Dire Straits - Dire Straits (1978)

"Lions" .

Lions inderdaad mooi, maar Six blade knife en Wild west end zijn toch mijn favorieten. Vooral de laatste op verschillende bootlegs en wat is dat toch een wereldnummer om die live te horen.

Een knap debuut in een tijd dat de punk/new wave/disco hoogtij vierde.Knopler heeft goed geluisterd naar JJ.Cale,maar de songs zijn geaffineerd genoeg om op zichzelf te staan.Het is een lekker los geproduceerd album en de groep is hecht.Knopler krijgt de gelegenheid om zijn niet geringe kunsten te vertonen.
Alle nummers hebben dat luie laidback stijltje en het ligt prettig in het gehoor.
Het is zonder meer 1 van hun betere albums.Ikzelf ben nogal fan van Love Over Gold,waar Knopler uit is gegroeid tot een totalere componist,die met gemak ook lange boeiende nummers kan schrijven.
De periode erna is de groep een mega act geworden.De albums verliezen dan hun spontaniteit.Knopler weet dat kennelijk ook.Goed dat ie de stekker eruit heeft getrokken.

De man heet Knopfler en geen Knopler Bikkel .

Ja,je hebt gelijk.Licht doet het niet in dit kamertje.Lullig excuus he.

Inderdaad Emile , Wild West End klinkt ook super op div bootlegs , ik denk dat jij de versie op Cuyahoga Falls U.S.A. 5 aug 1985 bedoelt, met zijn lengte van 8.46 minuten . `N pracht uitvoering .

Yep, die bedoel ik ook... echt subliem en sjonge... er zijn wat mooie concerten in de States gegeven.

Het oeuvre van Dire Straits staat nog steeds als een huis en klinkt nog altijd fris. Hun relaxte bluesrock stond mijlenver van zowel de punk/new wave als van de disco. Dit vond ik (samen met die van Kate Bush) het beste debuut van 1978 en sindsdien ben ik fan geworden.
Zo'n 10 jaar geleden heb ik hun complete werk in één box gekocht ter vervanging van de grijsgedraaide LP's.
Hun mosterd hebben ze vooral gehaald bij J.J. Cale, hoewel de stem van Mark Knopfler ook gelijkenissen vertoont met Bob Dylan. Het vingervlugge, heldere en melodieuze gitaarwerk van Knopfler is wel hét handelsmerk van deze groep.
Met "Sultans of Swing" hadden ze al een klassieker van formaat beet, maar ook de andere nummers zijn ijzersterk.

dit was nog eens een debuut , om nooit meer te vergeten , die sultans swingden echt de pan uit op de radio , iedereen vroeg zich af : maar wie is dit toch , ja , niks met punk te maken , maar het begin van een zeer succesvolle carriere , en terecht

Een plaat om te koesteren schitterend in heel zijn uitvoering.
Het pure van Dire Straits ten top hoeveel schitterende albums hierna ook nog kwamen van zowel Straits als Knopfler blijft dit samen met Communique de basis van het geheel.

Elk nummer raak geen 1 hoogtepunt alleen maar.

Nu op naar het concert

Ja , het concert begint voor mij morgen , hopelijk speelt ie is wat meer van dit album en wat minder recent werk.

Om zo te debuteren is niet echt verkeerd. Men weet met deze plaat al gelijk een heel eigen en origineel bandgeluid neer te zetten. Tegen de achtergrond van de trends van 1978 was dit ongetwijfeld een vreemde eend in de bijt, maar 30 jaar later staat dit nog steeds overeind. Het is voor mij wat te soft voor een echt hoge score, maar nummers als Down To The Waterline en Sultans Of Swing kan ik op ieder moment van de dag hebben.

Ik ben weer helemaal opnieuw begonnen met dit album en draai hem bijna dagelijks.
Inderdaad na 30 jaar staat deze muziek gewoon nog als een huis.
HET kenmerk van een meesterwerk.

Eindelijk weer eens iemand die verstand van muziek heeft .

Trouwens na 30 jaar wordt het wel eens tijd dat hier `n jubileum uitgave van uitkomt .

Waar alle dire straits albums mij pakken wil dit album mij nog niet raken. Lions en Wild West End zijn zeker prettige nummers om naar te luisterren maar kunnen mij nog niet echt raken. Ook Sultan of Swing blijft goed al luister ik toch veel liever naar de live versies. De rest is ook aangenaam om zo af en toe is naar te luisterren maar toch moet dit album me nog pakken.

