Fennesz - Endless Summer (2001)

Heeft je oma je nooit gemaand om tot je veertigste met je tengels van den pretstengel af te blijven en het woord zeker niet op de dag des heren in de mond te nemen? Zo is het ook met deze ruis- en hacheeplaat van Fennesz. Foei Mju!

Verzuurde zieltjes toch, wat een trammelant; iemand van nota bene 12 jaren oud beluistert vol goede bedoelingen dit album, geeft een normale (ja idd, normaal) uitleg en krijgt direct de Endless Summer-fanclub op zijn dak. Ik hoop dat jullie gisteren goed geslapen hebben hierdoor en het vannacht nog eens over gaan doen. Echt: chapeau³³³ heren . En dan ook nog de arrogantie hebben om te zeggen dat zijn stem ongeldig is; trieste figuren.

Kobe bryant fan: trek je weinig tot niets aan van het commentaar dat je zogenaamd een onwetende mening (en anders argumenten) hebt want je uitleg is prima en begrijpelijk; liever een duidelijke uitleg dat quasi-geleerde- en interessante prietpraat dat tot in het gemierengeneuk over allerlei nutteloze details doorgaat van mensen die meer dan 1000 platen uit het genre kennen.

Inderdaad MJ, bij Spirit of Eden heb ik me ook enorm zitten ergeren aan deze 2 heren : Chameleon Day en Mjuman. Normaal discussie voeren is niet mogelijk en men verzandt in semi poetisch geneuzel (mjuman). Beetje dom zitten doen over de mening van Kobe Bryant Fan, en omdat die 12 jaar is wordt hij dus niet serieus genomen en een beetje domme grapjes zitten maken, get a life man! Wie is hier nou kinderachtig?

Haha, wie is hier nou volwassen? Wat een kinderachtige opmerking, dat je je zo verlaagd?

Luister vrind - het gaat hier over een heel ander album; you failed the test, shame on you!

Mijn kritiek gold de oudere luisterhaar ("de 40-jarige swinger" - en dan niet CD) die de puber gispte (vergelijkenderwijs over het hanteren van een joystick).

Verkennen is een complex iets - heb alleen respect voor muziek, probeer begrip op te brengen en wees terughoudend, als je relatief onervaren en jong bent - meer niet. Iets wat je nu niet waardeert, kan 5 jaarverder heel anders liggen (en daar is een apart topic voor).

Nogmaals: no real shame on Glen, but real shame on you

Op Mjuman doelde ik niet, voor de goede orde.

Zulke opmerkingen vind ik op een " discussiesite voor liefhebbers" behoorlijk laag.
Maar dat is dan weer mijn mening.

Wat een drukmakerij, wat Hawkins zegt is toch volledig terecht?

Muziek moet je laten bezinken: als je op 12-jarige leeftijd zoveel mogelijk albums luistert, maar bijna geen enkele meer dan 10 keer leer je toch geen enkele plaat goed kennen? Wat dat betreft is het idee van 'een plaat leren kennen' wel flink aan inflatie onderhevig bij veel jongere mensen. Als je tien luisterbeurten al veel vindt... En wat Fennesz specifiek betrek: als ik een Fins boek lees vind ik daar ook geen zak aan, want ik ben de Finse taal niet machtig. Met dit soort muziek is dat eigenlijk net zo.

Heeft verder niets met fanclubgedrag te maken, maar gewoon met gezond verstand en liefde/respect voor de muziek. Kobe heeft volkomen recht op zijn huidige mening, op mijn 12e had ik hier ook geen zak aan gevonden. Maar er mogen best vraagtekens gesteld worden bij de sneltrein-manier waarop hij door het muzieklandschap heen dendert. Het kan echt geen kwaad af en toe eens een tussenstop te maken en je eens te bezinnen en/of echt te verdiepen in de muziek die je luistert. Dat heeft niet alleen met respect voor de muziek te maken, maar ook met je respect voor jezelf. Je hebt er namelijk veel meer aan 100 platen echt te kennen dan er 1000 een paar keer gehoord te hebben.

