Nine Inch Nails - The Downward Spiral (1994)

'The mind...' is geweldig, maar ik vind 'The land of rape and honey' zelfs nog iets beter (Die eerste 3 nummers zijn echt geweldig).

Heb nog eens een of andere stichtelijke EO-serie gezien waarin jonge meisjes in een goddeloze disco verzeild raakten. In deze disco werd keihard 'Closer' van NIN gedraaid.. Vond ik wel geinig. Verder is deze muziek niet echt aan mij besteed...2,5 sterretje

Wat een plaat, wat een band, of beter, wat een artiest. Niks dan lof voor NIN, jammer dat ik dit nooit vroeger heb ontdekt. 5*

Heb net "Hurt" geluisterd. Klinkt meteen goed. Man, wat heb ik nog een hoop te ontdekken..

'heresy' doet me een beetje denken aan 'eulogy' van tool, toch qua tekst, schitterend hoe de zanger hier nietschze herinterpreteerd.
de rest van de nummers zijn ook zeer goed. tekstueel zitten ze vaak goed ineen (zoals het eerder aangehaalde 'i wanna fuck you like an animal'), de harde gitaren die worden afgewisseld met rustige pianostukjes, electronische 'industrial sounds' en hevige drums. alles klopt gewoon. en de afsluiter, ook zoals hierboven vermeld, is fenomenaal. ik durf zelfs te zeggen beter dan johnny cash's versie. wat een sublieme tekst.
**** 1/2

Het 'originele' hurt is ook van NIN... Cash coverde NIN, niet andersom

weet ik, ik heb (denk ik) toch nergens geschreven dat de originele versie van johnny cash is.

Ah sorry. Neen dat deed je inderdaad niet, maar door te zeggen 'ik durf te zeggen beter dan cash' versie', dacht ik dat je dat suggereerde.

Niet dat je ongelijk hebt overigens

ja, de formulering was wat vaag, maar anders had ik het niet over de 'sublieme tekst' gehad.

Ik ben vooral gek op "Heresey" en "The Ruiner." "Heresy" heeft een geweldige tekst!

Haha, echt zo'n mee-blèr tekst idd, erg leuk.

Een fantastisch album met een sfeer die ik nog nooit eerder heb gehoord. Soms depri, soms agressief, soms ingetogen. Een tijd geleden had ik er veel naar geluisterd. Toen ik wilde gaan slapen ging nog steeds die schreeuw uit The Downward Spriral door m'n hoofd, het lukte me niet om te slapen, zo beangstigend klonk het toen.
Nu vind ik het nog steeds een enorm intens moment op het album waar ik soms nog de kriebels van krijg.

4,5*

Bij de release van deze plaat vond ik hem maar slap... vergeleken bij pretty hate machine was dit een beetje een zooitje bijeengeraapte emotionele uitspattingen van meneer Reznor zonder duidelijke lijn. Maar na enige tijd gehoord te hebben in het nachtleven en het meer dan geniale concert destijds in paradiso sloeg het toch wel aan. Ik heb alleen het angstige gevoel dat de rest van zijn oeuvre nogal een herhalingsoefening is gebleven. Ik heb het in ieder geval bij deze plaat gehouden.
Ministry is natuurlijk enkele lichtjaren beter

Dit album heb ik werkelijk helemaal grijsgedraaid. Wel is het idd. een flinke change na zijn debuut. De eerste is milder en lijkt op het eerste gehoor subtieler. Moest dan ook even wennen aan 'The Downward...'. Toen ik er eenmaal doorheen was kon ik er niet meer van loskomen.
Alleen de negatieve geladenheid van de songs weerhoudt me (tegenwoordig) 'm nog vaak te luisteren. Maar soms....,
als ik 'm toch nog even 'stiekum' uit de kast haal is het toch altijd weer feest. Muzikaal geef ik het album een 4,5. Maar mijn huidige disturbance aan de lyrics doet de waarde ietskes zakken: 3,5

alleen hurt + eraser is mooi

Absoluut geen waar. Van begin tot eind een meesterwerk eerste klas. Deze plaat heerst zoals weinigen dat tegenwoordig nog doen. Angstaanjagend goed!

