Sex Pistols - Never Mind the Bollocks Here's the Sex Pistols (1977)

@Musician: over de tijdloosheid van muziek kan ik niet oordelen, want het bestaan van een enkel mens is uiterst tijdgebonden ("we are all living on borrowed time").

Met een fikse stelligheid worden hier claims uitgebracht over bijv. rock-muziek - met de verwijzing naar de Beatles (ik zou dat in den beginne zeker beatmuziek noemen) en Stones (hun muziek zou ik in den beginne eerdere witgebleekte rhythm&blues/blues willen noemen) . Ik zou die claims zeker niet kunnen en willen steunen, daarvoor ontbreekt gewoon het feitelijke bewijsmateriaal. Een primitief wordt een dergelijke, niet onderbouwde claim ook wel genoemd, gewoon iets lapidair formuleren.

Ik kan mijn argument wel verduidelijken door een uitstapje naar een andere kunstvorm, bijv .schilderkunst of literatuur. De receptie/en de waardering voor het het werk van schilders als Van Gogh, de expressionisten, ja zelfs Rembrandt is niet altijd zo postief geweest als nu (regelmatig is het als prutswerk, of als "entartete Kunst" beschouwt). Literatuur: schrijvers als Shakespeare, Virginia Woolf en ik kan er nog een heel aantal noemen zijn ook niet altijd positief gewaardeerd - hoe graag feministes dat ook zouden willen, in de jaren dertig stond Woolf echt niet onbetwist in hoog aanzien.

Welke bijzonder positie zou die rock dan wel in moeten nemen dat daarvoor een bijzondere positie - die van "tijdloos" - wordt gereserveerd? De stelling rock is van alle tijden lijkt mij dan ook geen houdbare - en wil Musician niet de positie verwerven van Custer bij Big Horn, zal ook hij moeten toegeven, dat de claim die hij bout uitoefent ten nauwste beïnvloed wordt door zijn visie op muziek.

Daar is niet mis mee, maar wees dan wel zo frank en vrij om een ander een andere visie op muziek te gunnen. Verder denk ik - en daarover heb ik ook elders een discussie gevoerd met een aantal (pop)journalisten dat het regelmatige optreden van veel 'mastodonten' waaronder Neil Young voor een deel ook voortvloeit uit het feit dat pas sinds het eind van de jaren 90 (toen de ouwe rockers al lang optraden) er echt hoge gages werden uitgekeerd. Tot die tijd was het voor veel bands lang niet lucratief om zonder sponsor te gaan touren (Pink Floyd - Volkswagen). De laatste 10 - 12 jaar is touren lucratiever geworden door het inzakken van de cd-verkoop. En dat verklaart ook weer meteen waarom de concertkaartjes idioot duur zijn geworden (in verhouding tot 15 - 20 jaar geleden).

Overigens zat ook ik niet te wachten op een reün ie van The Pistols op Lowlands.

Het lijkt hier zo langzamerhand wel een rechtszaak.... ....(ik ga voor wrakingsverzoek en wil hier andere "rechters"; er is hier sprake van een belangenverstrengeling o.i.d.). Ik zie bovendien door het dikke dossier de hoofdlijnen niet meer.

Wie wel? Niemand. Maar voor iedereen met een beetje inzicht en gevoel voor humor was het wel een geniale laatste stuiptrekking, een laatste venijnig steekje richting muziek-circus.
Voor zo ver ik weet, ook de enige band die er rond voor uitkwam dat het uitsluitend om de poen te doen was.
Btw, hoeveel "oude" punkers zouden voor die reunie een kaartje gekocht hebben?

Ik kan mijn geen beter voorbeeld voorstellen wat betreft tijdloze muziek. En dat is Kind Of Blue van Miles Davis. Deze band en dit album zal zeker minstens een paragraaf krijgen in de muziekgeschiedenis. Sterker ik heb een (zeer goed) compleet boek over het ontstaan van HipHop met titel Can't Stop Won't Stop en daarin worden The Pistols meerdere malen in genoemd. En als iemand Punk bagatelliseert, geen enkel muziekgenre heeft meer bestaansrecht.

Oh, interessant (maar terecht) dat punk ook een plaats heeft in de geschiedschrijving van hiphop.
Hiphop wordt door sommigen ook weleens gezien als ''de punk voor zwarten'', waar wel een kern van waarheid in zit (met name gangstarap maar ook The Message van Grandmaster Flash als vroeg voorbeeld).

