Led Zeppelin - Led Zeppelin II (1969)

de riff in bring it on home is DE basisriff in de blues. er zijn gewoon 2 noten aan toegevoegd. de studio-versie vind ik zelf maar zwakjes, maar op how the west was won is dit gewoon SUBLIEM: veel sneller, ruigere gitaar en gerekt tot bijna 10 minuten.

Alweer een zeer sterk album van Led Zeppelin. Net iets minder dan IV, maar toch nog geweldig. Vooral Heartbreaker en natuurlijk Whole Lotta Love. De drumsolo's in Moby Dick zijn ook erg leuk.
4,5*

Led Zeppelin begint met het beste rock nummer uit de muziek geschiedenis,Whole Lotta Love. Het is voor nu,gisteren en altijd, hun visitekaartje. Na Whole Lotta love komt het slowly beginnende What is and what should never be. Het klinkt erg dromerig. Maar John Bonham aanzet voor het refrijn wordt je uit je droom gezet en wordt het rock-time. Een mooi voorbeeld van Led-Zeppelins hard en zacht gebruik wat je vaak tegenkomt. De acoutische song Thank You slaat goed aan en is voor de vrouw van de zanger Robert Plant geschreven. Het geeft een duidelijke indruk wat Led-Zeppelin bij hun volgende album gaat doen. Na de inmens lange en knap uitgevoerde drumsolo van John Bonham in de vorm van Moby Dick,wordt deze opgevolgd door een ook slowly beginnende Bring it on Home. Het beginstuk met mondharmonica is duidelijk gestolen. Maar na dat stuk word je als het ware in je gezicht geslagen door de vuurige gitaar van Jimmy Page. Het klinkt lekker. Goed album!

Er is een live versie van meer dan 17 minuten.

Ja, Moby Dick is live lang..maar ook mooi..

volgensmij is de gitaar riff ook gestolen..bij moby dick..maar weet niet zeker..

dat heb je vaak als een riff leuk in de oren klinkt, dan heb je het gevoel dat je die al kende

dat heb je vaak als een riff leuk in de oren klinkt, dan heb je het gevoel dat je die al kende

Zou het niet zo zijn dat anderen de riff hebben gestolen..?? Je komt de laatste jaren zo vaak liedjes tegen met riffs die zo uit een oud Led Zeppelin nummer lijken te zijn weggelopen...

gewoon een goed album. niet meer en niet minder.

hmm, over gestolen riffs...

Jimi Page heeft zelf veel riffs gebruikt, onder andere van chuck berry en jimi hendrix.
Stelen zou ik dit nie echt noemen. Hij werkt ze alleen volledig uit op een andere en eigen manier.

Vb hiervan is Rock 'n Roll. Hier gebruikt hij een riff oorspronkelijk van Chuck Berry.
Ook bij Ramble on zien we het welbekende Purple Haze akkoord terugkeren.

Dit is de oorzaak van het gevoel te krijgen van nummers al te kennen voor je ze ooit gehoord hebt.

Het nummer 'bring it on home' daar is iets mee. Het is oorspronkelijk geschreven door willie Dixon. Als ik bij allmusic.com wat verder zoek zie ik bij led zeppelin hun influences Willie Dixon staan.

Bij hem staat het volgende:

Arc Music had sued Led Zeppelin for copyright infringement over "Bring It on Home" on Led Zeppelin II, saying that it was Dixon's song, and won a settlement that Dixon never saw any part of until his manager did an audit of Arc's accounts. Dixon and Muddy Waters would later file suit against Arc Music to recover royalties and the ownership of their copyrights. Additionally, many years later Dixon brought suit against Led Zeppelin for copyright infringement over "Whole Lotta Love" and its resemblance to Dixon's "You Need Love." Both cases resulted in out-of-court settlements that were generous to the songwriter.


Hier een lijstje van gestolen riffs.
# Babe I'm Gonna Leave You" - A folk song by Anne Bredon, this was originally credited as "traditional, arranged by Jimmy Page," then "words and music by Jimmy Page," and then, following legal action, "Bredon/Page/Plant."
# "Black Mountain Side" - uncredited version of a traditional folk tune previously recorded by Bert Jansch.
# "Bring It On Home" - the first section is an uncredited cover of the Willie Dixon tune (as performed by the imposter Sonny Boy Williamson).
# "Communication Breakdown" - apparently derived from Eddie Cochran's "Nervous Breakdown."
# "Custard Pie" - uncredited cover of Bukka White's "Shake 'Em On Down," with lyrics from Sleepy John Estes's "Drop Down Daddy."
# "Dazed And Confused" - uncredited cover of the Jake Holmes song (see The Above Ground Sound Of Jake Holmes).
# "Hats Off To (Roy) Harper" - uncredited version of Bukka White's "Shake 'Em On Down."
# "How Many More Times" - Part one is an uncredited cover of the Howlin' Wolf song (available on numerous compilations). Part two is an uncredited cover of Albert King's "The Hunter."
# "In My Time Of Dying" - uncredited cover of the traditional song (as heard on Bob Dylan's debut).
# "The Lemon Song" - uncredited cover of Howlin' Wolf's "Killing Floor" - Wolf's publisher sued Zeppelin in the early 70s and settled out of court.
# "Moby Dick" - written and first recorded by Sleepy John Estes under the title "The Girl I Love," and later covered by Bobby Parker.
# "Nobody's Fault But Mine" - uncredited cover of the Blind Willie Johnson blues.
# "Since I've Been Lovin' You" - lyrics are the same as Moby Grape's "Never," though the music isn't similar.
# "Stairway To Heaven" - the main guitar line is apparently from "Taurus" by Spirit.
# "White Summer" - uncredited cover of Davey Graham's "She Moved Through The Fair."
# "Whole Lotta Love" - lyrics are from the Willie Dixon blues "You Need Love."

