Sietse
Goed, zoals beloofd een wat betere beschrijving.
We beginnen gewoon met het noemen van de toppers voor mij: A year in a minute, Caecillia, Shisheido, Before I Leave en Happy Audio.
Dat is dus de helft van het album, ik vind de rest ook super, maar net wat minder dan deze 4.
Goed wat doet dit nu precies.
Al meteen in het begin van het album is het duidelijk. Gruizige geluiden, granulaire bewerkingen, ruis en gekraak is wat je hier krijgt. Maar al snel wordt duidelijk dat deze geluiden meer doen dan gewoon kraken en piepen, ze vormen een melodie, een ritme. Wat in het begin eigelijk niet echt duidelijk is, dat de meeste van deze geluiden uit een gitaar komen, bewerkt door Reaktor en mogelijk ook wat Max/MSP. Pas halverwege het eerste nummer (Made in Hongkong) komt er wat duidelijker een gitaar geluid naar voren, al is het heel erg verknipt en verscheurd (granulair) In Endless Summer wordt dit geluid pas echt herkenbaar. Een mooie melodie met een zeer zomers gevoel wordt hier ingezet. Gespeeld op een slideguitar zou dit de perfecte Hawaii track zijn. Ik ken dit nummer ook in een live uitvoering en die is nog veel mooier (Live in Japan)
A year in a minute, verdomme zeg, wat een mooie melodie. Melancholie op en top, dit sleept je mee in dieptes, niet normaal...stel je voor je staat op je surf plank op de golven en daar komt die twee meter hoge golf en je slaat om, je komt onder water en raakt de wegkwijt. Je zweeft daar en opeens bevind je, je in een waterrijk, vissen zwemmen voorbij, zeewier zwaait op de tonen van de muziek...uiteindelijk zie je weer licht en kom je boven, maar niet waar je was, maar bij een betoverend mooi onbewood eiland, in een helemaal stille ocean. Om daarna in de ogen van een schone jonge dame te kijken, Caecilia. Een xylofoon klinkt ons in de oren, als haar stem zo mooi. Haar ogen zijn diep en mysterieus, zoals geen ander. Als uit de droom van Christiaan Fennesz speciaal voor jou gekomen. Eigelijk zou je voor altijd dit willen blijven horen, die mooie melodie op de achtergrond, de ruizige geluiden erover heen om het mystery te behouden. Met dit nummer zul je haar nooit, nee werkelijk waar nooit meer vergeten, die zwoele nacht op de eiland onder de sterrenhemel.
Met got to move on wederom een zonnig nummer, een zacht briesje op een zonnige warme dag is toch waar ik bij dit nummer aan moet denken. Iets minder, maar toch zeker wel tof.
Shisheido, hoor ik hier in het intro the beach boys terug? Is niet alleen die titel van het album een ode? Het geluid van dit nummer zou zo een vertraagd nummer van Brian Wilson en Co kunnen zijn, dan wel met wat electronisch gerattel erover. Het gevoel van de Californian Girls komt op, Good Vibrations en chillen op het strand in de zon. Heerlijk gewoon dat luie zomerse gevoel.
Before I leave, waarschijnlijk het "moeilijkste" nummer op dit album. Warme tonen worden op een kille manier in elkaar gehakt, versneld en vertraagd, uitgerekt en verkort. Bij de eerste luisterbeurd had ik hier wel wat moeite mee, maar hoe vaker ik het hoor, hoe mooier ik het vind. Er zit nl. stiekum een zeer toffe melodie in, die je pas na velen malen gaat horen. Beach Boys is een referentie die dit nummer niet zou misstaan, zelfde harmonie opbouw, akkoord progressie, het kan bijna niet meer zomers eigenlijk. Niet makkelijk, maar zeker een van de toppers van het album, dan wel de topper (en erg goed om je moeder mee de kast op te jagen)
En dan de afsluiter, om je weer op je gemak te voelen. Happy Audio, een loop die langzaam veranderd. Steeds meer granulaire geluiden komen naar boven. Melodieën mengen met melodieën, langzaam komen er steeds meer lagen in. Een bijna hypnostiserende pulse ontstaat. Zou dit dan toch het einde van de zomer zijn? Ik geloof het niet. En waarom Happy Audio, waarom toch...is het echt zo vrolijk of blijft die drijging die in het geluid zit je bij. De desintegratie start en langzaam verdwijnt alles in een ruis, het einde is echt nabij, de zomer is over...
Zo in deze koude dagen (amsterdam vandaag -1 C) is dit een zeer aangename plaat. Fennesz is de reincarnatie van de nog niet gestorven Brian Wilson en laat hier horen dat een zomers gevoel in de muziek niet alleen is toegeschreven aan jongens met surfplanken, maar dat ook jongens uit Oostenrijk aan stranden kunnen denken en kunnen wegdromen bij de gedachte aan mooie vrouwen in bikini.
Was het maar zomer en bleef het maar altijd zomer. Maar gelukkig een troost voor deze donkere koude dagen. Ik heb altijd nog mijn Endless Summer cd in de buurt, voor als Pet Sounds niet voldoende meer is.
edit: alinea's/layout