menu

Bruce Springsteen - The Rising (2002)

mijn stem
3,93 (496)
496 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Columbia

  1. Lonesome Day (4:08)
  2. Into the Fire (5:04)
  3. Waitin' on a Sunny Day (4:18)
  4. Nothing Man (4:23)
  5. Countin' on a Miracle (4:44)
  6. Empty Sky (3:34)
  7. Worlds Apart (6:07)
  8. Let's Be Friends (Skin to Skin) (4:21)
  9. Further On (Up the Road) (3:52)
  10. The Fuse (5:37)
  11. Mary's Place (6:03)
  12. You're Missing (5:10)
  13. The Rising (4:50)
  14. Paradise (5:39)
  15. My City of Ruins (5:00)
totale tijdsduur: 1:12:50
zoeken in:
avatar van vielip
3,5
Wat Magic betreft ga ik een heel eind met je mee maar wat The rising betreft absoluut niet!

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,5
Voor mij een van Bruce Springsteen" s indrukwekkende platen met de aanslagen van 11/9 in het achterhoofd,ben altijd geroerd na het draaien van deze plaat.
Alles over de emotionele impact van dit album wordt fraai uiteengezet door user Wally1985.
Je voelt bij enkele nummers zoals Empty Sky, My City Of Ruins & You"re Missing het verdriet in de muziek en Bruce zijn betrokkenheid & emoties bij het gebeuren.
Vooral door de bevlogen teksten van The Boss staan de aanslagen voorgoed op het netvlies gegrift.

avatar van vielip
3,5
TEQUILA SUNRISE schreef:

Je voelt bij enkele nummers zoals Empty Sky, My City Of Ruins & You"re Missing het verdriet in de muziek en Bruce zijn betrokkenheid & emoties bij het gebeuren.
Vooral door de bevlogen teksten van The Boss staan de aanslagen voorgoed op het netvlies gegrift.


Helemaal met je eens! Deze nummers zijn zo gruwelijk mooi....brrr, je voelt je bijna een New Yorker. Alleen jammer dat er ook teveel mindere nummers op dit album staan wat mij betreft. Anders was het een klassieker geweest.

avatar van BB King
4,0
TEQUILA SUNRISE schreef:
Voor mij een van Bruce Springsteen" s indrukwekkende platen met de aanslagen van 11/9 in het achterhoofd,ben altijd geroerd na het draaien van deze plaat.
ben ik helemaal met je eens, heb precies hetzelfde. Denk dat Bruce één van de 1e artiesten was die na 9/11 2001 een album uitbracht dat was beïnvloed door de laffe aanslagen. Bovendien ligt New Jersey heel dicht tegen New York City, ben er volledig van overttuigd dat de songs puur en echt zijn. Maar ook zonder dit thema zou het album blijven staan als een huis! Klasse Bruce, you're the Boss!

avatar van Cor
3,5
Cor
Op inhoud een eerlijke en mooie plaat. Echter, ook hier kan Springsteen me muzikaal niet echt verrassen. Dan vind ik zo'n nummer als 'Worlds Apart' nog het spannendst, met z'n oosterse percussie en dat inheemse koortje, vermengd met een mooie gitaarsolo aan het eind. Ik heb het al eerder gepost: waardering voor de echte muzikant Springsteen, maar ik vind z'n muziek gewoon niet gevarieerd en bijzonder genoeg. Ik zal er mee moeten leren leven.

avatar van bikkel2
4,5
Ik vind juist dat er genoeg variatie op staat . Springsteen vind ik in de loop der jaren met name als componist een stuk veelzijdiger geworden . Daarmee wil ik overigens zijn oude topalbums niet in een negatief daglicht stellen .
Springsteen rockt er weer lekker op los , maar er is ook plaats voor folk , country ,gospelinvloeden (afsluiter City of Ruins) zelfs r&b en worldmusic .

