Bruce Springsteen - Born to Run (1975)

Net iets beter dan de vorige twee. De vorige twee leken wat minder afwisselend te zijn. Op dit album creëerde Bruce de sound die hij tot nu toe heeft behouden. Mooi album.

Ik associeer deze van Springsteen met het saxofoongeluid van Clarence Clemons. Triest te horen dat ie er niet meer is.

Heb er geen woorden voor....ik hoorde het nieuws net
Bruce en de E-Street Band zullen nooit meer hetzelfde zijn!!
Muzikaal is 'C' natuurlijk wel te vervangen maar als persoon op het podium, in combinatie met de unieke interactie tussen hem en Bruce, is onvervangbaar. 40 jaar kameraadschap en podiumervaring vervang je niet 'zomaar'.
Ik zet het bloedmooie Jungleland nog maar een keer op....op Big Man!!!!!

Yep, Jungleland. Die heb ik niet voor niets aangekruist als favoriet.

woo....dat is een slechte binnenkomer....wist dat hij onlangs een beroerte had gehad en vreesde al wat zou kunnen gebeuren..in korte tijd 2 boezemvrienden verliezen uit de band van vriendschap dat de E Street Band is..is een hard gelag..wederom een stukje magie dat in het verleden komt te liggen...de interactie tussen Clemons en Springsteen was hecht en uniek...de sax die de muziek van the Boss zo een meerwaarde gaf is niet meer...op naar Jungleland in de spelert....idd. hulde aan de Big Man...

erg zwaar voor de E-sreet band om zo kort naar Danny nu ook Clarence te moeten missen. Rest in Peace Big Man!

Ja, de saxsolo op Jungleland geeft mij elke keer weer en gevoel alsof ik opstijg.

Vanmorgen weer gedraaid en de saxsolo in Jungleland ging door merg en been !!
Clarence rest in peace !!

Ook ik heb na het horen van dit trieste nieuws vanochtend Jungleland even opgelegd. Tijdens die hemelse scheurende saxsolo van Clarence heb ik wel even een traantje weggepinkt. Wat Vielip al zegt; de E Street Band zal niet meer hetzelfde zijn zonder de interactie tussen Bruce en Clarence.

Ook ik heb het treurige nieuws gehoord en deze maar weer eens opgezet. En inderdaad, nergens klonk een sax zo mooi als op Jungleland. Maar dit hele album (en eigenlijk heel Springsteens lijvige oeuvre) loopt over van de prachtige saxofoonpartijen dankzij de Big Man. Hij zal zeker gemist worden...

Ik was werkelijk kapot toen ik het nieuws hoorde en heb toch wel een traantje gelaten bij Jungleland. Rest in peace, Big Man.

Berichten verplaatst naar Bruce Springsteen

Dit hele album is overgoten met de sax van Big Man. Van de heerlijke outtro van opener Thunder road, via het verhalende Tenth avenue naar het opzwepende She's the one tot de allerlaatste noten van Jungleland is 'C' in overvloed aanwezig. De cover kondigt het al aan; Bruce leunt en vertrouwd op z'n makker! Nu, met het overlijden van Clarence, komen al die aanwijzingen in teksten en foto's extra naar voren vind ik. Ik ging ook even Bobby Jean luisteren....ja dááááág....hou de waterlanders dan maar eens binnen!

Het nummer mag dan wel goed passen in de context van het overlijden van de Big Man..maar staat eigenlijk in het teken van het vertrek van Little Steven destijds die ten tijde van de Born in the U.S.A. periode meer zijn eigen weg ging en uit de E Street Band vertrok.
When the Big Man joined the band...Tenth Avenue Freeze Out is de kennismaking met Clemons.
Maar goed de hoes spreekt voor zich en Clemons heeft op dit Born to Run zeker zijn stempel gedrukt op de sound die dit album over zich heeft en de muziek van Springseen zo wist te verrijken.

Ik weet ook wel dat Bobby Jean (vermoedelijk) over Little Steven gaat. Ik bedoelde alleen te zeggen dat het nummer zowel qua muziek en tekst ontzettend emotioneel is. En dat dat zeker nu, met het overlijden van Clarence, voor metershoog kippevel en een brok in de stort zorgt bij mij.

Idd. vermoedelijk, want zeker weten doe ik het ook niet. Begrijp wel wat je met de context bedoeld t.a.v. het overlijden van de Big Man. Die hoes van Born to Run alleen al raakt me. Zowiezo typerend dat Clemons als enige van de E Street Band op de cover staat met Springsteen van al zijn albums die hij heeft uitgebracht....zij het dat je die dan wel moet uitklappen.

