The Police - Outlandos d'Amour (1978)

Wat is dat toch van dat punk versus symfonische rock? Alsof er niks anders was om tegen te ageren. Nou ben ik van 1976 maar ik weet genoeg van die jaren om te weten dat er in die tijd ook Engelbert Humperdinck, George Baker Selection, Pussycat en god weet wat nog meer voor een ellende de hitlijsten domineerden.

En The Police verwerkte op Outlandos d' Amour wat punky invloeden in haar smeltkroes van stijlen, maar dat is echt te weinig om het ook echt punk te noemen. Bovendien is het daarvoor ook te radiovriendelijk, imo.

The Police heeft niets met punk te maken, net zoals hele ritsen artiesten uit die generatie ( Jackson, Costello, Clash ) die het label punk opgeplakt kregen. Acheraf gezien is het begrip punk meer afzetten tegen de generatie van 'lange baarden spijkerpakken' mannen die zichzelf dodelijk serieus namen en het belegen publiek trakteerde op nummers achter orgels van 20 minuten of langer. Punk was weer terug naar de tijd van korte krachtige nummers, twee gitaren en een drum.
De echte punk, in zoverre die bestond, is eigenlijk altijd een beetje undergroud gebleven voor een klein publiek en duurde maar een jaar of twee. Want zoveel mensen liepen er toen echt niet met veiligheidsspelden door hun wangen

Fall Out zit toch wel erg dicht tegen punk aan, vind ik...

The Police (net als the Clash) is wel degelijk als punkband begonnen.
The Police - Landlord
The Police - Visions of Night

Punk was inderdaad een terugkeer naar de eenvoud en gaf jonge en beginnende bands een nieuwe kans. Afzetten tegen de maatschappij of de gevestigde orde was ook een onderdeel van de punk (maar niet alleen punk). Joe Jackson en Elvis Costello werden met punk geassiocieerd vanwege hun scherpe, maatschappijkritische teksten, al heeft hun muziek zelf weinig of niets met punk vandoen.

In beginsel wel, maar daarna werd het toch gewoon een naam voor de muziek die daar toen (even) mee geassocieerd werd en was latere punk muziek die leek op wat we eerder als punk kenden.

Op dezelfde manier was de al aangehaalde progressieve rock in beginsel rockmuziek die buiten de gebaande paden trad en daarom 'progressief' was, maar al snel daarna was de meeste als zodanig aangeduide muziek gewoon muziek die op eerdere progressieve rock leek.

Mijn visie op genredefinities in een notendop...

In de kern was punk toch vooral een Brits fenomeen. Ontstaan vanuit een diepe armoede en het verdwijnen van de middenklasse eind jaren 70 tijdens de Thatcher periode. Engeland was toen uitzichtloos en deprimerend voor voornamelijk jongeren. Feitelijk was de punk beweging doordrenkt van negatifiteit en veel drugs slachtoffers. Het was vooral afzetten tegen de elite, een elite waar toen ook nieuwe rijken uit de muziekindustrie inmiddels bij hoorde.

Wat devel-hunt zegt, punk was anno 1976-1977 een Brits fenomeen (hoewel punk eerder in de VS bestond, zij het ondergronds) en zette zich af tegen de elite en wat ermee geassocieerd werd. Een opmerking evenwel : Thatcher kwam pas aan de macht in 1979.

1978, een nieuw bandje genaamd The Police heeft zijn eerste studioalbum af.
Het album begint en Next To You knalt uit de speakers, dan kun je eigenlijk al concluderen dat je hier naar een nieuwe topband aan het luisteren bent. Vervolgens hoor je So Lonely en dan weet je het helemaal zeker. Dit album is met zoveel plezier gemaakt, de energie en klasse druipt ervan af. Vooral dat lachje aan het begin in Roxanne is wat mij betreft alleszeggend.
I Can't Stand Losing You (mijn favoriet) en Born In The 50's moeten dan nog komen.
Ken persoonlijk weinig bands uit die tijd opnoemen die beter zijn The Police, snap daarom ook niet dat er zo weinig op The Police is gestemd hier.

Masoko Tanga, geweldige sound!

