The Who - Tommy (1969)

Een fout concept (rock-"opera") en een bedenkelijk verhaaltje (kort : jongetje ziet moeder en minnaar vader vermoorden en wordt "deaf, dumb & blind". Daarna wordt hij flipperkampioen en daarna een soort Messias).

Maar de songs staan als een huis. Slechts het instrumentaal intermezzo "Underture" valt een beetje uit de toon.
En Roger Daltrey's "See me, feel me" blijft door merg en been gaan.

****' 4,5 op 5 ****'

opmerkelijk is dat op deze plaat tommy's oom (uncle ernie?) misbruik maakt van tommy's doof/stom/blindheid om hem te betasten etc. stom toeval(?) dat pete townshend (gitarist/componist van 'the who') laatst opgepakt was wegens het bezitten van kinderporno. (bron: OOR)

anyhow: een plaat met goeie composities en een superenergieke keith moon op drums. interessant zijn vooral de steeds weer terugkerende akkoorden in verschilldene jasjes zodat het hele album een geheel blijft.

het see me, feel me, hear me themaatje is inderdaad wat minder.
voor de rest naar mijn mening een classic...

zeer goeie dubbel lp prachtig verhaal en mooie sixties songs, je kan het wel niet helemaal au sérieux nemen - en hij wordt ook overdonderd door het in '75 uitgebrachtte quadrophenia, maar zeer goed album

Nog steeds een uitstekend album. Nu in Nederland eindelijk ook de musical-versie op de planken. Benieuwd wat dat gaat opleveren.

Wat een prachtige klassieker met wondermooie liedjes! Ongetwijfeld 5 sterren! Vooral 'Go to the Mirror' en 'See me Feel me' is schitterend! Echt waar, heel ontroerende melodietjes.
Ik ga akkoord met Tonyvdb: het instrumentale 'Undertune' is wat te lang en te saai... ook 'Sparks' is wat langdradig... maar de 'Overtune' is dan weer schitterend!
Aanrader voor jong en oud!

Een van de top albums
The Who in topvorm.
Heel erg gaaf verhaal.

En over dat "betasten". Pete Townshend is zelf toen hij klein was seksueel misbruikt. Sinsdien zet hij zich in voor seksueel misbruikte kinderen. Voor enkele jaren geleden is hij inderdaad op een kinderporno site betrapt, zelf beweert hij dat dat was om te kijken hoe makkelijk zo'n site te betreden is.

In het boekje is het originele artwork aanwezig met uiteraard ook alle teksten. Briljant, 4,5*

Pinball Wizard ken ik wel, fantastisch nummer is dat.

Gister gekocht bij de mediamarkt in Den Haag voor maar
7 euro.
Ik heb hem helemaal beluisterd en mijn eerste indruk is dat het geweldig klinkt.
Het intro is prachtig en alle nummers vloeien vlekkeloos in elkaar over.

Voorlopig 4*

Ik heb dit album nu meerdere keren geluisterd en vind hem echt geweldig. Goede composities, zang en teksten.
Op sommige punten is de plaat wel een beetje flauw zoals bij nummer 8 en 23.
Maar die humor kan ik wel waarderen.
Tommy is niet zo goed als Quadrophenia of Who's Next maar toch zeker wel 1 van de beste Who albums.

Ik maak er een royale 5* van.

Toe maar weer...

Deze band verdient ook niks minder.

Ik heb dit album de laatste tijd flink geluisterd en ik vind 'm met de luisteurt beter worden. Het klinkt allemaal zó goed: de zang, de drums, melodieën, tempoversnellingen. De teksten zijn ook nog eens zeer knap geschreven. In combinaitie met de emotionele zang komt het bij mij heel 'echt' over. Het intronummer vind ik ook op één of andere manier het verhaal samenvatten. Plaat met passie. Zonder enige twijfel 5*

Op the Night of the Proms heb ik Roger Daltrey dit jaar gezien. Hij zong o.a. "Pinball Wizard" en "See me Feel me". Het was gewoon geweldig... die energie zit er nog steeds in (hij zwaaide nog steeds met zijn micro!) en die geweldige stem is ook niet weg.