Het kan ook gewoon je ding niet zijn ,maar dit album is beslist gevarieerd .

avatar van BB King
4,0
zeker en vast.

avatar van Ernie Ball
4,5
Ieder keer dat ik dit album draai lijkt 'ie weer beter dan de keer ervoor... wat een prachtig album! Worlds apart is een van de allemooiste songs die hij schreef.

avatar van Jan Wessels
Ik heb niet zoveel met Springsteen, alleen dat nummer Fire vond ik altijd wel te pruimen. Een tijdje geleden zag ik echter een film op dvd en bij de eindaftiteling hoorde ik zo'n mooi nummer voorbijkomen... blijkt het The Fuse te zijn wat op dit album staat. Van Springsteen dus. Zo zie je maar weer dat je je altijd weer kunt laten verrassen.
Zal eens kijken of ik deze cd eens ergens te pakken kan krijgen en dan koop ik 'm puur voor dat nummer (en hopelijk valt de rest net zo goed). Ondertussen weet er vast wel iemand in welke film deze track werd gebruikt.


4,5
Prachtige film, om dat er even bij te vermelden

avatar van iggy
4,0
Goede plaat the rising. Hier krijg ik voor een groot gedeelte een springsteen te horen die ik graag wil horen. Goede rockers maar vooral mooi ingetogen nummers nothing man enz. Er staan wel een paar missers op. Maar al met al vind ik deze springsteen zeer te pruimen. Met mooie teksten die vaak aangrijpend zijn. Mooi beschreven door wallie. Mijn absolute kraker is paradise zeer aangrijpend en prachtig gezongen. Jammer dat er geen tekst boekje bij zit. Ik heb wel eens moeite om the boss goed te verstaan.
Maar deze behoort zeker tot mijn springsteen favorieten he he werd eens tijd ook zeg!

avatar van bertus99
5,0
Inderdaad Iggy. Dit is voor mij de laatste volledig geslaagde plaat van Springsteen geweest. Op alle latere platen was iets aan te merken. Te wisselvallig zoals Demons and Dust en Magic of te veel zwakke composities zoals Working on a Dream.
Ik hoop van harte dat Bruce nog een keer de inspiratie terug vindt zoals hij die had na 11 september, wat resulteerde in dit machtig album.

avatar van vielip
3,5
Toch weer verrassend die Iggy! Noemt ie Nothing man en Paradise als geweldige nummers...
Zo'n beetje het zwakste dat Bruce ooit heeft opgenomen naar mijn mening maar goed....zo zie je maar weer

avatar van Hendrik68
3,5
Nooit sterren aan gegeven, omdat ik er eenvoudigweg nooit uitkwam. Het zal nooit een album worden dat ik vaak draai en dan skip ik direct naar nummer 10 om hem dan uit te spelen. Dit album is niet slecht, behalve de nummers Waitin on a sunny day en Countin' on a miracle die doen denken aan het desastreuze Lucky Town haalt het album in het begin een ruime voldoende. Vanaf Fuse tot aan het einde is het gewoon erg goed. 'Tekstueel is het helemaal dik in orde. Dit is geen topper voor mij, wel beter dan Magic en Working on a dream. Nou goed 4 sterren, maar met moeite.

avatar van cosmic kid
4,5
cosmic kid (moderator)
>Waitin on a sunny day en Countin' on a miracle die doen denken aan het desastreuze Lucky Town

??