Heb ik weer. Heb ik eindelijk een top 10 weten te maken, ontdek ik Bruce Springsteen. The Boss verdwijnt denk ik de komende weken niet meer uit de cd speler.

Ontdek je net zijn hele oeuvre of alleen dit album? Anders ben je zeker nog even bezig

Ja precies! Veel plezier met ontdekken en laat even weten wat je bevindingen zijn!

Ik heb laatst een klein box setje gekocht met Greetings from Asbury Park t/m Born in the U.S.A. Ik ben begonnen met de eerste en luister ze chronologisch tot en met de laatste. De eerste twee vond ik zeker sterk, maar pas vanaf Born to Run heb ik de echte genialiteit ontdekt van zijn muziek (en The E-Street Band). Ik zal mijn bevindingen één dezer weken zeker met jullie delen!

Die box heb ik ook en ik moet eerlijk zeggen dat ik hetzelfde ervaar als jij. Zijn eerste twee albums zijn 'wel leuk' vind ik. Je hoort wel dat het er in zit. Vooral de tweede staan goede nummers op (die live nog veel beter uit de verf komen maar dat terzijde). Vanaf Born to run is het echter tig klassen beter! Als je de albums t/m Born in the USA te gek vindt moet je eigenlijk doorgaan en Tunnel of love (de eerste na Born in the USA) t/m z'n laatste (The promise) ook ontdekken. Het is één groot genot! We zijn benieuwd in ieder geval

De eerste 2 cd's worden compleet overbodig gemaakt door bijv. een Hammersmith =p

@ vielip Bedankt voor de tips! Ik ga mij er de komende tijd eens lekker ingooien (als ik Born To Run nog uit de cd speler krijg ).

@crosskip Ik was inderdaad al bekend met de live reputatie van The Boss, dus ik denk dat ik die platen ook maar eens moet aanschaffen.

Crosskip heeft volkomen gelijk natuurlijk. Bruce live is het allerbeste aan muziek dat er bestaat geloof ik. De live box '75-'85, Hammersmith '75 en Live in NYC draaien en genieten!!!

Wat blijft Meeting Across The River een Prachtig nummer
Samen Met het Titelnummer mijn favoriete nummer op het Album al is Thunder Road ook zeker mooi

Bruce Springsteen zoals die volgens mij bedoeld is, op-en-top.
Heel herkenbare Rock 'n Roll op een manier zoals alleen The Boss dat maakt.

Wat zouden Bruce en de E-Street wel niet hebben gedacht op het moment dat ze Jungleland opnamen, waarschijnlijk wisten dat ze nooit meer zo iets geniaals konden maken. De lyrics, piano intro, de ongelofelijke sax en gitaar maken het nummer echt geweldig! Een van de beste nummer ooit, net als de plaat zelf. Puur genieten!

Is dit niet met de E-Street band? Ik vind die sound wel erg terugkomen op het album. Er staan zeker toppers op dit album, Jungleland, het mooie Thunder Road, Backstreets. Het is mijn favoriete album van the Boss, veel sax, rock en goede teksten plus een goede combinatie van de wat rustige nummers en tempo nummers.

Jazeker wel. De meeste albums van Springsteen zijn met The E Street Band. De ingetogen, akoestische albums (Nebraska, Ghost Of Tom Joad, Devils & Dust) is zonder de E Street Band, evenals Lucky Town en Human Touch. Toen wilde Springsteen even zonder zijn begeleidingsband. Albums als Tunnel of Love en Wrecking Ball hebben een beperkte inbreng van The E Street Band.

Klassiekers. Bruce Springsteen heeft er een aantal op zijn naam staan. Zijn grootste commerciële succes en internationale doorbraak is "Born in the U.S.A.". Dat album staat ook bekend als klassieker, en hoewel ik dat een meer dan aardige plaat vind, verdient het album "Born to Run" veel meer de status van klassieker. "Born to Run" introduceert Bruce Springsteen als de man van de arbeidersklasse. Geweldige teksten. Hij vertelt de pijnlijke waarheid over Amerika en alles wat hem beweegt. Naast Springsteen spelen uiteraard ook klassemuzikanten mee op deze plaat. Al dan niet in eerdere samenstellingen is hier ook de manifestatie van The E Street Band een feit. Veel piano en saxofoon op deze plaat. Clarence Clemens eist een echte hoofdrol op. Achteraf gezien vind ik deze plaat wel een mooi eerbetoon aan hem, en verschaft deze "big man who joined the band" ("Tenth Avenue Freeze-Out") een welverdiende plek in de muziekgeschiedenis. Nummers als "Thunder Road", "Born to Run" en "Jungleland" zijn pareltjes en vertellen zo'n herkenbaar verhaal. Misschien is dat wel de kracht van Springsteen; een meesterlijke verhalenverteller.