Dat zijn de échte volhouders
Vooral dat laatste is toch een nummer met dat met veel gevoel is gezongen.

Vandaag maar eindelijk weer eens een paar uurtjes hard voor scholen aan t werk. Meestal hou ik aan het aantal albums dat ik draai ongeveer bij hoe veel uur ik al bezig ben met nutteloze analyses van Shakespeare e.a. Werkt als een soort wekker om aan te geven dat het pauze is. Het gekke is dat ik mn cd-speler op repeat had gezet en niet eens door had dat de cd overnieuw was begonnen. Ik merkte het pas bij nr. 19: 'Miracle Cure'. Nu al veeeeeel te lang aan t werk geweest dus. Wordt er duizelig van. Maar ja, met zulke muziek gaan essays altijd weer een stukie makkelijker gelukkig... Ok, wat ga ik nu draaien...?? hehe Een kort albumpje graag....

Mooi album, alhoewel de algehele sound een stuk rustiger is dan "who's next", dit mede door hoodzakelijk gebruik van acoustische gitaren en een opvallend terughoudende Keith Moon. Als symfonischerock liefhebber moet ik bekennen dat de instrumentale stukken zijn niet zo heel bijzonder zijn en het nadeel van een rockopera is dat sommige nummers te kort of te juist lang zijn; Het veelste lange underture had minstens de helft korter gemogen, en zo had 1921 langer gemogen daar het erg mooi begint-en meteen weer eindigt.. Maar nummer als Sally Simpson, Pinball Wizard zijn schitterende Who songs en met de grappige en confronterende lyrics is het al met al een heel geslaagde album.

Underture duurt inderdaad te lang maar dat mag de pret niet drukken. Pas na een paar keer luisteren begon ik de plaat pas écht te waarderen. Mooi artwork trouwens ook.

Schitterende 'moeder van alle concept albums'. Het verhaal over een doofstomme flipperjunk, je moet er maar op komen. Pete Townshend was 24 jaar toen hij dit schreef. Er staan een aantal pareltjes op, maar over het algemeen is 'Who's next' sterker.

Het begin is echt fantastisch, maar naar het einde toe kakt hij vreselijk in. Toch een 4 waard, vanwege het geweldige begin.

Tip: probeer eens te beluisteren ZONDER Underture.

Huh? Hoe bedoel je dat? Wat heeft dat voor zin? Underture is juist een van de mooiste stukken van dit album!

Ik vind zo'n lange nummers héérlijk. Tien minuten lang! Super! Dat het je ook met "a quick one while he's away" fantastisch nummer trouwens

op het laatste gedeelte van je laatste zin na ben ik het met je eens! voor mij is Tommy een halve punt beter dan Who's next

Een prachtig conceptalbum, alles loopt mooi in elkaar over, pakkende melodieën.
Als de cd gedaan is heb je het gevoel naar een heel lang nr.(iets overdreven misschien) te hebben geluisterd ook omdat sommige stukken regelmatig terug komen.

Ja een geweldig conceptalbum. Eerst had dit album op lp, later op cd en dan nu op een geremasterde cd versie. Ik draai "Tommy" zo nu en dan. Het blijft nog steeds genieten. Vooral "Overture" vind ik helemaal geweldig. 4,5*

Klopt het dat op de lp-versie de Overture 3.50 min duurt ipv de 5.21 min die hier staan aangegeven? Is het nummer uitgebreid voor cd?

Prachtig gewoon. alles loopt in mekaar over en dat maakt het een mooi verhaal. Nogmaals prachtig.


4.5 ****

Slimmerd. Als Tommy er nooit was geweest was Whos Next ook een heel andere plaat want het meeste van de nummers op Whos Next komen van de geanuleerde Rock Opera Lifehouse (overigens wel verkrijgbaar in uitvoering van Pete Townshend) die een vervolg was op Tommy wat betreft de verhaallijn.

Dat heeft toch niks te maken met Flipper's opmerking (Who's next is sterker)? Ik ben het overigens niet met hem eens hoor.