Genesis - The Lamb Lies Down on Broadway (1974)
mijn stem
723 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Charisma
-
The Lamb Lies Down on Broadway (4:55)
-
Fly on a Windshield (2:47)
-
Broadway Melody of 1974 (1:58)
-
Cuckoo Cocoon (2:14)
-
In the Cage (8:15)
-
The Grand Parade of Lifeless Packaging (2:45)
-
Back in N.Y.C. (5:49)
-
Hairless Heart (2:25)
-
Counting Out Time (3:45)
-
The Carpet Crawlers (5:16)
-
The Chamber of 32 Doors (5:16)
-
Lilywhite Lilith (2:40)
-
The Waiting Room (5:28)
-
Anyway (3:18)
-
Here Comes The Supernatural Anaesthetist (2:50)
-
The Lamia (6:57)
-
Silent Sorrow in Empty Boats (3:06)
-
The Colony of Slippermen (8:14)
-
Ravine (2:05)
-
The Light Dies Down on Broadway (3:32)
-
Riding the Scree (3:56)
-
In the Rapids (2:24)
-
It (4:58)
- nummer 68 in de top 250
0
geplaatst: 5 februari 2011, 22:04 uur
fatima schreef:
Inderdaad een heel bijzonder album, met een erg aparte, sprookjesachtige sfeer die me prima bevalt. Maar wat je over Collins zegt...??? Ik heb het altijd een beukende buurtslager gevonden, die met z'n adhd-gedrum de mooie muziek van Selling, Foxtrot en Nursery vakkundig te gronde richt. Gelukkig houdt hij zich op dit album wat meer in en heeft de producer de drums wat meer naar de achtergrond gemixt (heel verstandig), maar ik heb het altijd jammer gevonden dat Genesis niet een betere (en vooral subtielere) drummer had. Vocaal was hij overigens niet veel beter, zoals we later zagen.
Bedankt voor de link trouwens. Ik snap er nu nog niets van, maar weet nu in elk geval dat dat niet aan mij ligt...
Inderdaad een heel bijzonder album, met een erg aparte, sprookjesachtige sfeer die me prima bevalt. Maar wat je over Collins zegt...??? Ik heb het altijd een beukende buurtslager gevonden, die met z'n adhd-gedrum de mooie muziek van Selling, Foxtrot en Nursery vakkundig te gronde richt. Gelukkig houdt hij zich op dit album wat meer in en heeft de producer de drums wat meer naar de achtergrond gemixt (heel verstandig), maar ik heb het altijd jammer gevonden dat Genesis niet een betere (en vooral subtielere) drummer had. Vocaal was hij overigens niet veel beter, zoals we later zagen.
Bedankt voor de link trouwens. Ik snap er nu nog niets van, maar weet nu in elk geval dat dat niet aan mij ligt...
Sorry, maar ik vind dit toch wel heel kort door de bocht. Selling England is voor mij nog steeds 1 van de allerbeste platen. En het drumwerk is daarop meer dan positief te noemen.
Dat het drumwerk op Broadway meer naar de achtergrond werd verwezen is eveneens pure zever. Volgende keer iets beter luisteren en vooral vergelijken.
0
geplaatst: 6 februari 2011, 02:01 uur
fatima schreef:
Inderdaad een heel bijzonder album, met een erg aparte, sprookjesachtige sfeer die me prima bevalt. Maar wat je over Collins zegt...??? Ik heb het altijd een beukende buurtslager gevonden, die met z'n adhd-gedrum de mooie muziek van Selling, Foxtrot en Nursery vakkundig te gronde richt. Gelukkig houdt hij zich op dit album wat meer in en heeft de producer de drums wat meer naar de achtergrond gemixt (heel verstandig), maar ik heb het altijd jammer gevonden dat Genesis niet een betere (en vooral subtielere) drummer had.
Inderdaad een heel bijzonder album, met een erg aparte, sprookjesachtige sfeer die me prima bevalt. Maar wat je over Collins zegt...??? Ik heb het altijd een beukende buurtslager gevonden, die met z'n adhd-gedrum de mooie muziek van Selling, Foxtrot en Nursery vakkundig te gronde richt. Gelukkig houdt hij zich op dit album wat meer in en heeft de producer de drums wat meer naar de achtergrond gemixt (heel verstandig), maar ik heb het altijd jammer gevonden dat Genesis niet een betere (en vooral subtielere) drummer had.