@ Reint: Het is hier waarschinlijk een beetje off-topic, en al heb ik nog minder met hiphop dan met punk, het mag toch ook wel eens gezegd worden: Op hiphop word ook vaak ten onrechte neergekeken door "muziekliefhebbers". De invloed van hiphop in vele andere muziekgernes is onmiskenbaar overweldigend. Met de roots reeds begin jaren 70, een boom in '80-'90 en nog steeds erg populair ver in 2000, ook 1 van de langstlopende "trends" in de populaire muziek.

Indeedio: doe-het-zelvers die lak hebben aan wat muziek hoort te zijn. Gooi daar ook maar meteen techno en house bij. Iconoclasten die wel een nieuwe, eigen esthetiek hebben geschapen.

Doe-het het zelvers hoeft toch niet per definitie geen slechte ontwikkeling te zijn? Door de Punk kon iedereen een bandje beginnen (HipHop idem). Is dat een slechte ontwikkeling? Nee want waarom is het zo verkeerd dat iedereen muziek wil maken. Lekker in een garage of op een zoldertje een nummertje brouwen. Muziek maken is niet enkel bedoeld voor een elite klas van rock artiesten. Nee en dat bewijst dit album voor mij. Muziek door het volk, voor het volk. Een volk dat zich afzet tegen de rock conversatieven.

@ Kill_illuminati: Indeedio = An exagerated way of saying indeed to agree with a statement.
Iconoclasten = beeldenstormers


Ik vrees dat je pinguin#13 niet goed begrepen hebt.... komt een beetje neer op je eigen stelling: Een volk dat zich afzet tegen de (rock) conversatieven.

Dat idee had ik ook maar ik liet het maar staan omdat het goed aansluit op hoe ik sowieso denk over Punk. Maar bedankt voor de uitleg.

Geen probleem hoor. Ik herhaal: " doe-het-zelvers die lak hebben aan wat muziek hoort te zijn."

Lekker muziek maken met een dikke middelvinger naar iedereen die daar bezwaar tegen heeft. Heeft voor mij altijd de spannendste muziek opgeleverd. Punk, hip-hop, techno, house… het zijn voor mij allemaal piekjes in mijn persoonlijke, historische muziekervaring.

Nu word ik wat ouder en zie ik niet meer zo'n brede vernieuwende evoluties, maar dat komt natuurlijk omdat er nu maatschappelijk een heel ander soort dynamiek aan de gang is (de oneindige versplintering via het net, niet minder boeiend, maar niet meer zo duidelijk aanwezig of aan te tonen… Nu ja, ik word natuurlijk ook oud en ik volg het allemaal niet meer zo (hoeft ook niet meer))

Heb zelf vroeger ook een soort van punk gemaakt, we hadden 3 demo's opgenomen maar kwamen geen steek verder.
Wel een paar keer in het voorprogramma gestaan van de Raggende Manne enzo.
We hadden niet echt een houding dat de conservatieve rockmuziek fout was, integendeel alleen onze zanger hield van echte punkmuziek.

Was een hele leuke tijd, allemaal zelf nummers geschreven en bij het oefenen lekker veel roken en drinken.
Thuis zat ik vervolgens o.a naar Rush en Queen te luisteren, onze herrie zou ik niemand aanraden

I dont wanna holiday in the sun, I wanna go to new Belsen..

Er ging toch een kleine siddering door me heen toen Johnny Rotten deze openingszinsnede in mijn gezicht sliste. Het ziedende Bodies gaf een soortgelijke tweede injectie. Gif.. Gif dat helaas op mij niet het hele album zo’n vernietigende uitwerking heeft.

Tsja, onmisbaar in de muziekhistorie, mijlpaal, niet te vermijden moment in de ontwikkeling van mijn muzieksmaak. Draai het nooit meer maar heb wel het origineel in de platen kast en koester het toch weer elk moment dat ie langs komt. Raar he dat je van punk nostalgisch wordt?

Zaterdag 19 maart op Nederland 3 bij Classic Albums. Ben wel benieuwd hoe deze plaat in retrospectief zal worden beoordeeld.

Een eyeopener, die uitzending. Want die Steve Jones speelt simpel, maar zo strak. Glen Matlock droeg de basisideeën aan. Jones vond dat dan teveel op de Beatles lijken en gaf er zijn eigen draai aan.
De beschouwingen van Lydon zijn ook erg vermakelijk. Die man had het hele spel door, maar speelde met verve mee.