Redelijk debuut van sting en zijn kornuiten. Met name de hits zijn erg sterk. En inderdaad een vrij vernieuwend geluid. Maar er staan op bijna elke police plaat ook van die tenenkrommende zooi op. Peanuts,truth hits, born in the 50's, masoko en in mindere mate be my girl. Dat is nou niet bepaalt mijn cup of tea. Gewoon vrij zwakke nummers. Goed er staan zeker krakers op. De eerste 4 en nr 6 zijn goede tot prachtige nummers. En daar knelt the police schoen keer op keer bij mij. Pas op syncronicity wist de police mij over de hele lijn te overtuigen. En tja helaas werd dat ook hun laatste. En om eerlijk te zijn sting solo vind ik vele malen beter.

Je bent blijkbaar liefhebber van saaie hitgevoelige popdeuntjes...

Sorry hoor, maar als je enkel de hits van The Police goed vind moet je dit echt eens vaker draaien.
Truth Hits, Born On The 50's, Peanuts en zeer zeker Next To You zijn niet veel minder dan de hits, maar enkel omdat je ze minder vaak hoort vind je ze volgens mij niet sterk.

Synchroncity is wat mij betreft een stuk minder, hier swingen ze nog veel meer en spat het plezier ervan af. Bovendien zijn de nummers gewoon doordachter en melodieuzer. Later werden ze wat saaier en experimenteler maar dit zit beter in elkaar.

Precies Iggy, je hebt dit album vast niet vaak genoeg gedraaid. De andere nummers zijn niet veel minder dan de hits. Music4ever zegt het, dus dan is het zo.

Nou ja ik denk dat iedereen of je dat nu wel of niet wilt de hits vaker gehoord hebt dan de andere nummers. En zoals zo vaak dit is gewoon een smaak kwestie teminste naar mijn gevoel. Naar mijn idee wist the police verdomd goed wat hun betere nummers waren en die brachten ze op singles uit. En dat dat dan ook nog eens hits werden is dan lekker mooi mee genomen. Music zegt dat ik blijkbaar een liefhebber ben van saaie hitgevoelige popdeuntjes. Klinkklare onzin natuurlijk want hiermee ondermijnd hij zijn eigen hoge cijfer. Plus het feit dat me dit dus geen reet boeit hit of niet! Maar dat kan music niet weten. Hoewel? Ach zoals eerder geschreven een kwestie van smaak

Precies het punt dat ik probeerde te maken.

Met die saaie hitgevoelige popdeuntjes doelt hij trouwens op Sting, neem ik aan.
Anders maakt hij zichzelf nog ongeloofwaardiger dan hij al was.

Ongeloofwaardig omdat ik van mening ben (en ben zeker niet de enige) dat op dit album niet alleen de singles van een hoog niveau zijn?

@pim556
Cynische opmerkingen ben je erg goed in, maar omdat jij een andere mening hebt neem je mij niet serieus? Je beschuldigd mij ervan (althans, daar komt het op neer) vooringenomen te zijn, maar zelf ben je dat met je opmerkingen in het kwadraat.

Ik sta volledig achter je met deze mening! Denk dat ik dan ook maar ongeloofwaardig zal zijn?

Ik neem je niet serieus omdat je tegen iggy zei dat als hij alleen de singles goed vindt, hij het album vaker moet luisteren. De rest is namelijk ook erg goed, gaf je als argument.

Hoe kan je dat nu zeggen? Dat jij de rest ook goed vindt, betekent natuurlijk niet dat iggy dat ook moet vinden en al helemaal niet dat hij niet vaak of goed genoeg geluisterd heeft.

Feit blijft dat het op deze site een onderschat album is. De nummers zitten stuk voor stuk sterk in elkaar en dat geldt zeker niet alleen voor de singles. Singles lijken echter vaak een vies woord op deze site. En ja, dan kun je The Police natuurlijk gelijk in het verdomhoekje plaatsen...

En dan toch maar 3* sterren?

Je bent dan of erg kritisch of je vind blijkbaar zowel de singles als de rest van het album goed maar niet bijzonder. Wat is het?



Nogmaals: Iggy zegt dat de singles er bovenuit steken als iets dat 'zijne waarheid' is.
Vervolgens zeg ik dat mijn mening is dat zowel de singles als de album tracks van een hoog niveau zijn, en dat hij het vaker moet luisteren.

