menu

Manfred Mann's Earth Band - The Roaring Silence (1976)

mijn stem
3,83 (105)
105 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Bronze

  1. Blinded by the Light (7:08)
  2. Singing the Dolphin Through (8:19)
  3. Waiter, There's a Yawn in My Ear (5:39)
  4. The Road to Babylon (6:53)
  5. This Side of Paradise (4:47)
  6. Starbird (3:09)
  7. Questions (4:00)
  8. Spirits in the Night * (3:15)
  9. Blinded by the Light [Single Edit] * (3:49)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 39:55 (46:59)
zoeken in:
avatar van berken
4,0
Veel gedraaid. Een stuk softer maar daarmee wel toegankelijker dan zijn voorgangers. Waiter, There's a Yawn in My Ear is nog van de categorie N&B en daarmee voor mij ook het beste nummer op deze plaat.

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
Ik loop over straat en opeens springt er een fragment van een liedje in mijn hoofd, en ik verbaas me er over dat ik me nog nooit heb gerealiseerd hoe geweldig die melodie eigenlijk is. Helaas weet ik niet uit welk nummer die noten stammen, dus ik laat ze in alle rust steeds verder omhoog komen in mijn bewustzijn, en eindelijk weet ik het... En er ontstaat een nieuwe liefdesverhouding met dat ene nummer waarvan ik nú pas begrijp hoe diep het in mijn muzikale bewustzijn is doorgedrongen, of met de hele plaat, en vandaaruit misschien zelfs met de hele artiest of band. Dit is me een paar maal in mijn leven overkomen, maar de duidelijkste herinnering daaraan heb ik aan de eerste keer dat het gebeurde – bij Mirror in the bathroom, het openingsnummer van I just can't stop it, het debuutalbum van The (English) Beat. Ik had die plaat zelf niet eens, maar vermoedelijk is dat nummer ergens op de radio of in een platenzaak als een virus mijn oren binnengeslopen, in mijn on(der)bewuste gaan broeien en uiteindelijk als volwaardige verslaving boven komen drijven (en natuuurlijk sindsdien nooit meer weggegaan). Wellicht is dit voor wel meer muziekliefhebbers herkenbaar...
        Soms gebeurt dat ook niet eens met een sterk melodietje of een oorwurmig nummer, maar met een stem die me eigenlijk toch al behoorlijk lang vertrouwd is, zoals die van Chris Thompson, mij vooral bekend vanwege zijn bijdrage aan Thunder child op Jeff Wayne's The war of the worlds uit 1978 en vooral zijn zang op een aantal nummers van Manfred Mann's Earth Band (op mijn plank via een bescheiden via-via verkregen compilatie). Zo kwam plotseling Questions weer bij me op, en toen ik dat vervolgens draaide hoorde ik opeens hoe mooi rafelig Thompsons stem klonk. Waarom had ik me dat nooit gerealiseerd? Zijn warme en licht "ongeruste" stem maakte die toch al prachtige compositie nog een paar klassen beter, en op bijvoorbeeld Davy's on the road again kwam zijn zang al net zo goed tot zijn recht.
        Aldus kwam ik dan bij The roaring silence als mijn eerste èchte MMEB-album, en als ik al niet bij zowel MusicMeter als de All Music Guide had gezien dat dat een goede plek was om te beginnen, zou ik dat ook na de eerste luisterbeurt al hebben begrepen. Ook na meerdere keren draaien blijft dit echter een geweldige plaat, qua keyboardsounds misschien typisch een kind van z'n tijd maar qua totaalgeluid heerlijk vol en warm en toch kraakhelder (althans in de remaster van 2013). Het materiaal zelf is eveneens geweldig, melodieuze poplijnen gevat in afwisselende arrangementen met symfonische inslag, en zelfs de twee kortste nummers (ingeklemd tussen het spectaculaire The road to Babylon en het heilige Questions) zijn absoluut geen opvullers. (Bij This side of paradise begin ik overigens altijd "Time passes slowly" in plaats van "Life..." te zingen vanwege de associatie met Dylans nummer met die titel, aangezien dat te vinden is op dezelfde plaat [New morning] als Father of night dat ik van MMEB in een wonderbaarlijk opgerekte en totaal onherkenbare versie ken, nu Father of day, father of night geheten.)
        Hoe dan ook, een lang verhaal (waarvoor excuses aan wie dit al niet meer leest) om duidelijk te maken dat ik met deze plaat tegelijkertijd me bewust word van iets dat ik eigenlijk altijd al geweten heb èn iets ontdek dat er altijd al (nou ja, al ruim 40 jaar) geweest is. Maar ik moet wel goed onthouden dat op de enige plaat die op MusicMeter hoger dan dit gewaardeerd wordt (voorganger Nightingales and bombers) Chris Thompson nog niet de zanger is...
        Bizar trouwens wat ze met de teksten doen. Het boekje vermeldt al dat je in de openingstrack "wrapped up like a deuce" als "douche" zou kunnen verstaan (hetgeen er toe zou hebben geleid dat het nummer op sommige zuidelijke radiostations niet zou zijn gedraaid), maar ook in de tekst van The road to Babylon zijn de twee regels "By the waters of Babylon, we lay down and wept, and wept for thee Zion / We remember, we remember, we remember thee Zion" veranderd in "...and wept for these I am / [...] we remember these I am". Vond Mann als niet-blanke dat hij geen recht had om zich met Zion (de heilstaat der Rastafari's) te associëren? Maar waarom dan dit fragment van Rivers / Waters of Babylon überhaupt opgenomen? Of was het gewoon een grapje?