Afgezien van het feit dat ik Countin' on a miracle erg goed vind en afgezien van het feit dat ik Lucky town een zwaar onderschat album vind, hoor ik nergens, maar dan ook werkelijk nergens, een overeenkomst tussen deze 2 nummers en ongeacht welk nummer van Lucky town dan ook (of het moet de stem van Bruce zijn)

avatar van iggy
4,0
Tjee vielip vooral paradise vind ik echt een super nummer. Je hoort de emotie in zijn stem toch? Mooie tekst. Maar zoals je al eerder zelf aangaf het is grappig hoe verschillend mensen kunnen reageren op in dit geval springsteen nummers/platen. En dat is maar goed ook.

avatar van Hendrik68
3,5
Ik heb Lucky Town kansen genoeg gegeven Cosmic Kid. Ik verwacht van tevoren nooit dat Darkness, Nebraska en Born to Run zo maar even geevenaard of zelfs verbeterd worden. Zo kan ik bij bijvoorbeeld Tunnel of Love en Born in the USA volop genieten ondanks dat hiervoor genoemde albums nooit geevenaard worden. Lucky Town echter is voor mij persoonlijk echter een regelrechte flop vol onzinnige totaal niet pakkende rockers. Hoogste tijd om van mijn 2,5 sterren een halve af te halen. Maar goed, als jij dat kan waarderen dan mag het hoor. Ik vind Ghost of Tom Joad weer erg goed, terwijl er hier op Music Meter nog geen pagina vol over geschreven is, dus wie ben ik. Ik heb trouwens vandaag nog even door de Rising heengegaan en ik moet zeggen dat Waitin'on a Sunny Day nog wel gaat eigenlijk. Maar Countin'on a Sunny Day zeker niet. Ik maak nu de fout de nadruk te leggen op 2 nummers die ik minder vind op een verder prima album. Maar omdat Bruce minimaal 6 betere albums heeft gemaakt gaan die meestal voor.

avatar van vielip
3,5
iggy schreef:
Tjee vielip vooral paradise vind ik echt een super nummer. Je hoort de emotie in zijn stem toch? Mooie tekst.


Dat van die emotie zal ik niet ontkennen, evenals dat het een mooie tekst is. Alleen....het raakt mij niet. In ieder geval niet op een manier die ik ervaar bij bijv. Empty sky en Yuo're missing (om maar bij dit album te blijven). Daar voel ik echt het leed en waan ik me bijna een New Yorker na 9/11. Zó intens!
Datzelfde overkomt me met bijv. The ghost of Tom Joad. Op een paar nummers na weet dat album me totaal niet te raken. Devils & dust dan alweer een stuk meer. Dat is puur iets van gevoel denk ik. Ik beweer nergens dat die albums slecht zijn o.i.d. Als een ander daar helemaal mee in z'n nopjes is, wie ben ik dan om te zeggen dat het slecht of minder is?
Toch ook nog even op Lucky town inhaken; ben het helemaal met Cosmis Kid eens; zwaar onderschat album! Ik hoor naast (wellicht) pompeuze rockers toch ook bloedmooie songs als Book of dreams, If I should fall behind, My beautifull reward en Living proof! Kan ik intens van genieten!!
Maar misschien moeten we deze discussie bij dat album voortzetten?!

avatar van vielip
3,5
Tsja en dan heb je ineens de 2lp van dit album in huis. Die ga je dan natuurlijk draaien
En wat denk je? Nummers die ik eerder behoorlijk minder vond (Nothing man en Let's be friends) blijken toch best wel heel erg mooi! Vooral eerstgenoemde is een prachtig nummer. Breekbaar en intens. Het geluid van de vinyl uitgave is trouwens ook wel anders vergeleken met de cd. Je hoort in bijv. Lonesome day de gitaarpartijen veel beter! Meer zoals ze het live spelen. Ik gooi er een halve ster bij.

avatar van nico1616
3,0
Een te gemakkelijk album voor mij. Met alle sympathie voor Bruce's ode aan de 9/11 slachtoffers, maar waar zijn de aanstekelijke en verrassende melodieën?
Neem bv. het titelnummer, de MuMe-favoriet, met een la-la-la-la refrein en een melodielijn van twaalf in een dozijn. Het album bulkt van dergelijke nummers, 72 minuten lang...

