Toto - The Seventh One (1988)

Muzikaliteit heeft alles met instrumentenbeheersing te maken.

Hehe het is weer eens stil hier. Dat het niveau weer mag stijgen hopelijk.

Sinds de jaren '50 wordt al gebruik gemaakt van het motto 'Anything can be music'. Wat is muzikaal? Het krassen over een schoolbord? Het blazen op een trompet? Het voorbijrazen van een trein? Toto? Hardcore? Volgens mij kwalificeren ze allemaal.
Bovendien zijn Martins woorden de volgend: 'Ik vind het muzikaal vrij weinig voorstellen'. Oftewel: 'Ik vind het niet bepaald goede muziek'. Dat is toch geen onzin? Dat is toch gewoon een mening?

Als ie het zo bedoelt dan is het prima. Maar laten we niet over scheten laten en tandenknarsen beginnen aub.

Nee, hoor.



Nou nee.

Dan ben je op een bepaalde manier muzikaal. Dat wil nog niet zeggen dat de muziek die je zelf bedenkt en opneemt muzikaal interessant is.



Volslagen onzinnige vergelijking.

Het gaat over het album the seventh one hier, die ga ik zo maar weer eens luisterten.

@ Martin

De muziek is dus niet interessant, hehe, kijk daar kan ik nu iets mee.

@ bonothecat

Staat bij jou het nummer "The Seventh One" er zelf ook op?

Nee, hoezo? Japanse variant ofzo?

Ja volgens mij wel. Heel simpel nummer maar ik vind em super.

Dat was niet direct duidelijk...?

Klopt, Bert Heerink is hier inderdaad meer buitencategorie érg (in Veronica's jaren '90 topzoveel werd ik van de week nog getrakteerd op zijn Julie July (Brother Louie)).

Toto is tekstueel over het algemeen middenmoter tot onderin de middenmoot, met veel AOR-clichés (zoals dat voor de meeste AOR-bands geldt, of deze verder hun genre muzikaal nou meer of minder clichématig invullen).

Verder (ik heb dat bij Tambu al eens opgemerkt) ga ik over het algemeen ook het eerst voor de kwaliteit van de composities, maar vind ik de instrumentale kwaliteiten van de Toto-leden wel dusdanig smaakvol (dan heb ik het dus niet over het aantal stijlen dat ze kunnen spelen of het aantal snaar-/toets-/trommelaanslagen per minuut) dat ze aan een overigens middelmatig nummer voldoende extra inkleuring kunnen geven.

Dit album was voor mij (geboren in 1973) de eerste kennismaking met Toto. Stop loving you, Pamela en Mushanga waren voor mij de Toto-visitekaartjes. Sinds dit album heeft de band mij nooit meer losgelaten en ben ik een super grote fan!
Naast de singles vin ik These Chains het mooiste nummer van de hele plaat.

Home of the brave is het beste nummer van dit album tot nu toe. Ik ken nog niet alle nummers. Misschien koop ik hem eens, samen met Kingdom of Desire (weet ik al zeker, KOD is hun beste).

KOD is ook zeker een leuk album, maar The Seventh One is toch echt sterker als TOTO-release. Tuurlijk is het een kwestie van smaak, maar TSO laat meer horen wat voor band TOTO is. Dit is het meest geniale album in de geschiedenis van de muziek... keer op keer genieten!

''Mushanga'' ! Echt een heel mooi , met gevoel gespeeld nummer.
''Home of the brave'' is een van mijn favorieten.
Goed album waar mooie ballads afgewisseld worde met lekkere rocknummers.
Bravo !
5*

Seventh One is hier in eerste instantie verkrijgbaar geweest als tweede track op de cd-single van Stop Loving You.

Ook deze had ik lang niet gehoord. Zeker niet hun sterkste album. De bekende nummers van deze cd klinken nog steeds lekker maar haalt niet meer voor mij de emotie van toen. Wel absoluut een Toto sound. Absoluut waar dat het hier op topmuziekanten gaat maar de ritmes kan ik niet altijd meer waarderen. Mindfields komt voor mij minder glad over. Toch zal ik de komende tijd dit album noog eens draaien om te kijken of ik de sfeer van vroeger terug kan krijgen. Blijft jammer dat de nummers aan het einde uitgefaderd worden. Hoort niet bij een groep als Toto. Duid te veel op echt studiowerk.

