Godspeed You! Black Emperor - F♯A♯∞ (1997)

En vanaf nu on-topic: de eerste track begint nog te groeien bij me, dit is beter dan perfectie.

Met een hele * verhoogd! Gister weer geluisterd. Deze blijf ik tot nu toe minder vinden dan de opvolger die in mijn top 10 staat omdat daar toch iets meer muziek in zit dan deze naar mijn mening. De sfeer is echter weer fantastisch en hoe er met de luisteraar gespeeld wordt eveneens briljant. De climaxen in Providence zijn geweldig, die stilte had trouwens wat minder lang mogen zijn. Geen probleem om het erin te gooien , zeker in deze plaat niet maar een minuutje van anderhalf tot 2 had hetzelfde effect gehad. Maar na aandachtig te hebben geluisterd na 3 van hun albums(alleen de laatste moet ik nog) is er maar 1 conclusie mogelijk, Godspeed You Black Emperor! is geniaal!

Fenomenale plaat blijft het toch, dit debuut van Godspeed You Black Emperor! Ik krijg altijd kippenvel als 'East Hastings' aansluit op het einde van 'The Dead Flag Blues'. Van glockenspiel naar doedelzakken en geraas. Een donker, doods, onheilspellend landschap wordt gecreëerd, maar het is wel een prachtig landschap. Dit is altijd 1 uur genieten, met als apotheose het schitterende 'Providence'. Hier kan je hele verhalen over schrijven. Over je ervaringen met deze plaat, maar ook over het gevoel dat in je rondsluimert tijdens het beluisteren. Ooit komt het er wel eens van. Voorlopig geef ik enkel een score.

4,5 sterren

Beste Godspeed, hierbij bied ik mijn excuses aan voor het feit dat ik u beledigd heb door hier ooit 3* voor te geven. Het moeten natuurlijk 5* zijn! Dit album had alleen wat tijd nodig. Gister weer beluisterd en het klopt gewoon , de nummers zitten geniaal in elkaar en zakken helemaal nergens weg. Het blijft boeien tot de laatste seconden met instrumentale stukken waar je tranen van in je ogen krijgt. Ik hoop dat mijn excuses voor mijn fout aanvaard worden....

In ieder geval de meest sfeervolle Godspeed. Maar de beste vind ik toch die andere grote, omdat die meer emotioneel is.

Mee eens , die andere grote staat in mijn top 10. Vind het verschil minimaal , allebei perfect maar Skinny Fists heeft mijn voorkeur toch nog ja.

Oef, ik dacht dat je aangaf dat dit de beste Godspeed was, maar het was het begin van een excuusbericht.

Excuses aanvaard

Mijn favoriete plaat allertijden. Soms zeggen instrumenten meer dan woorden, ook hier is dat zo.
Met gitaren, violen enzo kunnen ze een verhaal maken de mannen en vrouwen van GY!BE.
Maar welk verhaal je ook maakt bij welke song dan ook waar het altijd om gaat is dat er iets wordt verwoest. De aarde? de mensheid? Dat zijn vragen waar we als luisteraar geen antwoord op krijgen, en dat is juist een pluspunt. Wat ik wel weet is dat elke keer ik deze cd beluister dat het iedere keer vanaf de eerste noot tot de laatste genieten is.

5+

er is mij ooit verteld dat goede muziek geen woorden nodig heeft.
en dat heb ik altijd onthouden tijdens mijn zoektocht door muziek, en de laatste paar jaar merk ik dat ik het er steeds meer mee eens ben.

toen ik in de top 00 dit album zag staan trok de naam me eigenlijk meteen (de hoge notering werkte ook mee ) en heb hem toen maar eens opgezocht.
toen ik er achterkwam dat het maar 3 nummers zijn met een totale duur van 1 uur, was mijn interesse helemaal gewekt, dus ik zet hem eens lekker op en, wow, wacht, wat?
dat was even totaal anders dan verwacht, aja even lekker rustig luisteren.
een uur later zijn we klaar en ik moet zeggen, ik ben dat uur totaal van de wereld geweest, wat een briljant stuk muziek.

