Kate Bush - Hounds of Love (1985)

The Dreaming kèn ik dus nog niet zo, maar deze Hounds of Love is één van mijn all-time favourites.

Een zéér formidabel mooi uitgebalanceerd rijk album, en die Running up That Hill en dat nog mooiere Cloudbusting, die titelsong ook... Héérlijk, niets minder!
4.5 sterren!

Geweldig album! Kate's beste wat mij betreft. Haar experimentele kant is mooi in balans met de gangbaardere singles. Het eerste deel van het album bestaat uit de meer poppy nummers als Running up that hill, Big sky en het formidabele Cloudbusting. De tweede helft laat de meer speelse kant van Bush zien, zoals we haar van the Dreaming kennen met als hoogtepunten Waking the witch, Watching you without me en The morning Fog.

Een dikke 5

De hele cd is voor alle duidelijk meer dan fantastisch maar 'Hounds Of Love' krijg ik echt niet uit m'n kop.

The Within Temptation versie van Runnign up that hill vind ik gewoon 100x beter. En dat komt NIET omdat ik eerst die versie heb gehoort en daarna pas die van Bush.

mm geen smaak
ik vind in de versie van kate bush veel meer emotie zitten plus dat de stem van kate bush veel beter is

Het heeft mij nogal wat tijd gekost om Kate Bush wat te appreciëren en enkele jaren terug was ik waarschijnlijk onmiddellijk met Baltasound meegegaan in deze. Nu niet meer.

Wat evenwel overeind blijft, is dat ik het als cover heel aardig gedaan vind (de compleet andere versie voegt echt iets toe). Ook vind ik het nummer beter dan de bulk van WT's recente eigen output.

Persoonlijke favoriet.
Van alle Kate Bush albums vind ik dit toch de beste.
Zitten gewoon een paar erg fijne, goede nummers op.
Orgineel album..

Jeumpie, wat een mooi album is dit zeg! Compleet eigen warme sfeer, die echt blijft hangen. Deze plaat blijf je bijna nog na een uur luisteren in je aderen voelen. Geweldig!

Ik begin Kate Bush echt te ontdekken, maar dit is toch wel haar mooiste album

Een plaat die luistert als één grote trip, en wat voor een. Heel, heel bijzonder. Wat mij betreft is dit de mooiste en meest intrigerende luisterervaring die ooit op plaat is uitgebracht en ik kan me niet voorstellen dat iemand dit ooit zal evenaren. Daarom verdient dit meesterwerk ook de nummer één in mijn lijst. Een aanrader voor iedereen.

Ps: Bonustrack Under The Ivy is zo ongelooflijk mooi en bezield. Kippenvel! Een van die zeldzame nummers die ik echt keer op keer kan beluisteren. Kate zingt hier echt vanuit het diepst van haar ziel. Een zeer mystiek en bijzonder nummer in haar oeuve. Van de reguliere albumtracks kan ik maar geen genoeg krijgen van Hounds Of Love. Onwaarschijnlijk origineel en meeslepend.

Besef me nu dat ik deze al veeel te lang niet meer heb geluisterd. ff zoeken!

Samen met het The Kick inside het beste Kate Bush album. Goed geproduceerd, en goede songs. Op vinyl.

Alleen al voor Running Up That Hill een dikke 4.5*. Verder een heerlijk dromerig album, laat zien dat Kate Bush veel meer is dat een ''gillend huppeltrutje'' zoals mijn vader zegt. Haha.

Huppeltrut of niet. Ik vind dit de beste plaat die ze ooit gemaakt. Halaas zaren er zoveel tikken op mijn plaatdat ik toch de cd maar gekocht. Mooie afwisselend met af en toe van dromerige kippvel nummers. Absoluut haar nr 1

Hoewel menigeen dit als haar beste album zien, is het niet mijn favoriete Kate Bush. Het is zeker een goed album, maar ik vind het persoonlijk niet altijd even pakkend, wat voor een ander misschien wel zo is; ieder heeft immers zijn eigen muziekbeleving. Het is denk ik wel haar ultieme werkstuk, of het nu wel of niet je favoriete album van haar vind.

Als een iemand overdonderd is door dit album ben ik het wel.

Ik ook, Trui76, ken je trouwens The Sensual World ook al. Zéér de moeite waard, evenals uiteraard haar laatste: Aerial

Wat een prachtig album.
Het eerste deel is simpelweg een mooie collectie heerlijk origineel klinkende pop songs (met twee superhits). Het tweede deel is een prachtige suite met een coherent duister geluid en dito teksten.
De bonustracks zijn leuk, maar weinig essentieel.

