Depeche Mode - Songs of Faith and Devotion (1993)

Voor mij was dit het laatste geslaagde Depeche Mode album.
Vervolgens vertrok Alan Wilder, en kickte Dave Gahan af. Muzikaal was het ook klaar.

Mooie invalshoek op dit album is toch wel het geflirt met Gospel (Condemnation qua muziek, I Feel You qua tekst).
Trouwens toch wel een album met verwijzingen naar het geloof.
Martin Gore was In De Here.
Dave Gahan in zijn eigen paradijs.

Inderdaad klassieker, met In Your Room als hoogtepunt

Vreemd dat je dit allemaal op Ultra niet hoort, minstens zo goed als deze..

Nee, ik was wel blij dat Gahan zijn verslaving had overwonnen, maar ik vind Ultra te donker, en Gahan daar niet goed bij stem.

Dit heeft toch niets meer met electronic te maken?

Niet echt maar moet dat dan?

Nee, maar dan moet die genre-aanduiding misschien weg. Bij de vorige albums valt er nog iets voor te zeggen, maar hier hoor ik te weinig electronica om electronic als tweede genre te rechtvaardigen. Maar misschien denken anderen daar anders over.

Ow had je het daarover, ik vroeg me al af waar die opmerking ineens vandaan kwam

Er komen nochtans mooi wat synthesizers en samplers aan te pas hoor... Vooral op nummers als "In Your Room" en "Rush".

dat klopt maar dan is het nog geen "electronic" album...

Ik heb het maar aangepast, als er bij elke album met een paar synths en samplers electronic moet staan, kun je dat bij vrijwel alle albums die nu uitkomen wel neerplanten.

De opvolger van hun meesterwerk Violater. Het elektronische klankenpakket neemt af. De meer ruigere sound komt naar boven. De roem eist zijn tol en de vele problemen worden heel gemakkelijk op deze plaat aangebracht. Songs of Faith and Devotion is een donkere plaat gevuld met prachtige nummers als I Feel You, Walking in My Shoes, Condemnation, In Your Room en Higher Love.

Als een totaliteit is deze plaat zeker geslaagd en een meer dan waardige opvolger voor Violator.

Al jarenlang is dit een van mijn favoriete DM albums. Ik heb de versie met DVD. Het filmpje is interessant, maar die extra tracks (7 van 8 zijn mixen) zijn een straf. Spijtig ook dat de originele versie van Death's Door ontbreekt.

Net 'Walking in My Shoes' weer tweemaal achtereen gedraaid. Na een hele week al veel Depeche Mode blijf ik concluderen dat ik het hun sterkste song vind.

Het is dan ook beslist één van hun sterkste songs.. fenomenale bas als contrast met die heerlijke lichte synthgeluiden en piano.

Er staan geen slechte songs op SoFaD, maar Walking in my Shoes, In your room en het prachtig opbouwende en intense Higher Love zijn dijkers van songs.

200 stemmen | gemiddelde 4,00

Tot nader order vind ik dit de beste van DM met 'In Your Room' als hun beste nummer.

De eerste kennismaking met dit album was de single I Feel You.
Dave Gahan was te zien als grunge zanger, alleen droeg hij geen houthakkersblouse met een gescheurde spijkerbroek, maar een net pak.
Martin Gore maakt een album met veel religieuze verwijzingen, en gebruikt Dave Gahan als zijn eigen persoonlijke Jezus.
Hier wordt de lijn van Violator door gezet. Daar werd nog bezongen hoe clean Dave was, terwijl hij hier duidelijk met zijn verslaving worstelt, en ook zijn relatie op het punt van springen staat.
Emotioneel ging hij hier door een diep dal, met zijn zelfmoordpoging als triest dieptepunt.
Hoe passend lukt het om als schrijver Martin Gore een autobiografie voor Dave Gahan neer te zetten.
Dit is de kruisweg van Dave Gahan.

Songs Of Faith and Devotion is ook de kruisweg van Christus.

I Feel You is het verlangen van het komende koninkrijk.
Walking In My Shoes het besef van de zware last die op de schouders gedragen wordt.
Condemnation de verwerping aan de ongelovigen.
Mercy In You vragen om vergiffenis.
Judas het verraad.
In Your Room het laatste avondmaal.
Get Right With Me de zoektocht naar medestanders.
Rush de storm naar de kruisiging.
One Caress de komst van Moeder Maria en Maria Magdalena naar Golgotha.
Higher Love de opname in het Koninkrijk door de Heilige Vader.

Mooi omschreven Deric! Ik heb dit ook altijd als een religieuze ervaring beschouwd, met alle verwijzingen die er niet om liegen inderdaad, maar ook die kerkelijke gospel sound van veel van de nummers. Dat was dan weer niet te horen op Violator. Een soort bezinningsmoment in hun carrière dit, maar wat een wonderschone plaat! Iedereen die denkt dat Depeche Mode een one-trick pony is moet deze als de donder gaan beluisteren!

Die link met Gospel hoorde ik ook.
Noemde ik al eerder.
Dit album is wel het album met de meeste variatie.

Deze plaat met gitaren voorop.... voor mij heeft dit nooit gewerkt. Ik was blij dat ze die gitaren opzij gooiden en zichzelf achteraf opnieuw terugvonden.
Deze band is gewoon op zijn best als de synthesizer centraal staat. Hij bepaalt hun klank, en is uniek.
Mèt gitaren vind ik het vaak te vreselijk voor woorden, zoals dit album dat me nooit heeft weten te bekoren.

Dat heb je al eens eerder verkondigd bij deze plaat ja.. jammer dat je Depeche Mode kennelijk alleen maar als synthpop bandje ziet, want ze zijn toch wel aanzienlijk meer inmiddels. Gore kan btw ook prima gitaarspelen.

Dàt mag hij hoor. Enkel, mij doet het niets, ik kan het niet helpen. Ik vind Enjoy The Silence om zo ongeveer hun allerbeste nummer ever te noemen, van een héle andere categorie dan de voor mij totaal niet klinkende dingen die hier opstaan.
Als het bij mij in de buurt van NOISE komt, haak ik af...

Ik vind de gitaarkant van Depeche Mode ook erg sterk, maar de synthkant bevalt mij evenzo.
Dit album vind ik samen met Violator en Some Great Reward tot hun beste behoren.

Dat zijn ook mijn meest favo albums (niet dat ik andere slecht vind hoor, integendeel...)

Was dat niet één van de allereerste nummers
waarin Depeche Mode een gitaar durfde gebruiken ...

Ik ben ook heel lang sceptisch geweest tegenover Songs of Faith and Devotion.
Maar sinds ik de deluxe versie met DVD in huis heb, ben ik gezwicht.

Daar kan een gitaartje inzitten, maar de overheersende klank daarin is absoluut een synthesizer... of een paar zelfs...

Het album Songs of Faith and Devotion Live laat ook goed horen dat Depeche Mode het op het podium ook waar kan maken, en dus meer als een synthesizer band is.
Maar dat ik ze in deze periode zelf live heb gezien speelt natuurlijk ook mee.

Father... deze 3 woorden maken me erg verdrietig... Dat het niet je ding is, ok.. maar dit kan je er niet over zeggen... De ene na de andere song is 14 karaats goud op dit album.........

Vele vinden ' In Your Room' een van de betere nummers. Ik ben het daar mee eens, echter heb ik op een maxi-cd nog 2 andere uitvoeringen van dit nummer, welke ik nog een tikkie beter vind.