menu

Genesis - The Lamb Lies Down on Broadway (1974)

mijn stem
4,13 (622)
622 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Charisma

  1. The Lamb Lies Down on Broadway (4:55)
  2. Fly on a Windshield (2:47)
  3. Broadway Melody of 1974 (1:58)
  4. Cuckoo Cocoon (2:14)
  5. In the Cage (8:15)
  6. The Grand Parade of Lifeless Packaging (2:45)
  7. Back in N.Y.C. (5:49)
  8. Hairless Heart (2:25)
  9. Counting Out Time (3:45)
  10. The Carpet Crawlers (5:16)
  11. The Chamber of 32 Doors (5:16)
  12. Lilywhite Lilith (2:40)
  13. The Waiting Room (5:28)
  14. Anyway (3:18)
  15. Here Comes The Supernatural Anaesthetist (2:50)
  16. The Lamia (6:57)
  17. Silent Sorrow in Empty Boats (3:06)
  18. The Colony of Slippermen (8:14)
  19. Ravine (2:05)
  20. The Light Dies Down on Broadway (3:32)
  21. Riding the Scree (3:56)
  22. In the Rapids (2:24)
  23. It (4:58)
totale tijdsduur: 1:34:53
zoeken in:
avatar van daniel1974nl
5,0
Gisteren nog even de 51 min. interviews gekeken op de DVD (2007) van The Lamb. Ik blijf me toch echt ergeren aan de bijna universele minachting van de bandleden voor dit album. Ik kreeg echt het idee dat iedereen wel wat heeft te zagen, behalve Peter Gabriel die aangeeft met echt trots te zijn op The Lamb en dat Tony Banks echt de kroon spant met zijn bijna triest arrogante houding. Hackett vind dat er te weinig gitaar momenten op staan, dat het te lang is (hij was waarschijnlijk ook te druk met het schrijven en opnemen van VOA, waar het meeste van zijn werk is opgekomen) maar vind evenmin nog steeds wel dat er zeer sterke momenten op staan. Hij kon het in ieder geval nog wel in zijn geheel beluisteren zonder zich te ergeren. Ik weet nog dat Mike mij in 1996 vertelde dat hij het het beste werk van Genesis vond. Hier is hij toch betrekkelijk koeltjes en rationeel. Phil vond er sterke stukken op staan, maar vond de tour een afgang (omdat de beelden maar 4 van de 100 keer synchroon liepen en door Gabriels belachelijke kostuums. Hij had verder ook nooit de moeite genomen de hele tekst te lezen (wel eerlijk). Alle bandleden hebben daarmee over de jaren heen een verschillende houding aangenomen tov TLLOB, dan weer vonden ze het hun beste werk, dan weer niet, etc. waardoor nu eigenlijk niemand meer echt weet wat ze er nu echt van denken. Ik denk dat het cultstatus dat het album heeft verworven over de jaren de houding tov The Lamb ook sterk heeft veranderd. Wat ik ook jammer vind. Immers, je staat achter een product of niet. En bij Genesis staan de heren over het algemeen meer achter hun financiële successen dan achter hun creatieve en baanbrekende hoogtepunten (Behalve Hackett en Gabriel misschien).

Vond sowieso dat Peter Gabriel hier overkomt als de meest integere van de 5. Ook heel interessant vond ik zijn achtergrond, over dat hij met Friedkin wat wilde gaan doen, de uitermate gecompliceerde geboorte van zijn eerste kind en alle complicaties die zijn vrouw door moest maken en dat de band voor geen van de twee enig begrip kon opbrengen en dat dit reden was voor hem om te vertrekken.
Ook bijzonder waren de momenten waarop Phil en Peter beide opheldering gaven over geruchten dat Phil Peter uit de band had gedreven. Tekstueel had ik gehoopt op wat meer uitdieping die er ook wel was hier en daar, ook al gaven velen ook aan dat ze geen flauw idee hadden waar het nu eigenlijk over ging (Collins). Ik vermoed dat het af kan worden gedaan met de opmerking van Hackett in een recent interview over de heren 'What being locked up in a boarding school with no girls an only boys can do to you.'

avatar van fatima
4,0
Die ambivalentie over dit album bij de bandleden begrijp ik heel goed. Behalve dat de persoonlijke verhoudingen en de gebeurtenissen uit die tijd een rol zullen spelen, blijft het toch een album met fantastische stukken muziek maar ook met drakerige fragmenten en nummers. Met iets meer aandacht, tijd en concentratie had het behalve korter ook (nog) veel beter kunnen worden. Dat zullen de bandleden zich achteraf best gerealiseerd hebben, en ook dat het de laatste kans was...