Het is allemaal niet slecht, maar enkel bij het eerste nummer herken ik de Springsteen uit Born To Run en The River. Er is genoeg geniale 70s en 80s muziek van hem die deze volledig overbodig maakt.

avatar van Shadow91
4,0
Wat is Paradise toch een ongelooflijk mooi nummer.
Het heeft een tijdje geduurt, maar na het o.a. bestuderen van de tekst kan ik opmaken dat dit zeker tot een van de beste nummers van het album behoort.

Mijn interpretatie: Er wordt over het leed gezongen van 2 totaal uiteenlopende karakters, die helaas wel hetzelfde lot is toebewezen: In het eerste couplet een zelfmoordterroriste die zich opblaast op een markt ergens in het oosten, denkende aan het paradijs waar ze naar toe zal gaan volgens haar.

I take the schoolbooks from your pack
Plastics, wire and your kiss
--
I hold my breath and close my eyes
And I wait for paradise


Andere gedeelte van het nummer vanuit het perspectief van een weduwe van een man die waarschijnlijk is omgekomen tijdens de aanslagen van 11 september. Het enige wat zij wil is dat haar man op een goede plek is (een paradijs) waar zij over een tijdje ook naar toe kan gaan om hem weer in haar armen te sluiten. Omdat ze het niet meer aankan om zonder hem te zijn, besluit ze uiteindelijk om er zelf ook maar een eind aan te maken en weer gelukkig te zijn met de persoon waar ze het meeste van houdt en heeft gehouden in haar leven:

I sink 'neath the river cool and clear
Drifting down I disappear
I see you on the other side
---
I break above the waves
I feel the sun upon my face


Het kan natuurlijk dat ik helemaal fout zit, maar wou even proberen om mijn interpretatie van het nummer met jullie te delen.

The Rising is zowiezo het beste wat hij sinds Nebraska heeft gemaakt, en daar hebben de platen hierna ook geen verandering meer in gebracht.
De laatste 4 nummers zijn geweldig en komen in de buurt van het niveau van de begindagen!
Van het sobere, doch vredige You`re Missing naar het krachtige My City of Ruins die je als het ware met 2 benen weer op de grond zet en je moed inschreeuwd om niet op te geven naar een zware gebeurtenis.

avatar van Deren Bliksem
3,0
Wat is Let's Be Friends toch een ongelooflijk gedrocht. The Boss-onwaardig.

avatar van uffing
Dat is sowieso een beetje het euvel van deze plaat. Geweldige nummers worden hier afgewisseld met bijzonder matige tracks. Zeker niet Bruce's beste in mijn optiek.

avatar van Rogyros
4,5
@Schadow91: Mooi stukje! Het zou maar eens heel goed kunnen dat jouw interpretatie klopt.

Ik vind dit trouwens helemaal geen wisselvallig album, zoals hierboven een paar keer wordt gesuggereerd. Enkel Let's Be Friends vind ik niet echt geweldig, maar ik skip hem eigenlijk ook nooit. Een erg mooi, emotioneel album.

avatar van Ronald5150
4,0
Met de aanslagen van 11 september 2001 op New York veranderde de wereld voorgoed. Alles werd in een ander perspectief geplaatst, normen en waarden verschoven of vervaagden nog verder. Ook als niet Amerikaan was ik geschokt door de gebeurtenissen van die dag. Bruce Springsteen brengt met "The Rising" het gevoel van een natie onder woorden, zonder al te patriottistisch te klinken. Door alle ellende, boosheid, wraak, ontgoocheling brengt Springsteen wat Amerika het meest nodig heeft: hoop. Springsteen laat wederom horen dat dit een thema is dat je door zijn hele oeuvre terug kan vinden. Die hoop heeft ook een positief effect op mezelf. Naast de schokkende gebeurtenissen waarop dit album is gebaseerd is het ook nog eens de terugkeer van Bruce Springsteen met zijn E Street Band. Twee mijlpalen zogezegd. Dit geluid bevalt me dan ook direct beter dan zijn voorgaande albums zonder zijn partners in crime. Over het algemeen is het dus een ingetogen album geworden. Een aantal rockers klinken daarentegen verrassend vrolijk. Een liedje als "Waitin' on a Sunny Day" zou ik normaalgesproken afdoen als een leuk klinkend rocknummer, maar in de context van dit album vind ik het een geweldige oppepper. De hoop sijpelt door dit liedje heen. Zo zijn er meerdere voorbeelden aan te wijzen. Ook maakt Springsteen regelmatig op "The Rising" gebruik van een koor dat verbazingwekkend klinkt als een gospelkoor. Welk middel kun je beter gebruik om iedereen weer hoop te geven na 9/11? Andere hoogtepunten voor mij zijn "Further On (Up the Road)", "The Rising" en "My City of Ruins". Ik vind "The Rising" een uitstekende comeback plaat en een album dat op een treffende manier het gevoel van een natie weet te verwoorden. En dat is uitzettend knap. Het levert daarnaast ook nog eens prachtige muziek op.