Ai... nou denk ik toch echt dat je hier mee echt tot een hele grote minderheid behoort want ten eerste is met name die muziek op die oudere albums zo sterk en overtuigend door de energie waarmee Collins de drums bespeelt. Vergelijk voor de gein maar eens de studio-versie van The Knife (van Trespass waar hij niet op speelt) met die van de live-versie zoals die op Genesis Live staat. Dan prefereer ik toch echt die laatste want die heeft echt 10 x meer impact.
Daarnaast is Collins wel degelijk een subtiele drummer te noemen op de oudere albums maar ook helemaal op The Lamb. De man heeft de broodnodige 'schwung' in de progrock gebracht. En dan is er nog het feit dat Collins werkelijk door zo'n beetje de halve Britse muziekscene is gevraagd en gebruikt om op hun albums te spelen in de jaren 70. Je komt hem tegen op de meest opvallende albums. Dunkt me dat men hem niet had gevraagd voor deze 'jobs' als men vond dat hij op z'n minst niet wat in te brengen had dat het geheel op een hoger muzikaal plan zou trekken.
0
geplaatst: 6 februari 2011, 08:20 uur
Bluebird schreef:
Nee hoor, we hebben de zaak Waters/Gilmour, Fish/Hogarth, Wilson, Blackmore en Knopfler nog............
(quote)
Nee hoor, we hebben de zaak Waters/Gilmour, Fish/Hogarth, Wilson, Blackmore en Knopfler nog............
Blackmore vs. Knopfler, die is nieuw voor mij
Maar goed die voorbeelden komen inderdaad elke 3 dagen wel weer ergens voorbij met het nodige geschreeuw. Ik heb het overigens ook liever niet over het Gabriel en Collins tijdperk maar meer over het "met Hackett" en "zonder Hackett".
0
geplaatst: 6 februari 2011, 11:07 uur
vigil schreef:
Blackmore vs. Knopfler, die is nieuw voor mij
(quote)
Blackmore vs. Knopfler, die is nieuw voor mij
Die noemde ik ook eigenlijk los van elkaar. Overeenkomst is dat ze muzikaal iets te vroeg met pensioen zijn gegaan.
Maar wat het geval Collins betreft: ja, onmiskenbaar een bezield en begaafd muzikant met charisma en vaak gevraagd voor sessiewerk bij o.a. Camel, Oldfield, Clapton en andere grote namen. Dus aan zijn kwaliteiten zal het zeker niet hebben gelegen. De overkill aan populariteit gaf er in de jaren 80 voor mij helaas een vervelend bijsmaakje aan.
0
geplaatst: 6 februari 2011, 11:13 uur
ChrisX schreef:
Ai... nou denk ik toch echt dat je hier mee echt tot een hele grote minderheid behoort want ten eerste is met name die muziek op die oudere albums zo sterk en overtuigend door de energie waarmee Collins de drums bespeelt. Vergelijk voor de gein maar eens de studio-versie van The Knife (van Trespass waar hij niet op speelt) met die van de live-versie zoals die op Genesis Live staat. Dan prefereer ik toch echt die laatste want die heeft echt 10 x meer impact.
Daarnaast is Collins wel degelijk een subtiele drummer te noemen op de oudere albums maar ook helemaal op The Lamb. De man heeft de broodnodige 'schwung' in de progrock gebracht. En dan is er nog het feit dat Collins werkelijk door zo'n beetje de halve Britse muziekscene is gevraagd en gebruikt om op hun albums te spelen in de jaren 70. Je komt hem tegen op de meest opvallende albums. Dunkt me dat men hem niet had gevraagd voor deze 'jobs' als men vond dat hij op z'n minst niet wat in te brengen had dat het geheel op een hoger muzikaal plan zou trekken.
(quote)
Ai... nou denk ik toch echt dat je hier mee echt tot een hele grote minderheid behoort want ten eerste is met name die muziek op die oudere albums zo sterk en overtuigend door de energie waarmee Collins de drums bespeelt. Vergelijk voor de gein maar eens de studio-versie van The Knife (van Trespass waar hij niet op speelt) met die van de live-versie zoals die op Genesis Live staat. Dan prefereer ik toch echt die laatste want die heeft echt 10 x meer impact.