5,0
fatima schreef:
Die ambivalentie over dit album bij de bandleden begrijp ik heel goed. Behalve dat de persoonlijke verhoudingen en de gebeurtenissen uit die tijd een rol zullen spelen, blijft het toch een album met fantastische stukken muziek maar ook met drakerige fragmenten en nummers. Met iets meer aandacht, tijd en concentratie had het behalve korter ook (nog) veel beter kunnen worden. Dat zullen de bandleden zich achteraf best gerealiseerd hebben, en ook dat het de laatste kans was...


Juist die verscheidenheid in dit album maakt dat ik dit hun beste product vind!

avatar van lennert
4,5
The Lamb Lies Down On Broadway is ook zo'n typisch album dat zich een eerste, tweede of derde keer amper laat grijpen. Ja, wederom hoorde ik dat de kwaliteit hoogstaand was, maar dit keer had ik echt de teksten en een uitleg van het concept nodig om het helemaal goed te laten doordringen. Een conceptalbum luisteren zonder een minimaal idee van waar het over gaat, zorgt er bij mij immers voor dat ik beduidend minder voeling met het album heb. Thema's als masculiniteit, seksualiteit, gespleten persoonlijkheid en maatschappelijke vervreemding lijken de hoofdgedachte uit te maken, maar dan overgoten met een semi-fantastisch/psychedelisch sausje. Dit is het eerste album waar ik geen klachten over de manier hoe Gabriel zijn teksten vorm geeft en voelt het aan alsof de bandleden harmonieuzer te werk gingen dan voorheen. De eerder door mij bekritiseerde tracks als Get 'Em Out By Friday en The Battle Of Epping Forest waren immers redenen om albums als Foxtrot en Selling England By The Pound geen hogere scores te geven. Nee, hier klopt de combinatie van teksten, zang en muziek helemaal.

Als ik kijk op basis van hoogtepunten dan zou ik The Lamb Lies Down On Broadway onder Nursery Cryme en Selling England By The Pound zetten. The Musical Box, Supper's Ready, Dancing With The Moonlit Knight en The Cinema Show zijn immers niet overtroffen door individuele songs op dit album. Ook vind ik het album lang niet zo sterk of spannend eindigen als ik had gehoopt. Niet slecht, maar ik vind het toch fijn als conceptalbums het beste voor het laatste bewaren, terwijl ik het idee heb dat het hier vanaf The Colony Of Slippermen niet meer spannender wordt. Als ik kijk naar de meest geliefde songs valt het toch op dat het gros van de favorieten op de eerste helft van het album staat. Geen probleem, maar ergens wel tekenend. Ik begrijp ook de kritiek vanuit Hackett wel dat er meer gitaar op had gemogen, want buiten enkele toffe stukken (In The Cage vooral), mis ik bij vlagen wat meer van het venijn dat Dancing With The Moonlit Knight of The Musical Box zo groots maakte.

Hoogtepunten genoeg verder, al begint het album wat mij betreft pas echt helemaal op te leven bij In The Cage, waarop vooral het bas en drumwerk werkelijk subliem is. Back In N.Y.C. heeft prachtig dromerige toetsenpartijen en een bijna agressief en getormenteerd klinkende Peter Gabriel. The Carpet Crawlers vond ik voorheen als los nummer altijd maar wat soft, maar nu geniet ik van het hopeloze beeld dat in de tekst geschetst wordt in combinatie met de dromerige zang van Gabriels en de backing vocals van Collins. The Waiting Room is een angstaanjagend stukje ambient op een manier die me (itt als Pink Floyd het deed) niet ergert. Die epische piano/gitaar-overgang in Anyway klinkt als iets waar een band als Virgin Steele veel inspiratie op hun metaloperas uit gehaald zal hebben. The Lamia is weer een sterke epische track met naargeestige tekst en Silent Sorrow In Empty Boats is wederom een mooie dromerige instrumental. In The Colony Of Slippermen komt Gabriels meer quirky kant nog even naar boven, maar hier klopt het wel met de muziek.

Vanaf Riding The Scree vind ik het echter allemaal een beetje inkakken. Ik vind het gitaarintro van It ook wel leuk beginnen (hallo The Who!), maar haak hier qua tekst dan weer helemaal af. Enigszins jammer dat het album dan zo eindigt na de sterke aanloop. Na lang wikken en wegen zet ik Nursery Cryme en Selling England By The Pound toch nog boven dit album. De hoogtepunten zijn daar wat mij betreft toch spannender en spetterender, waar The Lamb Lies Down On Broadway soms wat kabbelt en zwakker afsluit dan hij start. Ik zie deze drie albums in de toekomst echter nog wel wisselen qua positie op basis van hoe ik me op dat moment voel, de kwaliteit ligt daarvoor dicht genoeg bij elkaar.