heb hem ondertussen nog een paar keer geluisterd en elke keer lopen de rillingen weer over mijn rug, het is nog nooit voorgekomen dat ik ooit echt bang werd van muziek, maar het is ze toch gelukt. elke noot, elk geluid heeft een functie, een doel, ze vertelen hier een verhaal zonder er woorden te gebruiken, de wisselingen, het samenspel, en zelfs de pauze's zorgen voor een onvergetelijk stuk muziek.

toen ze me vertelde dat goede muziek geen woorden nodig had verwezen ze naar de werken van Mozart, Bach en dergelijke, ik heb toen eigenlijk nooit naar klassiek geluisterd maar sinds kort is het toch wat meer erin gekropen.
de musici van toen waren (en zijn nog steeds) ware geniën, hoe ze een verhaal konden vertellen, gevoelens konden overbrengen met al die instrumenten, doe dat maar eens na.
tegenwoordig hoor je dat maar weinig meer, nu moet muziek vooral geld opbrengen en draait het niet meer om een verhaal, emoties of gevoelens. het is nu allemaal vrij simpel.
maar dan zijn er gelukkig nog de mannen van Godspeed, die lekker tegen allen comerciele zooi ingaan en een meesterwerk neerzetten, zonder ooit maar te zingen.

ik kan niet anders dan dit een volle 5* geven, ik verheug me nu al op de volgende albums.
want waar vind je tegenwoordig nog een artiest dit zo'n meesterwerk kan afleveren, denk dat er maar weinige zijn, en dat de meeste daarvan hier al hun kunsten hebben vertoont.

Nu nog die 5 echt aanklikken.

EDIT: bedankt.

komt voor mekaar

Sinds een tijdje had ik het idee om mijn top 10 eens goed te wijzigen, ik had al een tijdje het idee dat het niet helemaal meer klopte en dat er nu albums waren die ik beter vond dan mijn voormalige nummer 1. Dit album was daar één van. Geen woorden kunnen de schoonheid van deze muziek omschrijven, je moet het meemaken, het voelen. Het album "vertelt" een verhaal. Het wordt zo goed verteld, dat het lijkt of je er zelf deel van uit maakt. Je wordt meegevoerd in de wereld, en, alsof het een film is, spelen de beelden zich af in je hoofd. Misschien dat ik binnenkort nog een langere mening over dit album zal schrijven, maar voor nu heeft het album in ieder geval de nummer één positie in mijn top 10 gehaald. Ik heb nog nooit muziek gehoord die de perfectie van dit album kon overtreffen. In één woord Geweldig!

Precies hoe ik hier over denk. Ik kan maar geen genoeg krijgen van het gesprek tussen die mannen, ookk kan ik geen gneog krijgen van de geniale opbouw van de songs. De eerste keer dat ik deze plaat beluisterde heb ik me er gewoon voorgezet en niets gedaan, en opeens speelden er zich scenes af in mijn hoofd.
Meesterlijk hoe de mannen van GYBE! of GY!BE dit alleen met instrumenten en een gesprek dit kunnen. En natuurlijk ook die geniale stem in de opener.

Goede keus uiteraard puppy ! En mooie top 10 ook . Deze boeit mij net zoveel als die wat ik in mijn top 10 heb staan. Deze was wel wat moeilijker te doorgronden en had wat meer tijd nodig.

Mij greep hij al van de eerst luisterbeurt maar alles viel ook op zijn plaats.
Ik was geconcentreerd aan het luisteren, het was donker en het was aan het regenen.
Deze blijft denk ik nog een zeer lange tijd op de eerste plaats in mijn top 10.

Ja je moet er inderdaad wel voor gaan zitten en geconcentreerd luisteren anders blijft er weinig van over natuurlijk.

