Dire Straits - Dire Straits (1978)

Dit is een album wat ik afspeel als ik even genoeg heb van veel andere muziek. In de tijd dat het uitkwam was het een frisse plaat tussen al het punk- en discogeweld; het album is echter nog steeds lekker clean en fris.

Mijn vader luisterde hier nogal veel naar (en andere Dire Straits platen die toen al uitgekomen waren) toen ik nog een kleine koter was. Ik vond het toen eigenlijk stiekem ook al geweldig. Heb lange tijd niet meer naar deze muziek geluisterd, toevallig op deze pagina terechtgekomen, nootje liggen klikken, en voel me terug 5 jaar... Het klinkt nog allemaal even vertrouwd als toen.

Ik weet alvast wat ik de komende weken zal herontdekken... Dire Straits!

Ongelofelijk dat jij al op je 5de verstand had van muziek.

Ik lees gelukkig heel wat halleluja verhalen, van alle recensenten boven mij, toch ben ik wat sceptisch.

Kun je de hele collectie hebben van een band en aan het einde van de rit sceptisch zijn? Ja, dat kan.

Dire straits spelen hele safe, mooie en uitgekiende muziek. Goed over nagedacht vooral. Aan de songs ligt het niet, op cd's wordt prima gemusiceerd. Missers worden er nooit gemaakt.

En toch. Is het spannend? Ga je er geweldig van uit je dak, wordt je er helemaal wild van, is het iets dat nog nooit vertoond is? Brengt het je in vervoering, wordt je er emotioneel van?

Slecht is het ook weer niet. Het kabbelt lekker professioneel voort op de achtergrond.
Passie dan, of een gekke, neurotische zanger?

Ik mis iets bij Dire straits en ik kan het maar moeilijk omschrijven. En het ergste is, de eerste cd was helemaal nog niet de slechtste. Ik wil ook helemaal niet schrijven dat deze cd slecht is, dat is ook niet zo. Ik heb er ook geen hekel aan. Kon ik maar schrijven dat het een ongelofelijke kut cd was.

Misschien is het de anonimiteit van de band, waar niemand elkaar de hersens in slaat, niemand dronken in de metro wordt betrapt, waardoor alsnog de vlam in de pan zou kunnen slaan in de muziek. Maar dat is allemaal niet gebeurd.

Desalniettemin heb ik er de hele collectie van. Het doet mij een beetje denken aan een tekening van Peter van Straaten, waarbij een ouder echtpaar een andere uitzwaait, na een gezellig avondje. Waarbij de man tegen zijn vrouw verzucht: "God, wat heb ik al 40 jaar een hekel aan die man". Zoiets, en dan toch elke vrijdagavond bij elkaar langsgaan. Hoe houdt een mens het vol.

Musician , misschien heb jij je te veel geconcentreerd op het studio werk van The Straits , ik raad je aan om aan de cd Solid Rock te komen , `n geweldige live cd waar al deze ingredienten aanwezig zijn.

Die ken ik niet. Alchemy live is ook een goed album vind ik, en beter dan de studio versies. Dire Straits was volgens mij ook een erg goede live band.

Is het nu zo dat Wild West End een betere productie heeft als de rest? Of beeld ik me dit in? =')

Dit is een prachtig album, het beste van dire straits volgens mij. Mijn favoriet op dit album is niet sultans of down on the waterline, maar southbound again. Dat is zo'n swinngend nummer, ik draai het minstens 1 maal per dag. Vreemd dat het maar 5 stemmen krijgt...

Op mijn 13e deze plaat gekocht. De plaat was net uit. Ik was verslaafd aan Sultans of Swing..
Ik weet nu nog dat de verkoper aan mij vroeg of ik het zeker wist. Dit omdat dit toen al een beetje ouwe mannen muziek was denk ik.
Dit is en blijft echter een mijlpaal in de muziek geschiedenis. Geen slecht nummer op te vinden, sterker nog stuk voor stuk juweeltjes. Plaaten met een 100% score komen maar zelden voor.

Van de latere platen ben ik gemengd enthousiast. Brothers In Arms heb ik op SACD en ja daar kan ik dan ook weer zo van genieten...

Ik ben toch geen fan aan het worden????

oh jawel!

Nou, ook oude mannen van nu vinden vinden veel platen van Dire straits nog steeds muziek voor nog oudere mannen. Die verkoper had helemaal gelijk. Wat je toen, in 1978, allemaal niet voor ander fraais kon kopen.................