Tussenstand:
1. Nursery Cryme
2. Selling England By The Pound
3. The Lamb Lies Down On Broadway
4. Foxtrot
5. Trespass
6. From Genesis To Revelation

avatar van goldendream
Mooie recensie, lennert. Let nog eens op de parel 'Fly on a Windshield', waar Steve Hackett meesterlijk zijn gitaar bespeelt.

avatar van jurado
4,5
Mooi lennert! Ik snap wat je bedoeld met het wat "zwakke" einde, mijn mening is dat het album net wat te lang duurt.
Nu ben ik toch wel erg benieuwd wat je bevindingen zullen zijn omtrent de twee opvolgers van The Lamb...
?

avatar van RuudC
4,0
Deze lp staat al enkele jaren in de kast en komt uit de collectie van mijn vader. Ergens moest ik wel glimlachen toen ik het vinyl tevoorschijn haalde en een zo goed als smetteloze plaat in mijn handen had. Ik snap dat wel. Ik heb de afgelopen dagen veel naar dit album geluisterd, maar omdat ik weinig zin had om in een epos van 94 minuten om de haverklap de plaat om te draaien of te verwisselen, heb ik deze maar gepindakaast.

Die tijdsduur is echt een hoge drempel. Net als mijn pa vrees ik dat ik dit in de toekomst niet veel meer ga draaien. Het is zeker niet slecht, maar wel een hele bevalling. The Lamb Lies Down On Broadway zet je niet even op voor een paar nummers. Het is gewoon een lang stuk en losse delen komen simpelweg niet tot hun recht. Ik ben eigenlijk ook wel verbaasd door de populariteit van dit album. Zo makkelijk behapbaar is het niet. Misschien had ik dit album moeten ontdekken in mijn studententijd, want met een kind is het verdomd lastig om een vrij anderhalf uurtje te vinden. Om dit album te kunnen waarderen, heb je gewoon de lp-hoes of het cd-boekje nodig. Alleen wanneer je het verhaal kent, kun je dit op waarde schatten. Anders is het een verzameling bizarre fragmenten. Het concept spreekt me wel aan en sinds ik het doorgenomen heb, beviel de plaat me een stuk beter.

Het is wel lastig om de betere stukken aan te wijzen. Slecht of saai vind het nergens, maar waar op vorige albums echt naar hoogtepunten gewerkt werd, blijft het hier op een bepaald niveau hangen. The Waiting Room springt er voor mij misschien nog het meest uit, omdat het hier even heel naar wordt qua sfeer. Die afwisseling mis ik wel. Ik houd in principe best van conceptalbums, maar 94 minuten is me gewoon teveel van het goede, al heb ik best wel respect voor wat Genesis hier in elkaar gebokst heeft.



Tussenstand:
1. Selling England By The Pound
2. Nursery Cryme
3. The Lamb Lies Down On Broadway
4. Foxtrot
5. Trespass
6. From Genesis To Revelation

avatar van goldendream
Voor RuudC en lennert: way to go!
Ik vind het super dat mensen tijd nemen om bands als Genesis grondig te leren kennen. Een album als dit is inderdaad een lange zit, maar dan wel een heerlijke. Ik luister maar zelden naar het album, maar als ik het doe, waw!
Toen ik voor het eerst in contact kwam met bands als Genesis en Roxy Music ging een nieuwe wereld open. Nog steeds zoek ik naar nieuwe ontdekkingen die evenwaardig zijn. Marillion is voor mij nog onontgonnen terrein. Dat wordt hopelijk ooit een nieuw project.

avatar van ArthurDZ
4,0
Paar berichten verplaatst naar Marillion, paar berichten naar Spotify, en een paar andere verwijderd. Nu graag weer on-topic, mensen

5,0
Valt mij op dat Wind & Wuthering er niet bijstaat

avatar van deefbdx
Gisteren op een platenbeurs dit album uit een bak met veelal rommel geplukt voor maar € 4,-. Het vinyl glanst smetteloos en uitnodigend, de hoes is in prima staat. Gezien de reacties op dit album ga ik ervan dat dit stevige kost zal zijn. Ik denk dat ik hier binnenkort maar eens rustig voor ga zitten...



avatar van meneer
5,0
Ergens op een eiland in de Middellandse Zee. Volop zon, warmte, cicades en alles strakblauw. Dit album op. Hard ! Voluit genieten ! Kippenvel..

