Godspeed You! Black Emperor - F♯A♯∞ (1997)

Het verschil tussen "hier kan ik niets mee" en geweldig (wat ik toch wel "het kwartje vallen" vind)? Nee. Sowieso, geen een 4,5*/5,0*-album heeft bij mij ooit lager dan een 4,0* gestaan. Toegegeven dat ik albums uit de categorie die hij beschrijft echt geen 5 keer ga beluisteren, omdat "je hem gewoon vaker moet draaien".

Maar waar ik vooral op doelde, is dat het standaard commentaar van de fans eigenlijk 9 van de 10 keer "je moet hem gewoon vaker draaien" is. Alsof alles met vaker draaien wel goed wordt. Als je met dit soort muziek geen affiniteit hebt, gaat dat niet opgelost worden door het gewoon vaker te draaien. Dan zou ik eerder proberen om naar dit soort muziek toe te werken. Even los van het feit dat ik denk dat het bij hem meer in zijn hoofd zit dan dat hij het echt slecht vind, denk ik niet dat dit een goed instapalbum is als je helemaal niks/weinig uit dit genre kent.

Wellicht dat de EP een betere instap is. Qua lengte en grootsheid een stuk beter behapbaar.

Tsja Chevy... Het wordt inderdaad vaak gezegt maar het is niet voor niets dat het ook klopt. Ik doelde trouwens in m'n bericht op een eventuele voorbereiding op een album als dit en niet op het 'vaker draaien' puntje.

Sympathiek van jullie dat je me net zo van het album willen laten genieten als jullie. Ik zal me eens aan de EP wagen (ik had toch meteen de hele discografie gepindakaast). Ik hoop dat dat album minder als achtergrondmuziek klinkt. Als die niet bevalt dan zal ik deze ook nooit opnieuw proberen.

@chevy93
Het ligt ook niet aan de lengte van de nummers maar aan de traagheid er van.

Deze is toch ook geen achtergrondmuziek? Je zit juist aandachtig te luisteren bijvoorbeeld naar dat steeds herhalend gitaarriffje in East Hastings. Een prachtig stuk, hoe het riffje steeds herhaald word en er op de achtergrond af en toe eens een cymbaal te horen is in Reverse, en iedere keer dat ze het riffje spelen raakt het me weer en dan na een paar minuten, komt die prachtige climax. Inderdaad ik ken haast iedere noot van deze plaat uit mijn hoofd.

Van alle albums die ik in bezit heb, is deze misschien wel het minste geschikt als achtergrond muziek. De reden daarvoor is het verhalende aspect. Dit is namelijk de apocolypse in een jewelcase.

Prachtige soundtrack voor deze tijd van het jaar. Bij -12°C in een desolate omgeving zonder enig teken van menselijk leven rondlopen met F♯A♯∞ is een waar genot.

Persoonlijk heb ik dat juist met die andere lange plaat (die hogere in de top 250). De EP is sowieso korter en er gebeurt (relatief) meer. Probeer de gesprekken daar maar eens aandachtig te beluisteren. Dit album verdwijnt al gauw naar de achtergrond, dat klopt. Vandaar dat deze imo uitsluitend beluisterd moet worden in je eentje. Bij voorkeur compleet afgesloten van de buitenwereld (donker, koptelefoon). Enfin, je snapt het plaatje wel.

Godspeed You Black Emperor! - F♯A♯∞

Mijn vorige recensie was na hem nog eens te lezen toch niet zo goed gelukt, en veel te lang dus zal ik vandaag nog maar eens proberen om een deftig stuk te schrijven.
Met woorden uiteraard maar na deze plaat gehoord te hebben weet je ook dat het zonder kan, want de mannen en vrouwen van Godspeed You Black Emperor! weten met alleen instrumenten en samples een donkere wereld te schetsen en de luisteraar daar ruim een uur gevangen in te houden.

The Dead Flag Blues bevat zowel de donkerste momenten van de plaat als de 'vrolijkste', je wordt in de plaat gezogen door een steeds harder wordende en donkere noise, begeleid door de lage stem. Die de situatie schetst met een prachtige tekst:

We're trapped in the belly of this horrible machine
And the machine is bleeding to death
The sun has fallen down
And the billboards are all leering
And the flags are all dead at the top of their poles


Violen die door merg en been gaan begeleiden de sample. Schitterende westernse gitaarriffjes gaan hand in hand met het prachtige vioolspel van de violistes.
Daarna horen we een sample van een trein die vertrekt, de sample hebben ze trouwens zelf opgenomen want de plaats waar ze de plaat maakten lag erg dicht bij een station.
De trein neemt ons mee naar een betere plaats, want al snel start er een vrolijker stuk.
Prachtig gespeeld, nog steeds krijg ik haast tranen in mijn ogen van dat stuk. Een rollercoaster van emotie's en sferen is deze compositie.