Daarnaast is Collins wel degelijk een subtiele drummer te noemen op de oudere albums maar ook helemaal op The Lamb. De man heeft de broodnodige 'schwung' in de progrock gebracht. En dan is er nog het feit dat Collins werkelijk door zo'n beetje de halve Britse muziekscene is gevraagd en gebruikt om op hun albums te spelen in de jaren 70. Je komt hem tegen op de meest opvallende albums. Dunkt me dat men hem niet had gevraagd voor deze 'jobs' als men vond dat hij op z'n minst niet wat in te brengen had dat het geheel op een hoger muzikaal plan zou trekken.
Kan me helemaal vinden in jou verhaal Chris.
En het is Bullshit om telkens af te geven op Collins. De 1970 en 1975 albums zijn de beste, de 1976-1980 Zijn goed,met als minste Duke. De andere jaren hebben vooral een gevoelswaarde voor mij, alhoewel ik bijzonder kan genieten van de live versies van Me sarah jane, abacab, dodo,home by the sea,domino en de langere nummers van We can't Dance. En daarbij bijna elke band die zo'n ouvre heeft en bandwisselingen hebben hoogtijdagen en mindere dagen voor de fans. Maar Collins is een voortreffelijke zanger (zeker ook live, en een geweldige drummer, geen perceptie o.i.d. gewoon feit!)
0
geplaatst: 6 februari 2011, 11:20 uur
fatima schreef:
Je mag het best met me oneens zijn hoor, maar wel graag op een beetje normale manier, en niet meteen 'dat is waarschijnlijk iemand die dit en dat' en dan Egypte erbij halen en zo. Doe toch gewoon.
Je mag het best met me oneens zijn hoor, maar wel graag op een beetje normale manier, en niet meteen 'dat is waarschijnlijk iemand die dit en dat' en dan Egypte erbij halen en zo. Doe toch gewoon.
(Vond het wel grappig.)
fatima schreef:
Precies. Vandaar mijn reactie.
Maar nu ga ik weer iets anders doen, in plaats van m'n avond te laten vergallen.
Dag hoor.
(quote)
Precies. Vandaar mijn reactie.
Maar nu ga ik weer iets anders doen, in plaats van m'n avond te laten vergallen.
Dag hoor.
Laat je toch niet zo in de kaart kijken, man/vrouw.
Er wordt nergens op de man/vrouw gespeeld. Dat zien de mods ook wel en bovendien: Waar zou een site als deze zijn zonder een klein beetje tegenwind? Juist door die aanpak onderscheidt deze site zich van vele, vele andere.
0
geplaatst: 6 februari 2011, 11:41 uur
Volgens mij is het een vrouw. Laten we daar ook een beetje rekening mee houden.
0
geplaatst: 6 februari 2011, 11:52 uur
Toch al niet bepaald behept met een mojo lijkt me, die Collins...
0
geplaatst: 6 februari 2011, 19:26 uur
Brunniepoo schreef:
Ik zal je niet tegenspreken, ik heb namelijk werkelijk geen idee welk nummer dat ook alweer is...
(quote)
Ik zal je niet tegenspreken, ik heb namelijk werkelijk geen idee welk nummer dat ook alweer is...
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 24 februari 2011, 19:06 uur
Zo met niet al te nadrukkelijke aanwezigheid van Phil Collins valt Genesis nog wel mee, maar echt goed heb ik ze van kinds af aan nooit gevonden. Gabriel is scherper, minder gelikt, eigenlijk gewoon beter dan Collins.
Andere progressieve bands hadden muzikaal echter meer in hun mars. Zo progressief is dit niet eens.
Vooral Hackett en Banks maken voor mij het geluid i.p.v. Collins en Gabriel.
Andere progressieve bands hadden muzikaal echter meer in hun mars. Zo progressief is dit niet eens.
Vooral Hackett en Banks maken voor mij het geluid i.p.v. Collins en Gabriel.