avatar van musician
4,5
Een mooi verhaal!

Er is natuurlijk helemaal niets mis met voorgangers Solar Fire en Nightingales and Bombers, muzikaal sla ik ze zelfs iets hoger nog aan dan The Roaring Silence.

Alleen de wisseling van de zanger, Chris Thompson voor Mick Rogers, bleek tot zowel een buitengewoon artistiek herkenbaar als ook een commericeel geslaagde zet te hebben geleid.

Hoewel dus succesvol, en samengewerkt tot en met 1986 (daarna alleen nog wat invalbeurten) heeft Mann zich daarna ontdaan van Thompson. Ik denk dat Mann de steeds meer prominente rol van Thompson, tot boegbeeld van de band aan toe, niet heeft willen accepteren.

Aangezien het hier dus om Mann's band ging, voor de goede orde!

Momenteel kweelt Mick Rogers weer ouderwets bij MMEB en ligt de aandacht weer volledig op Mann. Zo slecht zingt Rogers overigens helemaal niet, hoewel natuurlijk geen Chris T.
Het leidt wel tot de rolverdeling binnen de groep zoals Mann die graag ziet.

Maar de commerciële successen zijn met het vertrek van Thompson eveneens als sneeuw voor de zon verdwenen.

avatar van The_CrY
4,5
musician schreef:
(...)
Hoewel dus succesvol, en samengewerkt tot en met 1986 (daarna alleen nog wat invalbeurten) heeft Mann zich daarna ontdaan van Thompson. Ik denk dat Mann de steeds meer prominente rol van Thompson, tot boegbeeld van de band aan toe, niet heeft willen accepteren.

Aangezien het hier dus om Mann's band ging, voor de goede orde!
(...)


Toch meen ik me te herinneren dat het vooral Chris Thompson was die de samenwerking wilde beëindigen, en niet Mann. Thompson kwam nog terug in 1997 en in 2004 om studio nog wat in te zingen, dus ik denk dat het wel meevalt met die ego van Mann.

avatar van bikkel2
4,0
Thompson behoorde toendertijd tot de topvocalisten.
Pastte mooi in het plaatje. Hij had dat rafelige en dat was in de symforock best uniek.
Het gaf het vooral meer ballen en een ruwer tintje.
Ik vind hem de meest essentiele vocalist bij Mann.
Eigenlijk jammer dat het nooit een langduriger vervolg kreeg.
Favosong hier trouwens Questions. Zang perfect.

avatar van musician
4,5
bikkel2 schreef:
Thompson behoorde toendertijd tot de topvocalisten