Vanavond nog maar is een luisterbeurt geven.

Zeker doen, en morgenvroeg en morgenmiddag en morgenavond nog `n keer luisteren , dit is het beste Dire Straits album Hertog .

Alchemy live is ook goed rudiger.Ik kan geen onderscheid maken tussen deze en Alchemy,want daar staan Telegraph Road en Private Investegations dan weer op.

Dit is wellicht het beste album ooit.

Precies Handsome Bill , die eerste plaats in jouw top 10 .

Ach ja die top 10.
Het wisselt natuurlijk wel eens naar gelang de stemming, het jaargetijde enz.
Maar de constante factor blijft toch wel de Dire Straits.

Mijn favoriete plaat toen ik een jaar of 13 was, vooral omdat het zo anders was dan de plastic pop die je destijds op de radio hoorde. Inmiddels (twintig jaar later) heeft ie wel wat aan kracht ingeboet. Sultans Of Swing blijft echter een all time favorite, die - in welke supermarkt ie ook voorbij komt - altijd mijn aandacht trekt en me vrolijk weet te maken.

Deze CD kan ik blijven draaien, nu al 30 jaar lang! Voor mij het beste Dire Straits album. Ze klonken toen nog heel 'klein' , het gitaarspel van Mark Knopfler maakte de muziek, de overige bandleden zorgden slechts voor een summiere, maar effectieve, begeleiding. Jammer dat MK tegenwoordig niet zo meer speelt, zonde van zijn talent. Met zijn slome gepiel maakt hij nu weinig indruk bij mij.
Sultans of Swing moet ik zeker meer dan 1000 keer hebben gehoord maar net als bij dj maus blijft het elke keer een feest

Sultans of Swing

Bij Camarillo Brillo van Zappa moet ik altijd aan Sultans of Swing denken. Hetzelfde idee van 'zinnetje tekst en daarna een illustratief gitaarriffje'.

Bekijk ik gisteren de docu-DVD over Zappa´s Overnite Sensation, en wat vertelt zoon Dweezil? Dat ie Camarillo Brillo zo op Sultans of Swing vindt lijken...

Ik ben niet zo van de rock muziek normaal, maar voor dit album maak ik graag een uitzondering
Nou is het ook allemaal heel rustig en "mooi", geeft me echt een country gevoel, en dat is heel positief.

Vind het prachtig! Met als uitschieters "Water of Love" en natuurlijk "Sultans of Swing".

Toppertje

De eerste de beste!
zonder toeters en bellen!

Deze plaat net even weer gedraaid, maar het valt me op hoe kraakhelder het geluid hierop is, en dat voor een plaat uit 1978, grote klasse vind ik dat, want dat is ook wel eens anders met div albums uit die jaren. het begin vind ik ook erg goed met die eenzame gitaar. dit is en blijft voor mij de topper uit de DS catalogus, samen met Alchemy Live die ik ook super vind. veel meer hoef ik ook niet van DS, Brothers In Arms heb ik dan ook nog, ik hoef niet meer van DS te hebben want er is nog zoveel meer muziek voor mij te ontdekken. Love Over Gold zou ik nog willen hebben, maar de beste 3 nummers van dat album staan in veel betere versies al op Alchemy Live, ik denk dat de studio versie voor mij dan ook niet veel meer toevoegd.

Ik was een kuiken van ongeveer 12, 13 jaar dat dit album uitkwam.
G e w e l d i g !!
Nog steeds is dit een van mijn favoriete platen. De eerste 4 LP's van Dire Straits zijn allemaal van een hoog niveau.
Min punt:
De opname, jammer dat dit de debuut lp is en niet na een andere hit uitgkomen is. Als dat wel het geval geweest zou zijn dan zou er meer tijd en geld in deze plaat zijn geinvesteerd.

Dit album heeft dit jaar zijn 30 ste verjaardag gevierd , wordt eens tijd om dit heugelijke feit te vieren met een anniversary edition met een betere geluidskwaliteit en `n paar bonusnummers in de vorm van Me And My Friends + What`s The Matter With You Baby + Eastbound Train .
Maar nee , meneer Knopfler zit weer in de studio samen met Fletcher `n nieuw album op te nemen .
http://www.guyfletcher.co.uk/diaries/20089album%20diary/2008mkrdhome.php

Kijk dat zijn goede berichten!!!