Kendrick Lamar - good kid, m.A.A.d city (2012)

Begrijp de hype niet echt. Geen slecht album, maar dit is toch allesbehalve vernieuwend, wereldschokkend of uitstekend te noemen? En ik moet altijd eens heel diep zuchten als iemand een album begint met "Thank you, Lord Jesus, for saving us with your precious blood"...

Even wennen nog..

Dit lijkt me meer iets voor de hipster-rap generatie in de Frank Ocean/Kanye scene.

Beetje hetzelfde soort gezochte creatieve producties. En met ook weer wisselend resultaat zoals gebruikelijk.

Enige wat niet bepaald helpt is dat Kendrick zo'n beetje de saaiste rapper van het afgelopen decennium is.
Enfin, nog maar een paar keer luisteren.

Waarom zoek je toch steeds (lees: vaak) dit soort hedendaagse hiphopalbums op i.p.v. albums zoals Trophies of andere boombap-platen anno nu? Die zijn er genoeg te vinden, hoor.

Ja die wil ik graag! albums als Trophies en Pacewon& Mr Green bijvoorbeeld. Hit me up!

Qua beats en teksten misschien niet vernieuwend, maar Lamar zelf onderscheidt zich uitstekend. Alleen al de diversiteit van zijn raps zijn bijzonder te noemen, vind ik tenminste.

Liefhebbers van de samples die gebruikt zijn op deze plaat kunnen een gratis mixtape downloaden.

.

heel even reageren nog horr, want hier snap ik écht niks van.

Juist qua beats en teksten is het origineel (of je het goed vindt is een ander verhaal) en ik kan me nauwelijks minder diverse, monotone saaie rappers herinneren.

Op bijna ieder nummer zet hij zowat een andere stem op of klinkt hij gewoon anders, alleen daarom al zou ik het nooit monotoon noemen. Dat je het saai vindt is subjectief, maar die mening deel ik dus niet.

Wat zou er dan origineel moeten zijn aan bijvoorbeeld de teksten?

Trophies is ook overschat. Apollo Brown met zijn voorspelbare producties en ook mag hij wel wat meer spelen met zijn drums in plaats van dezelfde drumbreaks te gebruiken. OC is wel altijd goed nieuws.

Heb je een lijstje, MJ? Ik wil zeker zijn dat ik er geen heb gemist. Ik ben nog steeds verbaasd als ik goeie nieuwe boombap hoor, ik mis die stylo echt en heb de indruk dat in de hiphop zaken als inhoud, spitsvondige rhymes en spinesnapping beats (met jazz- ipv trancesamples) volledig naar het achterplan zijn verwezen. Ik zie een BlackStar of ATCQ in 2012 niet meer doorbreken en het doet pijn dat de term 'hiphop' tegenwoordig staat voor egotrippende non-talenten als A$AP Rocky of Lil B. Of misschien word ik gewoon oud.

Als je A$AP Rocky een non-talent noemt ben je idd een ouwe zeikerd .

"Cause I'm the nigga, the nigga nigga, like how you figure?
Getting figures and fuckin bitches, she rollin' swishers
Brought her bitches, I brought my niggas, they getting bent up off the liquor
She love my licorice, I let her lick it
They say money make a nigga act nigger-ish
But at least a nigga nigga rich
I be fuckin' broads like I be fuckin' bored
Turn a dyke bitch out have her fuckin' boys, beast"

Ik bén een ouwe zeikerd, maar als ik lyrics als bovenstaande (uit A$AP's 'Fuckin' Problem') lees, kan ik enkel besluiten dat een twaalfjarige met een rijmwoordenboek wellicht beter doet.

Die tekst is toch gewoon uit het leven gegrepen? Hoe kun je daar nu op haten.

Ik haat niet, ik begrijp het gewoon niet. Ik zie dat bij zowel Stapler als bij R&P mannen als El-P en Mr. Lif in de Top 10 staan, wat me doet vermoeden dat jullie wel degelijk naar de lyrics luisteren

Saai en monotoom?? Ik vind hem juist een van de beste stemmen en meest diverse flows hebben in Hip-Hop.

Hij is gewoon nigga, snap dat dan.