Nee dit is zeker geen achtergrond muziek, ik heb deze eens beluisterd terwijl ik achter mijn pc zat en de kracht van de plaat viel al voor een stuk weg.

Heb dit album eens een keer beluisterd in de tram (uurtje in de tram) terwijl het buiten keihard aan het regenen was. Wat een mooie ervaring was dat toen zeg, was ook s'avonds, complete stilte in de tram, regen en dan dit album, geweldig.

Ik heb dit album gister avond 2 keer geluisterd. Ik ben aangenaam. verast

Nu ik dit alles gelezen heb, moet ik me er dus toch eens voor zetten. Ik heb de plaat al een jaar of 2, maar nog nooit echt voor gaan zitten. Schaam op mij, Nicolas! En dit terwijl ik dit met alle Sigur Rossen e.a. reeds vele malen gedaan heb! Je zou voor minder een uur in de tram willen zitten onder het motto 'headphones on, world off'.

"Ik heb dit album gisterenavond 2 keer beluisterd. Ik ben aangenaam verrast."

Kijk, zo moeilijk is het niet, Timmie

Trouwens ook eens opnieuw opgelegd gisteren. Het blijft één van de meest fenomenale stukken muziek dat ik ooit heb gehoord. De interviewsampels geven het een filmisch karakter, wat de inleving en emotionaliteit ten goede komt. Die opbouwen en climaxen vindt men nergens puurder dan bij GY!BE; ze zitten zo vernuftig in mekaar, maar lijken toch o zo spontaan. Kippenvelmomenten genoeg, zoals het rustig deel in East Hastings waar plots een fragiel stemmetje meezingt.

Tja, vanavond opnieuw indommelen hiermee - voordeel van hem eindelijk op CD te hebben liggen.

"We're trapped in the belly of this horible machine, and the machine is bleeding to death..."

Godspeed You Black Emperor! - F♯A♯∞

Dit is hem dan mijn favoriete plaat allertijden.
Zelfs mijn nummer twee: Kid A komt nog niet een beetje in de buurt van dit meesterwerk.
Geen seconde verveel ik me bij deze plaat, deze duurt 1 uur en 3 minuten maar ik zou het bijna gaan geloven dat het na 30 minuten al gedaan is. De emoties vliegen je rond de oren.

De eerste van de drie songs: The Dead Flag Blues begint met een inleiding met een zeer zwaar sprekende man. Er bestaan al vele geruchten op het internet door wie het is ingesproken maar zo ver ik weet is het nog niet officieel bevestigd door de band door wie het is gedaan.
In ieder geval de stem is meesterlijk, hij vertelt een gruwelijke tekst:

The car's on fire and there's no driver at the wheel
And the sewers are all muddied with a thousand lonely suicides
And a dark wind blows
The government is corrupt
And we're on so many drugs
With the radio on and the curtains drawn

We're trapped in the belly of this horrible machine
And the machine is bleeding to death

The sun has fallen down
And the billboards are all leering
And the flags are all dead at the top of their poles

Er komen gruwelijke beelden voor je en je voelt de zwartheid van de plaat al na een paar seconden. De eerste keer dat ik deze plaat beluisterde was in het donker en ik zat er gewoon voor en gewoon niets doen dan is deze plaat op zijn best.

Ook komen er na dit eerste stukje tekst ook hartverscheurende violen, soms kan ik hier wel een traantje bij wegpinken. Hoe de leden van Godspeed You Black Emperor met alleen instrumenten en wat samples een plaat kunnen maken die zo donker is, zo puur en zo emotioneel. Waar de verhalen zich in je hoofd afspelen.

De opener bouwt zich langzaam op (ik heb nu al eens de vinylversie gehoord en die bouwt zich naar mijn mening te snel op) deze doet het trager waardoor je de kans krijgt om iedere mooi stukje muziek te voelen.

