesten voor diegenen die de setlist nog nog niet willen inzien heb ik 'm hier maar weer verwijderd.

Nu had ik al een forum topic aangemaakt, waar de setlist nog wel te vinden is;
Muziek >> MusicMeter Live! >> Muse - 17 december 2012 Ziggo Dome
[/edit]


Ik heb de setlist voor mezelf in Spotify gezet en inmiddels 2x afgespeeld. Zo wordt - in mijn beleving - pas echt goed duidelijk en in feite bewezen hoe weinig het geluid van 'The 2nd Law' afligt van hun eerdere werk. De nieuwe nummers van 'The 2nd Law' integreren prima tussen het oudere werk. Ik vind het een prima setlist. Ik had alleen erg graag 'Apocalypse Please' en 'Time Is Running Out' erbij gehad, als soort van vooraankondiging voor wat er 4 dagen erna staat te gebeuren

Madness doet mij in het begin qua muziek en zang denken aan I Want Your Sex van George Michael.

18 Pagina's met berichten en 21 recensies bij dit album en slechts één bericht waarin het woord 'thermodynamica' voorkomt. Nota bene een bericht van mijzelf. Dit geeft aan hoe weinig mensen zich in de achtergrond en betekenis van dit album hebben verdiept. Zonde, want dit album heeft een hele sterke boodschap, die bovendien erg mooi verpakt is.

De albumtitel The 2nd Law slaat op de Tweede Wet van de Thermodynamica. Nu ben ik geen natuurkundige, maar ik zal kort proberen uit te leggen wat die wet inhoudt.
De hoeveelheid energie in een gesloten of geïsoleerd systeem (zoals ons universum of de aarde) kan nooit toe- of afnemen. Dat blijkt uit de Eerste Wet van de Thermodynamica. Alle energie die aanwezig is in zo’n systeem, is dus alle energie die ooit aanwezig zal zijn. Via allerlei natuurlijke en menselijke processen wordt die energie verbruikt. Bruikbare energie wordt zo omgezet in onbruikbare energie. Hierdoor neemt de entropie in dat geïsoleerde systeem toe. Dit wil zeggen dat alle energie langzaam maar zeker wordt verspreid over het systeem, zodat alle concentraties van energie verdwijnen. De aanwezigheid van zulke concentraties is echter noodzakelijk voor het plaatsvinden van allerlei natuurlijke en technologische processen en maakt in die zin het menselijk leven mogelijk. De Tweede Wet van de Thermodynamica stelt dat de entropie in een gesloten of geïsoleerd systeem alleen maar kan toenemen en dat wij dus langzaam maar zeker al onze energie aan het opgebruiken zijn. Nieuwe energie kan namelijk niet gecreëerd worden (volgens de Eerste Wet) en dus is de aarde en al het leven daarop gedoemd om ten onder te gaan. Oftewel: Unsustainable.
Dit verhaal (in een wat kortere versie) wordt ook uitgelegd in The 2nd Law: Unsustainable.

De boodschap van The 2nd Law lijkt me daarmee wel duidelijk: de mensheid ervan bewust maken dat we onze aarde hoogstpersoonlijk de vernieling in helpen. Dit is een oproep tot bewustwording en een aanzet tot duurzaamheid. De mens is te veeleisend en te hebzuchtig en wil alsmaar meer en meer, maar een dergelijke mentaliteit helpt onze aarde op de lange termijn niet verder. Een groot deel van de teksten van dit album heeft hier dan ook mee te maken.
Zo gaat Animals over de heersende mentaliteit in onze economische wereld en dan met name bij de grote bedrijven. Hebzucht, eigenbelang en geld zijn woorden die in de tekst niet voorkomen, maar waar de tekst toch helemaal om draait.
Explorers daarentegen benadrukt dat we steeds meer vervreemd raken van de natuur. Het is tegelijkertijd een oproep tot milieubewust handelen en duurzaamheid, gezien de verwijzingen naar ‘het zwarte goud’ en ‘helium-3’.

Of de boodschap die Muse met dit album probeert uit de dragen je nu aanspreekt of niet, je kunt moeilijk ontkennen dat het een prachtig concept is en dat dit album ongelofelijk sterk in elkaar is gezet. De Wetten van de Thermodynamica als uitgangspunt nemen is gedurfd en lijkt me geen slimme marketingzet. Zo’n gewichtig en vooral ingewikkeld onderwerp maakt je album niet bepaald toegankelijk bij een groot publiek. Juist daarom vind ik het zo bewonderenswaardig dat Muse toch heeft gemeend dit album op deze manier te moeten uitbrengen om zo een statement te maken en een belangrijke boodschap uit te dragen. Ik draag die boodschap een warm hart toe en daarmee automatisch ook dit ijzersterke maatschappijkritische album.

