Queens of the Stone Age - Songs for the Deaf (2002)

Ah, dat geschreeuw op de achtergrond in A Song For The Deaf, dat doet 't 'm toch wel voor mij
Afgezien van dat ik de radiostukjes tussendoor eerder irritant vind, dan dat het wat toevoegt, moet ik na 'm een hele tijd niet meer te hebben geluisterd, toch weer tot de conclusie komen dat dit een erg lekker plaatje is.

Wellicht wel één van de beste rockbands van dit decennium, in ieder geval 'live' op de planken. Wat heb ik genoten tijdens Pinkpop twee weken terug. Dit is tevens mijn volledige kennismaking met QOTSA. De liefde zal wel opbloeien aangezien ik Kyuss ook al eerder in mijn armen sloot.

Mijn snel geschreven mening voor bol.com. Dit wil ik jullie ook niet onthouden:

Verdomd goede plaat

Queens of the Stone Age geven met dit album een visitekaartje af. Goedendag zeg, wat een album! Ik heb deze op mijn ipod staan en dit is een van de weinige albums die ik van het begin tot het eind helemaal te gek vind.

Mijn favoriete nummers van dit album zijn:

"You say I ain't worth a dollar, but I feel like a millionair": je hoort een auto dichtgaan, de radio wordt aangezet. Clone radio, we play the songs that sounds more than everyone else, then anybody else, clone... Ondertussen voel je de drums op komen en schrik je je rot van Nick Oliveri. Hij blaast je bijna letterlijk omver met zijn schreeuwgeweld maar dan nog is het een goed nummer.

"God is in the radio" begint met een gitaarrif die je grijpt. Overduidelijk aanwezig in het nummer en dat maakt het zo speciaal. Tezamen met het refrein een genot om naar te luisteren.

"Do it Again" is een van de makkelijkste nummers op de plaat,maar juist de "simpelheid" maakt het goed luisterbaar. Na een tijdje blèr je hem mee van het begin tot het eind.

Ten slotte wil ik "The Sky is Fallin'" er nog even uitlichten. Met hemelse teksten als: "the sky is fallin', human race that we are have left me crawlin'" houdt het je vast tot het einde van het nummer.

Mijn feiten: *er staat niet één slecht nummer op, of het moet het korte "six shooter zijn";

*het heeft even tijd nodig om te settelen, maar het betaalt zich dubbel en dwars uit;

*zonder twijfel het beste rockalbum uit mijn tijd (1996 - 2008). En dat alles voor 8 euro. Wie houdt je nog tegen?

------

En ziedaar, een wijziging heeft opgetreden in de kopgroep van mijn top 10. Ik kom tot het besef dat ik dit op het moment het beste album vind dat ik geluisterd heb.

Ja, maar die skitts zijn 1 keer leuk, maar daarna gaan ze toch vervelen. Ik heb ze er vanaf geknipt.

ik vind dat er toch wel vrij grote verschillen zijn hoor tussen deze bands

En daar is dat langverwachte half je erbij Dit moet echt de ultieme plaat zijn voor als je je kapot ergert, niet in de laatste plaats omdat de helft van je frustratie al weg is na het eerste nummer, en er daarna nog een uurtje aan lekkere gitaarmuziek overblijft.

You Think I Ain't Worth a Dollar, But I Feel Like a Millionaire
Schreeuwen, nee dankje, ik ben niet vies van wat geschreeuw, maar dit hoort niet thuis op deze plaat. 1*


No One Knows
Erg vet, maar tegen het einde wordt ik hem een beetje beu. 4*


First It Giveth
Deze is erg strak, razendsnelle drums, en het spookachtige gezang dat we later zullen terughoren in meer nummers. 5*


A Song for the Dead
Nog meer spoken zang Geniaal nummer voor de rest, dikke 5*.


The Sky Is Fallin'
En hij is weer helemaal fijn hier, 4.5*.


Six Shooter
Weer schreeuwen, maar dit is meer een fillertje, 2*.

Hangin' Tree
Deze en Go with the Flow zijn min favorieten, maar deze in het bijzonder, omdat het in de altijd lastige 5/4 maatsoort is. Dat maakt deze net wat leuker voor mij als muzikant. 7* (ja 7 sterren)


Go with the Flow
Heerlijk, vooral op het einde bij 2.27, dan begint "de flow" pas echt te rollen en stoomt het keihard door. 5*


Gonna Leave You
Ook weer een heerlijk nummertje, gewoon een 5*


Do It Again
Word al eerder vermeld, ietwat simpel, maar toch een goede song. 4*


God Is in the Radio
Niet geweldig, maar ook niet slecht. 3.5*


Another Love Song
Die gitaar 4*


A Song for the Deaf
Tja, weer gewoon een dikke 4*


Mosquito Song
Had er vanaf gekunt, heb hem ooit een keer beluisterd, niet veel bijzonders en voegt naar mijn idee niet veel toe. 2*


Everybody's Gonna Be Happy *
Die heb ik niet.



Zo dat zijn 14 nummer beoordeelt. Maar er staan er 15 op....dus geef ik de radio-fragmenten 2,5*, het is wel een aardig idee, maar gaat naar verloop van tijd vervelen.

