Sex Pistols - Never Mind the Bollocks Here's the Sex Pistols (1977)

Haha, vooral de commentaar uit Humo over de Ramones, en hun ommezwaai in 1977 aangaande de punk heeft me doen glimlachen tot ver achter mijn oren...

Zeg me nu eens, Kronos, wat die spinal tap verhalen
nu nog met de impact van dit album te maken hebben?

Er is al uitvoerig geschreven dat het toetreden van meneer Vicious
meteen het einde van de Pistols betekende. Rotten werd Lydon in PIL.

Of zullen we de doos eens openmaken
met alle sex and drugs and rock 'n' roll verhalen van nagenoeg alle rocksterren?
Ik dacht toch echt niet dat dit nu aan de orde was.

Voor degenen die niet de hele boterham wilen lezen, hier een citaat:

Wat de populaire pers betreft bleven de eerste berichtgevingen over de punk lange tijd uit. Daar werd het nieuwe fenomeen nog gezien als een modeverschijnsel dat snel weer zou overwaaien. Het weekblad Humo schreef dan wel in juli 1976 een kleine recensie over The Ramones maar deze was allesbehalve positief:
Hun sound is de precieze vertaling van New York: de ‘blank generation’, de navelstaarders, de niksdoeners. (…) De songs bevatten allen een brutale vlegel lyriek, zijn volstrekt clichématig opgebouwd en er is een totale afwezigheid van productie. Bij het beluisteren vraag je je af hoe zo weinig talent, zo weinig muzikaliteit en zo weinig smaak elkaar kunnen ontmoeten. (…) Hoe kunnen we deze modische bloedarmoede in godsnaam serieus nemen als
er dingen bestaan als ‘Hello, I love you’ van The Doors en ‘Wild thing’ van The Troggs?
Een week later waarschuwde de TTT redactie in hun oncertrubriek: “Pas op met groepen die naar punkrock ruiken!”. In september 1976 pakte Humo uit met een paginagrote beschrijving van het nieuwe fenomeen. Onder de titel: “Wat moeten we hier nu allemaal van denken?” verscheen de volgende commentaar:
Muzikaal en tekstueel bekeken is de punk-rock niet alleen waardeloos als je ‘m vergelijkt met de groten van vroeger (Dylan, Lennon, Bowie, Van en Jim Morrisson) maar ook vergeleken
met de pummels van nu (Mud, Sweet, Smokie) is wat ze doen eigenlijk te dom om dood te doen. Punk is ongevaarlijk en in kleine dosissen misschien zelfs goed voor enige lol.
In de jaarlijkse poll aan de lezers van het blad stond in de categorie ‘Meest overroepen verschijnsel’ punkrock op de eerste plaats. Humo zou vanaf 1977 toch zwichten voor de populariteit van het genre en zich zelfs bekeren tot ‘nationaal orgaan van de Belgische
punk’. Dit is uiteraard wat overdreven maar we zien toch duidelijk een toegenomen appreciatie voor het genre in de artikels van 1977. Punkalbums werden van dan af eerder positief beoordeeld en over The Sex Pistols werd geschreven: “Wij houden van de Sex Pistols,
en zoals dat met liefde gaat, louter op emotionele gronden.” Deze plotse bekering kan alleen maar duiden op het inzicht dat de punk niet zomaar een modegril was gebleken, maar een blijvende verandering in het muzikale landschap teweeg had gebracht.

Of zeg jij mij eens hoe je het ene los kan zien van het andere.

ik denk ook wel dat bij veel rocksterren de kwaliteit en succes er is, ondanks het drugsgebruik en de rock & roll verhalen etc. Bij the sex pistols is het succes er mede door de rock & roll(spinal tap achtige) verhalen.

hoog tijd voor een nieuwe Never Mind the Bollocks als je't mij vraagt: Oude rockers, taaie rakkers

belachelijk generaliserend stukje .

Kan wel zijn, maar 't zegt wel veel over de crisis en de gedachtengangen in de muziekindustrie. En het toont ook dat er in de mainstream muziek momenteel weer zeer weinig echte rock&roll spirit is terug te vinden. Vooral oude zakken, en oude wijn...
Maar het is hun vergeven, het zijn natuurlijk de laatste stuiptrekkingen van een stervende industrie zoals we het lang gekend hebben. En de oude garde die hun pensioentje aan't binnenrijven is, tsja, iedereen weet wat er na het pensioen komt....

Belachelijk generaliserend stukje.

Op dit moment op mijn rotatielijst staan;
Nick Cave (53 jaar) en Neil Young (64) beide met super energieke albums.
Ook Robert Plant (als positieve uitzondering genoemd in het artikel) heeft een goed album.
Er zijn nog diverse "oude" acts die meer energie tonen dan de gemiddelde hedendaagse band.
En waarom zouden zij het neit gewoon leuk vinden!

