Foals - Holy Fire (2013)

Jammer van de productie op sommige nummers.
Ik vind het soms wat overgeproduced. De mathrock/mathpop sound is minder sterk aanwezig dan vroeger en had wel wat meer gemogen volgens mij. Voor de rest een zeer degelijke plaat.

Bij mij groeit hij ook. De eerste keer was ik niet zo onder de indruk, maar Holy Fire wordt steeds beter. Ik raad je overigens ook van harte het vorige week van Foals aan. Total Life Forever is geweldig en heeft dezelfde sound, maar met wat rustigere nummers. Het debuut Antidotes is behoorlijk anders, hoewel de math-rock basis, die je nu nog steeds terughoort, hier op zijn sterkst aanwezig is.

Ga ik zeker aan werken.
Ze treden in maart op in Paradiso.
Ik zat er net naast.
Helaas

De popsongs My Number, Bad Habit & Late Night bevallen mij het best.
goedgekeurde gitaren! Beperkte zanger.
Jammer is het wisselende nivo van de songs: het gaat van zeer geslaagd tot niets zeggend.
Een paar lekkere popsongs.

Het niveau van Total Life Forever wordt niet gehaald, maar toch weer een goede plaat. Inhaler en Providence zijn hier de positieve uitschieters. My Number vind ik dan weer het slechtste dat ze ooit uitgebracht hebben, enorm zoutloos spul.

Total Life Forever vind ik ook stukken beter; daar was de productie op het randje, maar dat stoorde me niet. Integendeel daar paste het juist.
Dit album is naar mijn inziens, en ik ben precies niet alleen, platgeproduceerd. Jammer, want het is een groep met een enorm potentieel. Volgende keer maar beter zeker?

Ik sluit me aan bij voorgaande posters. Leuke plaat met enkele toppers, maar haalt het niveau van TLF niet. Hier zit minder gevoel in en is inderdaad veel te vol. Sommige nummers zijn bovendien gewoon vrij inpiratieloos. Met name Everytime en Out of the Woods vind ik nietszeggend. Een beetje vervelend soms zelfs door het gebrek aan muzikale ideeen.

Grappig; ik vind dat juist twee zeer sterke nummers.

Als ik de nummers individueel bekijk zijn ze inderdaad niet ijzersterk maar ze voegen in zijn geheel wat wat toe.
De prijsnummers die op zichzelf ook zeer sterk zijn blijven toch: Inhaler, My Number, Bad Habbit,
Late Night en Milk and Black Spiders. Vooral die laatste is fantastisch met die instrumentale climax.

Misschien wel voor mij één van de beste albums van dit jaar tot nu toe. De hoge verwachtingen na 'Inhaler en 'My Number' zijn meer dan ingelost. Nou moet ik wel bekennen dat het 2/3 luisterbeurten nodig had voor het kwartje echt viel. Het album word mooi ingeluid door 'Prelude', om vervolgens door te gaan met het werkelijke geweldige drieluik 'Inhaler', 'My Number' en 'Bad Habbit'. 'Inhaler' heeft echt een geweldig refrein, 'My Number' is het meest catchy nummer van Foals tot nu toe en 'Bad Habbit' is een prachtig nummer. 'Everything' vind ik het minst van het album, het is oke, maar haalt niet het niveau van de nummers hiervoor. In 'Late Night' is de opbouw richting het einde en vooral wanneer het nummer uitbarst aan het einde erg tof. 'Out In The Woods' en 'Milk & Spiders' zijn weer lekkere nummers. 'Providence' is eindelijk weer lekker een wat harder nummer zoals 'Inhaler' en behoort tot één van de beste nummers van het album. 'Stepson' en 'Moon' zijn twee mooie rustige afsluitende nummers, misschien net één rustig nummer te veel op het einde.

Hmm, catchy op zeker, maar catchier dan Cassius ook? Die was toch wel voetjes-van-de-vloer catchy

Dat vind ik ook! Deze nummers zijn inderdaad vrij simpel (al vind ik 'nietszeggend' wel erg negatief) en juist daardoor vind ik het zulke fijne nummers.

Wat ik voorlopig leuk vind aan Holy Fire is dat er lekkere, catchy deuntjes op staan. Voor goede teksten of een fluwelen stem zet ik wel een ander album op. Everytime en Out of the Woods zijn behoorlijk aanstekelijk en voldoen dus precies aan mijn 'eisen'.

Holy Fire is uiteindelijk een fijne plaat geworden die heel sterk eindigt. Al weet ook het begin mij te bekoren met het ietwat commerciëler nummer My Number.

