Bruce Springsteen - The Rising (2002)

Mijn kennismaking met Springsteen in de zomer van 2002. En ja het album is misschien wat lang, nummers die beter in de kluis hadden kunnen blijven liggen. Maar wat blijft dit een indrukwekkend album over die dinsdag in september en de dagen, weken, maanden daarna, 22 jaar geleden.

Pracht plaat! En nog steeds 5 sterren.

Toch nieuwsgierig hoe mensen besluiten om een plaat waarvan ze zelf vinden dat er overbodig materiaal op staat toch 5 sterren te geven. Oprechte nieuwsgierigheid. Is dat puur fanboyisme of een diepgewortelde liefde voor de plaat als geheel, ondanks diens tekortkomingen ?

Herkenbaar! Ook ooit 10x (of meer) achter elkaar geluisterd. Prachtig.

Voor het eerst goed geluisterd, heb zijn eerste platen t/m tunnel of love daarna vond ik het niet veel meer maar laat ik het weer een x proberen.
Paradise is inderdaad prachtig, zo had de hele plaat moeten zijn spaarzaam dan weet je hoe goed Bruce kan zijn.
Bij het 1e nummer wilde ik m bijna uitzetten, Lonesome Day kopieert ie qua zang Tom Petty en dat kan Tom veel beter, 2e track die vrouwenstemmen brrr heeft ie niet nodig (ben ik vaak allergisch voor uitzondering de machtige I-trees).
Paar nummers zijn mooi maar komt niet in de buurt van de 1e 4 en Nebraska, vind het ook veel te vol qua sound.

Lekker Nebraska opzetten dan toch?! Het mooie is dat de beste man heel diverse albums heeft gemaakt. Dus grote kans dat er voor iedereen wel íets tussen zit wat ie kan hebben. Tip; van ná Tunnel of love zou ik The ghost of Tom Joad, Devils & dust of Western stars eens checken. Die passen meer in je straatje vermoed ik. Oh, en in de nieuwe box met 7 albums die vandaag uit komt zit ook wel wat kalm spul heb ik begrepen. Wellicht ook interessant.

Bij het album 'The Miracle' heb ik een dubbel gevoel. Tegenover schitterende nummers als 'Lonesome Day', 'Into The Fire', 'Nothing Man', 'Countin' On a Miracle', het verrassende 'Worlds Apart', 'The Fuse', 'You're Missing', 'Paradise' en het titelnummer, staan draken als 'Empty Sky', 'Let's Be Friends (Skin To Skin)' en vooral het verschrikkelijke 'Waitin' On a Sunny Day'. Gelukkig is in de studioversie geen (vals) zingend kind te horen.

Hoogtepunt van 'The Rising' is voor mij 'My City of Ruins', opvallend genoeg over Asbury Park en niet over de aanslagen in New York. Op de live-CD 'Live From Asbury Park 2024' spreekt Bruce Springsteen zijn dank uit aan iedereen die heeft bijgedragen aan de 'rise up' van het verval geraakte Asbury Park. Daar zou ik graag een keer naar toe willen tijdens een Bruce-bedevaart.

Zonder 'Waitin' On a Sunny Day', 'Empty Sky' en 'Let's Be Friends (Skin To Skin)' en 'Waitin' On a Sunny Day' was het een 5-sterren album geweest. En had 'The Rising' niet 73 minuten geduurd, maar 60 minuten. Zo zonde.

Ik kan me dit album niet voorstellen zonder Empty Sky. Zeker live een schitterende combi met You're missing. Wel eens dat er zeker 3 nummers af hadden gemogen: Waiting On A Sunny Day, Let's Be Friends en The Fuse

Empty sky reken ik met enig gemak tot de hoogtepunten op dit verder wat wisselvallige album. Ook Waiting on a sunny day zou ik niet willen missen trouwens.

En dat heb ik dan weer met Let's Be Friends (Skin to Skin) en ook Waiting on a Sunny Day. Met andere woorden, ze zullen er allemaal vast terecht op staan.