Wil niet zeggen dat mijn mening heiligmakend is (zo komt het blijkbaar over) alhoewel............
Nee geintje.

Op mij kwam het bericht van Iggy niet zo over.
Het is toch niet verplicht om bij elke zin aan te geven dat het je mening is? Dat lijkt me wel vrij duidelijk als je iets op deze site zet.

Op mij kwam juist jouw bericht over alsof je jouw mening beschouwt als de waarheid, omdat je zei dat hij de singles nog een keer moet beluisteren omdat ze wel goed zijn (je zei toen niet dat jij ze wel goed VINDT).

Maar goed, er is weer een misverstand uit de lucht geholpen.

Dat betekent overigens niet dat ik het met je eens ben, want ook ik vind de singles beter dan de rest.

Maar 3 sterren? Ik vind dat nog ruim voor dit album eerlijk gezegd.. van alle Police albums vind ik dit de zwakste, en zoals eerder genoemd wordt dit album overeind gehouden door de zeer sterke singles.. Maar.. inderdaad is 3 wat ruim voor een album wat verder niet zoveel bij mij doet.. 2,5 dus...

Haha, een beetje een wie-vraagt-wordt-overgeslagen-effect

Overigens beweer je hier het tegenovergestelde van je laatste bericht, lennon.
Zal wel een kwestie van verkeerd gelezen zijn, of anders een radicale ommekeer van je mening

Denk dat ik dan verkeerd gelezen heb. Ik sta achter de mening dat de singles het sterkst zijn op dit album

Dan zijn we het op dat punt eens

Be My Girl - Sally vind ik zelfs slecht.
Dat gepraat op een "verhaaltjes-vertel"-manier vind ik helemaal niets.

Maar uuh aaah waar blijft je respons op mijn berichtje music4ever? Teminste als je er tijd en/of zin in hebt

Beetje laat hè, maar wat wil je horen?
Er zijn daarna nog veel berichtjes geschreven (ook door mij)
dus dan had je je er toch gewoon in kunnen mengen?

Maar goed, echt stomtoevallig heb ik deze vanmiddag weer in
mijn auto gedraaid, althans een aantal nummers want mijn
werk is slechts 10 minuten rijden.

Over jou berichtje:

Ach eigenlijk heb je wel gelijk met dat de singles er echt uitspringen.
Verschil is dat ik de andere nummers ook erg kan waarderen en jij niet.
Mijn berichtje was ook wel een beetje 'belerend' naar jou toe
maar dat was niet de bedoeling hoor. Je hebt slechts een andere mening
en op zich snap ik die wel. Zo tevreden met de respons?

Super tevreden

Matig debuutalbum van The police.

Een aantal ijzersterke songs, maar ook een aantal draken.
Haalt nog wel een voldoende.

Ik vind het wel meevallen met de matigheid van dit debuut. Fris, vlot, energiek en met plezier gemaakt zo te horen. Die plezier met elkaar zou op latere dagen nog wel eens wisselen. Vooral kant A steekt retegoed in elkaar. Tot en met Peanuts is het voorbij voordat ik het weet. Kant B opent dan ook nog goed met Can't Stand Losing You, maar daarna word het idd. wat wisselvallig met Born in the 50's als minste. Maar met Masoko Tanga is verder niets mis mee. Prima debuut en eentje waarvan je kunt horen dat je te maken krijgt met een band met grote potentie.

Ik was erbij in die beginjaren, was tijdens mijn begin van de middelbare schooltijd dat ze doorbraken.
Sinds die tijd heb ik de hits wel gehoord, arbeidsvitaminnen bedankt hiervoor.

Zodoende vind ik de singles niet interessant, het meest opmerkelijke is wel dat het zeer goede muzikanten zijn (en dat hoor je) die ook nog eens pakkende songs kunnen schrijven met reagge invloeden als smaakmaker.
Eens geen rock, zeurderige wave of slechte punk maar gewoon the Police.

De spontaniteit en de rauwe randjes zijn hierop nog volop aanwezig, een van de beste debuutalbums uit de pophistorie.