East Hastings

Waar The Dead Flag Blues zich vooral concentreerde op het schetsen van de situatie, concentreert deze compositie zich meer op een fantastische opbouw. We horen eindelijk ook eens hoe goed de drummer wel niet is en hoe goed deze mannen wel niet zijn in een compositie te schrijven met een meesterlijke opbouw en een haast nog betere climax.

Na het prachtige begin van de doedelzakken, horen we een gitaar. De gitarist herhaalt het stuk een paar minuten lang maar steeds op een andere hoogte. Op de achtergrond valt er ook zeker nog genoeg te ontdekken, zodat je iedere luisterbeurt nog iets nieuws hoort.
Tot dan eindelijk de prachtige climax komt aanzetten, met het schitterende drumspel.

Schitterend is het ook hoe ze haast ieder instrument eens haast gans alleen laten spelen, wat zorgt voor een dreigende sfeer. Je voelt dat er ieder moment iets kan gebeuren.


Providence

Deze compositie start met een gesprek, over het einde van de wereld. Discussie's ontstaan in het dorp. Moeten we nu snel onze spullen pakken en vertrekken? Of moeten we gewoon hier blijven, want misschien is het toch wel niets. Donkere wolken hangen er al dagen, ook regent het meer dan gewoonlijk. Er is stormweer op komst.

Mijn favoriet van de drie, al durft dat wel eens te wisselen. Het is ook zo'n geniale plaat.
De dreamscapes zijn hier opnieuw schitterend, de opbouw is fantastisch en bij de hidden track weten ze voor mij de beste climax ooit te maken.
Na het gesprek komt er een van de emotioneelste momenten van de plaat.
Prachtig en ontroerend vioolspel samen met de schitterende hoorn, en het schitterende gitaarriffje.

De opbouw van deze compositie bespreken is haast onmogelijk, dit is alles behalve achtergrondmuziek. Niets doen en in het donker gewoon luisteren naar dit meesterwerk is het best. Na één luisterbeurt in juni vorig jaar kwam hij al direct in mijn Top 10.

Nu zijn we 9 maanden verder en hij staat nog altijd erg vast op de eerste plaats.
Fear of a Blank Planet komt nog niet eens in de buurt van deze plaat.
Er gebeurt hier zo veel, van de stil gezongen zang in East Hastings zo stil dat je zelfs niet kunt horen wat hij precies zegt.
Maar toch doet het me iets. De grootse opbouwen, het soms dreigende vioolspel en soms dan weer zo ontroerend. Het fantastische drumwerk, de geweldige dreamsceapes. Zo kan ik wel eventjes blijven doorgaan.
Nu wou ik een iets korter stuk maken dan mijn vorige, ben ik er toch weer in gelukt om een erg lang stuk bij elkaar te krijgen.

Ik vind de benoeming Post-Rock bij dit album altijd zo misplaatst, ik vind het toch echt klassieke muziek met een behoorlijke duistere kronkel. Dit is waarschijnlijk de perfecte soundtrack voor de apocalyps. Een woestijnlandschap in de nacht waar niks gebeurt maar toch nog ergens een platenspeler waar je nog een dreigend muzikaal landschap hoort. Uiteindelijk valt er na een uur stilte en is alles weg. Jijzelf ook.

Klassieke invloeden dat wel, maar voor de rest heeft dit niks met klassiek te maken.
In klassiek worden er geen gitaren, drums, dreamscapes,... gebruikt.

Het is dan ook een moderne invalshoek op klassieke muziek. Wat mij betreft hoeft dit niet altijd met een orkest gedaan te worden, de gitaarlijnen hier klinken ook af en toe bijna als violen.

Ja inderdaad, de gitaarsound is hier erg origineel en erg mooi.
Wat vond je trouwens van mijn stuk? Negatieve kritiek mag ook.
Trouwens moet het jaartal niet 1998 zijn? Want in 1997 is de Vinylversie uitgebracht maar die was niet onder het Label Kranky uitgebracht en duurde maar 45 minuten. En in 1998 is er deze versie uitgebracht onder het Label Kranky en aangezien we de versie van Kranky, dus de CD versie op Mume hebben moeten we toch ook 1998 als jaartal hebben.

Mooi stuk Glenn Je pikt er precies mijn favoriete stuk tekst van The Dead Flag Blues uit

Bedankt!

Klassieke gitaar - Wikipedia - nl.wikipedia.org

En toen kwam deze wel heel dicht in de buurt van Skinny Fists. Volgens mij gast ie d'r op gegeven moment gewoon overheen...

Leuk dat deze na heel wat luisterbeurten duidelijk nog kan groeien.

De dag bestaat niet meer. De nacht heeft hem verpulverd. Het enige wat na de totale vernietiging nog door gaat, is de tijd. Maar dan heet het geen tijd meer. De natuurkunde is dood. De mens uitgeroeid.  Voor die tijd proeven we nog even pijn, wanhoop en verdriet... Heeft u altijd al eens de Apocalyps willen ervaren, maar dan zonder de nadelen? Voor een tientje of twee kan dat. Prop de cd in je speler, dim de lichten en geniet van een tamelijk het goedkopen en vervroegde einde van de wereld, gecreëerd door een gezelschap waarbij sfeer boven alles staat.