Ik neem genoeg pauzes om platen te laten bezinnen en ik heb inderdaad al veel gehad dat ik aan een bepaalde plaat niet veel vond en hem een maand later nog eens draaide en dat hij me dan wel beviel. En natuurlijk heb ik respect voor muziek, ik weet ook dat sommige platen pas na ongeveer 15 luisterbeurten hun waarde prijsgeven. En dat van die 10 luisterbeurten was zoals ik zei een schatting.

Helaas, is dat ook het geval - in ieder geval wat betreft K3 en Kus. Ik luister gedwongen mee met mijn dochters (hoewel het zeker leuke muziek is voor 5/9-jarigen). Biebertje komt ook nog wel als de oudste wat ouder is.

En de nieuwe van Coldplay ga ik denk ik ook nog wel beluisteren.

Overigens niets dan lof voor je muzieksmaak. Op jouw leeftijd (ben je echt 12?) luisterde ik nog niet zo in "de breedte" (maar we konden dan ook niet "downloaden"). Mijn laatste opmerking moet je niet serieus nemen. Zie de smiley's. Is ook niet een reactie op jou, als wel op andere users die vinden dat je bij dit album nog niets te zoeken hebt - hetgeen natuurlijk onzin is.

Dat lijkt me sterk, met zoveel stemmen en jouw leeftijd.

Denk hier maar eens over na: er zijn een heleboel users die op hun 20ste net zoveel albums hadden beluisterd als jij nu. Stel je voor dat je nu tot je 20ste alleen nog maar de albums kon luisteren die je nu al hebt bestemd. Pas dan kom je er aan toe die platen echt te leren kennen.

En 15 keer is nog steeds niet veel. In het pre-downloadtijdperk heb ik bij sommige albums wel het twintigvoudige gehaald.

Ik heb begrepen dat je van alle genres platen wilt horen. Een mooi streven. Maar ik zou je willen tippen je daarna meer te focussen op de paar genres die je echt goed vindt.

Dat smaak met de jaren verandert , meer wordt verfijnd met de jaren is duidelijk. Ook kun je beter een mening vormen naarmate je ouder wordt en ook het ondergaan van bepaalde emoties wordt anders naarmate je meer in het leven hebt meegemaakt maar hij heeft er fatsoenlijk naar geluisterd en heeft zijn mening, nou mooi toch? Misschien is die inderdaad anders naarmate de jaren vorderen daarom is ook de optie om je stem aan te passen maar ik vond dat er een beetje kleinzielig werd gedaan over het feit dat hij 12 is en dan blijkbaar niet in staat is om naar deze 'moeilijke' muziek te luisteren en daar NU zijn mening over te vormen. Hij klopt wel zoals Herman zegt dat hij in een sneltrein vaart erdoorheen gaat maar nu kan hij denk ik ook heel goed een mening vormen en omdat die afwijkt van de meeste hier wordt leeftijd als argument aangehaald, wat soms ook opgaat maar toch dien je die mening te respecteren en niet van die lullige grapjes.

Ja ik ben echt 12 en inderdaad ik download maar ik ga ik veel naar de plaatselijke Vinyl winkel want ja ook een 12 jarige hecht soms meer waarde aan een originele LP of CD dan aan een download.

En bedankt voor je eerste beleefde opmerking tegen mij op deze pagina.

Het lijkt misschien onwaarschijnlijk maar toch is het zo. En als ik niet zo snel door alle genre's eens zijn gegaan zou ik vele mooie platen mislopen. Nu probeer ik het grootste aantal kalssiekers van een paar genre's te beluisteren en dan later de beste ( minimum 5 luisterbeurten dan en minstens 2,5* sterren) te blijven luisteren. Ik ben nu ook zo enthousiast met al die nieuwe ontdekkingen dat ik maar meer en meer probeer te beluisteren.

Weinig weten is helemaal niet erg, de bereidheid om te leren helpt. Als er nog veel te leren is,moet je de bereidheid tonen om adviezen van andere mensen tot je te nemen- zoiets hoort bij leren.