0
geplaatst: 24 februari 2011, 19:14 uur
Stijn_Slayer schreef:
Andere progressieve bands hadden muzikaal echter meer in hun mars. Zo progressief is dit niet eens.
Andere progressieve bands hadden muzikaal echter meer in hun mars. Zo progressief is dit niet eens.
Dat is uw mening, echter vind ik dit niet kloppen. Ze hadden genoeg in hun Mars. Op deze plaat hebben ze zelfs alle registers opengetrokken. De plaat is inderdaad minder progressief maar ze is het wel nog steeds. De plaat heeft wat meer "Opera Rock" invloeden.
0
geplaatst: 24 februari 2011, 20:23 uur
Stijn_Slayer schreef:
Andere progressieve bands hadden muzikaal echter meer in hun mars. Zo progressief is dit niet eens.
Andere progressieve bands hadden muzikaal echter meer in hun mars. Zo progressief is dit niet eens.
Geen idee wat je hier precies mee bedoelt en over welke bands je het dan hebt. Als je bedoelt dat Genesis experimenteren nooit tot doel heeft verheven en sommige andere bands wel, dan ben ik het in ieder geval met je eens.
0
geplaatst: 24 februari 2011, 20:52 uur
Stijn_Slayer schreef:
Andere progressieve bands hadden muzikaal echter meer in hun mars. Zo progressief is dit niet eens.
Andere progressieve bands hadden muzikaal echter meer in hun mars. Zo progressief is dit niet eens.
Zoals ......????
0
geplaatst: 24 februari 2011, 21:51 uur
Ach, ieder zijn band/ artiest en voor Stijn zijn er vele bands die voor hem meer progressief zijn. Naar mijn weten is Genesis symfonische rock en heeft het albums op de wereld gebracht waar menig progressieve artiest van droomt. Toevallig deze in de trein vanochtend nog op gehad en vooral disc 1 met In the cage en Back in NYC is geweldig.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 24 februari 2011, 22:46 uur
Bij progressieve muziek denk ik al gauw aan technische excellentie en doordachte composities. Genesis vind ik meer een rockband met progressieve trekjes (zoals ook Pink Floyd), terwijl bij een Camel, ELP of Focus de doordachte, technische compositie veel meer voorop staat. Bij Genesis gaat het toch meer om 'het liedje'.
Daar is niets mis mee, ik vind alleen de term progressieve rock een ietwat vreemd stempel.
Daar hoeven toch niet zulke verbaasde reacties over te komen? Ik heb het alleen over instrumentbeheersing an sich, maar dat is niet het enige dat telt, en dat dit slechte muzikanten zijn wil ik ook niet zeggen, integendeel.
Daar is niets mis mee, ik vind alleen de term progressieve rock een ietwat vreemd stempel.
Daar hoeven toch niet zulke verbaasde reacties over te komen? Ik heb het alleen over instrumentbeheersing an sich, maar dat is niet het enige dat telt, en dat dit slechte muzikanten zijn wil ik ook niet zeggen, integendeel.
0
geplaatst: 25 februari 2011, 05:32 uur
Stijn_Slayer schreef:
Bij progressieve muziek denk ik al gauw aan technische excellentie en doordachte composities. Genesis vind ik meer een rockband met progressieve trekjes (zoals ook Pink Floyd), terwijl bij een Camel, ELP of Focus de doordachte, technische compositie veel meer voorop staat. Bij Genesis gaat het toch meer om 'het liedje.
Bij progressieve muziek denk ik al gauw aan technische excellentie en doordachte composities. Genesis vind ik meer een rockband met progressieve trekjes (zoals ook Pink Floyd), terwijl bij een Camel, ELP of Focus de doordachte, technische compositie veel meer voorop staat. Bij Genesis gaat het toch meer om 'het liedje.
Genesis is een rockband met progressieve trekjes op deze plaat. Kan ik mee leven. Op deze plaat zijn er meer rock opera invloeden te horen. Maar op Selling England by the Pound kan je toch blindelings die doordachte composities terug vinden. Op Selling England is alles technisch vernuft, gewoon weg puur progressief met een scheut symphonische prog.
0
geplaatst: 25 februari 2011, 06:57 uur
Leeds schreef:
Maar op Selling England by the Pound kan je toch blindelings die doordachte composities terug vinden. Op Selling England is alles technisch vernuft, gewoon weg puur progressief met een scheut symphonische prog.
