The Who - Tommy (1969)

90 Zappa cd's is echt enorm natuurlijk, maar wel mooi zeker weten.

Ik moet je zeggen dat ik geen 1 album van Dylan in de kast heb staan, de eerste moet ik nog aanschaffen.

Ik ken buiten een paar hits om helemaal niets van Dylan.

Wenste dat ik ooit weer in de gelegenheid zou zijn om Dylan opnieuw te ontdekken. En Tommy. En Van Morrison. En... En.... . Behoud het goede en ontdek het 'nieuwe'. Geniet ervan.

Ik ben wel van mening dat je beter een paar artiesten/bands echt goed kunt leren kennen dan dat je alles een beetje oppervlakkig zou willen leren kennen.

Neil Young is ook zo'n artiest met een enorm oevre, maar als je nou eerlijk bent hoeveel albums zou je er dan daadwerkelijk vaak van gaan afspelen als je zijn complete oevre er van in huis zou hebben?

Dylan net zoiets of Bowie of Bruce Springsteen. Ik vind een paar albums van zulke artiesten voor mij eigenlijk mooi genoeg.

Ik vind dat je er wel iets van in huis moet hebben, maar waar stopt het eigenlijk he.

The Who vind ik eigenlijk maar 1 album echt super van begin tot eind en dat is Who's Next, daarna komt Live At Leeds, en daarna eerst nog Quadrophenia. En pas op de 4 de plaats heb ik dit album staan. Leuk album, maar ook niet meer dan dat. Misschien zit het probleem hem ook wel in dat het een rock opera is, en dat moet je maar net leggen. Met The Wall hetzelfde eigenlijk, vind ik in zijn geheel ook niet helemaal geslaagd, maar daar staan meer uitschieters op in verhouding dan op dit album.

Ik houd hem er echter zeker wel bij en zal hem ieder jaar eens gaan afspelen, misschien valt het kwartje bij mij ooit nog een keer.

Ik heb ongeveer zijn complete oeuvre in huis. Neil Young wordt hier het meeste gedraaid, en er zijn maar een handjevol albums waar ik écht niets interessants op kan vinden.

Betekent natuurlijk niet dat het 50 meesterwerken zijn.

Ik koop gewoon geen albums waar ik de helft ervan maar echt goed van vind, dan draai ik meestal toch dezelfde albums weer die ik in zijn totaliteit goed vind.

Ik heb maar 1 artiest waar ik enorm veel van in huis heb, en die ik de moeite van het ontdekken meer dan waard vind en dat is Zappa.

Van Neil Young zou ik best nog iets in huis willen hebben nog, maar nog een stuk of 2 cd's erbij vind ik naast Decade en Massey Hall voor mij mooi zat, ben geen megafan de man, maar vind het wel heel goed.

Geweldig album is dit. Zo,n nummer als Christmas weergaloos en dan Go to the Mirror. En zo kan ik wel een tijdje doorgaan. Gewoon 5 Sterren.

van begin tot het einde goed, aanrader !

The Wall van Pink Floyd ligt mij iets hoger, maar dat mag ook wel met tien jaar verschil tussen beiden albums. Desalniettemin 4*

Nee. Underture is niet alleen te lang, maar ook overbodig. En dat kost wat mij betreft een halve ster.

ben hem toevallig nu aan het beluisteren , en underture duurt inderdaad te lang. Niet alles is van even constante kwaliteit. het rockt me ook iets te weinig voor who begrippen, af en toe een ruigere uitspatting had imo er wel op gemogen. desondanks een uitstekend werk dit , maar Who's Next vind ik persoonlijk nog beter.

Deze ga ik vandaag ook weer "herdraaien". Zin in!

Deze heb ik gisteren eens weer gedraaid, maar hij slaat niet aan bij mij. Er staan maar weinig pakkende nummers op die bij mij blijven hangen. Pinball Wizard is het enige nummer wat ik nog wel lekker vind klinken. Misschien slaat bij mij ook gewoon het concept wel niet aan dat kan ook nog. Aardig album om op de achtergrond te draaien, maar in mijn oren hoor ik niets opzienbarends verder.

Daar waar ik Who's Next, Quadrophenia en Live At Leeds geweldige albums vind, heb ik met deze maar weinig. Ik zal hem vanavond weer eens gaan afspelen en kijken of hij dan misschien gaat bevallen. Ik heb hem destijds immers niet voor niets gekocht en wilde hem hebben.

Overture is toch een prachtig stuk muziek, de trompet*-solo van John tijdens "It's A Boy" bezorgt me altijd een rilling.

*= of wat voor blaasinstrument het dan ook is.

ricardo: Begin niet over nummers want Tommy is bedoeld als een geheel. Overture is inderdaad prachtig.

