Godspeed You! Black Emperor - F♯A♯∞ (1997)

1. The Dead Flag Blues
2. Providence
3. East Hastings

East Hastings blijft te veel leunen op die ene melodie. De soundscape die erna komt vind ik maar wat matig. De soundscapes van de andere tracks zijn een stuk intressanter.

Dat vind ik juist zo sterk aan East Hastings. Natuurlijk zijn alle nummers op dit album belachelijk goed, daarom is het wel lastig kiezen.
Ik weet trouwens nog steeds niet hoe ik de titel van het album uit moet spreken

Fies Aies Oneindig.

En, optioneel,

Fies Aies Infinity.

Ik zeg altijd gewoon, op z'n Engels: ef ee infinity.

Ik ook.
Wat betekent de titel trouwens?

''Wij doen interessant''



Grapje, het is niet de bedoeling dat ik mensen tegen het hoofd stoot ofzo

Mijn mening over deze plaat: ik moet dit écht nog een aantal keren beluisteren, er is nog niet erg veel blijven hangen en ik heb nog niet echt een mening over dit album kunnen vormen. Ik durf nog niet eens te zeggen of dit een hoog of een laag cijfer gaat krijgen. Komt dus nog wel eens

Ik ga ervanuit dat het de gitaarakkoorden F# A# zijn, vandaar mijn verklaring. Klinkt overigens wel leuk samen.

Bij de meeste mensen komt het pas na een aantal luisterbeurten, maar zoals ik al eens heb gezegd pakte deze mij wel al vanaf de eerste luisterbeurt.

Dit album heeft naar mijn idee veel luisterbeurten nodig. Bij mij begon het pas na zo'n tien luisterbeurten te dagen, en sindsdien is het allemaal alleen maar beter geworden, nog even volhouden dus

Ik ben ook zeker van plan hier mijn tijd voor te gaan nemen, want dat het zo'n album is had ik allang vernomen en inmiddels ook al gehoord

Hoe kun je dit nou niet weten als het je favoriete album aller tijden is? Klopt, het ∞ slaat uiteraard op het feit dat deze akkoorden eindeloos herhaald worden.

Of dat nu zulke goede reclame voor je plaat is...

Volgens mij staat dat voor de loop aan het eind van kantje B.

edit: de locked groove dus.

Ik dacht eerst altijd dat het een soort van onbestaand iets was, ik kende ook alleen maar dat oneindigheidssymbool, en op het internet vond ik het niet direct. Dus vroeg ik het hier maar.

The title of the album is pronounced "F-sharp, A-sharp, Infinity". This is a reference to the keys in which each side of the record begins and to the endless loop at the end.

Wikipedia

Ja, dat is toch hetzelfde? Of zeg ik nu iets heel doms? Ken de akkoorden niet.

Nee, A begint met F# en eindigt gewoon, B begint met A# en B eindigt niet --> ∞.

Oh, omdat het zo'n eentonige plaat was, dacht ik dat alles een variatie was op F#A#.

In het begin zei ik dat dit een hele saaie plaat was. Maar ik had me vergist. Na een paar keer luisteren vond ik dit een prachtige plaat dat ik hem in mijn top 10 heb gezet. Van een 0.5 naar een 4.5.

Ik heb dit album maar eens in mijn Top 10 gezet. Ik kende het album al een tijdje, maar de laatste tijd is alles op zijn plek gaan vallen, als dit album blijft groeien kan het album nog stijgen in mijn Top 10.

Je bent op het goede weg.

Ik heb deze album een tijdje geleden beluisterd en ik vond het niks. Na de 2 de keer vond ik het ook niks. Maar na een tijdje weet je wat die muziek betekend. Ik zou deze plaat wel niet luisteren als het zonnig en warm is maar eersig koud en als het regent. East Hastings vind ik het beste nummer van deze album. Het heeft een mooie melodie en je gevoelens stromen uit je lichaam. Als je dit lied beluisterd word je helemaal blij. Het is gewoon 17 minuten en 58 seconden genieten. Eers vond ik het lied te lang omdat ik de betekenis er nog niet van wist en had ik deze album een 0.5 gegeven. Nu staat hij op 4.5 en staat hij in mijn top 10. Dus als je deze album na de 1 ste keer niet goed vind geef het niet zo rap op en probeer je de betekenis van het lied te achterhalen.

Als ik naar de hoes van het album kijk zie ik een licht en een bord. Maar ik zie ook dat het buiten koud is (op de prent dan). En als ik naar deze liedjes luister ben ik gelijk daar.Buiten in de koude alleen. Sommige gaan me misschien voor gek verklaren maar als je deze liedjes goed begrijpt en ze kunt waarderen ga je mischien snappen wa ik bedoel.

Bij het liedje The Dead Flag Blues heers er in het begin een hele zachte toon. Na een tijde ga je een stem horen die je mysterieus maakt voor het liedje verder te horen. Na een minut of drie stopt de stem en gaat er een mooie toon door die verder gaat. Dan komt de stem nog eens terug die verder verteld. En op het einde komt er mooie tonen aan te pas die het lied helemaal compleet maakte en zin had om het nog eens te beluisteren.

Dan het lied Providence hoor je in het begin weer stemmen en daarachter komt er weeer eens een mooie melodie. Ze zijn denk ik een gesprek aan het voeren. ( Als iemand weeet over wat ka je het me dan eens zeggen want ik vind het nergens terug) Gans dat liedje door is genieten van het 1 ne stuk na het andere. Deze plaat is gewoon geweldig. Het is ook de eerste plaat waar ik mee kennis heb gemaakt van de andere kant van rock. En eigenlijk als ik niet op deze site was gekomen ging ik daar nooit mee kennis gemaakt hebben ook. Hiervoor bedank ik alle medewerkers van deze site en natuurlijk die deze plaar aanbidden om me tips te geven en deze plaat te proberen te begrijpen.

