AC/DC - Highway to Hell (1979)

Alleen maar goede platen is wat overdreven, maar geef mij ook maar idd Bon Scot als Zanger.

Is niet overdreven, is een feit. Noem mij een slecht album met Bon Scott.

Bon Scott was inderdaad de beste, dit album inclusief. AC/DC op zijn best samen met Back in Black en For Those About To Rock de beste.

AC/DC - HIGHWAY TO HELL

Dit album doet toch anders aan dan de vorige. Het album voelt echt als het einde van de Bon Scott-era. De beste man doet hier zijn trucje nog een allerlaatste keer. Al net wanneer de show begint vertelt hij ons dat hij ons zal verlaten. Dit doet hij op de evergreen Highway To Hell. De titel alleen al is een klassieker en behoord tevens mijn favorieten. En dan moet het nummer zelf nog beginnen. De gebroeders Young zijn hier prominent aanwezig. De riffs zijn weer vies hard, de bass bromt en de drums zorgen voor de juiste Ritme.

Dit album werkt samen met Let There Be Rock als een proloog op hun komende gigantisch wereldwijde succes. Het succes dat Bon nooit zal meemaken. Maar toch leek het erop dat hij wist dat het niet lang meer zou duren. Bon is Rock's enige echte womanizer. Ook op dit album is daar ook spraken van. Hoewel het niveau niet altijd even hoog is, is het nooit slecht. Slechts minder goed. Met een aantal toppers als Girls Got Rhythm, Touch To Much, Walk Over You en If You Want Blood (You Got it) rijkt AC/DC naar de top. En natuurlijk niet te vergeten de titelsong. Op dit nummer ( Highway To Hell ) zingt Bon zijn zwanenlied met de zin: Hey momma, look at me I'm on my way to the Promised Land.

Zijn gebrul en charismatisch gezang heeft nooit zo indrukwekkend geklonken. Highway To Well is absoluut het beste wat Bon uit de kast heeft gehaald. Een geweldig testament, Bon "We Salute you".

If You Want Blood is voor mij het topnummer op dit album. Wat Whole Lotta Rosie is voor Let There Be Rock, is If You Want Blood voor dit album. Misschien wel 1 van de 'hardste' nummers van AC/DC.

de hardste is whole lotta rosie en daarna let there be rock en if you want blood komt op de 5de plek

O? En welke nummers komen volgens jou op 3 en 4 dan?

ballbreaker en highway to hell

ballbreaker en highway to hell harder dan if you want blood? Dan hoor ik toch echt iets anders dan jij hoort volgens mij, want if you want blood is erg hard en stevig, zeker harder dan highway to hell en ook ballbreaker, en ook nog dan Let There Be Rock.

Hoe Bon bij ''if you want blood'' invalt is werkelijk geniaal, iedere keer weer kippevel.
Ik blijf erbij: BON SCOTT IS GOD!!!!!!!!

B.J's stem en voorkomen zijn werkelijk helemaal niets vergeleken met die van Bon God, ze hadden onder een andere naam verder moeten gaan want wat na dit album uitkwam heeft voor mij niets meer met AC/DC te maken.

Onzin natuurlijk, want Back In Black vind ik wel een klasse beter dan dit minst goede album met Bon Scott er nog bij.

Niet enkel een leuk, wat zèg ik... héél leuk album, maar ook die hoes is prachtig (die duivel!)

Leuk album idd, maar er staan maar 3 echt mooie nummers op. De titeltrack, if You Want Blood en Beating Around The Bush. De rest is wel aardig, maar zeker niet memorabel.

De opvolger van deze, Back In Black heeft volgens mij nog gebruik gemaakt van de texten van Bon Scott. Jammer dat hij niet op Back In Black meer kon zingen, was waarschijnlijk ook wel hun beste album geworden dan.

Shot Down In Flames vind ik anders wel meeserlijk zulle!

Hier ben ik achterna gegaan. Bon Scott heeft niets geschreven op Back in Black. Al zijn daar wel de meningen over verdeeld. Back in Black is immers een tribute voor Bon Scott.