Als er vroeger op een plaat een instrumentaal liedje opstond van 40 seconden was dat voor mij een skipper maar GYBE! maakt hier gewoon instrumentale songs die haast 20 minuten duren die me elke seconde boeit.

Je hoort opeens op de zevende minuut een trein en het wordt opeens redelijk stil er komen rare geluiden opeens te voorschijn. Het wordt luider en luider en opeens komen er gitaren en een bas(?) het heeft iets weg van een western film.
Als de drums er bijkomen wordt het past echt geniaal, het klinkt haast vrolijk, er komen meer en meer instrumenten bij. Naar mijn mening een van de betere stukken uit de opener.
Het "western" stukje bouwt zich af, en opeens komt er een vrolijk stukje muziek om The Dead Flag Blues mooi te kunnen afsluiten.

East Hastings begint, we horen een sample van een man die iets roept maar als Nederlands sprekend jongetje heb ik er niets van begrepen. En opeens komt er een instrument waar ik normaal gezien een zware hekel aan had de doedelzak maar hier vindt ik het nog goed uitpakken.

En er begint weer een heerlijk dreigend stukje gitaar, met op de achtergrond een soort van dreigende wind. De gitaarmelodie klinkt zo simpel maar toch behoort het tot een van mijn favoriete momenten van de plaat. We horen een trage crash dus we verwachten drums maar nee. De gitaar keert terug, en hij word dreigender ook de drums komen er bij en er speelt zich een gitaarmelodie af zonder pauzes aan een stuk door, de violen keren terug maar jammer genoeg betekent dit het afscheid van de gitaar.

De violen eindigen en op de achtergrond horen we iemand zachtjes zingen, de gitaren keren ook weer terug en de song bouwt zich verder op en klinkt als een storm die door een land gaat en alles en iedereen verwoest en je staat machteloos toe te kijken op het hele gebeuren maar je kan er niets aan doen en ook jij zult uiteindelijk erin geraken.

Maar de storm wordt alleen nog maar harder en sneller, alle instrumenten spelen zich in een snel tempo af en de storm blijft maar doorgaan hij heeft geen genade. De drums sluiten het stuk af en de storm gaat langzaam liggen we horen een man spreken door een toestel (ik kom niet op de naam) en de overlevende gaan kijken naar de schade.

Een soort van na storm bouwt zich op met een melodie die zich continu herhaalt, maar iedere keer dat de melodie zich afspeelt raakt het me weer. Op de achtergrond hoor je verschillende samples.

En de laatste en langste song Providence kan beginnen.
De song start met een gesprek tussen een paar mannen:

d’you think the end of the world is coming?
the preacher man says it’s the end of time...he says that america’s rivers are going dry. the interest is up, the stock market’s down. you guys have to be careful walking around here this late at night...this...this is the perfect place to get jumped.
but d’you think the end of the world is coming?
no. so says the preacher man but...i don’t go by what he says.



Na de intro beginnen ze met een gitaarmelodie met nog een instrument die ik niet ken of kan herkennen. Ook de violen zijn weer van de partij ze snijden gewoon door je heen, de song bouwt zich op en ze gebruiken ook een soort van percussion.

De song versnelt zich en de drums zijn beter hoorbaar dan anders.
De gitaarmelodie is weer geniaal, ook de gitaren versnellen. De snelle storm gaat weer liggen en het is even stil todat er weer een sample gaat spelen.
De storm bouwt zich weer op en wordt harder en harder ook het tromgeroffel mag niet ontbreken. Klaar om weer toe te slaan, De mensen proberen te verhuizen naar andere landen maar nergens zijn ze veilig ook de viool komt er weer bij.

De storm versnelt en heeft er nu duidelijk meer plezier in dan anders want ondanks dat dit dreigend en snel is, is de melodie vrolijker dan de andere.
Weglopen heeft weinig zin, de mensen staan te schreeuwen en zijn bang.
De storm gaat eindelijk weer liggen en een droevige sample speelt zich af.

