Led Zeppelin - Presence (1976)

'Achilles Last Stand' en 'Nobody's Fault But Mine' kende ik al en dat zijn zeker 5 sterren tracks. De rest van het album is echter zeer middelmatig. Ik heb werkelijk geen enkel interessant idee gehoord. Het is alsof Jimmy Page een paar standaardmodellen heeft gemaakt van hoe een Zep nummer moet klinken. Daarna heeft ie niets verandert aan die modellen en ze op plaat gekwakt. Werkelijk ongelooflijk hoe een band een jaar eerder zoiets machtig moois als Physical Graffiti kan maken en dan vervolgens met dit komt aanzetten....

2,5*

Dat I en II hoog in jouw top 10 staan wil niet zeggen dat dit een slechte plaat is.. ook ik vind Achilles' Last Stand een van de meest intrigerende nummers van Led Zeppelin, Since I've Been Lovin' You is inderdaad een geweldige slow blues... met een geweldige solo, maar uiteindelijk niet meer dan dat.... niet ver verheven boven Achilles' als je het mij vraagt.....

Louter procentueel bekeken zou dit een heel matige plaat zijn, want maar liefst drie van de zeven nummers zijn ofwel oninteressant (Hots on for nowhere) ofwel gewoon slecht (Royal Orleans en Candy store rock). In totaal zijn dat echter slechts 12 van de 44 minuten, en wanneer er onder die overige vier nummers dan twee sterke zitten (For your life en Nobody's fault but mine), één klassieker (Achilles last stand – dat heeft mij overigens vanwege de gitaren en het basgeluid al vanaf het begin aan Yes doen denken) en één nummer waarop ik ronduit verliefd ben (Tea for one – zelfs toen iemand mij wees op de sterke overeenkomst met Since I've been loving you bleef ik er een ernstig zwak voor houden), dan is dit eigenlijk een behoorlijk sterke plaat waar ik erg blij mee ben.
 

Goed Led zeppelin album met één memorabel nummer,Achilles last stand en een aantal sterke,de mooie afsluiter Tea for one,de rocker Candy store rock en Nobody's fault but mine.De rest is degelijk.Presence is dan misschien niet Led zeppelin's meest in het gehoor springende album maar ik zou willen dat ik het had gemaakt.

Presence was een album dat ik lang heb laten liggen, voornamelijk omdat het niet zo goed zou zijn.
De eerste tien en een halve minuut is alvast een geslaagde poging me van het tegendeel te overtuigen. Ik heb geen top-10 van Led Zeppelinnummers, maar ik denk dat Achilles Last Stand een kanshebber zou zijn als ik zo’n lijst zou willen maken. For Your Life is helaas alweer een stuk zwakker. Niet zozeer een slecht nummer, maar het zeurt wel wat te lang door op hetzelfde riffje. Uitgezonderd Nobody’s Fault But Mine is het na For Your Life eigenlijk alleen nog verder bergafwaarts, om met een dieptepunt als de Since I’ve Been Loving You-kopie Tea For One te eindigen. Dat laatste nummer is niet zozeer slecht, maar het klinkt zo inspiratieloos om zo nadrukkelijk terug te grijpen op eigen werk.
Conclusie: dit is inderdaad een album gebleken dat ik niet de moeite waard vind. Presence is een mooi cadeautje (Achilles Last Stand) met heel veel pakpapier eromheen.

2.0*

Van tevoren had ik Achilles Last Stand al als gedoodverfde winnaar neergezet, maar bij herbeluistering valt het me toch op dat Plant bij vlagen toch echt flink tegen het valse aanzit. Nu is dat aan de ene kant allemaal ook op te vatten als lekker rauw, maar in dit geval zorgt het bij mij toch voor een tegenvaller. Ook op het tweede nummer For Your Life vind ik Plant wat futloos klinken, al gaat Page daar met een erg matige solo ook makkelijk in mee. De productie is verder wel goed en vooral Bonham doet erg goed zijn best, maar ik kan echt helemaal niets met flauwe songs als Candy Rock Store en Hots On For Nowhere. Ook afsluiter Tea For One vind ik weinig spannend. Tot nu toe echt de minste.

Voorlopige tussenstand:
1. Led Zeppelin IV
2. Led Zeppelin II
3. Houses Of The Holy
4. Led Zeppelin
5. Physical Graffiti
5. Led Zeppelin III
6. Presence

Afgezien de opener en de afsluiter is dit een album dat ik geen seconde voor mijn plezier heb kunnen beluisteren. Wat een berg kinderachtige zooi krijg je hier over je heen gestort. Page speelt gewoon ongelooflijk vals op For Your Life. De band is het echt helemaal kwijt. Het lukt ze gewoon niet meer om te swingen zoals het op de eerste vier albums deed. Tea For One is nog wel ok, maar het kan zich net meten met het topmateriaal dat enkele jaren ouder is. De rest is eerder beledigend en een schrijnend voorbeeld van gebrek aan (zelf)respect. Futloze hardrock. The Last Stand Of Achilles verdient een beter lot dan een plaats op deze plaat.


Tussenstand:
1. Led Zeppelin IV
2. Led Zeppelin II
3. Led Zeppelin
4. Led Zeppelin III
5. Physical Graffiti
6. Houses Of The Holy
7. Presence

Een voldoende plaat. Ikzelf hoor er enerzijds inspirerende en verrassende nummers in, het epische Achilles Last Stand als uitschieter. Heel knap hoe de band qua muziek en qua toon de spanning het volle nummer weet vast te houden. De zang tegenover de gitaarakkoorden werkt hier heel goed. Afsluiter Tea for One is een fijn blues(y) nummer, die soms toch nog een beetje rammelig klinkt.

Andere nummers blijven bij mij niet zo lang hangen. Royal Orleans en Candy Store Rock moet ik eerst terughoren om weer voor ogen (en oren) te houden hoe die nummers gaan. Het is een album die ik een of twee keer in het jaar opzet, met voldoende plezier luister en dan weer wegstop.

Een minder gewaardeerde ledzep. Toch zijn for your life en tea for one prachtig.