Hun vorige plaat is toch nog een stuk sterker dan deze.
Blue Blood bevat veel meer emotie dan gelijk welk nummer op deze plaat en is ter gelijkertijd ook veel dansbaarder. My Number, de succesvolle zeer catchy single van het album moet onderdoen voor Miami. Een nummer dat net zo aanstekelijk is, maar een veel langere houdbaarheidsdatum heeft. Late Night lijkt soms wat op een mindere versie van het geweldige Spanisch Sahara. Ik heb een beetje het gevoel dat Holy Fire een mindere versie is van Total Live Forever. Het gitaarwerk daar was een stuk interessanter dan hier. De math uit de mathpop is een beetje verdwenen en er blijft dan bijna ook alleen maar pop over. Gelukkig doen Foals op Holy Fire iets wat ze nog niet eerder gedaan hebben. De uitbarstingen en de riffs op Inhaler en Providence. Wat een nummers zijn dat zeg. Ik moet me altijd inhouden om niet met dingen te gooien als ze opliggen. Een mindere versie van een zeer goed album is nog steeds een goed album en nogmaals: Inhaler en providence.

Ik vind het zeker geen slechte plaat, met een enkele uitschieter die het heel erg lekker maakt. Goede nummers van geweldige musici.

Ik kan alleen echt niet langs de overdadige productie luisteren. Zoveel galm, zo overdadig. Vreselijk. Het maakt het voor mij allemaal te glad, te U2. Ik kan daardoor de sterke nummers bijna niet waarderen.

De eerste twee albums zijn een stuk meer beluisterbaar voor me.

Daar ben ik het mee eens Nevele.
Ze hebben inderdaad iets te ver gegaan met te productie.

Dit derde album van Foals wordt regelmatig bestempeld als hun beste album. Helaas ben ik het daar niet mee eens. Wat mij betreft kan dit niet tippen aan het schitterende tweede album, dat met name qua sfeer meer een eenheid vormde en daarnaast de betere losse nummers bevat (Spanish Sahara, Blue Blood). Maar slecht is dit album allerminst en met nummers als Inhaler, het schitterende opgebouwde Late Night en het fantastische Bad Habit, is er genoeg te genieten. Grootste probleem heb ik met het matige Providence en het tekstueel wat simpele My Number.

Ik vind Late Night ook wellicht het beste nummer van de cd. Ik heb het album nog niet zo lang in huis en moet er nog een beetje aan wennen.

Misschien dat ik ook nog wel een halfje stijg in mijn beoordeling. Ik heb geen andere albums van Foals in huis, een goed vergelijk kan ik dan ook niet maken.

Het is niet heel erg stevige muziek (een paar uitzonderingen zoals Providence) en de zang vind ik ook één van de mindere punten van The Foals. Het is wel goed ritmisch en het heeft mooie melodielijnen, zoals op het prima Milk & Black Spiders.

Ik laat het album nog enige tijd in de repeat. Ben benieuwd.

foals vond ik nooit echt top (behalve spanish sahara), vooral op emotioneel niveau ook. (moet wel bekennen dat ik nog geen cd van hen beluisterd heb). maar 'late night' verbluft'. wat een emotioneel stukje muziek!
"STAAAA-AAAAAAY with me!!"

Was de eerste luisterbeurt redelijk omver geblazen. Heerlijke volwassen sound, lekker vlotte nummers en behoorlijk veel energie. Eerlijkheidshalve is het album daarna niet veel meer gegroeid, daarvoor is het bij nader inzien toch net even iets te vlak allemaal.

Voor de liefhebbers: ziek vette remix van Late Night, door eindbaas Solomun.

Dit heb ik nou ook.

Zeg maar gerust het niveau van de eerste plaat wordt niet gehaald. Total Life Forever was een stap achteruit. Met dit album boeken ze vooruitgang. Al zeg ik niet dat Total Life Forever geen goede is.

Total Life Forever wordt een klassieker, blijft een fantastische plaat om hard te draaien als er een lekker zonnetje schijnt. Veruit de beste plaat van Foals, deze lijkt er wel op, maar benadert het niveau slechts sporadisch. Deze plaat is wat mij betreft teveel pop en mist de fantastische eigen sound als op Total Life Forever.

Toch maar met een halfje verlagen. De plaat heeft zijn sterke kanten, maar die zijn tevens ook in de minderheid.

Nah. Uiteindelijk ben ik toch niet helemaal onder de indruk van Holy Fire. Total Life Forever blijft voor mij dé ideale Foals plaat. Net wat meer energie, variatie en minder de poppy sound van Holy Fire.

Door de lezers van NME tot plaat van het jaar uitgeroepen: Foals NME

Laat ik voorop stellen dat over smaak niet te twisten valt. Alsnog kan ik dit gezien het huidige muziekjaar moeilijk begrijpen.

Ik ben toch wel verrast door dit album!! Ik heb Foals altijd een beetje links laten liggen, het trok me niet echt en vond het niet meer dan 'grappig' klinken maar hier zitten toch wel een aantal topnummers op!! Inhaler en Late Night zijn niets minder dan fantastisch, toch vind ik een aantal nummers (weer) niet veel meer dan 'grappig', hopelijk groeien die nog. Maar overal gezien verdient dit album een mooi cijfer!