Mooi dat je iets nieuws hebt ondekt muziek-fan!
Dat moet je trouwens maar eens proberen, op een koude avond naar buiten gaan en dan dit album luisteren, toen ik dat deed was ik ineens 2,5 uur verder

Het gesprek in Providence gaat over de vraag of het einde van de wereld inzicht is hier nog eens de tekst:

d’you think the end of the world is coming?
the preacher man says it’s the end of time...he says that america’s rivers are going dry. the interest is up, the stock market’s down. you guys have to be careful walking around here this late at night...this...this is the perfect place to get jumped.
but d’you think the end of the world is coming?
no. so says the preacher man but...i don’t go by what he says.

Ook de tekst van The Dead Flag Blues is geniaal:

The car's on fire and there's no driver at the wheel
And the sewers are all muddied with a thousand lonely suicides
And a dark wind blows
The government is corrupt
And we're on so many drugs
With the radio on and the curtains drawn

We're trapped in the belly of this horrible machine
And the machine is bleeding to death

The sun has fallen down
And the billboards are all leering
And the flags are all dead at the top of their poles

It went like this:

The buildings tumbled in on themselves
Mothers clutching babies picked through the rubble
And pulled out their hair

The skyline was beautiful on fire
All twisted metal stretching upwards
Everything washed in a thin orange haze

I said: "kiss me, you're beautiful -
These are truly the last days"

You grabbed my hand and we fell into it
Like a daydream or a fever

We woke up one morning and fell a little further down -
For sure it's the valley of death

I open up my wallet
And it's full of blood

de teksten zijn prachtig, hele verhalen. Dat is ook een punt wat deze plaat voor mij zo bijzonder maakt.

Maar jij bent wel 3 jaar ouder.

Mooi stuk maar ik zou East Hastings eerder een compositie noemen dan een liedje.

Ja, maar het blijft ook nog een lied he.

Daar ben ik het met kobe bryant fan eens, het zijn 3 prachtige stukken. Misschien stijgt dit album vandaag nog wel een plekje in mijn Top 10!

The car's on fire and there's no driver at the wheel
And the sewers are all muddied with a thousand lonely suicides

Nee, F# A# Infinity is geen positieve plaat, zo blijkt uit het stukje spoken word waarmee het album wordt ingeleid. Als het niet uit deze tekst blijkt, blijkt het wel uit de instrumentatie. Strijkers die niet per sé erg dramatisch of bombastisch overkomen, als wel berustend en soms wat klagend. Gitaren die huilend het nummer begeleiden en percussie die al deze stemmen - ik ken weinig albums waar de instrumenten zo menselijk klinken - in toom houdt.

Ik lees hier en daar dat F# A# Infinity het einde van de wereld voorstelt, maar zo wil ik het niet zien. Deze plaat is een soort sfeerbeschrijving van hoe een wereld, een stad, een huis, u mag zelf bepalen welke schaal, er uitziet na een uitbarsting, u mag zelf bepalen welke soort. Natuurlijk is het ongelooflijk emotioneel bij vlagen, maar de verschrikkelijke, harteloze chaos van verwoesting zou ik toch echt niet aan deze plaat willen toewijzen.

Natuurlijk, de bijna apocalyptische uitbarstingen hier en daar doen wel andere thema's vermoeden, maar dit soort gevoelens zijn ook op veel kleinere, veel persoonlijke schaal merkbaar. Maar juist dat is wat deze plaat zo boeiend maakt; het contrast tussen buiten en binnen de ramp (de oprecht vrolijke kermisorgel in Dead Flag Blues bijvoorbeeld; niet iedere kermisorgel is verwrongen en dat bewijst deze, die een ronduit meezingbaar deuntje speelt), hoe de wereld doorgaat tijdens en nadat het kwaad geschiedt.

En ja, de opbouw naar die uitbarstingen natuurlijk. Geweldig. Ik zou naar mijn mening niet overdrijven dat er weinig bands zijn die met kleine dingen - eenvoudig gitaargepiel in afsluiter Providence bijvoorbeeld - zo'n grote spanning kunnen creëren en die spanningen ook zo pijnlijk, zo onhoudbaar kunnen maken. En vooral de manier waarop ze het doen blijft zo knap; ieder klein detail heeft, net zoals in een boek of film, een onmisbare functie voor het geheel en is daardoor ook werkelijk waar niet te vervangen. En dit gezelschap heeft dat opgemerkt; hun weliswaar lang uitgesponnen composities duren nauwelijks te lang.

Let wel; nauwelijks. Zo zijn er heus overbodige, misschien wel aan pretentieus grenzende stukjes - de vier minuten stilte in Providence bijvoorbeeld - die best weggelaten hadden mogen worden. Door deze kleine stukjes is de plaat nét iets minder overdonderend, nét iets minder overtuigend, maar dat neemt niet weg dat F# A# een ongelooflijk indrukwekkend sfeerbeeld is, dat vooral qua (muzikale) afwisseling echt bijna ongeëvenaard is.

Mooi stuk.
Er zijn wel 4 minuten stilte in Providence maar geen 6. Ik ben ook blij dat ik deze gisteren nog op CD heb kunnen bemachtigen.