“ I’ve got sunshine in my stomach..”

avatar van schizodeclown
5,0
Ik heb er meer een “bewolkte” gevoel bij, maar genieten is het natuurlijk wel inderdaad ??

avatar van meneer
5,0
schizodeclown schreef:
Ik heb er meer een “bewolkte” gevoel bij, maar genieten is het natuurlijk wel inderdaad ??

Ik was 15 toen ik verbijsterd de koptelefoon van mijn hoofd afnam toen ik dit album voor het eerst beluisterd had. Het was een prachtige zomerse warme dag. Een memorabele dag voor mij want het is mijn nummer 1 in mijn top zoveel. En de verdergaande 37 jaren bewaar ik dit album om te beluisteren voor een speciale zomerse warme dag in het seizoen. Dat is vandaag weer. Ik en ‘The Lamb’.

avatar van schizodeclown
5,0
Ah ok begrijpelijk, dat er nog vele zomerse warme dagen mogen komen voor jou ???

Zowiezo ‘The Lamb’

avatar van IntoMusic
4,5
meneer schreef:
Heeft lang geduurd maar uiteindelijk te streamen

Ja erg blij mee. Kwam er vanochtend pas achter in Spotify.

avatar van jorro
5,0
Alweer zo'n voorbeeld van een album waarbij Oor de plank volledig heeft misgeslagen. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar dit album staat twee na laatste (52e) in de Oor jaarlijst over 1975. Peter van Bruggen had er als enige 3 punten voor over,

En nogmaals - want dat misverstand doemt toch steeds weer op - ik ben er niet om Oor te verdedigen, noch ben ik het altijd met ze eens, maar ik vind het leuk om via oude lijstjes albums te vinden die ik heb gemist.
Dat ik bij albums aangeef hoe ze gescoord hebben is ook een leuke bijkomstigheid. Vooral als het een misser is zoals bij dit album.

Het aantal andere lijstjes waar dit album in staat is de moeite waard, o.a:
- 1999: Het laatste Oordeel heren : 83e
- 2005: Q - 40 cosmic rock albums : 14e
- 2015: Lust for Life - de tijdscapsule top 50 : 49e
- 2019 Acclaimed Music top 3000: 486e
En het album staat in het boek met de 1001 albums you must hear before you die (versie 04-2019)

Persoonlijk vind ik dit een prachtalbum. Na Selling England By The Pound het beste van Genesis.

5,0
Oor is leuk pleepapier. Neem ik allang niet meer serieus

avatar van musician
4,0
Ik moest toch wat terug in het cijfer in de beoordeling van The Lamb.

In de basis ben ik het eens, dat het album te lang duurt.

Gecombineerd met de kritiek dat er een te hoog experimenteer gehalte in zit, Gabriel bepaald niet mooier zingt dan op voorgaande Genesis albums, vooral waar het in menige track over gaat in een soort van schreeuwen, en ik mis eigenlijk de grote instrumentale stukken, het dromerige tot symfonische bombast opgevoerde samenspel van Hackett, Banks, Collins en Rutherford.

Waar de stem van Gabriel bij voorgaande albums bijdroeg dusdanig dat het geheel meer werd dan de som der delen, daar stokt deze bijdrage op de Lamb. Ik kan mij voorstellen dat Gabriel, vrij snel na het uitbrengen van dit album voor zichzelf tot een vergelijkbare conclusie kwam en dus ook is opgestapt.

Maar één album in de reeks van traditionele lange albums van Genesis is er van The Lamb lies down on Broadway prima te maken:

01. The Carpet crawlers
02. Fly on a windshield
03. Broadway melody of 1974
04. Cuckoo cocoon
05. In the cage
06. Hairless heart
07. Counting out time
08. The Chamber of 32 doors
09. The Lamia
10. The Light dies down on Broadway
11. Riding the scree
12. In the rabits
13. It

53 minuten en naar mijn smaak veel beter te verteren dan de complete Lamb. Maar bij een dergelijke compilatie is nog wel 5 sterren mogelijk, niet meer voor het volledige album.

avatar van Deranged


Heiligschennis natuurlijk wat hierboven gebeurt. En ik maar denken dat ik ze vliegen zag toen het mij op een trip verging vergelijkbaar met wat dit machtige kunstwerk beschrijft. De allesomvattende rode draad uiteengezet in de knallende opener annex titeltrack, binnen het geheel uiteraard volstrekt onmisbaar. Je kunt dit zien als een soort van bijbels verhaal. Dit zijn de meer hedendaagse heilige geschriften. Een onbevattelijk grootse openbaring maakt zich spoedig meester van je algehele wezen, toegezonden vanuit het hooggelegen aardse enigma ook wel het immens eloquent uitgestrekte firmament. Je hele zijn in leven nu op het punt voorgoed te veranderen dan wel in sublieme aantasting plaats te maken voor iets anders.

avatar van fatima
4,0
Tjonge zeg....

avatar van schizodeclown
5,0
Hij is in ieder geval wel toegewijd

avatar van Deranged
Helemaal leip ging ik hierop in mijn tienerjaren.