Ik ben deze plaat nu al enkele weken aan het luisteren en het begint beter en beter te klinken. In het begin leken de meeste liedjes op elkaar, maar nu krijgen ze elk al een eigenheid.

De cd begint erg goed met Mr. Self Destruct. Lekker harde drum(computer)!

Alle nummers die erna komen lijken wat mij betreft best veel op elkaar. Ik kan er geen betere uithalen, maar ook geen mindere.

De absolute briljantie wordt pas op het einde van het album bereikt: Hurt! Werkelijk prachtig! Sinds kort staat Hurt bij in mijn 5*-lijstje en dat wil wat zeggen! Er staan namelijk maar een 30-tal nummers in... Ik ken maar weinig cd's die even goed eindigen als deze!

Als ik naast Hurt en Mr. Self Destruct nog een favoriet moet kiezen is het I do not want this! "Don't you tell me how I feel", lekker stukje!

4* (voorlopig althans...)

Deze week pas NIN ontdekt, don't shoot me!
Wat een prachtige muziek zeg!
Alleen, is het normaal dat het liedje Hurt nogal storend is?
Of is het normaal dat Hurt in het begin en in de stille fases ervan nogal krijsend klinkt, alsof er storing is

Geen idee, ik vind Hurt een wereldnummer! Eén van de drie beste op deze plaat, mij niks slechts aan opgevallen.

Die "storing" hoort, net als in meer nummers op deze plaat.

Bedoel je met "storing" dat zachte geruis? In dat geval: dan hoort het zo! "Krijsend" zou ik het wel niet echt noemen, maar ik denk dat we hetzelfde bedoelen hoor! Ik hoop dat we het er ook over eens zijn dat Hurt gewoonweg briljant is?





Dat is dan weer absoluut wel waar!

Een tijd geleden ontdekt deze plaat en het is een verdomd lekkere agressieve plaat, (rustpunt a warm place bezorgt mij zelfs rilingen, het deuntje komt mij zo bekend voor maar ik kan het niet plaatsen van waar ik het ken.)
favorieten zijn moeilijk te kiezen, deze speel je gewoon in een geheel maar als ik toch een poging moet wagen, de verdomd lekkere fucked up single 'closer' , 'eraser' en The becoming. Maar al de andere nummers zijn ook wel zeer sterk. dikke 5* en een top 3 notatie in mijn top 10

Na hun optreden in 013 kan ik bijna niet anders dan deze plaat 5 sterren te geven! Werkelijk een briljante plaat! Mijn favorieten zijn Mr. Self Destruct, March of the Pigs en natuurlijk Hurt! Maar eigenlijk is héél de plaat gewoon als geheel super!!

5*

mijn varourite NIN plaat.

Meer worden kan en wil ik er niet vuil aan maken, deze moet je horen

Vier fouten in één woord, gemiddeld één per lettergreep, knap hoor.

ach je hebt die gave of je hebt hem niet.
(dit is hoop ik zonder spel fouten )

ik denk dat spelfouten aan elkaar geschreven wordt

Net iets minder dan The Fragile, maar toch een super goede plaat, absoluut 1 van mijn favorieten, dit album

dikke 4,5

Ik heb het album twee keer beluisterd en 't gaat nogal moeizaam. De eerste paar nummers kan ik nog wel hebben, maar daarna blijft het maar doorgaan en doorgaan. Oftewel: de plaat duurt te lang. Na een tijdje kan ik mijn hoofd er gewoon niet meer bijhouden en begint alles nogal op elkaar te lijken. Ik ga nog geen sterren geven, maar als ik het nu zou doen, zou ik voor 3* gaan. Mr. Self Destruct, Piggy en Hurt zijn wel hele goeie nummers.

Inderdaad, Hurt lijkt erg op Reptile, Ruiner is moeilijk te onderscheiden van I do not want this en ik heb echt niet door wanneer Big man with a gun nou ophoudt en A warm place begint.

Nou ja, ik zou zeggen: probeer het iedere maand nog een keertje of zo. Bij mij ging het ook niet vanzelf, maar inmiddels heeft hij heel lang in mijn top 10 gestaan en blijft hij er nog altijd tegenaan hikken. Hou vol!