http://www.warr.org/zep.html

Wilson en Alroy zijn een stel azijnzeikers, die neem ik niet serieus hoor

Indrukwekkende lijst... Als het allemaal waar is, is dat een kwalijke zaak, maar het doet niets af aan mijn mening, en top 10 notering, van dit meesterwerk!!!

wat een heers album
Thank you is mooi
Op die moment ben ik verslaaf aan "living loving mad"

Misschien dat er in de riffs gelijkenissen zitten maar soms is het wel erg veer gezocht hoor... Bovendien klinkt het met een andere gitaar vaak heel anders. Tel daar de drums van Bonham bij op en het is niet meer te herkennen. Ik blijf gewoon bij 5*

Edit: Ik ben die site nu aan het bekijken en het komt niet bepaald serieus over allemaal.

Bijna net zo goed als LZ IV 4* "Thank you", "Ramble on" en "Bring it on home" vind ik de beste nummers van deze plaat

Ik vind die foto op de hoes al heletijd een raar ding. Weet iemand wie die andere mensen zijn? Ik dacht, ik hoorde en las veel over jimmy page en alistar crowly(grote debiel) dat page hem intressant vond. Crowley staat ook op ST. Peppers van de Beatles. En toen keek ik naar LZII. ''die maken nooit zomaar een foto en zetten die op een van hun beste albums'' dacht ik. Ik denk dat de hoofden van Page Jones Bonham en Plant erop zijn gezet. Mischien is de man boven Plant wel Crowley? Ik weet het niet. Maar zou mischien kunnen. Weet iemand er meer over?

voor mij de ultieme zomerplaat

na led zep III het beste

Nee, ik weet het ook niet: dacht wel dat de bandleden inderdaad wel op de foto staan en ik dacht dat het ook een verwijzing is naar het middenstuk van "Whole Lotta Love". Ik hoorde dat het middenstuk een simulatie is van het neerstorten van de Hindenburg en dat de mensen op de voorkant de passagiers waren van deze Zeppelin (waar de bandleden dan tussen zijn geplakt). Maar misschien is dit allemaal onzin..??

Beste Led Zep plaat wat mij betreft... Whole lotta love... ramble on... moby dick...
Veel beter kan het niet zijn...

Die afsluiter is ook fantastisch. Wat ook goed is gedaan is de stereo opname over meerdere sporen. De riffs galmen van de eerste naar de tweede en weer naar de eerste box. Een mooi effect geeft dat. De procutie van Led Zeppelin vindt ik sowieso super.

Vandaag voor de eerste keer geluisterd, klinkt super goed!
Een veel betere riff als Whole Lotta Love kan ik niet opnoemen, geniaal! Ook het intro van Ramble On is klasse.
En zo zijn er veel hoogtepunten op te noemen, maar eerst nog maar een paar keer draaien.

Whole Lotta Love = de Small Faces versie van You Need Lovin' met een ander ritme. Qua zang is alles volkomen identiek aan de Small Faces versie. Met het kleine verschil dat Steve Marriot Robert Plant compleet wegblaast.
Ik vind dit trouwens maar een matig bandje. Het luistert bij tijd en wijle lekker weg maar dat is dan ook alles. Veel te veel overdreven gitaargejengel ook, die riffs dat geloof ik allemaal wel. Op mij komt het soms over als veel geschreeuw maar weinig inhoud.

Matig bandje?

Hoewel onze mening wat betreft The Smiths verschilt, ben ik het hier wel met je eens

Tja... dat de muziek je aanspreekt of niet, daar kan ik inkomen. Maar om een van de meest legendarische rockgroepen uit de muziekgeschiedenis aan te duiden als 'matig bandje' vind ik wel een beetje blasé en pedant.

Maar goed, ieder z'n mening. Ik houd wel van overdreven gitaargejengel.

Helemaal mee eens.

Maar inderdaad ieder zijn mening.

Als je niet van ''gitaargejengel'' houdt..kun je altijd nog naar de verschrikkelijk goede drums van John Bonham gaan luisteren.

Ik dan ook!