Zit nu in mijn vroege twinties.

Naar schatting althans.

Muzikale openbaringen toendertijd kwamen zowaar als stenen tafelen van hemelshoog mijn hoofd benaderend gelukzaligheid acuut je schedel krakend.

Met elk logisch gevolg van dien.

Slechts getracht dit op een ludieke manier te beschrijven.

Een keer of twee, misschien drie

Denk nog graag nostalgisch terug aan dat jongensachtig randje van verwondering met die frisse blik de wereld in dat vandaag de dag toch wel een tandje minder is geworden.

Wat ergens natuurlijk best jammer is.

Maar ook wel weer te overzien.

avatar van Prog66
3,5
Goeie plaat, maar ik heb er toch minder mee dan met bijvoorbeeld SEBTP, ATOTT, of WAW.

Sowieso wel de hoogtij periode van de band, en dus worden deze platen nog met regelmaat met heel veel plezier beluisterd. Tijdloze muziek!

avatar van musician
4,0
Deranged schreef:
Heiligschennis natuurlijk wat hierboven gebeurt. En ik maar denken dat ik ze vliegen zag toen het mij op een trip verging vergelijkbaar met wat dit machtige kunstwerk beschrijft. De allesomvattende rode draad uiteengezet in de knallende opener annex titeltrack, binnen het geheel uiteraard volstrekt onmisbaar. Je kunt dit zien als een soort van bijbels verhaal. Dit zijn de meer hedendaagse heilige geschriften. Een onbevattelijk grootse openbaring maakt zich spoedig meester van je algehele wezen, toegezonden vanuit het hooggelegen aardse enigma ook wel het immens eloquent uitgestrekte firmament. Je hele zijn in leven nu op het punt voorgoed te veranderen dan wel in sublieme aantasting plaats te maken voor iets anders.

Ja ja. Ik ben maar een simpele atheïst. Zodra iemand aankomt met bijbelse verhalen word ik op voorhand argwanend. Voet tussen de deur, hier staat inderdaad iemand van een sekte, recht in de leer, die geen genoegen neemt met het bordje "atheïst".

Dat kan allemaal, lid zijn van een sekte gaat alleen wel ten koste van elke realiteitszin. Ik geloof inderdaad niet, behalve wat ik zelf zie en vooral wat ik hoor. En vind ik wat mankeren aan een album ben ik in het algemeen zo vrij er wat van te zeggen, of te schrijven eigenlijk.

Als ik het extreem mooi vind, zoals bijvoorbeeld voorganger Selling England by the Pound of opvolger A Trick of the Tail, laat ik het ook weten. Maar geloven doe ik niks, behalve wat ik hoor.

avatar van Fathead
4,5
musician schreef:
Maar geloven doe ik niks, behalve wat ik hoor.


Romeinen 10 : 17
Zo is dan het geloof uit het gehoor...

avatar van vanwijk
5,0
Mooi om Christus aan The Lamb te koppelen...

avatar van Deranged
^

Geen idee op wie of wat je doelt maar ik in ieder geval heb Jezus nergens genoemd. Ik stel enkel dat je het verhaal van dit album kan vergelijken met een verhaal uit de Bijbel in de zin dat het op een overeenkomstige manier tot je kan spreken en je inzichten kan verschaffen met betrekking tot je algehele zingeving. Ik ben dan ook niet per definitie een aanhanger van het christendom dan wel de islam of het hindoeïsme en hun zogeheten heilige geschriften, helemaal niet weg van die gappies in de stad die wildvreemden aanspreken met steeds hetzelfde riedeltje. Ben niet van het idee dat alles uit slechts één enkel boekwerk zou komen, het is juist mijn opvatting dat een dergelijke invulling van dingen op veel breder vlak getrokken kan worden uit de kunsten van om het even welke tijd in alle soorten en maten.

Juist een gelaagde conceptplaat als deze is daar een uitstekend voorbeeld van, naar mijn idee.

Verder vond ik het vooral opvallend dat het oorspronkelijke openingsnummer ontbreekt in bovenstaande, gepersonaliseerde tracklist.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:30 uur

geplaatst: vandaag om 07:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.