Ben het wel inhoudelijk over Thompson eens, maar niet over zijn toenmalige status. Er mag best vermeld worden, dat Thompson pas beroemd is geworden nadat hij was zijn toegetreden tot MMEB en The Roaring Silence had volgezongen.
Hoe Mann dan weer aan Thompson is gekomen, lijkt mij vooral een interessant zoekplaatje voor de fijnproevers.

avatar van bikkel2
4,0
Klopt Hans. Thompson werkte ( speelde) een poosje in Australië en trad daar met een band op. 7 dagen in de week en speelden covers. Hij werd dat zat op een gegeven moment en keerde terug naar Engeland.
Het was de bedoeling om ook weer een band te vormen om soulcovers te doen. Argent ( de band van ex Zombie Rod Argent) zocht een zanger en Thompson reageerde.
Hij werd niet aangenomen vanwege zijn toen nogal zware gewicht. Spoedig erna kon hij inderdaad aanschuiven bij MMEB. Maar hoe dat is gekomen?
Misschien auditie of toch via Rod Argent.

avatar van gaucho
Gewoon door een advertentie te plaatsen in de Melody Maker: 'band zoekt zanger/gitarist - geen tijdverspillers graag'. Na tien auditiesessies vond Mann Thompson de juiste man voor de band. Hij kreeg gelijk :

Interview - Chris Thompson - Legendary Voice of Manfred Mann's Earth Band - Cryptic Rock - crypticrock.com

Trouwens nooit geweten dat Chris Thompson uit Nieuw-Zeeland komt. Zo leer je elke dag wat bij...

avatar van bikkel2
4,0
Zo simpel kan het gaan dus.

avatar van gaucho
Trouwens nog even een correctie doorgegeven voor het label. Hier staat Warner Bros. vermeld en hoewel dit album een groot succes werd in de VS (met een nummer 1-notering voor Blinded by the light), werd het in eerste instantie in Engeland en Europa natuurlijk gewoon uitgebracht op Bronze, net als de andere MMEB-albums uit die tijd - en die staan hier op MuMe ook allemaal als zodanig vermeld.

avatar van musician
4,5
En waarom Manfred Mann, en dan ook nog op deze wijze, opeens zo snel af moest (of wilde) van zanger-tot-dan-aan-toe Mick Rogers.....
Na 1983 kwam hij weer terug en speelt sindsdien nog steeds bij de band.

avatar van gaucho
Ik heb eigenlijk ook altijd gedacht dat Mann zelf rond deze tijd aanstuurde op een commerciëlere koers (de songs werden immers korter en strakker vanaf dit album) en daarom een herkenbaarder zanger wilde hebben.

Ik heb er even naar moeten zoeken, maar blijkbaar stapte Rogers zelf op, omdat-ie zijn muzikale ideeën er niet altijd doorgedrukt kreeg. In dit interview zegt-ie er wat over. Al kijkt-ie op zichzelf terug als een eigenwijze 'pain in the ass' in die tijd. Klinkt schuldbewust, en de relatie was kennelijk niet heel ernstig verstoord, zodat-ie tien jaar later, in 1986, terug kon keren op het oude nest.

avatar van musician
4,5
En de absolute hoogtijdagen van MMEB volledig heeft gemist.....

avatar van gaucho
Ja, daar zeg je zo wat. Moet je je voorstellen: je verlaat een opkomende band uit eigen beweging, waarna ze een nieuwe zanger aantrekken - en meteen: bingo! Nummer 1 in Amerika. Plus jarenlang aanhoudend succes, zowel in de hitlijsten als op de podia. En als dat succes is weggeëbd en die andere zanger een solocarrière nastreeft, mag jij weer terugkomen. Dat moet flink balen geweest zijn. Het pleit voor Rogers dat-ie in 1986 toch nog heeft toegehapt...

De 'what if'-vraag die er altijd boven blijft hangen, is natuurlijk: zou het succes even groot geweest zijn als Rogers gewoon gebleven was? Het is natuurlijk speculeren, maar ik ben geneigd om te zeggen van niet. Hij is een acceptabele zanger, maar Thompson gaf de Earth Band eens te meer een eigen geluid mee, onmiddellijk herkenbaar op de radio.

