Joy Division - Unknown Pleasures (1979)

Ik heb Joy Division nooit gehoord, maar toen ik #7 hoorde ...

Oké ik beschrijf het wel netjes, het begint helemaal spannend, ik zie de leadsinger een beetje stijfjes dansen, kan gebeuren maakt niets uit.
Oké, de muziek begint, ineens begint hij te zingen, ik moest toch lachen, zijn stem klinkt geforceerd, vals en net als hoe hij danst, stijf.

Ookal is mijn top 10 9 van de 10 gevuld met Rap, ik luister ook zeker zo op zijn tijd rock.

Wat is Insight een klotenummer.

Pardon?????????????

Je zult bedoelen een wereldnummer. Prachtige broeierige sfeer! Hoe dat nummer opent geweldig gewoon.

Ok sorry, je hebt gelijk.

Wat is Insight een kutnummer.

Bah...wat een vies woord zeg!

Kun je je mening ook nog motiveren? Of is dat te veel gevraagd?

Ja, moet er vandoor.

Joy Division heeft nog veel meer kutnummers. Luister maar eens naar Novelty op Substance.
Trouwens, doe ook maar niet.

Nog iets over de plaat te melden heren?

Tjemig de Pemig Perfume, je zit toch niet bij de Wouten of zo? Het is toch geen verplichting voor iedereen om JD altijd maar klakkeloos goed te moeten vinden? Het is gewoon niet altijd even sterk.

Maar vooruit, over de plaat, ehhh, SHADOWPLAY!!!! Veel heftiger dan dat is onmogelijk.
En 4****. Okee?

wat valt er over deze plaat in godsnaam nog te melden wat al niet 1000 keer gemeld is ?
waarvan 500X door perfume himself

Vind Novelty trouwens wel een tof nummer. Een van de leukere oude JD-nummers.

Van dit album vind ik Candidate vrij matig.

Als je nu eens wat verder leest dan je neus lang is dan zie je dat ik niet alleen maar post op dit album, beste dix! Maar heb je nog iets zinnigs te melden over dit album? Dan zou ik dat graag van je horen.

Is er dan ook nieuwe JD?

'Novelty' is een nummer dat stamt uit de tijd dat JD zich nog 'Warsaw' noemde.

De meest oude versie is op dit album terug te vinden. Het betreft opnames uit mei 1978 voor een niet uitgebracht album. Interessant voor de verzamelaars. Het laat goed horen dat JD al vroeg vrij donkere muziek maakte. Een soort trage industriële punk.

Zijn die nummers toenmalig ook meteen op Lp uitgebracht?
Ik dacht dat dit hun eerste album was.

Dat album (de eerste 12 tracks) zou eigenlijk het debuut worden van Joy Division, maar omdat ze niet blij waren met de postproductie is de release gecanceld.

En dat wist ik weer niet Herman! Dat dit eigenlijk hun debuut zou worden. Bedankt voor de info. Een sterk album trouwens. Op Warsaw kan je al horen dat we hier te maken hebben met een uitzonderlijke band.

Lees ook mijn bericht hier voor nog meer info.

Soms luistert het wel lekker weg, maar soms zit ik het te luisteren (zoals nu) en dan heb ik zoiets van 'wat lijken al die rifjes toch verdomd veel op elkaar en dan ook nog die eentonige stem'. Wordt me te saai allemaal.

Dat is nou net de charme van Joy Division
Je moet er wel rekening mee houden dat de teksten van de nummers vooral over de persoonlijke problemen gaan van Ian Curtis (de zanger van deze band). Als je meer weet over Ian Curtis zal je de muziek denk ik ook meer gaan waarderen
Ik ben door Joy Division meer op de teksten gaan letten als ik naar muziek luister, simpelweg omdat Ian Curtis gewoon een geweldige songwriter was, die net zo goed dichter kon worden.

Dat snap ik, alleen ligt het me niet zo. Misschien omdat ik me er zelf niet zo mee kan identificeren.

Dat kan natuurlijk
Ik kan mijzelf heel goed in de teksten vinden (ookal zijn ze heel persoonlijk) en daarom vind ik de muziek ook goed.

Klopt. Ik heb ooit een keer in London een tekstboek gekocht van Joy Division. Als je de songteksten apart leest dan zijn het gewoon gedichten!

Wat is Disorder toch een geweldige opener!

Inderdaad. Dit album staat bijna 30 jaar na dato!!nog steeds als een stevig huis. En wat klinkt het nog altijd vernieuwend en modern. Telkens weer als ik het album draai en dat is toch minstens drie keer per maand, valt me die unieke sound op. En een betere opener had ik ook niet kunnen bedenken. Met die eerste desolate drums zit je al meteen in die typische Joy Division sfeer! Blijft mooi!

Disorder ja... "I Need a Guide to Come and Take Me By the Hand"

Die eerste regel is al ontzettend mooi en raak.

Toen ik deze plaat voor de allereerste keer draaide,
hoorde ik New Order doorschemeren in de drums van Disorder.

Disorder, Insight, New Dawn Fades,
She's lost Control en Shadowplay zijn mijn favorieten.

Day of the Lords, Wilderness en I remember nothing eindigen dicht.

Candidate en Interzone spreken mij iets minder aan.
Niet omdat het minder goede songs zijn, maar omdat ze de sfeer
van het album naar mijn smaak een beetje doorbreken.

Jammer dat de bijhorende studio bonustracks
ontbreken op de Rhino rerelease uit 2007.

From Safety to where / Autosuggestion / Transmission / Novelty ...

Niet zo vreemd als JD voorloper is van New Order, Stephan drumde gewoon door, net een drumcomputertje wat ie graag wilde zijn...



Ik heb de eerste Factory cd release en een originele engelse persing op vinyl, die missen beide extra tracks, of ik ze mis , want ze staan allemaal wel op een andere release.

Maar ik geef je meer dan geliijk dat het ene megagoed/strak album is.
Het heeft bij mij een oppeppende invloed, net een drug, als ik een dipdag heb zet ik vaak Joy Division of 16 horsepower (die trouwens goede covers van JD speelden) op en de dag wordt gelijk mooier.

Ik bedoel gewoon dat Rhino in staat was
om de definitieve Joy Division backcatalogus te releasen.

Die bonus live CDtjes vind ik wel ok,
maar de bijhorende bonustracks hadden het plaatje
helemaal compleet kunnen maken.

Zeker omdat Rhino onlangs ook een 2CD best of uitbracht met oa
Transmission, Atmosphere, Love will tear us apart, These Days
Digital en Incubation en op CD 2 de integrale Peel Sessions.

Dus de 3 dubbele albums + deze dubbele best of = bijna alles.


Ik begrijp heel goed wat je bedoelt met die oppeppende invloed.
Koester die originele vinyl en Factory CD maar heel goed.

Berichten over een JD-bootleg verplaatst naar Joy Division