Interessant stukje, stoepkrijt. Als je weet wat de achtergrond van zo'n aanvankelijk willekeurig lijkende tweede wet krijgt het al een hele andere lading.

Zeker een interessant stuk! Altijd leuk om zulke achtergrondinformatie te lezen. Alleen een beetje jammer dat je het met een behoorlijke portie arrogantie neerplempt en op deze manier alle andere - meer muziekgeoriënteerde meningen - uitvlakt. In die 20 andere meningen/ recensies zit ook de nodige energie verwerkt en ik vind het niet grappig dat jij die meningen met jouw 'bewustmaking' de vernieling in helpt. Een betere wereld begint bij jezelf

En daarbij denk ik dat je de heren van Muse wel veel credits geeft om te veronderstellen dat ze de wereld willen redden met het uitbrengen van een album. Doet niets af van de boodschap en de achterliggende informatie.. Dat is mooi om mee te pikken. Muzikanten zijn in feite gewoon kustenaars die op zoek zijn naar een mooi verhaal of onderwerp. Zoals van Gogh een mooie vaas met zonnebloemen tegenkomt, leest Belamy op een mooie dag (op Wikipedia) over de Tweede Wet van de Thermodynamica'.

En ook niet iedereen heeft de zin, of de tijd om ergens zo enorm diep in te duiken. Soms is de muziek alleen al prettig genoeg....

Ho eens even! Ik vlak helemaal geen andere meningen uit en lever ook helemaal geen commentaar op welk bericht dan ook. Ik kan goed begrijpen dat er weinig mensen op dit forum zin hebben om berichten over thermodynamica te schrijven, want makkelijk verteerbaar is het niet. En bovendien (zoals lennon zegt) is lang niet iedereen in deze achtergronden geïnteresseerd. Het enige wat ik zeg is dat ik dat zonde vind, omdat ik die hele thermodynamica erg interessant vindt

Vind het ook wel meevallen met die 'arrogante houding'. Overigens heeft hij wel gelijk: hoe komt het dat niemand zich die albumtitel afvraagt?

Mooi stuk stoepkrijt, goed dat je wat toelichting geeft bij het concept en de ideeën achter het album.


Ik denk dat er wel meer mensen zich afvragen wat die albumtitel betekent, maar die hebben er dan waarschijnlijk gewoon wat informatie over opgezocht zonder er hier iets over te posten. Zelf heb ik op Wikipedia wat gelezen over die wetten en een interview in OOR gelezen waarin de leden van Muse (vooral Bellamy uiteraard) wat meer uitleg gaven over (het concept van) het album. Maar het is inderdaad wel opvallend dat er in al die berichten hier amper iets over thermodynamica gezegd wordt.

Omdat het vaak genoeg voorkomt dat een album titel gewoon een album titel is, en niet een speciale betekenis heeft. Daarnaast als we dat bij al die albums moeten gaan doen houden we een stuk minder tijd over denk ik.

Ik hoor (lees) thermodynamica voor het eerst hier, dus ik heb weer wat geleerd vandaag (thanks ).
maar heb toch meer het idee dat het tegenwoordig hip is om over het vernielen van de aarde te spreken (zingen) en dat we daar wat aan moeten veranderen.

Nou ja, zo bedoel ik dat uiteraard niet. Maar een titel als 'The 2nd Law' leent zich daar natuurlijk eerder voor dan zoiets als 'Keep You Close' of 'A Dramatic Turn of Events', om er maar even twee te noemen.

Meestal is het interessantdoenerij hoor. Ze hebben waarschijnlijk een pak nummers geschreven en moest op het laatste moment het album nog een titel hebben. Zoek er niet teveel achter, zeker niet bij een band waarvan het creatieve hoogtepunt ergens begin vorig decennium was

Een concept van deze orde van niveau op muziek is zo gemaakt. Wie zich daardoor laat imponeren is niet al te kritisch bezig. (Hiermee wil ik niemand veroordelen overigens.)
De wetten van thermodynamica zijn bedoeld om Muse' boodschap te staven en daardoor een intellectigent tintje te geven. De boodschap lijkt erop dat we onze bronnen aan het leegverbruiken zijn en dat zie ik inmiddels wel als vrij moralistisch en afgezaagd. Wat ik er zo van meekrijg zou ik het concept nou niet bepaald als prachtig bestempelen. Of de sfeerzetting in combinatie met muziek werkt en of je er eventueel catchphrases aan overhoudt is waar het mij om gaat.