Mijn rekenmachine zegt 4.9666666666666666666666666666667



Ik zeg een 5*

Is het niet valsspelen om een plaat 7* te geven? Oh well. Ik vind het ook een goede CD dus ik klaag niet om je cijfer.

ik kom op 58,5 uit. delen door 15 = 3.9.
hoe dan ook, 4,97 gemiddeld kan nooit met deze scores

Zou niks uit maken, het gemiddelde blijft een 5*

Haha, inderdaad, ik kom nu uit op 3.6. Maar dit album blijft mooi een 5 *

Die drumpartijen hier. .

Leg het laatste Kyuss-album (And The Circus Leaves Town) en het eerste QOTSA-album naast elkaar en je hoort zeker dat de sound al aan het evolueren was. Neem bv. Size Queen of de instrumental waarvan ik de naam nu even kwijt ben: QOTSA in de dop! Bij het QOTSA-album werdt het gruizige karakter wat aangepast, maar je hoort zeker veel van dezelfde ingredienten.

David Grohl

Een goed album, maar persoonlijk vind ik nou niet zo goed dat het een topalbum is. Het zijn allemaal uitstekende muzikanten (en dat hoor je), maar dat is soms ook een beetje de makke. Hun muzikale geweld drukt de songs af en toe wat
naar de achtergrond (spelen in dienst van de song). Toch blijft het album verder wel degelijk overeind staan.

Alstublieft

Song for the dead . Wel een ode aan Black Flag's no more.

Schoorvoetend heb ik mijn weerzin tegen alles wat naar hardrock neigt overwonnen en deze plaat een kans gegeven.
Ik kan het niet beter verwoorden dan johanfcu:

Goedendag zeg, wat een album!

Tja, deze gasten hebben lak aan conventies, en dat kan vallen of niet.
Van mij mogen ze.

Ik vind het wel melodieus, het zijn catchy popsongs al dan niet in een metal-jasje gestoken. Bovendien heeft Queens of the Stone Age een zeer eigen sound.

dit album toch iets naar beneden gedaan (halfje), tijdje terug al en misschien wordt dat nog wel meer.
Hoe toepasselijk, die titel, want doof word je wel van deze plaat. Dat mag, helemaal niet erg, maar dat werd ik van Kyuss ok wel.
In tegenstelling tot Kyuss, wordt hier echter alle dynamiek uit de plaat gerukt. Een overproductie, die er voor zorgt dat alles vooral HARD je boxen uitkomt. Ruimte voor detail is er niet meer, (productie)volume gaat boven alles.
Verder nog steeds een erg lekker rockende plaat, maar dynamiek had er wel in gemogen.

Ben ik wel met je eens, 3rdeye. Voor sommigen is dat misschien geen bezwaar; ieder heeft zijn eigen muziekbeleving.

Veruit de beste van QOTSA!

Kopen!! Of: downloaden..

Ik ben m' nu voor de tweede keer aan het luisteren, en wat rockt dit hard zeg. Ik ben nu bij 'Another love song'.... Queens of the stone age zijn een veel hardere band dan ik verwacht had. En dat bevalt me wel! Vooral de strak ingespeelde harde riffs zijn erg lekker, en daarbij het meesterlijke drumwerk van Dave Grohl opgeteld maakt het helemaal vet. Dit heeft de potentie om boven een 4 uit te komen...

Wat is dit toch een retestrakke plaat, ik hoef echt maar één keer deze te kijken en ik kan er weer uuuuren tegenaan. Perfecte maandagochtend-in-de-bus-met-de-MP3 plaat, net iets té hard aanzetten en veel te actief college binnenstappen.

Hoogtepunt is wel nummer 3 t/m 7 (zonder daarmee No One Knows en Go With The Flow tekort tedoen). Mark, Nick, Josh, Dave en de rest; het zijn stuk voor stuk helden. Heerlijke woestijnrock, hopen dat ik deze gasten ooit nog eens live aan het werk mag zien.

Wil even kwijt dat ik de Mosquito Song geweldig vind! Het nummer heeft iets Oh Well-(Spaanse gitaargedeelte) achtigs. Hoog kippenvel gehalte!
Verder natuurlijk een hele strakke plaat. Mijn inziens de beste van QOTSA.

Mijn ultieme rockplaat. Alles is even mooi. Prachtige riffs, spookachtige effecten en zang. Maar het allesoverstijgende element van deze plaat is het drumwerk van Dave Grohl, die nog eens een keer achter z'n kit is geschoven. Hij mept deze plaat op een ongelovelijke manier bij elkaar.
Verdient een dikke 5 ****** en daar ben ik best zuinig mee. En een entry in mijn top 10, Topplaat!

Alles aan deze plaat klopt gewoon. De kracht achter de nummers is ongelooflijk. En dan vooral nog die mysterieuze kracht bij de break van God is in the radio, om bijna bang van te worden!
Ik denk niet dat er een plaat is die ik al zoveel gedraaid heb als deze.
Op 4 in m'n album top-10, en nu ik erbij stil sta, ga ik ze wat hoger zetten!

Het gaat goed met dit album. Op naar het gemiddelde van 4*!