AC/DC - The Razors Edge (1990)

Drie sterren voor dit album is toch ook een prima score mijns inziens?! Het is geen classic maar ook geen bummer. Gewoon een degelijk album met een paar uitschieters (de singles). Dan is 3* in mijn ogen een logische score.

De titeltrack Razors Edge is één van de zwaarste metal tracks in het ouvre van AC/DC die gerust vergeleken mag worden met een Alien Nation van Scorpions bijvoorbeeld.
AC/DC zat commercieel niet op het juiste pad in de jaren 80 en leek al een heel eind afgeschreven maar met de geweldige single Thunderstruck en dito video keerde het tij. Het is ook gewoon een geweldige track. Moneytalks is verder ook een prima single en mistress for christmas is zwaar ondergewaardeert vanwege het refrein. De ongoing gitaarleads zijn om te smullen.
Rock your heart out is ook weer een stuwende kraker die gerust op back in black had kunnen staan.
Fire Your Guns is het laatste snelle wapenfeit alvorens de band zich meer richting de bluesrock a la Rolling Stones zou gaan richten op de albums hierna.
Afgaande op het enorme kassa succes wordt deze worp vaak snel terzijde geschoven, onterecht wat mij betreft. Ja, er zitten een paar gemakkelijke meezingers bij, maar was het gebrek er aan niet het probleem op de vorige releases. Yep, She got me by the balls, so to speak .

AC/DC was een stevige rockband in de jaren '70 en dat klonk ook zo in hun muziek. En dat heeft niet alleen te maken met de aanwezigheid van Bon Scott. De rockmuziek was in de jaren '80 ook veranderd met meer blonde glam hardrock. Ze zochten toch wat naar een balans met het verleden (en verlies van Bon Scott) en de nieuwe rock (en de nieuwe zanger Brian Johnson). Met The Razors Edge blijken ze hun nieuwe weg te hebben gevonden. Het klinkt wat minder krachtig, maar de fun en het rock 'n roll gehalte is terug in hun muziek. Dat levert een leuk feestalbum op met hits als Thunderstruck en Moneytalks. Wat commerciëler misschien, maar ook garant voor leuke festivals.

Ook ik ben niet zo’n fan van de johnson periode. Heb dan ook maar 2 platen uit die periode.Back in black en deze dan. Thunderstruck , fire your guns , moneytalks en are you ready vind ik heerlijke nummers. Ook the razor edge en shot of love kan ik nog goed hebben maar dat is het dan wel. Ik kan ook niet zeggen dat ik het vreselijk slecht vind, maar zo’n heel album dan gaat die stem mij gewoon tegenstaan. En dan snak ik weer naar de bon scott periode.

Deze week voorgenomen om toch eens wat meer in AC/DC te duiken. Thunderstruck is mijn favo crossfitnummer en vaak gedraaid als het weekend begint. Maar toen ik dit hele album eens opzette blijkt er toch meer tussen Hemel en Thunderstruck te zijn. Lekker album, maar als ik de beoordelingen van de 70’s albums bekijk, is dit een opwarmertje? Het wordt een hels weekje

Ik blijf dit toch ook een heerlijk album vinden. Het rockt uitstekend en Johnson is eigenlijk gewoon niks mis mee. Lekker album.

Mijn Euro is ook maar laat gevallen, maar wat een waanzinnig sterk album blijkt dit te zijn! Dat had ik, toen ik in de jaren negentig nog een wilde tiener was, wat aan mij voorbij laten gaan. En Thunderstruck was me echt eindeloos de strot door geramd, maar nu twintig jaar later rockt ook dat weer als de beesten

Album dat geweldig begint met vier absolute knallers. Houd dat niveau vast en dit is zomaar het beste album van AC/DC. Zover komt het uiteindelijk niet, omdat het album vooral aan het einde inzakt met nogal inwisselbare nummers. Are You Ready en Shot of Love zijn nog sterke songs maar het meeste kruit heeft AC/DC toch na dat eerste kwartier wel verschoten.