avatar van Rogyros
4,5
Mooi stukje, Ronald. Ik kan me er volledig in vinden. Bij de door jou genoemde favorieten wil ik ook nog even een plaatsje inruimen voor You're Missing noemen. Een schitterend nummer met een al even zo schitterende tekst.

avatar van vielip
3,5
You're missing is inderdaad subliem! Werkelijk centimeters kippevel als ik dat nummer hoor. Ik ben totaal niet pro-Amerikaans of iets dergelijks maar als ik me inleef in de gebeurtenissen van 9/11 en dan Your house is waiting, your house is waiting....for you to walk in....but you're missing hoor....brrrr.

WPE
Okee, een plaat met een boodschap, maar ik vind het niet zijn beste. Maar..het is wel "the Boss"...

Amsterdamman
Wat een geweldig nieuws, toen: Springsteen neemt album op met E Street Band.
The Rising; tja, vanaf het begin viel de productie me tegen en miste ik het daadwerkelijke E Street Band-geluid. Zoals al eerder vermeld: veel te geproduceerd en de muzikanten zijn inwisselbaar.
Waar is het prachtige pianospel van Bittan gebleven, de scherpe hammond-geluid en klokkenspel van Danny? De ronkende solo's van Clarence? De machtige drums?
Niks hiervan op dit album. Ik sta altijd open voor veranderingen in het geluid van een muzikant. Ik kan me voorstellen dat je -net als in het leven- verder gaat en niet stil blijft staan.

Maar dit album viel me toch vies tegen. Niet de teksten, want die zijn weer goed. Ook niet op zich de liedjes, al vind ik dat Springsteen zich er soms wat makkelijk van af doet.
Maar de verschrikkelijke productie. De foute -maar vooral eentonige- drumloops op bijvoorbeeld Let's be Friend en The Fuse (die hihat en drukke drums zijn zeer monotoon), dat betreft is Empty Sky beter gelukt.
Dat is misschien wel het grootste makke van dit album: het eenzijdig geluid van een brei aan gitaren, synths, lelijke strings, de viool van Susie die overal te pas en te onpas opkomt en dan ook nog zijn stem.
En waar ik me het meest aan stoor is de sound van de drums, en dan vooral de snare; te hard en lelijk gestemd.
Wat me ook opvalt: de nummers lijken soms zo erg op elkaar; zijn inwisselbaar. Misschien een goed voorbeeld is dat zowel Waiting on A Sunny Day en Empty Sky dezelfde opbouw hebben en deel 1 en deel 2 zouden kunnen zijn.
Mary's Place vindt zijn inspiratie op Sam Cooke's Meet Me At Mary's Place Sam Cooke - Meet Me At Mary's Place - YouTube

Jammer, want met een wat meer puur E-Street geluid had dit een heel bijzonder album kunnen worden maar nu is het een draak om aan te horen.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:52 uur

geplaatst: vandaag om 17:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.