Maar op Selling England by the Pound kan je toch blindelings die doordachte composities terug vinden. Op Selling England is alles technisch vernuft, gewoon weg puur progressief met een scheut symphonische prog.
Maar toch nog wel goed verpakt in 'liedjes', iets wat naar mijn mening generatiegenoten als Gentle Giant en King Crimson minder hebben, (bij de door Stijn genoemde bands vind ik het verschil overigens al minder groot), dus ik kan hem wel enigszins volgen, zonder het met hem eens te zijn.
0
geplaatst: 25 februari 2011, 09:34 uur
Ik kan mij heel goed vinden in de opmerkingen van Stijn, nummer zoals b.v.
The Lamb Lies Down on Broadway , Back in N.Y.C, Hairless Heart , Counting Out Time zijn meer pop/rock nummers en staan dichter bij de Beatles dan bij Yes of ELP.
The Lamb Lies Down on Broadway , Back in N.Y.C, Hairless Heart , Counting Out Time zijn meer pop/rock nummers en staan dichter bij de Beatles dan bij Yes of ELP.
0
geplaatst: 25 februari 2011, 09:59 uur
Die zou ik dan wel eens in een Beatles versie willen horen. Kan me er weinig bij voorstellen. 
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 25 februari 2011, 11:53 uur
Goed om te zien dat het nu in ieder geval duidelijk is.
@ Brunniepoo: Bij Focus heb ik het dan niet over de hits, die ook meer pop/rock zijn. Dan eerder nummers als 'Round Goes the Gossip'.
@ Brunniepoo: Bij Focus heb ik het dan niet over de hits, die ook meer pop/rock zijn. Dan eerder nummers als 'Round Goes the Gossip'.
0
geplaatst: 25 februari 2011, 16:09 uur
Brunniepoo schreef:
Maar toch nog wel goed verpakt in 'liedjes', iets wat naar mijn mening generatiegenoten als Gentle Giant en King Crimson minder hebben, (bij de door Stijn genoemde bands vind ik het verschil overigens al minder groot), dus ik kan hem wel enigszins volgen, zonder het met hem eens te zijn.
(quote)
Maar toch nog wel goed verpakt in 'liedjes', iets wat naar mijn mening generatiegenoten als Gentle Giant en King Crimson minder hebben, (bij de door Stijn genoemde bands vind ik het verschil overigens al minder groot), dus ik kan hem wel enigszins volgen, zonder het met hem eens te zijn.
In 'liedjes' verpakt
. Dancing with the Moonlit Knight, Firth of Fifth, The Battle of Epping Forest en The Cinema Show als liedjes verpakt?? 
Wees eens eerlijk hé. Dat moet je mij es uitleggen? De liedjesachtige toestanden kun je wel degelijk in de latere Genesisalbums terug vinden. Zeker juist. Maar niet op Selling England. Wat betreft single uitgaves. I Know What I Like (In Your Wardrobe) was trouwens de enige single die werd uitgebracht van Selling England. Als je vergelijkt met King Crimson - In the Court of the Crimson King. Die plaat had niet liever dan 3 uitgebrachte nummers. Epitaph, 1st Century Schizoid Man en In the Court of the Crimson King part 1 en 2. De eerste 2 minuten van Moonchild klinkt liedjesachtig. Ook Gentle Giant gooide met nummers op de markt. 5 uitgebrachte nummers in 4 jaar tijd. Periode 72-75. In Italië zelfs 7. Think of Me with Kindness van het album Octopus is ook zo liedjesachtig, niet? We kunnen daarin zo verder zeuren.
0
geplaatst: 25 februari 2011, 16:23 uur
Naar alle eerlijkheid ken ik dit album van Genesis niet goed genoeg om er een totaal oordeel over te vellen . Ik heb 'm jaren terug een aantal keren gehoord , maar het kwartje viel toen niet bij mij . Wel viel mij op dat het een Rockopera gehalte had .