Het hoesje zegt dat ook. Het zwarte beeld met een verkeersbord is zegt niets anders dan 'een bijzonder plaatje' is. Dat hoofd natuurlijk niet altijd, maar hier is het misschien wel meer dan elk ander album. Post-Rock heeft dat altijd al gehad, maar GY!BE heeft een voorsprong op de rest. Waar dat waarschijnlijk aan ligt is de spectaculaire bijeenkoming van de instrumenten.  Nog nooit heb ik een band gehoord die alles zo spontaan laat klinken als Godspeed. Je weet dat je een gitaar hoord. Kan dat in combinatie met een viool? Natuurlijk. De klanken zijn ingewikkeld. Niet ingewikkeld qua techniek, maar qua gevoel. Alles is goed getimed. Niets is overbodig. Geen patserige solo's, maar sfeer. Ik kan best begrijpen dat mensen het langdradig vinden. Dit album is ook zeker niet toegankelijk. Voor de personen die er de tijd voor nemen is het echter een once in a lifetime ervaring. En dat is zonder overdrijven.

'The Dead Flag Blues' was het eerste nummer wat ik hoorde van de band. Verder dan dat ene vage verhaal kon het niet. Naïef van me om te denken dat het hele nummer zo wel moest klinken. Pas toen de EP en Skinny Fists verorberd waren trok het nummer weer de aandacht. Een intro die ons meteen de plaat in sodemietert. Hoe meeslepend een track als deze kan zijn, is ongekend. Maar het is niet alleen depressie. Soms komen er ook tranen van melancholie.

Met 'East Hastings' wordt dat gevoel versterkt. Mijn aandacht is nog geen een keer naar de track tijd gegaan. Het gevoel is nog filmischer, de toon nog somberder. De algemene ondergang op de manier waarop deze in het eerste nummer werd gepresenteerd,wordt vervangen voor een meer persoonlijk onderwerp. The Dead Flag Blues is de apocolypse vanuit een helikopter. East Hastings is de totale vernietiging vanuit de ogen van een mens, zittend in zijn huis.

De emotionele spiraal vind zijn lange einde met 'Providence'. Het effect van de klanken werkt bevreemdend. Ik krijg nog twee waanzinnig mooie stukken voor me kiezen. Bijna wordt de emotionele druk me te veel. En dan komt het 'Where are you going' gedeelte. Dat moment, met die godsgruwelijk mooie drone op de achtergrond, is misschien wel het mooiste stukje kunst dat er bestaat. Kippenvel en stromende tranen.

Op het einde ben even ik moe. Moe van mezelf, moe van al het verdriet in de wereld. Dan staar ik even voor me uit, haal ik diep adem en stop de Apocalypse terug in zijn doosje. De gordijnen gaan weer open. Daarna gaan we weer verder met het dagelijkse leven. 

Excuses als er veel spelfouten in staan, maar ik hoop dat mijn gevoel een beetje overkomt.

Prachtige review

Staan inderdaad paar spelfoutjes in maar boeien.

Erg mooi stuk Eveningguard!

Dit plaatje ligt er hier nu ook op en de impact blijft enorm. De gevoelens die deze plaat opwekt zijn erg bijzonder, nog steeds steevast op nummer 1

Schitterend stukje Bram.

Bedankt voor de complimenten! Is het gevoel een beetje overgekomen? Een technische review voor een album als dit leek me niets.

Ik vind het zo ontzettend jammer dat ik deze plaat niet zo kan waarderen als anderen hier! Had ook graag gehad dat ik het geweldige muziek had gevonden, maar ik kom niet verder dan 3,5*. Het is zeker een goed album, maar ik kan niet helemaal inzien waarom iedereen het zo geweldig vind. Ook de andere albums van Godspeed you black Emperor vind ik niet echt geweldig, maar gewoon goed.

wat een positieve meningen allemaal, ga dit album zo snel mogelijk luisteren!

heb het geluisterd en wat een Prachtig album, begin nu met 4 sterren maar dat zal snel oplopen als het zo blijft bevallen na meerdere luisterbeurten!

Benieuwd naar deze groep. Wat zijn de essentials die ik zou moeten beluisteren. Ik vind vooral het vioolwerk in combinatie met de sfeer prachtig.

Alles is geweldig, vooral Lift Your Skinny Fists en slow riot.

In chronologische volgorde zou je deze band het best kunnen ontdekken. Dus beginnen met deze plaat, daarna de EP Slow Riot en daarna Lift Your Skinny Fists. Als je er dan nog niet genoeg van hebt kun je ook hun laatste plaat luisteren, maar die is wel wat minder dan hun overige werk.