Misschien heb jij het gewoon belachelijk generaliserend gelezen.


Dat sluit het artikel toch ook niet uit? Het gaat over het overaanbod aan oude acts.


Ja, waarom niet. Maar wat heeft dat inhoudelijk met de tekst te maken?

Deze opmerking is bij mij blijven hangen. Ik denk ook van niet, als is de noodzaak er volgens mij wel. Nirvana deed met Nevermind nog iets dat in de buurt kwam, maar dat is ook alweer bijna 20 jaar geleden.

@ Kronos, Eh mijn reactie is toch niet over het artikel , is de ingesloten qoute niet zichtbaar??????

hard werken,tot de laatste zucht adem in je lichaam eruit vliegt is blijkbaar geen punkideaal. Verreweg de meeste van de genoemde artiesten werken keihard, om zelfs op hoge leeftijd nog kwaliteit te leveren. het giciteerde stukje spreekt van een misplaaste gadachte, dat goede muziek per sé nieuw en hip moet zijn.

Je mist hier weer de kern, ik zal nooit niet beweren dat "oudjes" geen goede muziek kunnen maken (ze hebben de ervaring mee, dus dat is ook al in hun voordeel). Maar wat hebben ze in godsnaam nog met rock&roll te maken?? Je weet wel, rebellie, afzetten tegen de gevestigde orde en -waarden, het inschoppen van heilige huisjes....

Aan sommige reacties hier op MuMe kan ik alleen maar besluiten dat deze opa's zelf heilige huisjes en gevestigde orde zijn geworden...

Ik ben zelf niet meer van de jongsten, en doe ook nog graag gek op wilde muziek in mijn huiskamer, en uit nostalgie ben ik ook wel eens een keer naar zo'n rock-opa reunie geweest. Is ook vrij normaal denk ik. Rock&roll vind ik het echter niet.

Ik heb wel gemengde gevoelens als ik gastjes van 16 jaar (met of zonder hun papa's) op opa-rockers uit de bol zie gaan. Okee, ieder zijn smaak, zijn keuze en voorkeuren. Maar ik zou het indertijd als 16-jarige niet "gekocht" hebben, en snel naar een alternatief als de Sex Pistols zijn gevlucht !

Nee Cabeza, ik mis hier juist niet de kern. Als we in het door jouw aangehaalde artikel lezen, vinden wij het volgende.



Ahum?, ik hoef maar een johnny cash te noemen!. of het volgende:



Onzin!, ook veel jongeren haken aan bij een intressante muzikale ontwikkeling van een conventionele artiest. Hier en verder in het artikel wordt een beeld geschetst dat de herwaardering van oude artiesten alleen onstaan is door de nostalgische 40+. Ook de reacties onder het artikel spreken boekdelen.


Goh, wat een leuke generalisatie meneer Schueremans, zou je alsjeblieft het hele stuk er mee vol willen schrijven, Dank je

Ik vind het artikel nogal kortzichtig, de muziek dient niet beoordeeld te worden op de persoon die het maakt, maar op de kwaliteit van de muziek en daar is niks mis mee.

Door de versnippering van de media denk ik ook dat het onmogelijk is geworden. Net zoals er geen commerciele mastadonten als Madonna en Michael Jackson meer zullen verschijnen, zal er ook geen revolutionaire aardbeving in de popmuziek meer plaatsvinden. Of het internet moet er voor iets tussenzitten, maar wat daar tot nu toe is uitgekomen spreekt ook niet echt tot de verbeelding (Colbie, Esmee...)

Sorry Misterfool, aardige reply, maar mijn reply was eigenlijk aan Rudi S zijn reply gericht. (Belachelijk generaliserend stukje.)
Ik type niet zo snel, en geen quote bijgevoegd. Mijn foutje.
Toch vereerd dat je je ook aangesproken voelde.

Het aanbod is te overweldigend om op te vallen. Je moet baanbrekend, controversieel, maar ook interessant voor de mainstream zijn. Dat is lastig in een wereld waar alles al een keer gedaan is.

Overigens zie ik veel van die ouwe knarren de huidige generatie van het podium spelen op festivals en shows. Dat is ook niet echt een goede ontwikkeling lijkt me.

Eindelijk eens iemand die ook tussen de regels kan lezen...

Om op het bericht van Cabeza Borradora terug te komen : inderdaad werd punkrock aanvankelijk door de media verketterd (zoals Humo) - men was toen nog in de ban van progrock - maar achteraf werd punk toch als belangwekkend beschouwd (en zoals eerder gezegd, punk was wel degelijk van belang in de popmuziek).