Waarschijnlijk was deze verkoper een uitzendkracht van Keser in die tijd en kon niet vermoeden dat hij een tijdloze klassieker aan het verkopen was aan een 13 jarige .
Dit album kwam op een moment uit dat de punk tijd zijn beste tijd had gehad en de disco op zijn hoogtijdagen was , toen kwam Dire Straits met het gelijknamige debuut album , het klonk fris en anders dan wat indertijd in die hitlijsten stond , sloeg in als een bom .
Nu 30 jaar later is het nog steeds een klassieker en overal waar ik ook kom staat deze schijf in de platenkast te pronken , dat zal tot in de eeuwigheid duren vrees ik .
En dan mag je spreken van Meesterwerk of Klassieker .

Die Rudiger weet ook behoorlijk wat overdrijven is. Gelukkig heb ik zelf ook rondgelopen in die tijd.

Die frisserigheid, behalve dan dat er sprake is van een debuut, was bij Dire straits wel even zoeken en Inslaan Als Een Bom valt allemaal ook wel erg mee, net als de abslute verkoopcijfers in 1978 overigens.

Verder is er sprake van een door Rudiger maar zelf uitgeroepen status van Klassieker, "omdat hij bij iedereen in de kast staat te pronken", het gaat hier dan waarschijnlijk om de fanclub van Dire straits. Nogmaals, qua verkopen is deze conclusie m.b.t. de eerste cd van Dire straits, in vergelijking met vele anderen, niet te trekken.

Ik zie dat Rudiger ook een voorkeur heeft voor Led zeppelin (ik denk dat Jimmy Page erg heeft moeten lachen om Mark Knopfler) en als je praat over pronken en verkoopcijfers: daar kan Dire straits van Led zeppelin nog wel iets leren.

Natuurlijk is het debuut van Dire Straits een klassieker en alle albums van Dire Straits waren grote verkoopsuccessen evenals die van Led Zeppelin (het zijn twee totaal verschillende bands).

[quote]musician schreef:


En Fleetwood Mac nog wat van Dire Straits.
Ik weet niet hoe oud jij was in `78 , ik was 17 en was elk weekend te vinden in de rock cafe`s , en dit album van The Straits werd compleet grijs gedraaid in de kroegen ( Ja toen werd er nog goede muziek gedraaid in de kroegen ) , nu allang niet meer .
Sultans Of Swing is al jaren en jaren niet weg te branden uit de top 100 allertijden , en tegenwoordig kom ik nog steeds in heel veel cafe`s en als ik vraag of ze iets willen draaien van deze band , komt in 9 van de 10 gevallen dit debuut album tevoorschijn , hoezo kan je dan niet van `n klassieker spreken Musician , ik dacht het wel .
Rumours is dat ook trouwens.

Waarom is het debuut van Dire straits een klassieker?

Je kunt de Nederlandse situatie niet vergelijken met de internationale markt. Maar ook hier waren Communique en Making movies geen millionsellers, het spijt me.
Wereldwijd begonnen Dire straits pas goed te verkopen vanaf Brothers in arms.

Led zeppelin heeft inmiddels zo'n 350 miljoen cd's verkocht, Dire straits iets meer dan 100 miljoen.

Ja, zeker inhoudelijk zijn het zeer verschillende bands, daar zijn we het onmiskenbaar over eens. Ik zou zeggen: een verschil tussen dag en nacht

[quote]rudiger schreef:


Het spijt me, maar ik vind Dire straits echt geen klassieker in de zin van Rumours van Fleetwood mac, Hotel California van The Eagles, Led zeppelin IV of Déjá vu van CSN&Y.

Dan moet je toch echt kunnen spreken over een internationale kraker die de gehele, wereldwijde muziekscene deed schudden op zijn grondvesten.

En of je nu houdt van die muziek of niet. Want eigenlijk zou ik Thriller van Michael Jackson ook nog moeten noemen.

Dat hebben de Dire straits met hun debuutalbum gewoon niet gedaan. En zeker niet internationaal. Dan mag het in de kroeg veel zijn gedraaid, prima, daar is toch niets op tegen?

Ik vind het `n klassieker en het kan zich meten met de bovengenoemde albums die jij opnoemd Musician .
Als jij een andere mening hebt is dat prima .
De status van klassieker hangt niet alleen van verkoop cijfers af , er zijn nog andere factoren .

Ik ben dan weer iets jonger en niet met dit album opgegroeid, maar ook ik vind deze eigenlijk wel in het rijtje klassiekers van Rumours, Led Zep 4, Hotel California of b.v A Night At The Opera horen, maar dat is puur als ik op mijn gevoel af ga, ik laat het cijfermatige en wat de div albums wereldwijd gedaan hebben dan ook buiten beschouwing.

Dit album is inderdaad een echte klassieker. Je hebt zo van die instant klassiekers die dat zijn van zodra ze uitkomen. Dit was er zo eentje. Pachtplaat en onverwoestbaar, naar mijn bescheiden mening....