Aan de andere kant moet gezegd worden dat er genoeg fans zijn - zoals musician en ik - die de albums Solar fire en Nightingales and bombers tot de beste MMEB-platen rekenen. In elk geval artistiek. Maar het grote succes kwam natuurlijk pas daarna...

avatar van bikkel2
4,0
Chris Thompson heeft een uitgesprokener stemgeluid dan Rogers. Wellicht meer een echte vocalist. Een stem die lekker buigt en hoog in de regionen komt. Sommige muzikanten worden tegen wil en dank als zanger gebombardeerd. Niet dat het slecht is, maar ook niet top. Zeker niet als in het geval van MMEB de nadruk meer wordt gelegd op melodieuzere rock voor een breder publiek.
Zangers als Chris Thompson zijn met een gouden keeltje geboren. Dat is het verschil.

avatar van jailhouserocker1
Toch raar dan dat Thompson's carrière daarna ook als een plumpudding inzakte. Hij heeft eigenlijk alleen hierbij hoogtijdagen gehad en daarna was het erg matig. Trouwens hebben ze al jaren Hart als zanger, dus was men blijkbaar niet helemaal tevreden met Rogers.

avatar van The_CrY
4,5
Tsja, zo kan je het bekijken. Eigenlijk denk ik dat Rogers de zangpartijen van Chris Thompson gewoon niet aankan, waardoor ze altijd een dedicated zanger hebben aangesteld naast Rogers. Eerst Noel McCalla, toen Pete Cox, nu Robert Hart. Rogers en Thompson zijn natuurlijk ook beiden gitarist. In dat geval speelt Rogers Thompson er compleet uit. Is maar net hoe je hem wil benaderen.

avatar van bikkel2
4,0
Volledig eens met The_CrY.

Een zanger voor de vroegere periode en de latere. Steve Lukather bijv. Africa of Hold The Line laten zingen kan ook niet.

avatar van LucM
4,5
Manfred Mann's Earth Band heb ik destijds niet gevolgd, ik heb nu dit album beluisterd en het valt goed mee. Symfonische rock zonder veel bombast of pretenties, dit is meer songmatig en dat bevalt mij meer. Overigens vind ik de zang van Chris Thompson erg goed: soepel met een rauw randje. Blinded by the Light is een geslaagde cover van Bruce Springsteen maar afsluiter Questions vind ik zeker zo sterk.

Strak en degelijk maar ook afwisselend.

4,5
Ik vind dit album toegankelijker dan de meeste andere albums van Manfred Mann's Earth Band. Het bekendste nummer van dit album is Blinded by the Light, dat is geschreven door Bruce Springsteen. De nummers op deze plaat zijn sterk beïnvloed door de klassieke componisten Philip Hasyes (Road to Babylon), Igor Strawinski (Starbird) en Frans Schubert (Questions).

4,0
Ooit LIVE gezien in de jaren 80. Gelukkig nog met Chris Thompson als zanger. Zijn stemgeluid behoorde toen gewoon bij MMEB. Prima toegankelijk album dit.

avatar van Deranged
Wat ben ik blij dat mensen vanavond op Manfred Mann's Earth Band albums reageren waardoor ik mij ineens Blinded by the Light herinner die ik jaren niet meer had gehoord, het blijft een fantastisch nummer.

4,5
Ik vind dat nog steeds een van de beste albums van MME Band. Dit album en Solar Fire zijn voor mij de beste albums.

4,5
Prachtig album. Mooie hoes ook, die als lp veel beter tot zijn recht komt dan de cd.

Als ik iemand wil uitleggen wat prog-rock nu precies is, heb ik drie voorbeelden waar ik hem/haar naar laat luisteren:
- Blinded by the light door MMEB en door Bruce
- Father of Day, father of night door MMEB en Dylan
- Into the lens van Yes en I am a camera van the Buggles

Dat staat natuurlijk nog een eind af van Supper's ready van Genesis of Dogs van Pink Floyd, maar geeft naar mijn mening een indruk van de beginselen van prog rock zonder de luisteraar meteen in het diepe te gooien.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:12 uur

geplaatst: vandaag om 06:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.