Dat de gevestigde oude garde door de jongeren nog steeds herontdekt wordt bewijst ook de tijdloosheid van hun muziek. Anderzijds is het ook te wijten aan bloedarmoede bij de jonge rockgarde op enkele gelukkige uitzonderingen na zoals Arcade Fire (het niveau van de huidige mainstreamrock is bedroevend, zie maar de top-40). Er is inderdaad een behoefte aan een band of album die de grondvesten dooreen schudt (zoals the Beatles, deze van Sex Pistols of Nevermind van Nirvana) maar ik vrees dat - wat herman zegt - er nooit zal komen. Commerciële mastodonten zoals Michael Jackson, Prince of Abba behoren ook tot het verleden. De versnippering en het grote aanbod spelen - wat Edwynn en Cabeza Borradora zeggen - ook een grote rol.

Weet je wat volgens mij het probleem is, niet dat tegenwoordig geen goede bands meer zijn,maar goede bands tegenwoordig niet de kans krijgen om een mainstream podium te hebben.

Dat is inderdaad zo, ik heb de indruk dat je interessante muziek steeds meer buiten de traditionele kanalen (radio, hitlijsten) moet zoeken (zoals via internet, kleine festivals). In de jaren '60 waren de beste of meest baanbrekende bands tevens de meest succesvolle (op enkele uitzonderingen na) wat ik nu niet kan zeggen.

Maar dat was vroeger ook wel zo, er was al zoiets als rock&roll voordat Elvis doorbrak, en ook bij de punk of de grunge was dat zo.
Er moet alleen een exponent die er boven uitsteekt opgepikt worden door de massa-media.
Ik laat de vraag open of er momenteel niemand is die er uitsteekt om opgepikt te worden, of dat de media niet meer in staat zijn de "massa" te beinvloeden zoals voordien.

Je moet - wat Edwynn zegt - baanbrekend, controversieel maar tegelijk toegankelijk genoeg zijn en ook veel uitstraling hebben om zulke impact te verkrijgen zoals Elvis, the Beatles, the Doors of recentelijk Nirvana. Momenteel is het wachten op zo iemand ...

En wat als jongens van 16 nu naar een reünie van punk-opa's de Sex pistols zouden willen? Dan is het opeens wel goed?

Ik heb nog nooit zo'n bekrompen gedachtengoed meegemaakt. Mag de jeugd zelf weten wat ze goed vinden in plaats van betuttelend gedrag van een oude punker?

De muziek van die "opa-rockers", waar overigens nog heel veel opa's buitengewoon actief in zijn, mag ik bijvoorbeeld wijzen op Neil Young, blijkt uiteindelijk heel wat houdbaarder te zijn geweest dan punk.

Beschuldigen dat ze van hun pensioentje genieten, terwijl ze nog steeds voor volle stadions spelen is wel helemaal een godspe. Vooral omdat ze al financieel onafhankelijk waren op hun 25e.

Als de Beatles en de Rolling stones in ieder geval iets hebben geïntroduceerd dan is het wel dat (rock-)muziek tijdloos is geworden. Voor, door iedereen en van alle leeftijden.

Dat juist (oude) punkers daar de grootste moeite mee hebben is buitengewoon grappig. Ze zijn in de verste verte niet in staat gebleken de oude rockers af te troeven en zijn daar al jaren sjaggerijnig over. Inmiddels zelf met pensioen.

18 oktober The Steve Miller band in de HMH. Ik raak graag in gesprek met jongeren die ik er zal tegenkomen, het is vaak verbazend wat ze allemaal al weten van een dergelijk artiest.

Mijn fout.

Volgens mij schrijft Cabeza; ieder zijn smaak maar dat hij het zelf als 16-jarige niet gekocht zou hebben.

De bekrompenheid zit 'm dus in jouw manier van lezen, Musician.

Daarnaast generaliseerd hij zelf nog veel erger door het over juist punkers die daar de grootste moeite mee zouden hebben te beginnen? Waar baseert hij dat op?
Bovendien lijkt me een reünie van de Sex Pistols minstens zo achterhaald (en waarschijnlijk pijnlijker) dan die van genoemde ouwe mastodonten.. dat die overigens "houdbaarder" muziek maakten, of dat hun muziek nog steeds interessant/ relevant is lijken me uitspraken die geheel voor rekening zijn van degenen die hier postten, ik zie daar absoluut geen duidelijke bewijzen of aanwijzingen voor.

musician
hoewel punk natuurlijk wel veel invloed heeft gehad. Net zoals de oude rockers. Daarmee overtroeft punk niet,maar doet het zeker ook niet onder voor oude rock.

Leuk zo'n reünie.
Tekst van Problems aangepast naar het heden.
De prostaatproblemen van Johnny Rotten.