Ik ben niet zo'n Dire Straits fan. Echter het debuutalbum "Dire Straits" is zeker wel een klassieker. Volgens mij schudde de aarde wel degelijk op z'n grondvesten toen "Dire Straits" in 1978 uitkwam. En dit debuut was toch een internationale kraker? Het latere werk van Dire Straits is niet veel soeps maar voor "Dire Straits" neem ik met diep respect mijn petje af. Wat mij betreft dus een klassieker van de eerste orde. 5*****
Favoriete nummers noem ik niet, het gehele album is een feest om naar te luisteren. Zelfs na 30 jaar.

Het is allemaal prima dat Dire straits een goede cd wordt gevonden, maar het schudden van de aarde m.b.t. dit debuut beperkte zich vooral en hooguit tot Nederland en omgeving.

Het was gewoon geen internationale kraker. Dan kunnen jullie hard roepen dat het wel zo is, nogmaals dat spijt mij dan, de feiten spreken het tegen. In Nederland zijn Dire straits, als één van de eerste landen, wel doorgebroken ja, dat klopt. Maar om dan van een Internationale Klassieker te spreken als ware het The Dark side of the moon..................................

Ik wil liever geen inflatie voor het woord klassieker. Dan kan iedereen z'n favoriete cd daar namelijk onder laten vallen. Ik gebruik het woord eigenlijk nooit, ook niet voor mijn eigen favoriete cd's. Maar ik zal ook niet ontkennen dat het voor een aantal platen zeker van toepassing is. Favoriet of niet.

Dan houden we het er gewoon op dat "Dire Straits (1978)" in Nederland een klassieker is . Wat men in de rest van deze mooie wereld van "Dire Straits (1978)" vindt, is mij eerlijk gezegd om het even .

Helaba, Manneken, in België is dat ook een instant klassieker zulle!

MuMe is méér dan Nederland alléén, never forget it!

"Klassieker der Lage Landen". Lijkt mij een prima en mooie titel.

Oprecht excuus father, mocht ten onrechte de indruk zijn gewekt dat België in de discussie is overgeslagen.

Ik ben erg gesteld op internationale erkenning van een cd voor er mag worden gesproken van een klassieker. Als je dat namelijk zou beperken tot Nederland en/of België, wat er dan allemaal het predikaat klassieker zou krijgen op basis van verkoopcijfers en wat er wordt gedraaid in de kroeg.............................................Daar krijg ik nu nachtmerries van.

Ik krijg eerder nachtmerries van zowat 95 procent van wat de laatste 10 jaar inde hitparades opdukt en als "muziek" gesleten vermomde rommel verkocht wordt.... al die ongelooflijke wegwerppop die zelfs géén vervaldatum heeft omdat die al bedorven en rot is als ze uitgebacht wordt, màn, wat is dit een decennium van muzikale armoede om in op te groeien.... het ergste is dat een héél groot deel van de jeugd voor geen millimeter in muziek is geïnteresserd, de popcultuur zoals de opgroeiende tieners in de sixties en later die hebben meegemaakt..... het is allemaal naar de kloten, geloof me!

Het debuut van Dire Straits wordt ook in GB en USA zeer positief onthaald, musician. Nu overtijgt dit album nog steeds 99% van wat wij in de huidige hitparade te horen krijgen..

Nou, dat klinkt als een nachtje slecht geslapen.

Er zijn toch ook heel wat jongeren op MuMe die een aardige duit in het zakje doen, ook met oude cd's.

Maar goed, ik moet toegeven, dat ik het in grote lijnen wel met je eens ben. Het is overigens de schuld van de muziekindustrie zelf. Zij hebben de charme uit de wekelijkse gang naar de platenzaken gehaald.

Dat is begonnen bij de overgang naar de cd. De prijs was aanvankelijk zo hoog, dat alle aanstormende jeugd, er helemaal niets meer mee kon. Het heeft jaren geduurd voordat die prijs wat omlaag ging en toen bleek iedereen massaal afgehaakt, was er de opkomst van het thuis branden en stond het downloaden via de pc in de kinderschoenen.

Iedereen zit nu alleen nog maar te downloaden. Radio wordt er nog maar nauwelijks geluisterd, in vergelijking met vroeger.

Muziek in de rol van partner in opstandigheid, is geheel verdwenen.

En de interesse in de muziek neemt alleen maar verder af, verkoopcijfers van cd's zijn zo laag dat er nauwelijks nieuwe platencontracten worden afgesloten.

Ik sta regelmatig in mijn eentje in de cd-bakken te kijken. Gelukkig is er nog af en toe een echte, losse platenzaak. Maar als het kopen via internet net zo snel, makkelijk en goedkoop gaat, krijgt dat bij mij tegenwoordig toch ook mijn voorkeur.

Patrick , dit probeer ik al jaren hier te verkondigen , ouwe reus .