Van mijn favoriete artiesten heeft Kate Bush wel een hele speciale plek in mijn hart. Niet alleen om haar muziek, maar ook de gevoeligheid en mystiek die er om haar muziek en persoonlijkheid hangt. Verder heb ik juist dit album van haar in mijn top10 staan vanwege de persoonlijke herinneringen aan die tijd, En Under the Ivy is een van de mooiste nummers ooit, zo hartverscheurend mooi. maar Never for Ever, The Kick inside of Lionheart hadden er ook kunnen staan, hoewel haar stem op deze lp op haar mooist is. Niet zo kinderlijk en engelachtig als op de eerste paar albums, hoewel ook dat zo zijn charme heeft trouwens. Maar hier klinkt ze als een vrouw van vlees en bloed, en wat voor 1!
Een prachtige vrouw die nooit helemaal de erkenning heeft gekregen die ze verdient, maar misschien is dat maar goed ook, want het past ook wel bij haar om juist wat uit de spotlights te blijven.

Voor mij is kate bush ook wel de belichaming van de perfecte vrouw/moeder en alles wat daar tussen in zit. Dus het is ook meer dan de muziek alleen.

Wow that's quite a statement!

Vroeger was het inderdaad een lekker wijf. Hing altijd tussen tussen die blonde van Abba en Kate Bush. Maar afgezien van dat is ze een bijzondere artiest die vanaf het begin (ja haar optreden bij Toppop) mij heeft gegrepen met haar bijzondere stem en haar fantastische albums. Als je het hebt over een ontwikkeling dan heeft zij zich ontwikkeld van een een lief meisje naar de heks die je tegenkomt in The Dreaming en op The Hounds of Love. Op haar laatste cd is de heks naar de achtergrond maar weet ze toch weer een atmosfeer te creeren die ik niet eerder gehoord heb. Kate Rules!

but every time it rains
you're here in my head
like the sun coming out

Een uitzonderlijke stem, die ik nog nergens terug heb gevonden.

Gisteren nog maar eens beluisterd; ik dacht altijd dat "The Dreaming" haar mooiste plaat was, maar nu begin ik toch te twijfelen. "The Kick Inside" en "Never For Ever" waren ook al zo mooi. Wat een artiest!

Hoogtepunten: Running Up That Hill, Cloudbusting, Mother Stands For Comfort, And Dream of Sheep, The Big Sky, Hello Earth

Zonder meer één van de beste albums van Kate Bush : een speels, rijk gearrangeerd en vrij experimenteel album maar goed uitgebalanceerd met een mengeling van rock, folk en elektronica. Haar timbre is uniek evenals haar stijl waarmee ze een latere generatie beïnvloedt. Misschien dat niet alle nummers even sterk zijn maar "Running Up That Hill", "Cloudbusting" en "Hello Earth" vind ik wel prachtig.
Overigens bezit ik de versie met de bonusnummers die eveneens geslaagd zijn.

En er zitten knallende eighties-drums in.

Màn, wat kun jij dat toch goed zeggen, altijd! Soms denk ik dat jij eigenlijk beroepsmatig ergens recensent bent of zo.... jouw besprekingen zijn altijd goed onderbouwd, duidelijk, nooit beledigend en altijd klaar als een boterklontje. En - meestal - deel ik je muzikale smaak ook nog eens een keertje!
Mocht je een vrouw zijn, we konden gaan samenwonen, haha!

Alle gekheid op een stokje; dit is mijn favoriete Bush plaat, jawel!

Zag onlangs de remake van Nosferatu uit '79 en zowaar, zo naar het einde toe ineens een stuk koorgezang dat ik meende te herkennen van Kate Bush. Even zoeken en jawel; "Hello Earth" heeft hier de inspiratie vandaan geplukt. De interesse voor dit album wederom aangewakkerd... Wat blijft Kate toch een one of a kind, ze weet de luisteraar helemaal mee te voeren in haar eigen unieke kijk op de wereld. De titeltrack, Cloudbusting, Hello Earth, Waking the Witch, Running up that Hill, gewoonweg fenomenaal. Die sfeer, niet van deze wereld, absoluut niet zomaar een popplaat. Ik kan de woorden niet vinden zo midden in de nacht, maar dat we hier met een uniek persoon van doen hebben moge duidelijk wezen. Zij is met haar eigenzinnigheid en durf (zeker voor die tijd) het rolmodel voor de Tori Amosjes en Imogen Heaps van tegenwoordig.

****1/2

Ik ben pas dit jaar naar Kate Bush gaan luisteren.
The Kick Inside is gelijk in mijn top tien terecht gekomen.
En ook deze vind ik helemaal geweldig. Vooral Running up That Hill en Cloudbusting.
Ik geloof dat Kate zelfs in 2009 nog een niewe fan er bij heeft.

Wat ik zo bijzonder vind aan Hounds of Love
is het feit dat Kate, na haar overweldigend debuut
(The Kick Inside) boordevol singer songwriter pianoliedjes,
zeven jaar later via synthesizer en 80s elektronica
tot een al even verbluffend resultaat komt.