Heb mijn mening bijgesteld, de tracks die ik eerst nog niet voelde voel ik nu toch echt wel. Dit is in mijn ogen een meesterwerk en had niet beter kunnen zijn. Half puntje omhoog naar de perfect 5

Ik vind dat ook een ruk-nummer, dit vind ik dan weer geweldig:

Your bitch just said I'm hot, man I told her I agree
She gon' really think I'm hot, if I told her my degrees
Pull up in that hard-top, showing off my keys
Graduate school of hard-knocks, I can show you my degrees
Couple A, B, C's, bad bitch double D's
Popping E, I don't give a F, told you I'm a G
A.S.A.P., Stevie got it on his sleeve
But I got it on my chest, my nigga this is what I breath
Inhale, exhale, cocaine, X pills
Import, export, Harlem catching wrecks still
So mami show me how that neck feel
Later show me how the rest feel, for now just chill

Maar Rocky moet het vooral van flow, stylo en beatkeuze hebben .

Tot zover de Offtopic Show. Terug naar jou Rob.

Bitch, Don't Kill My Vibe, wat een heerlijk haters-gonna-hate nummertje

Opvallend volwassen album. Mooie cohesie ondanks de diversiteit in producers en zijn flow.

Tekstueel sterk door andere invalshoeken (sociale reproductie, groepsdruk, et cetera) op idd een bekend thema. Oppervlakkig luisterend valt de straattaal op, maar het album openbaart zich als je er goed voor gaat zitten.

Ondanks een enkel minder nummer, wordt het album als geheel per draaibeurt sterker.

Halfje erbij potverdorie, it's growing on me. Niet verwacht.

Qua producties zit het album grotendeels wel goed in elkaar. Kan alleen nog steeds niet wennen aan Kendrick Lamar. Hij verpest voor mij de meeste nummers. Wel geinig om weer wat van Mc Eiht te horen.

I'm dying of thirst

Deze ligt met toch iets beter dan de voorganger, daar vond ik de uitschieters beter maar vond ik te veel nummers matig. Nog steeds vind ik het geen baanbrekende classic maar gewoon een leuk album, de stijl ligt me eigenlijk niet dus dat ik er wel van kan genieten wilt toch zeggen dat het erg goed gedaan is.

Wat betreft boombap Shadiq: Trophies van OC en AB is al genoemd, verder Purpose&Confidence en de nieuwe Epidemic schieten me te binnen van dit jaar. En de EP en het heruitgebrachte album van Dopplegangaz.

de plaat staat op 1 in rateyourmusic.com voor dit jaar en op 2 voor het hele decennium (na Kanye). Ik ben nu aan het luisteren, maar inderdaad, echt bijzonder is het niet echt.
rateyourmusic heeft soweso een sterke voorkeur voor Hiphop en allerlei soorten metal. Normale muziek komt er nooit echt zo doorheen, terwijl ze zogenaamd toonaangevend zijn.

2de helft van Sing about me is duidelijk het hoogtepunt van het album.

Ik begin het ook steeds minder te waarderen...

I love concept albums en deze is erg nice gedaan
kwam voor mij als een donderslag bij heldere hemel omdat ik verder nog nauwelijks bekend was met Kendrick Lamar (Section 80 nooit gecheckt bijvoorbeeld)

heel interessant, goed uitgewerkt verhaal, dat dus als rode draad door dit album loopt
moet het nog veel vaker checken voordat ik echt een gefundeerde mening kan geven maar voorlopig begin ik met 3,5 sterren, leunt wel al dicht tegen de 4 aan though!

The Art of Peer Pressure, Sing About Me, Dying of Thirst en m.A.A.d. City zijn voorlopig mijn favorieten, vind Compton ook wel tof trouwens, met Dre, hoorde daar veel negatieve verhalen over.

en wauw, die bonustrack Black Boy Fly... een pareltje

Ik dacht dat ik Kendrick Lamar niks vond. Was gebaseerd op 1 youtube video die ik doorgestuurd had gekregen. Ik vond zijn flow op die track niet tof. Haha ik ben ook zo'n eikel als het op nieuwe hip hop aankomt. Ik wil het gewoon niet meer volgen.

Gisteren zag ik opeens een vijf sterren recensie in het Parool.
Toch benieuwd > toch maar youtube gaan checken voor het album.
Hot damn.
Elke track die ik aanklikte van dit album: homerun na homerun.
Voor het eerst sinds jaren weer eens naar Concerto, ik wilde de cd hebben.

Ik zal nu na 1 avond non stop luisteren nog geen stem geven, maar het gebeurt me zeer zeer zelden meer dat een album als instant classic aanvoelt.