Queensrÿche - Promised Land (1994)

Wederom een prachtig album dat ook nog eens geweldig klinkt met als hoogtepunten voor mij Promised Land, Damaged en Someone Else? Ik let trouwens altijd wel op de teksten en vooral van het titelnummer vind ik die bijzonder mooi. Dit nummer staat dan ook in mijn Queensryche top 10.

Geoff klinkt hier erg goed en gedreven ( met de schitterende uithaal "Why Am I ..?" in het titelstuk en Someone Else? ) en de gitaren klinken zoals gewend bij deze jongens anders dan op andere platen maar wederom zeer boeiend ( Damaged, Disconnected ). De overgang van Promised Land naar Disconnected vind ik geslaagd ;en ook het nummer zelf een geslaagd experiment met een zeer fraai gitaargeluid.

Ik heb nog wel een lichte voorkeur voor Someone Else? zoals op het album maar de full-band versie vind ik ook zeer de moeite waard. Ze hebben voor het album wat mij betreft wel de juiste keuze gemaakt door de later tot stand gekomen pianoversie te gebruiken.

Als je meer wilt weten hoe dit album tot stand kwam en waar veel nummers over gaan kan ik de volgende link aanraden :

Anybody Listening.net - A Queensr? Retrospective - anybodylistening.net

Hierop staan scans van een flink aantal muziekbladen uit die tijd met interviews. Even vergroten per pagina en prima te lezen. Uiteraard wel veel van hetzelfde maar ook een hoop interassante informatie.

Het nummer dat mij dan weer totaal niet aanspreekt is Lady Jane; voor mij het minste nummer op de cd.

Het laatste goede album van de band ! Vooral de wat meer ingetogen nummers zijn werkelijk prachtig . Lady Jane , One more time , Someone else .

Heb je de laatste twee studioplaten al gehoord?!? Die vind ik ook echt wel weer echt goed... De albums in de tussentijd, vind ik ook weing aan...

Eens met Psykootje...op Disconnected was al te horen welke richting het hierna op zou gaan.

De titel is al veelzeggend

Disconnected vind ik een ongekend mooi, gaaf en duister nummer.

Ik heb liever de rock-Queensryche dan de metal-Queensryche.

Ik vind Queensryche nergens echt metal eigenlijk meer stevige rock met op de latere albums een experimentele kant. Wat vaker niet dan wel goed uitpakte

Operation Mindcrime neigt (naar mijn mening) wel richting metal.

Ja..is een grensgeval. Hoewel OM I wel het beste is wat Queensryche heeft opgenomen. OP The warning en de ep na dan. Dus dan toch maar liever de metal-Queensryche

Een heerlijk album van deze band. Wederom genieten. Het is inderdaad minder metal geworden, maar maakt dat veel uit? nee totaal niet. Vooral met I am I heeft Queensrych een prachtnummer neergezet.

My Global Mind past beter op Empire, het is een beetje te glad hier. Disconnected blijft ook een moeilijk momentje, maar de rest is super.

Op het eerste gehoor klinkt Someone Else? als een irritant en zeurderig nummer, zoals deze band ze (helaas) wel vaker maakt. Maar wie beter (of anders) luistert hoort hier gewoon een prachtig nummer! De tekst is heel mooi (net als op de rest van dit album en op veel meer van hun werk) en juist de zang maakt dit nummer helemaal af. Wie oppervlakkig luistert hoort alleen die klagerige en zeurderige stem van Geoff Tate, maar wie beter luistert hoort de emoties en trillingen in zijn stem en beseft hoe hemeltergend mooi dit eigenlijk is.

Voorkeursstem gegarandeerd!

Heh watte nu?

Ben j enu het nummer aan het afkraken of ophelderen?!?

Vanuit een diep dal ben ik het aan het ophemelen

Laat ik maar voorzichtig inzetten op 3,5 sterren. Queensrÿche kan heerlijke of prachtige nummers maken, maar ik ken nog geen album van ze dat geen zwakke nummers bevat. Op Promised Land is dat helaas niet anders. Met name Disconnected en Lady Jane vind ik verre van goed en ook het titelnummer vind ik niet erg sterk. Dat komt vooral doordat het te langdradig is. De pech van dit album is, dat deze drie nummers recht achter elkaar staan en dan hebben drie van zulke nummers ineens een flinke impact op het hele album.

Gelukkig staat er ook genoeg moois op dit album. I Am I en Damaged zijn twee ijzersterke rockers (Global Mind kan zich hier ook nog redelijk mee meten) en Out of Mind en Bridge zijn twee mooie ballads met erg mooie en confronterende teksten. En dan is er natuurlijk nog Someone Else? waar die andere ballads meteen weer bij verbleken. Eigenlijk is Someone Else? te groot voor dit album.

Conclusie: Promised Land is een sterk album met halverwege een inzinking. Toch blijft het niveau redelijk constant en kan het zich meten met Empire. 3,5 sterren.

Deze cd heb ik eigenlijk nooit veel beluisterd. Geen idee waarom. Nu heb ik gisteren en vandaag deze meerdere malen gedraait. Ik moet zeggen dat deze mij beter bevalt dan de voorganger Empire.
Mooste songs vind ik wel het titelnummer Prmised Land, Disconnected en Out of mind.
Maar ook de rest is weer goed te pruimen. Ik geef deze 4 sterren.

