Bruce Springsteen - Born to Run (1975)

5 sterren voor dit meesterwerk!
Wat een prachtige plaat!! *5.0

Wat is Tenth Avenue Freeze Out toch verdomde dansbaar, ondanks de niet zo rijke instrumentatie

Tenth avenue heb ik, als ik heel eerlijk ben, nooit zoveel mee gehad. Het is puur de tekst (min of meer over de geboorte van de E-Street Band) die het nummer over de streep trekt voor mij.

Je bent geen danstype?

Eh nee, niet echt...maar dat is niet de reden dat ik Tenth avenue niet tot m'n favoriete Bruce nummers reken hoor

Born to Run is eigenlijk toch wel het meest romantische nummer ooit, vinden jullie niet?

Ja hoor en die Titanic-song van Celine Dion is de beste rockplaat aller tijden

Bruce wist in de jaren zeventig als geen ander de romantiek beeldend te verwerken in zijn nummers;

Roy Orbisons playing for te lonely, hey that's me and i want you only (Thunder Road);
Till you're out on a midnight run, Losing your heart to a beautiful one (Night);
Blame it on the lies that killed us, blame it on the truth that ran us down, You can blame it all on me, Terry, it don't matter to me now (Backstreets)

Het gaat m.i. om de romantiek van de straat, niet om het zwijmelige geschuivel van een visgraat. Dat alles overgoten met de benodigde theatrale bombast, maakt m.i. idd. Born to Run o.a. tot een van de nummers met de meeste idyllische romantiek.

Een levensvisie die geen basis in de werkelijkheid heeft en die een voortbrengsel is van een overdreven optimisme.

Bruce Springsteen is dus, en bedankt Madjack, wat mij betreft, een delicaat romanticus, en dan vooral in Born to Run. Al kan ik nog een handvol andere nummers aanwijzen waarin de romantiek zich manifesteert.

Hmmm... Ik vind het een geweldige artiest met hele goede teksten, maar ik zal wel een andere mening hebben over de definitie van een romantisch nummer.

Ik denk het wel ja, en ik denk, zonder daarmee vervelend te willen zijn, dat jij niet de letterlijke betekenis van 'romantiek' gebruikt Desondanks ben ik blij dat we zijn muziek allemaal mooi vinden, en dat is dan ook wat ons, op dit forum, verenigt.

Romantiek is toch dit?

Een term als romantiek laat zich niet letterlijk definieren. Al komt de definitie die je eerder plaatste wel in de buurt van waar romantiek voor staat. Definities doen een term als romantiek te kort maar je moet toch wat.

Laten we stellen dat Bruce zich op dit album ontpopt als een optimist en voor sommigen, afhankelijk van je definitie voor romantiek, als romanticus.

De eesrte drie Springsteen-platen zijn schaamteloos, bijna over the top romantisch

Dit was de eerste LP die ik kocht van deze grote meneer.
Ik herinner me nog van vroeger dat ik hem na de eerste keren draaien niet zo goed vond als de recensenten me wilden doen geloven.
Gelukkig is het alsnog goed gekomen daarna...
Album staat te boek als klassieker en terecht.
Een stuk beter dan de eerste twee albums en met de saxofoon van de geweldenaar Clarence Clemons in een hoofdrol.
De langste nummers zijn het beste met het schitterende Jungleland voorop.
Daarna Backstreets, Thunder Road en Born To Run.
Ik zet deze nog altijd met veel plezier op en dan te bedenken dat hij nog betere albums heeft afgeleverd.
Alleen de wat opgeblazen produktie, die toch wat dof klinkt (Bat Out Of Hell heeft dat ook), vind ik nog steeds een klein minpuntje.
Voor de rest gewoon een klassieker van de mid-70's.
Op vinyl.

Ik heb Bruce leren kennen met Born in the USA.

Dat vind ik ook een heerlijk album. Heb eigenlijk nooit zijn werk geluisterd van voor die tijd, wel van na die tijd.

Ben nu bezig me te verdiepen in het werk voor die tijd. Darkness on the edge of town vind ik heel erg mooi, en van dit album had ik hoge verwachtingen gezien de positieve reacties van vrienden en deze site.

Helaas lukt het me niet om dit album steengoed te vinden.