Kant 1 (de eerste vijf songs) zijn stuk voor stuk hitpotent
(op track 4 na ook allemaal op single verschenen. En kant 2
kiest resoluut voor de experimentele songcylcus (The Ninth Wave).
Toch staat ook deze kant bol van de heerlijke melodieën.

HOUNDS OF LOVE 1985

Meestal haal ik een album nog eens uit de kast
terwijl ik een recensie schrijf, maar soms hoeft dat niet.
Dan zit een plaat zodanig in mijn systeem, dat ik hem meteen kan oproepen.

Hounds of Love is een slimme plaat.
Na het experimenteel te mistige The Dreaming (1982),
schrijft Kate alvast 5 potentiële hitsingles voor het volgende album.

Kant 1 bevat dan ook daadwerkelijk 4 singles,
waarvan vooral de twee eerste (tracks 1 en 5) het bijzonder goed deden.

Running up That Hill was overal in Europa een waardige top 10 hit.
EMI vond de oorspronkelijke titel "A Deal with God" iets te riskant.
Bush slaagt erin om een perfecte synthpop single te schrijven.

De tekst probeert om op subtiele wijze het menselijk liefdesspel
te omschrijven als een goddelijke ervaring ... Althans, zo ervaar ik het.

Cloudbusting vind ik nog net iets sterker dan Running up that Hill.
Meesterlijke clip ... vader uitvinder geeft kennis door aan dochter elf.
Je hoort in de muziek als het ware dat wolkenkanon tot leven komen.

YouTube - Kate Bush Cloudbusting

Ik ben zowat verslaafd aan die typische 80s synth strings.
Denk oa ook aan Here Comes the Rain Again van Eurythmics,
Wishful Thinking van China Crisis of Sounds Like a Melody van Alphaville.

Titelsong Hounds of Love was de derde single.
Misschien vind ik dit wel de meest commerciële track van de plaat.
Een goed hoorbare knieval richting hitparade ... maar aardig genoeg.

The Big Sky (single vier dus) trekt de wolkenmetafoor van Cloudbusting
door tot in een bombastische finale: stapelwolken zeg maar.

Mother Stands for Comfort past in de ongeschreven regel
dat Kate minstens één liedje per album wijdt aan de moederschoot.
Ook hier een lullaby, vanuit de baarmoeder gecomponeerd bijna.

THE NINTH WAVE 1985

Kant 2 van het album krijgt op de vinyl editie een subtitel mee.
En je hoort ook meteen dat tracks 6-12 een songcyclus vormen.
Nummers die qua stijl en arrangement soms loodrecht op elkaar staan,
worden naadloos in elkaar gemixt ... ik moet aan Pink Floyds The Wall denken.

And Dream of Sheep is een breekbaar wiegeliedje
en vindt zijn doublure in The Morning Fog, een coda om bij te ontwaken.
De eerste vind ik prachtig, de laatste overtuigt me veel minder.

Daartussen ontspint zich een reeks dromen en visioenen.
Under Ice is onheilspellend donker: krokodil onder het bed.

Waking the Witch is een logisch gevolg daarop.
Klapwiekende stem ... ik moet almaar aan Platvoetje van de Schuberts denken
(wie kids heeft, kent die prachtig geïllustreerde boeken van dit duo misschien).
De heksen van Kate Bush hebben altijd meer in hun toverhoed
dan een bezemsteel, een zwarte kat en wat paddengif.

Watching You Without Me verbreekt even de magie.
Een "down to earth ballad" over jij en ik. Een welgekomen rustpunt ook,
want met een minimum aan productionele trucs en synths tot stand gebracht.

Jig of Life trekt plotsklaps een blik folkviolen open.
Dit nummer contrasteert misschien iets te nadrukkelijk
met het andere materiaal op het album om te overtuigen.

Hello Earth vraagt een paar beluisteringen.
Een behoorlijk lang nummer dat me altijd wat
aan de foetus uit 2001 A Space Odyssey doet denken.
Astronautenkoren: mens en machine versus elfje en natuur.

YouTube - Kate Bush - Hello Earth

Hoeveel ruimte is er anno 2009 nog voor het sprookje?
Waar anders dan in de oude platen van Kate Bush vinden
Oberon, elfen, trollen en heksen nog een veilig onderkomen?

I get out of my car,
Step into the night
And look up at the sky.
And there's something bright,
Travelling fast.
Just look at it go!

De ruimte is zwanger van satellieten en radioverkeer.
Het is in de muziek dat sprookjesfiguren uit de kinderdroom
hun eeuwige leven nog onbekommerd kunnen leiden.
Waar mythe en werkelijkheid hand in hand gaan.
Toen de dieren nog spraken en de wereld nog een wonder heette.

En God Sprak: laat er licht zijn.
En er was licht.

De magie van het woord.
Het wonder van een verhaal.
De kracht van een lied.

And I don't know when
But just saying it could even make it happen.

Leve Kate Bush.