Trouwens wel een aardige verduidelijking hoor van stoepkrijt, daar niet van. Ik vind overigens ook de toon in de eerste alinea niet zo nodig.

Ik had de betekenis van de nummers wel door, echter zonder moeilijke natuurkundige termen. Maar is dit daadwerkelijk een compleet concept album?

Ondanks dat ik dit album erg tegen vind vallen lijken mij de nummers live wel geschikt. Ben benieuwd aanstaande maandag!

Nee, dat denk ik niet. Als je gaat zoeken kun je in alle nummers wel een stukje tekst vinden dat aan dit concept te linken is, maar als je eerlijk bent hebben sommige nummers er maar heel weinig tot niks mee te maken.

Wat zijn de meningen nog steeds verdeeld bij deze plaat en wat leidt dat tot een naar mijn idee te lage gemiddelde waardering. Denk alleen al aan de power en dynamiek op deze plaat en de vele sterke songs. Sterker nog, ik hoor bij diegenen die 'm in de top 10 2012 neerzetten. En nu maandag naar het concert, waar ze mogelijk 9 nummers van dit album spelen. Kom maar op!

Overigens staat er op deze plaat nog een andere belangrijke boodschap, die absoluut nog onvoldoende is doorgedrongen op politiek niveau: dat gaat over de kredietcrisis en de veroorzakers: de graaiende bankiers, investmentfunds en beurshandelaren. Luister maar naar het (einde: letterlijk) van Animals. Of anders naar nummers op Wrecking Ball van Bruce Springsteen. Dat zijn tenminste artiesten die in hun muziek hun woede hierover, en alle gevolgen daarvan, uitdrukken. Vind ik klasse: alle beetjes zullen uiteindelijk helpen.

Tegenwoordig is het makkelijk om als artiest te scoren door iets negatiefs te zeggen over de materialistische maatschappij. Dat terwijl het merendeel van al die artiesten niet de gevolgen voelen van een kredietcrisis doordat zij een afstand kunnen bouwen. Daardoor missen ze de perspectieven van de mensen die dat niet kunnen doen. Zij zien enkel de ellende, wij zien en voelen de ellende. Daarom vind ik het belachelijk dat ik moet horen van mensen die alles hebben dat onze maatschappij zo materialistisch is. Zij komen echter niet tot de conclusie dat het net door die maatschappij komt dat ze zo succesvol geworden zijn.

Dat slaat echt nergens op. Dat zou betekenen dat als je (veel) bezittingen hebt, je geen kritiek kon en mocht uiten. En daarnaast: weet jij veel wat ze allemaal met hun geld doen.

Maatschappijkritische artiesten met veel of weinig geld is van alle tijden. En het is maar goed ook dat ze het doen, want zijn beschikken over iets belangrijks: publiciteit. Bovendien zijn het artiesten en de teksten zijn persoonlijk gekozen en geschreven.

Ach, het is ook zo'n verfrissende mening die ik nog nooit heb gehoord in praatprogramma's en kranten. (not) Uprising van het vorige album verhandelt ook de kredietcrisis overigens.

Oké.. Wellicht was mijn reactie iets te fel. Of in ieder geval anders bedoeld. Ik bedoelde niet te zeggen dat jij arrogant bent. Sorry als het zo overkwam. Maar - naar mijn mening - wel de wijze waarop je die info kwam brengen. Ik had het gevoel dat jij net iets had gelezen/ gehoord over het onderwerp en ons vervolgens om de oren komt slaan dat wij ons niet voldoende verdiept zouden hebben. Echter hebben anderen zich gewoon in de muziek verdiept en inderdaad wellicht minder de albumtitel. Ik vermoed ook zomaar dat jij dit niet bij elk album doet En ook is deze albumtitel van Muse een relatief gegeven, wat je inmiddels zelf ook al schrijft.

Niettemin, waardeer ik de informatie die je deelt. Vind ik serieus leuk om te lezen. Verdieping in waarom artiesten tot iets zijn gekomen als altijd leuk om mee te krijgen! En toch, soms is het ook prettig om je eigen invulling eraan te kunnen geven, zoals bijvoorbeeld bij een goed boek.