Ik vind de vele drum rifjes heel erg storend, en de belletjes en toeters zorgen voor herhaling. Ook vind ik dat het soms lijkt dat zijn stem vertraagd is opgenomen of dat ie te traag zingt.

Nee, ik heb het geprobeerd, maar dit is niet mijn album.

Helaas kan ik me zeer goed vinden in je laatste zin

Jammer. Maar helaas.

Ik leef deze muziek. Ik bedoel ik droom helemaal weg als ik dit luister en ik beland in het land van Springsteen zijn jeugd of in ieder geval het land dat mij voorgespiegeld wordt door een nog jeugdige Springsteen.

Zo nemen de eerste klanken van Thunder Road me mee naar het Amerika dat ik alleen ken uit films zoals Rebel Without a Cause of Two Lane Blacktop. Direct droom ik weg en zie ik me daar rijden in een Chevy met een 409 blok op een verlaten snelweg midden in de woestijn. Met Roy op de radio en natuurlijk mijn lieve mooie vrouw naast me.

Dat wegvoeren doet elk nummer van deze plaat wel bij mij in meer of mindere mate. Ik leef niet in een fantasiewereld maar als ik deze plaat luister mag ik er wel even vertoeven. Een door Springsteen geschapen wereld.

Ook met bepaalde zinnen heb ik veel. Neem die zin uit Born to Run. 'Welearned more from a three minute record baby than we ever did in school'. Dat is toch ook gewoon de waarheid? Nou ja wel zoals ik die ervaar in ieder geval.
Of die laatste laatste zin uit het laatste couplet van Thunder Road. 'It's a town full of losers. And I'm pulling out of here to win'. Gewoon gedachten die mij als mens geholpen hebben om er voor te gaan en door te blijven zetten.

Eeehh, die regel komt uit het nummer 'No surrender' van het album Born in the USA. Maar inderdaad wel een geweldige zin!

Zelden is een tekstregel meer bewaarheid geworden in de muziekgeschiedenis dan deze.

Oeps.... beetje in de war geweest. ha ha.

Meeting Across the River is zó absurd mooi..

Een uitstekend album van Bruce Springsteen. Voor mij is het nu nog mogelijk te zeggen of het zijn beste is, aangezien ik nooit zijn albums in zijn geheel heb gedraaid. Deze dus wel, en dat is goed bevallen. Naast de krakers Born to Run en Thunder Road, vallen vooral de rust en ruimte tijdens Jungleland op, het gevoelige in Meeting Across the River en het aanstekelijke stemgeluid in Backstreets. De overige nummers zijn ook goed, waarbij ik alleen de stijl van Tenth Avenue Freeze-Out niet echt kan waarderen. Dat nummer valt bij mij gewoon net verkeerd.

Leuk, dat je je ook in de muziek van Bruce gaat verdiepen. Jouw muzieksmaak komt regelmatig overeen met de mijne, dus ik ben benieuwd wat je van de albums van Springsteen vindt.

Jouw mening over Born To Run heeft in ieder geval veel overeenkomsten met mijn mening hierover. Tenth Avenue en Night zijn voor mij ook niet de beste songs in de collectie van Bruce Springsteen.

Door de aanwezigheid van die 2 nummers kan ik voor dit album dan ook geen 5 sterren geven.

Absolute krakers zijn op dit album Backstreets en Jungleland. Thunder Road is wmb net even minder.

Haha fenomenaal, Bruce en de E-Street Band speelden afgelopen 3 mei het hele (!) Born to Run-album tijdens een concert in Zweden. En de dag er na het hele Darkness on the Edge of Town-album.

3 mei setlist:
Bruce Springsteen Concert Setlist at Friends Arena, Solna on May 3, 2013 | setlist.fm

4 mei setlist:
Bruce Springsteen Concert Setlist at Friends Arena, Solna on May 4, 2013 | setlist.fm

Ja prachtig! En gezien de afgelopen twee avonden in Finland is de beste man helemaal los wat setlist betreft. De meest obscure nummers haalt hij nu zelfs van stal (Wages of sin )

In mijn ogen twee van zijn beste albums!!

Nu maar hopen dat hij in Nijmegen de volledige River te voorschijn tovert of is dat teveel gevraagd?