Ik ben eveneens onder de indruk. Ik had gedacht dat dit maar wat pretentieus geneuzel ging zijn en dat het me absoluut niet zou boeien, maar wat een sfeer wordt hierop neergezet! Kleurloze post-apocalyptische taferelen doemen in gedachten op -- fictie of een somber visioen van de Amerikaanse en, a fortiori, onze toekomst? De weinige tekst die erin komt is in de vorm van mono- en dialoog en om kippenvel van te krijgen. Goed, bij sommige stukken is het verleidelijk om wat weg te dromen en met je gedachten elders te zitten, maar echt vervelen gaat het nooit (die drie-en-een-halve minuut stilte in
Providence daargelaten

). Ik moet het nog wat laten bezinken, maar ben vrij zeker dat deze niet onder de 4* zal zakken.