Genesis kennende wat zij in de 70er jaren deden , zijn zeker niet de meest hoogdravende progband geweest . Muzikaal technisch zit het goed inelkaar . Collins heeft mij altijd het meest geboeid in zijn rol als drummer , want hij zette vooral een eigen geluid neer . Het geheel van Genesis klopte vooral . Hackett , Rutherford .... geen uitgeproken virtuozen , maar wel heel functioneel . Banks en Collins sla ik als instrumentalisten hoger in .
Dat Genesis meer dan de andere van oorsprong proggerichte bands in de jaren 80 het meer in de pop zocht , verbaasd mij dan ook niet zo . Al heeft Collins het definitieve zetje gegeven .
Genesis kennende wat zij in de 70er jaren deden , zijn zeker niet de meest hoogdravende progband geweest . Muzikaal technisch zit het goed inelkaar . Collins heeft mij altijd het meest geboeid in zijn rol als drummer , want hij zette vooral een eigen geluid neer . Het geheel van Genesis klopte vooral . Hackett , Rutherford .... geen uitgeproken virtuozen , maar wel heel functioneel . Banks en Collins sla ik als instrumentalisten hoger in .
Dat Genesis meer dan de andere van oorsprong proggerichte bands in de jaren 80 het meer in de pop zocht , verbaasd mij dan ook niet zo . Al heeft Collins het definitieve zetje gegeven .
0
geplaatst: 25 februari 2011, 16:35 uur
Hackett geen uitgesproken virtuoos en Collins wel...........*kuch*
0
Aquila
geplaatst: 25 februari 2011, 16:38 uur
Bluebird schreef:
Hackett geen uitgesproken virtuoos en Collins wel...........*kuch*
Toch nog 12 minuten geduurd deze reactie... Ik dacht al dat het niet lang zou duren voordat iemand deze terechte (!) correctie zou maken Hackett geen uitgesproken virtuoos en Collins wel...........*kuch*
0
geplaatst: 25 februari 2011, 17:19 uur
Bluebird schreef:
Hackett geen uitgesproken virtuoos en Collins wel...........*kuch*
Hackett geen uitgesproken virtuoos en Collins wel...........*kuch*
Collins wel ?? waar haal je dat uit ? ik heb het woord virtuoos bij Collins niet genoemd .
Ik vind Collins en Banks uitgesprokener als individueel muzikant . Dus die sla ik wat hoger aan .
Ik wil Hackett niet tekort doen , maar ik vind zijn spel niet uitgesproken meesterlijk of virtiuoos .
Daarbij heeft hij wel een aparte mooie herkenbare sound , net zoals Gilmour en een Clapton dat hebben , maar ook die gitaristen hebben hun beperkingen .
Collins vind ik in de progwereld , dus zeker toen , vooral een kundig drummer en bij Genesis prima op zijn plek . In die periode vind ik hem als slagwerker erg goed .
0
geplaatst: 25 februari 2011, 17:34 uur
Ik denk dat je idd weinig van meestergitarist Hackett gehoord hebt meneer bikkel. Zijn technieken zijn ongeëvenaard en is bij uitstek een uitgesproken individueel muzikant. Daar kunnen Clapton en vooral Gilmour een punt aan zuigen die het het idd van hun veel toegankelijker en herkenbare sound moeten hebben. De paar soloplaten van Banks hebben geen suc6 gekend en bestaan vooral uit niet al te moeilijk popmateriaal. Hackett beheerst praktisch alle stijlen van elk continent en staat in hoog aanzien bij progkenners. Als je die vergelijking zou maken tussen een Collins en b.v. een Bruford weet ik ook wel wie de virtuoos zou zijn bedoel ik maar. Wel even objectief blijven.
0
geplaatst: 25 februari 2011, 18:05 uur
Ik begrijp niet zo goed je insteek betreft Tony Banks . Als hij popgerichte soloalbums maakt zegt dat toch niets over zijn status als muzikant ?
Maar deze discussie is hier niet op zijn plaats .
Maar deze discussie is hier niet op zijn plaats .
0
geplaatst: 25 februari 2011, 18:08 uur
De insteek was wie er uitgesprokener was als individueel muzikant. Ik kan niet zeggen dat Banks het zonder Genesis i.t.t. Hackett ver geschopt zou hebben. Maar idd hoort dat in het Genesis topic thuis.
* denotes required fields.