Maar goed, ik wil best even mee filosoferen met je Enkele dagen geleden heb ik hier de (te verwachte) setlist neergezet. Hiervan heb ik binnen Spotify een afspeellijst gemaakt. Door de setlist af te spelen hoor je gelijk goed hoe weinig het geluid van 'The 2nd Law' afligt van hun eerdere werk. De nummers van 'The 2nd Law' integreren prima tussen het oudere werk. Ik heb de setlist/ afspeellijst vandaag nog eens afgespeeld met de Wet van de Thermodynamica in het achterhoofd. En ik moet bekennen; het is op zijn minst frappant. De nummers op 'The 2nd Law' zelf maken van de aangehaalde Wet geen sluitend verhaal. Maáar als je de nummers van de setlist luistert (dus aangevuld met oudere nummers) en de teksten erbij haalt, lijkt het dus wel zo bedoeld te zijn. Aanvangend met 'The 2nd Law: Unsustainable' en de set wordt afgesloten met 'The 2nd Law: Isolated System'.. Echt bizar! Nah jah... .. .

. .. ...Het is uiteraard ook zo dat de thematiek van het einde van de wereld niet nieuw is voor Muse. Het zal dan ook niet erg veel moeite hebben gekost om het in het 'jasje' van deze Wet te stoppen. En het is ook maar net wat je erin wilt horen. Zoals gebruiker 'west' al schreef hoor je in het nummer 'Animal' de corruptheid van de bank en beurs. Maar dat nummer kan je met wat fantasie ook binnen de aangehaalde Wet proppen.

Ja, je hoort en leest er wel over: maar wat wordt er gedaan met de mensen die fout bezig zijn geweest? 'The vultures', zoals Bruce Springsteen ze noemt. 'They are back up partying at banker's hill' zingt hij en Muse laat ze aan het einde van het nummer: deze 'animals', zoals zij ze noemen, weer ouderwets tekeer gaan. Wat is veranderd / verbeterd? Niet veel, laten ze horen. Een statement wat je veel te weinig leest en hoort en waar al helemaal weinig mee wordt gedaan.

Ik denk dat Bellamy (dubbel L) wel meer heeft gedaan dan een Wikipedia-pagina lezen. Hij heeft zijn liefde voor dit soort (natuurkundige) principes nooit onder stoelen of banken geschoven.

Hé, ik ben geen groupie hè... Ooit van sarcasme gehoord?

Blijkbaar hadden we dus geen van beide kwade bedoelingen en hadden we dat van elkaar verkeerd opgevat. Zand erover

Muse is altijd al een band geweest met goede en betekenisvolle teksten, maar is in mijn beleving nog nooit zo maatschappijkritisch geweest als nu (of het nu gemeend of gespeeld is doet er niet eens toe). Veel van hun vorige nummers lijken inderdaad heel goed aan te sluiten binnen dit verhaal over Thermodynamica en de ondergang van de aarde. Titels als Hysteria, Time Is Running Out en Uprising zeggen al genoeg. Dat maakt het wel wat makkelijker om in hun boodschap te gaan geloven, al moet ik toegeven dat dat met een beetje fantasie niet al te moeilijk is.
Persoonlijk vind ik het wel fijn om in deze 'goede bedoelingen' te geloven. Het geeft eens te meer aan waarom Muse meer is dan een band die enkel lekker in het gehoor liggende muziek maakt.

Sinds ik me bij mijn studie een beetje op wetenschappelijk niveau aan het verdiepen ben in dit soort onderwerpen vind ik "kritische" muziek met teksten zoals deze echt nauwelijks interessant meer. Het klinkt allemaal zo quasi-wetenschappelijk pretentieus, maar de echte fundering mist (in de metal heb ik hetzelfde met de laatste twee albums van The Ocean, en het laatste album van The Faceless, o.a.). In het geval van The 2nd Law luister ik liever naar de Sex Pistols. Dat had ook geen fundering, maar ook nul pretentie, en dat maakt platen zoals die zo leuk.

Hoewel ik zeker vind dat dit vorige albums niet evenaart, vind ik dit nog wel een vermakelijk album. Niet elk experiment is geslaagd te noemen, er staan dus duidelijk wel missers op dit album. Maar, zo slecht als sommigen doen overkomen, vind ik het ook weer niet. Ik geef hier toch een voldoende voor. 3,5. Zo.

Bij mij staat 'ie 'gewoon' in mijn top 10 voor 2012. En dan moet het concert van morgen nog komen...