Mooiste nummer is toch wel "Stop loving you" met Jon Anderson (ja die ja) zingend op de achtergrond .

Stond daar die TOTO cover "Tijd van de jacht bla bla..." ook op?? Die zoek ik al een tijd...

sorry?

die Nederlandse versie van Stop Loving You door Bert Heerink , is die ook officieel uitgebracht? of is ie alleen in de Heineken-reclame gebruikt...

Een album dat in mijn herinnering erg okee was, maar al jaren niet meer had gehoord. Nu maar eens de cd geluisterd, na al die jaren. Maar dat viel niet mee. Het is niet echt slecht, maar het reutelt maar een beetje door, er zit geen spanning in. Er is geen moment dat ik opveer en geboeid raak. 2,5*

ZONDER TWIJFEL vind ik dit het BESTE Toto album!
Met de monsterhits Stop Loving You, Pamela en Mushanga!

Geweldig album! Het mag misschien wat anders zijn dan andere albums van Toto, maar The 7th One heeft een bepaalde sfeer...

De stem van Joseph Williams past gewoon heel goed bij de liedjes op dit album, maar ook meneertje Lukather en Paich zingen geweldig op het album.
Eén van de leuke nummers is natuurlijk Stay Away met als gastartiesten Linda Ronstadt en David Lindley.

De hoogtepunten op dit album vind ik altijd nog Home of the Brave, Anna en These Chains.

Eén van de besten!

overduidelijk dat jij a) amuzikaal bent en b) niet een instrument bespeeld op een niveau dat er toe doet.

Ik kan hier onmogelijk een favoriet nummer van kiezen.
Ik vind de hele CD geweldig, mn favoriete Toto album.
Hooguit Stay Away, Staight for the Heart en Only The Children vind ik iets minder.
Dikke 5*
Naast de megahits Pamela en Stop Loving You kies ik, als ik er 2 moet kiezen, voor de mysterieuze Mushanga en A Thousand Years.

Ik heb deze CD eens een keertje Nice-price meegenomen en kan er eigenlijk weinig opwindends aan ontdekken. Zwakke en oninteressante rockmuziek. Met hier en daar een beter nummer: Pamela, Mushanga en a Thousand years zijn oke, maar de rest is onder de maat.

Dan is die laatste van ze aanzienlijk beter!

Je slaat de spijker op z'n kop, Hammer!

3FM en 538 zijn m.i. totaal niet representatief voor wat er op muzikaal gebied gebeurd. Ze geven alleen aan wat je NIET moet kopen. (Okee, 538 is dan wel weer veel en veel erger dan 3FM, maar toch...)
KinK FM daarentegen is een goede gids in de wondere wereld van wat heden ten dage relevant is in muziekland, en als ze dan al eens een popie nummertje draaien gaat dat altijd vergezeld van een heerlijke, relativerende opmerking; iets waar de Ruud De Wilden en Edwin Eversen alleen maar van durven dromen. Het is hoe dan ook een schande dat ze genegeerd worden door al die kamerlui die zogenaamd denken te weten wat er in de ether moet en wat niet. Bah!

Maar we hebben het hier niet over radio, maar een van z'n geliefde artiesten: Toto.
Ik heb dit nog op een bandje, heb het toendertijd ook vaak gedraait, maar m.i. heeft dit de tand des tijds niet echt doorstaan. Het is in z'n genre toch te braaf, te gedegen en te makjes. Stop Loving You en Mushanga vallen door de 'cracks' als enigszins te verhapstukken popliedjes, maar dan weet ik het wel weer. Zo heb ik ook nog eens die best of-cd gekocht (Past To Present) maar die zit nu ook vastgenageld in m'n inmiddels meer dan imposante collectie.

2.