En dan heb je lady Jane en someone else nog niet eens genoemd, mijn 2 favo nummers van dit album.

Wat een strot heeft die tate toch.

Schitterend album inderdaad die vaak over het hoofd gezien word en doordoor zwaar onderschat word naar mijn idee.

Over het hoofd gezien, zwaar onderschat, waar zou dat dan uit blijken?

Promised Land scoort hier een pak beter dan alles wat erna komt en heeft slechts een beetje minder stemmen en een beetje lager stemgemiddelde dan het populaire Empire.

Relatief gezien lijkt het mij dus wel te krijgen wat het verdient.

Uit het feit dat als mensen het over de QR klassiekers hebben ze altijd in koor roepen hoe goed de band wel niet was tot en met Operation Mindcrime - of hooguit Empire. Je zal zelden iemand melding zien maken van Promised Land.

Kijk ook maar eens naar 'het nieuwe' QR - songs tot en met Empire worden gespeeld. Helaas wordt Promised Land weer eens vergeten in zijn volledigheid.

de meesten zien de waterscheiding toch echt tussen Promised Land en Hear in the now Frontier. Ofwel: t/m Promised Land alleen maar lof en daarna, vanaf Hear in the now Frontier dus, alleen nog maar bagger wat de klok slaat (behoudens een summier lichtpuntje hier en daar).

Ik ken eigenlijk voornamelijk mensen die het nooit hebben over Promised Land. De conversaties over Queensryche gaan dus echt altijd als volgt 'ik vond QR geweldig tot en met Empire en echt kut vanaf Hear in the now Frontier'. Ik krijg echt vaak het idee dat Promised Land gemakshalve even vergeten wordt. Wat ik jammer blijf vinden want het blijft voor mij als vanouds het ultieme pareltje in de QR catalogus.

Wat ozwald zegt dus.

Het is mijn eigen ervaring dat ik Empire vaker draaide dan Promised Land, terwijl ik PL een tikkie beter vind dan Empire. Dus dat sluit meer aan bij het verhaal van Ricardo en sinner.

Misschien heeft het ook te maken met dat operation Mindcrime hun absolute mijlpaal was, en empire juist weer meer voor het grote publiek, wat dan weer kwam door de single silent lucitity. Dan heb je 2 superalbums op rij en daarna kwam voor velen misschien al wel het verval, gemakshalve na 2 mijlpalen deze maar even vergetend. Dit album heeft ook geen echte singles volgens mij, al zou lady Jane daar wat mij betreft zeker voor in aanmerking komen.

Of dat sommige liefhebbers van het eerste uur empire het eerste tegenvallende album vonden en daardoor maar afgehaakt zijn en zodoende deze gemist hebben.

Kunnen allemaal redenen zijn waarom je de meeste Queensryche liefhebbers vooral over de eerste 4 platen hoort praten.

Tegenover het verhaal van het ene individu staat het verhaal van een ander individu. Het zegt in dit geval niets terwijl de cijfers duidelijk zijn. En daaruit blijkt dat de waardering ná dit album een duikvlucht neemt en dat Promised Land krijgt wat te verwachten valt, namelijk net wat minder dan The Warning en Rage for Order.

Je hebt natuurlijk volledig gelijk als je naar de cijfers kijkt, want deze word nog best hoog beoordeeld met 3.71, en het is ook het laatste album van hun hier op de site met meer dan 100 stemmen.

Alleen als ik naar muziekliefhebbers en kennissen kijk in mijn directe omgeving dat is dit in die kring echt een beetje een vergeten album, want het gaat altijd over de eerste 4 albums, wat dan weer niet zeggen wil dat ze deze daarom ook slecht vinden.

Gewoon een beetje een vergeten album die de moeite meer dan waard is vinnik.

Ik zou deze ook eerder bij de eerdere albums scharen dan bij de latere. Niet alleen qua cijfers en populariteit, maar ook gewoon stilistisch. Het laatste album dat echt die QR sound had. Daarna werd het anders, en naar mijn mening niet zozeer slechter, maar ook niet altijd even goed. Feit was wel dat Promised Land bij uitgave tegenviel qua verkoopcijfers. Maar ja, begin jaren 90 veranderde er natuurlijk ook heel veel in de muziekwereld, en een pauze van maar liefst vier jaar (qua studio albums dan) heeft er ook voor gezorgd dat de bandleden onderling een beetje elkaar kwijtraakten (volgens het verhaal in het boekje dan).

Die natuurlijk ook het populairst zijn uit hun eerste periode. Zelfs het echte debuut, de EP, hoewel een heuse klassieker, kan toch op minder aandacht rekenen.

Laatste goede album m.i. daarnaast werd het alsmaar minder!

Die debuut elpee die ken ik niet eens, nog nooit een noot van gehoord zelfs, maar zal vast niet extreem afwijken van The Warning denk ik.

Eigenlijk moet ik die ook nodig een keertje beluisteren.

Nou, ik denk wel dat het een van de hardste Queensryche cd's (ep) is.
Ik vind hem qua sound anders dan The Warning. Maar erg goed, blind aanschaffen....