Wel grappig dat Pete Townshend zich dood schaamde dat hij 'Pinball Wizard' had geschreven. Om journalist Rick Cohn (pinball liefhebber) te paaien moest er iets over flipperen bijkomen.

Los van de context van het album is de tekst ook van het allerlaagste niveau, zoals Townshend zelf ook inzag. Zie verder 't boekje van de digitale remaster, de moeite waard.

Maar toch is het wel een verdomd catchy nummer.

Mooi album, had hem al een ruime tijd in de kast staan en heb hem toch maar weer beluisterd. Doof-stomme blinde jochies die gigantisch goed zijn in pinball zíjn nou eenmaal een goede bron om over te schrijven.

He plays by sense of smell O_O

Roger Daltrey gaat als solo-act door de UK touren met Tommy. Ome Pete had er geen zin in ..... problemen met z'n gehoor wordt er gezegd ......

Nou, in vergelijking met veel popnummers vandaag de dag, kan het nog wel een niveautje lager hoor.

Hij is al geruime tijd aan het touren, met goede recensies. Pete tourt niet mee, omdat hij vindt dat dit Roger's avontuur is, waar hij niet bij hoort. Zijn gehoor is beter dan ooit, volgens Pete. Zie ook hier.

Deze plaat ken ik nu al een jaar of 35 mijn oudere broer had hem. Dus al heel vroeg in mijn muziek leven had ik deze achter mijn kiezen. En ik krijg er al 35 jaar kiespijn van. Een tijd geleden vrij goedkoop de remixed&digitally geremasterde versie gekocht als ultieme poging. En de laatste tijd wat vaker in mijn cd speler gepropt. Maar ik blijf er niet veel aan vinden. Ik had ook beter moeten weten.Sommige nummers zijn prachtig maar de meeste vind ik HELEMAAL niks. Soms echt verschrikkelijk nr 8 bijv. Ik word ook een beetje moe van die townsend met zijn eeuwige rock opera's. Het lijkt wel een doel op zich voor de man. Ben ook erg blij dat het hem niet gelukt is bij who's next. Dan was de beste who plaat waarschijnlijk ook weer naar de klote gegaan. Brrr moet er niet aan denken.

Vandaag weer eens beluisterd en hij blijft op 4,5 sterren staan. Het album is van begin tot eind van een hoge constante kwaliteit maar toch mist er iets om er een halfje bij te geven.

Dit is een rockopera maar hij is helemaal dwars van overdreven bombast zoals bij The Wall (sorry). Gewoon The Who met af en toe wat blazers er bij. De productie is vrij kaal maar is echt krachtig genoeg. Het enige moment wat ik echt helemaal niks vind is Tommy's Holiday Camp wat gelukkig maar een minuutje duurt en een transitie naar het geweldige We're Not Gonna Take It is. 74 minuten gaan snel voorbij met Tommy en ik ga hem dit jaar zeker vaker opzetten.

Zullen delen van de tweede kant van Abbey Road gebaseerd zijn op Sensation? Ik hoor in die blazers toch behoorlijke verwantschap.

Ik ben sinds deze week eens 'echt' naar The Who gaan luisteren. Daarbij passeert deze plaat uiteraard de revue. Het eerste wat me opviel was de herkomst van de tune van de Top 2000, nooit geweten dat het van The Who afkomstig is. En dat Cousin Kevin echt een ontzettend sterk nummer is. En een behoorlijk tragische passage in het verhaal van Tommy. Goede plaat in ieder geval.

Tot zo ver helemaal eens met Ricardo. Ik heb de film maar eens bekeken om meer uit het verhaal te halen, maar die was erg fragmentarisch.
Muzikaal vind ik het toch allemaal niet zo bijzonder

O, ja `The Tommy Pinballmachine` die ik begin jaren 90 heel veel speelde is misschien nog wel het beste wat dit Thema/album heeft voortgebracht, die was erg verslavend.
`Feeling all the Bumpers`....Always get a replay` Geweldige flipperkast was dat

God weet waarom het zolang heeft geduurd, maar het is er dan toch van gekomen:
Gisteren eindelijk overgegaan tot de aanschaf van mijn eerste The Who album.
Het is Tommy geworden. Cijfer en bespreking volgen nog.

Dat is bassist John Entwistle in z'n eentje

Geweldig concept album.

Niet zo goed bevallen?

Begonnen met de enkelaar "best from Tommy, the Who"
Onnodig, op de volledige versie staat geen overbodig nummer, zelfs Underture is onmisbaar functioneel.

Tommy zal net als een aantal andere pop lp's generaties na ons nog beluistert worden. Pakkende stevige songs en in mijn ogen is dit een klassiek werk. The Who heeft met Quadrophenia en Who's next lp's gemaakte die er echt niet voor onderdoen maar deze heeft de beste overlevingskansen. Alles klopt aan deze plaat. Verder vind hier de omslag plaats van The Who van singles band naar lp band.