Productioneel is dit wellicht wel het beste AC/DC-album. Lekker vol. Johnson schreeuwt de longen uit z'n lijf. Neigt hier wel meer naar Donald Duck dan op andere albums maar dat stoort verder niet.

Het titelnummer reken ik tot het beste werk van de band. Hier durven ze van hun standaard riedeltje af te stappen. Een wat dreigende sfeer in het begin, via voor AC/DC-begrippen veel tempowisselingen opbouwend een stevig beukend rocknummer.

Klopt wel inderdaad; het album begint geweldig met de eerste nummers. Daarna zakt het naar beneden en wordt het één van de zoveel albums die ze met Johnson hebben opgenomen. Gewoon lekker maar niks speciaals.

Na een paar slappe albums een sterke comeback. De laatste 3 nummers zijn idd iets minder. Maar als geheel is dit hun beste album sinds Back In Black.

Dat klopt wel inderdaad.

De eerste 4 nummers zijn idd super, en de nummers 7 en 8 ook, de andere 6 nummers voelen bij mij als vullers omdat ze waarschijnlijk geen beter materiaal hadden om een heel album te vullen. En qua productie is dit idd ook 1 van hun beste albums.

En nummer 9 mag er ook wezen ricardo, we krijgen dan een fijne Shot of Love.

Bijna twee jaar geleden pauzeerde ik van mijn reis door AC/DC's discografie en plotseling heb ik er weer zin in. Toen bleek Blow up Your Video uit 1988 een onverwachte meevaller na wat kwakkelende jaren: wie denkt dat de groep zich steeds herhaalt, heeft het mis. Nieuw op The Razors Edge is drummer Chris Slade, die ik eerder vandaag bij Manfred Mann's Earth Band tegenkwam.
Twaalf nummers, waar men vroeger met tien volstond. Komt vast door de langere duur van de cd, waarvan het formaat wellicht ook z'n invloed had op de hoes. Op de fantasieloze achterzijde had ik graag de traditionele groepsfoto of afzonderlijke portretten gezien; wellicht dat de art director besloot dat dit op cd-grootte soberder moest.
Voor het eerst is Canadees Bruce Fairbairn hun producer, eerder furore makend met Bon Jovi en Aerosmith. Hij weet de sfeer van Vanda & Young neer te zetten.

Overbekend maar onverwoestbaar is Thunderstruck dat ik in 1990 als hun comeback omarmde, mede door het succes in de Nederlandse hitlijst: #3 bij de TROS en #6 bij Veronica's Top 40. Ooit las ik dat een Aaltense buurman van Angus Young hoorde hoe deze het nummer thuis op zijn piano speelde, maar of ik me dat goed herinner?
Zeker is dat de videoclip meehielp aan het succes en dat dit inmiddels het meestgecoverde nummer van de groep is, met de meest uiteenlopende versies; van banjo tot strijkkwartet. Ook op YouTube zijn diverse filmpjes via de zoekterm 'Thunderstruck drum cover' te vinden. Leuk om te zien: je beseft wat een drummachine Chris Slade is, net als zijn voorgangers Simon Wright en Phil Rudd.

Het snelle Fire Your Guns (Chuck Berry in AC/DC-jasje) en het vrolijke Moneytalks volgen, waarna de riff van The Razors Edge ongewoon ernstig lijkt. Dan wordt 't minder opwindend. Van Mistress for Christmas is de titel het spannendst, Rock Your Heart Out sluit de eerste helft swingend af met een voor AC/DC ongewoon springerige baslijn, alsof een vlo op de snaren van Cliff Williams zat.
Eveneens aardig is Are You Ready, toch hoor ik liever het aangenaam slepende Got You by the Balls. Het tempo gaat omhoog met Shot of Love, Let's Make It slaagt dankzij het koortje, waarna met Goodbye & Good Riddance to Bad Luck de middelmatigheid terugkeert. If You Dare begint apart maar wordt dan weer te standaard.

Met zes echt sterke nummers (de eerste vier, Got You by the Balls en Let's Make It) is twaalf nummers wat veel. Een groep als AC/DC is in mijn oren op z'n best op een album met tien nummers. En toch duurt The Razors Edge maar drie kwartier...