En al die mensen die kritiek afdoen als "kleinzielig", "lullige grapjes"of meer van dat soort dingen snappen er weinig van. Veranderingen gaan nou eenmaalmet schokken.

En soms moet je dingen gewoon laten liggen omdat je er nog niet aan toe bent, maar goed dat hoeft een ander je niet te vertellen - ook al is de intentie in eerste instantie zuiver en goed.

En Timo-otje, kap nou eens gewoon met gezeik over teksten die je niet goed leest. Ik ben ok 12 jaar geweest (ooit in een grijs verleden) en toen draaide ik net TheBeatles (die waren er net). Internet maakt dingen wel makkelijk (veel is te vinden', maar daarmee soms ook moeilijk,omdat er zoveel te krijgen-vinden is.

Waarom de US weg bewandelen - Europe in 30 days - oftewel: Pietje Bell verkent de muziekwereld in 1 jaar, terwijl er zoveel moois in één enkel genre alleen al te vinden is. Ga eerst diep zoeken en dan pas breed.

15 keer is inderdaad niet veel. Mijn meest geluisterde plaat heb ik (even uit mijn hoofd) ongeveer 300 keer geluisterd. Hybrid Theory van Linkin Park.

Ik ga deze zeker eens beluisteren, ik ga me eens verder in de Electronic verdiepen. 3 jaar geleden kon ik helemaal niks met Electronic, nu luister ik het best vaak. Dingen als Autechre, The Field enz.

Ik heb er inmiddels spijt van dat ik heb gereageerd op de kritieken van Kobe Bryant Fan, want volgens mij kan er zonder omzien 2 pagina's van deze discussie worden verwijderd. De cd wordt in iedergeval niet meer genoemd.

je klinkt wel een tikkeltje belerend voor iets wat zo subjectief is. De een raakt gewoon sneller uitgekeken op een plaat dan de ander. En zeker in het begin is het fantastisch om zo veel mogelijik verschillende dingen te leren kennen. Die persoonlijke smaak is er toch altijd wel en ontwikkeld zich vanzelf wel verder. Dan ga je ook automatisch vaker dingen zoeken verwant aan wat je kan waarderen. En misschien zijn dat wel dingen in heel veel verschillende genres ook..

En een plaat die je niet zo kon waarderen kan je toch even wegleggen? iemand die nieuwsgierig genoeg is om alles te willen ontdekken is meestal ook wel nieuwsgierig genoeg om te kijken of die ene plaat die de vorige keer niet zo werkte nog steeds niet mooi is lijkt me. Kan je intussen weer een mooie nieuwe plaat ontdekken!

Je vergeet zeker hoeveel tijd een twaalfjarige heeft?

Tjonge wat een grote verhalen worden hier gevuld met inhoud die niets meer te maken heeft met de eindeloze zomer die meneer Fennesz graag met ons deelt. Goed te zien dat er zo veel fans zijn van dit album hoewel ik zelf niet kan zeggen er deel vanuit te maken.

Laten we voorop stellen dat deze muziek anders is dan anders. Geen muziek die je dagelijks tegen zal komen op 3FM of vele zieltjes zou kunnen winnen tijdens een eventuele aanvraag bij Serious Request, laat staan ooit een plek te bemachtigen in de lijst der lijsten (de top 2000). Daar loont deze muziek zich totaal niet voor. Als ik het dan toch zou moeten vergelijken met andere artiesten schiet vooral Boards of Canada mij te binnen, een groep die mij tevens ook zelden weet te bekoren maar toch wel degelijk mijn interesse wekt en met meer dan 1 notering altijd op mijn iPod aanwezig is (wat zien mensen er toch in).

Deze plaat lijkt je wanhopig mee te willen slepen naar plekken die je alleen na een bezoekje aan de candymen zou kunnen waarderen. Tevens zou het de trip van je leven kunnen worden. Dat of je wordt helemaal krakkiebakkie en voor je het weet veranderd de wereld om je heen tot een uiterst beklemmende en uitzichtloze donker landschap waar geen ontkomen meer aan is. Overigens zou zelfs dan Caecilia (en misschien Badminton Girl) het lichtpuntje zijn waar je zo naar hebt uitgekeken.