Wat ik niet wist is dat het album een samenraapsel van opnamen is. Zo klinkt het niet. Halverwege de opnamen kwam Sid Vicious bij de band. Hij zou op sommige nummers meespelen, maar zijn mislukte baspartijen werden diep weggemoffeld en nog eens overgespeeld door Steve Jones.

De rol van Malcolm Mc Laren beperkte zich tot het stoken tussen de bandleden om ze maar zo gevaarlijk mogelijk te laten zijn.

Ook grappig om te zien hoe de UK niet klaar was voor The Sex Pistols. Eén keer een vies woord op tv en bijna alle shows werden gecancelled. Zelfs de albumtitel leverde problemen op.

Volgens mij is dat nog niet anders daar. Ook de Zweedse band Dismember kreeg begin jaren 90 te maken met Britse moraalridders die moord en brand schreeuwden over hun nummer Skin Her Alive.

Dat schijnt ook de reden te zijn waarom K3 daar nooit is doorgebroken.

Mamase, Mamasa, Mama suck my mumba?

Nee, Hokus Pokus Dikke Dokus.

Volgens mij vanwege: Iedereen heeft To verkracht.

En vanwege "De Liefdeskapitein":

Wat hebben we een pret met je gekke kop
En dan draag ik een matrozenmuts
En niet veel meer dan dat, oh la la

Om nog maar te zwijgen van de dubbele bodem in "ik voel me plotseling zo ojajeejee".
Ja, ja.

Is dat (nog) ergens online te bekijken? Ik heb DT via de telefoonmaatschappij, geen schotel, geen Ned 3... Als iemand een tip of een linkje heeft

Uitzending gemist.

Inderdaad.

Ik keek best wel uit naar de aflevering met het idee dat ik een docu ging zien met allemaal wilde Sex Pistol verhalen over Johnny, de manager, Sid en Nancy etc.

Maar ik was best teleurgesteld dat het toch voornamelijk over het album ging, wat toch best logisch is aangezien het 'classic albums' heet en ik toch wel genoeg afleveringen heb gezien om te weten dat ze elk nummer van het album bespreken.

Het laat toch ook weer zien dat (in ieder geval voor mij) de attitude van de band toch veel interessanter is dan de muziek zelf. Verder had ik ook niet verwacht dat ze uiteindelijk, heel diep van binnen, de band nog best een beetje serieus namen en van elkaar hielden

Ik ben best teleurgesteld, het mysterie van de Sex Pistols is voor mij nu een beetje weg

Voor mij is juist een verheldering gekomen, sommige nummers blijken een andere kijk op het onderwerp gehad te hebben dan ik het interpreteerde.

Leuke serie is het,maar deze had voor mij meer waarde dan eerdere uitzendingen, meer jeugdsentimenten

Het programma maakte toch ook duidelijk dat het niet zo maar wat gerampetamp was en dat er echt wel een reden is waarom het destijds allemaal zo ge-wel-dig klonk. Reken maar dat op een vrijdag, de school uit, deze loeihaard op de draaitafel ging.
De energie en de goesting spatten er gewoon af.
En het klinkt nog altijd geweldig.

Toch ook de documentaire even gekeken. Zie ik meteen zo'n dwaas van Rolling Stone die het over fantastisch gitaarwerk heeft. Natuurlijk niet zo verrassend van het blad dat Kurt Cobain als één van de beste gitaristen ooit noemt....

En dan die opmerking van die andere gast. Ik ben benieuwd hoeveel gitaristen hij gehoord heeft als hij Steve Jones de strakste leadgitarist vindt. Hij speelt natuurlijk wel strak, maar dat is niet zo moeilijk met zulke simpele riffs.

Voor nu alle berichten komen met 'sterke riffs, less = more, rauwheid, catchy', dat snap ik ook wel, maar om dan zo'n band een veer in hun reet te stoppen op basis van matige instrumentale kwaliteiten vind ik lachwekkend.

Jammer dat Lydon z'n rebelse act blijft volhouden. Lekker schoppen tegen de staat, maar wel bij de BBC verschijnen.

Nee, de muziek is mijn ding niet, en hun (neppe) houding staat me niet aan.

@ Stijn: Je bent een geschoold muzikant?