Misschien is het toch wel het einde van de wereld. We horen weer een trein op de achtergrond, is dit de trein die de laatste paar overlevende gaat wegbrengen?
Een explosie vindt plaats, maar of die nog veel zin had is de vraag.

Het wordt stil een paar minuten lang, is dit het teken dat de wereld vergaan is?
Misschien niet want de song hervat zich, hij bouwt zich opnieuw op.
De storm gaat langzaam rond het land in de hoop om nog slachtoffers te kunnen maken.
De storm wordt harder en harder is het uit frustratie omdat hij niemand vindt dat hij zo tekeer gaat of zijn er nog overlevenden? De drummer laat hier een van de beste stukken drummen zien ooit. Een het wordt weer stil maar nu voor goed.

Conclusie: je hebt misschien een paar rare verhalen gehoord maar dat zijn een paar verhalen waar ik aan dacht door de muziek. Het is eerder een gevoel die bij dat verhaaltje past.
Deze plaat kan je ook zeer moeilijk in woorden vertellen je moet deze gewoon voelen en zelf eens beluisteren. Over iedere seconde is er nagedacht en luisterbeurt na luisterbeurt ben ik er meer en meer van overtuigd dat deze terecht op de eerste plaats in mijn Top 10 staat.

Moet mij hier toch maar eens aan gaan wagen...

Zeker doen.
Sorry dat je mijn paar fouten hebt moeten lezen. Maar ik heb ze nu aangepast.

Grappig, de zwartheid voel ik ook, maar de gruwelijke beelden juist absoluut niet. Ook een beetje kijkend naar de hoes zie ik het meer als een "stilte voor de storm". Eentje waarbij men juist in absolute rust verkeerd. Ik zal eens proberen ook een recensie te schrijven voor dit album. Ben al een tijdje van plan een aantal albums eens 's nachts te (her)beluisteren. Van de vakantie had ik dat bij dit album ook al gedaan en je hebt gelijk, dan is deze plaat echt heeeel erg sterk.

Ja en volledig uniek ook , zijn er überhaupt platen die je hiermee kan vergelijken ? Misschien de andere Godspeeds maar dan houdt het toch ook op denk ik.

Probeer de eerste twee cd's van de Red Sparowes eens. Ook 'verhalende' postrock, al is het wel een stuk steviger qua instrumentatie. Stijltechnisch dus niet helemaal gelijk (maar ik ken ook niets wat dat wel is, tenzij je echt naar ambient werk a la Brian Eno gaat kijken), maar desondanks een van mijn favoriete postrock bands.

Een vriend van me zei dat ik op deze site moest komen omdat ik van muziek hou. Ik zit hier denk ik al een maand of 3 op en keek vandaag een naar zijn top 10 en dat was deze album. Jullie kennen hem waarscheinelijk allemaal Kobe bryant fan dat is hij dus. en ik ging hier naar toe en wou eens luisteren. Dus ik heb het liedje The Dead Flag Blues opgezocht en het begon te spelen. In het begin was hij gelijk een verhaal aan het vertellen dat HEEL saai was en na een minut of 5 was hij gelijk tegen zijn goesting aan het zingen . ik vond dit een zeer saai liedje en snapte niet waarom hij dit in zijn top 10 hb gezet. Toen heb ik naar het nummer East Hastings geluisterd. Je kan het al raden ik vond he saai. hij zingt er bijna niet in. Ik hou van rock. Maar hoe deze album hem rock kan noemen weet ik niet. Toen heb ik naar Providence geluisterd. Man ik vind dat nu echt een saai nummer ik zat aan 5 minuten en hoorde nog geen zang. Om iets positief te zeggen vind ik de beat wel goed.

Moet muziek perse zang hebben van jou ? En tevens denk ik dat je een verkeerde instelling van luisteren hebt, dit vergt veel meer van je dan de standaard rock nummers met een bekende opbouw. Ennuh , welke beat ?