Caecilia vind ik bij uitstek het hoogtepunt van dit album en komt Fennesz eindelijk op mij over zoals hij dat graag zou willen. Een onbezorgen, hoopvol, en zeker een eindeloze (doch een numer van nog geen 4 minuten) track die na een dikke 2 minuten openbreekt waar de rillingen over de rug kruipen. Wat zou ik graag een videoclip voor dat nummer maken waarin ik mijn gehele creatieve ei kwijt kan.
Helaas heb ik noch de kennis noch de software zulke dingen te produceren hoewel het aan mijn fantasie niet zou liggen.

Verder is het mij voorals nog een raadsel waarmee A Year in a Minute de fanclub hier weet te overtuigen. Ik vind het vooral een benauwd en beklemmend over en begint als een langzame kriebel die onder je huid kruipt, zich langzaam ontwikkelend tot een irriterende migraine en vervolgens resulteerd in een volumeknop die onder de Vol: 10 grens wordt gebracht (iets wat ik niet graag doe).

Het album zal zeer zeker op mijn iPod blijven staan, gewoon door het feit dat ik het nog niet lijk te begrijpen en ik niets liever zou willen. In theorie vindt ik dit namelijk een topplaat, aparte muziek die neigt naar het psychedelische, hoewel ik betwijfel of ik het geduld kan opbrengen hem die kans te geven. Caecilia zal in ieder altijd voorbijkomen suisen in mijn eigen handig inelkaar gefabriceerde afspeellijsten waar je u tegen zegt.

Fennesz op een mp3, dat wíl je toch niet?

Wat raadt jij aan?

vinyl natuurlijk

Op mp3 wil het ook wel lukken. Maar ik kan me voorstellen dat deze plaat op vinyl prachtig klinkt.

CD, vinyl of desnoods FLAC, maar zelfs met een hoge BIT-rate gaat er een boel nuance verloren als we het hebben over dit werk van Fennesz. NIet dat jouw luisterervaring opeens 180 graden zal draaien, maar naar mijn mening maakt het weldegelijk verschil.

Als ik hem nog een keer voor een prikkie ergens op de kop kan tikken om die bpm wat omhoog te schroeven, zal ik niet schromen dat te doen.
Ik ben overtuigd dat het de luisterbeurt ten goede zou komen, hoewel ik vermoed dat een 360 graden eerder het geval zal zijn

Je zou eens alle berichten terug moeten lezen. Is al heel vaak voorgekomen dat mensen het album in het begin helemaal niets vonden en die hem nu op 4 tot 5 sterren hebben staan.
Dus geef het niet zomaar op bij dit album (en Fennesz in het algemeen, wellicht dat het album Venice je wat beter ligt)

Damn, wat blijft Happy Audio toch een geweldige trip. Vooral fijn dat bij elke luisterbeurt nieuwe visuals verschijnen, soms cirkelvormig, soms sterk expansief. Die hele diepe, snel pulserende beat en een soort van zware wave complementeren de loop geniaal, en worden telkens intenser. Dan is er nog een vierde gruizige laag die gewoon leuk meedoet, zich conformeert en dus verder niet stoort. Halverwege vindt hier echter een afscheiding van plaats. Dit rebellerende broertje gaat de boel wél ontregelen. Deze neemt vervolgens een verschrikkelijk mooie melodie mee, stiekem gezongen door een mannenkoor, en zij zorgen er samen voor dat de loop uit de weg wordt geruimd en de pulsatie zijn kracht verliest, om in de duisternis af te glijden. Als luisteraar voelt dit alsof je helemaal uiteengereten wordt en je ergens oplost in de oneindigheid.

Hele album is mooi, maar dit nummer zorgt voor een plekje in mijn top-10.

Hoe kan iemand zulke fascinerende muziek maken en tegelijkertijd zo'n kots lelijke hoes voor z'n album gebruiken.