Waar ik op doel is de soulvolle stem van Bon, er zit zoveel in zijn stem en daarom vind ik hem één van de allerbeste rock'n'roll zangers ooit.
Met zijn stem kan hij van ieder nummer een wered song maken.
Zelfs als hij praat zit er nog rock'n'soul in zijn stem, en B.J. krijst en knijpt wat erg geforceerd klinkt.
Bon daarintegen hoeft er geen moeite voor te doen want hij is gewoon gezegend met die kippevel bezorgende strot.
En natuurlijk zijn geweldig aandoenlijke podium act, geweldig toch, ik weet zeker dat het een ongelofelijke lieverd was en hij blijft mijn held totdat ik zelf de snelweg opga!!!

een van de beste albums ooit gemaakt naar mijn mening, ik kan gewoon niet stil blijven zitten bij dit album. Dit is hardrock van de bovenste plank. Het openingsnummer en titelnummer is een mega klassieker en na het openingsnummer wordt het niveau nog hoger met Girls got rythm, walk all over you, touch too much en beating around the bush. Daarna schakelen ze iets terug om met de twee laatse ( vooral de laatste) songs een geweldige afsluiter te geven.
Dit is voor mij het beste wat hardrock te bieden heeft. En als stadium arcadium er niet was was dit het beste.

Over deze AC/DC plaat heb ik een beetje een dubbel gevoel. De productie is geweldig, maar nummers als Girls Got Rhythm, Touch Too Much en Beating Around The Bush vind ik wat aan de magere kant. Wat meer bedacht, minder puur. Het titelnummer, Shot Down In Flames en If You Want Blood vind ik overigens wel weer fantastisch. Al met al niet mijn favoriet van AC/DC, maar wel een voldoende.

Hij heeft wel teksten geschreven voor BIB maar die zijn niet gebruikt naar het schijnt.

Dit Album is het best te genieten '' With a Bottle of Booze'', dan komt hij het best tot z'n recht. .

Een echt skip album is dit, het eerste nummer is geweldig, om daarna door te skippen naar If You Want Blood. Om hem vervolgens weer af te zetten en een andere plaat van AC/DC in de spelert te proppen , High Voltage of Dirty Deeds b.v

Dit album hangt samen met Back in Black zoals leven en dood met elkaar. Hier wordt het leven gevierd tot in de dood, de opvolger staat eruit op, zwaarder en in het zwart, maar toch ook weer volop feestelijk, want in het omarmen van de dood herleeft AC/DC daar.

Genoeg klassiekers hier aanwezig, maar ook minder opvallende nummers als Touch Too Much, waaraan Def Leppard hun hele stijl ontleend lijkt te hebben, het slepende Night Prowler en ingenieus van tempo wisselende Walk All over You zijn ijzersterk.

Bon Scott op de top van zijn kunnen. Adembenemend eigenlijk, bijna alsof hij wist dat hij ze binnenkort toch niet meer nodig zou hebben, dat hij zich hier zo de longen uit het lijf zingt. Op leven en dood.

Kronos, mooi stukje! Ik ben het er mee eens alleen geef ik net dat halfje hoger!

Ja dit album knalt er lekker in met de eerste twee songs .
Toch heb ik met AC/DC albums het gevoel na afloop van Effe Genoeg vandaag .
Heerlijke rampetamp muziek maar geen 3 albums achter elkaar .

Moet je dan 3 albums per dag van AC/DC draaien
Ik draai bijna nooit een album van dezelfde artiest 2x per dag.

Ik draai weleens 5 albums van dezelfde artiest achterelkaar en ook weleens hetzelfde album van `n artiest 2x achterelkaar .
Maar van AC/DC vind ik 1 genoeg voor op 1 dag .

Ik heb een lichtere voorkeur voor Back in Black, maar ook hier riffs, hooks, en rambam met je boterham. Muziek om met de knop flink open te draaien. Wel hoor ik liever een Bon Scott als Brian Johnson.

Het moment dat Bon Scotts stem intreden maakt op het nummer If You Want Blood (You've Got It) is fenomenaal. Er zijn maar weinig vocalisten zo overtuigend als Bon Scott. Malcolms en Cliffs achtergrond vocalen zijn beter dan ooit op dit album en vullen veel toe aan de nummers. Sterker het geeft bijvoorbeeld op If You Want Blood (You've Got It) een bijna gospel achtige invulling. Geweldig nummer.

Toch een iets mindere plaat van ac/dc. Minder rauw minder heftig mutt lange zat achter de knopjes he. Maar ook de nummers spreken mij minder aan. Beating around the bush mijn persoonlijke kraker. Gewoon een aardige ac/dc