Joy Division - Unknown Pleasures (1979)

Dat weet je toch, we hebben ze samen in Antwerpen gekocht.

What on earth are you talking about?......(begon daar niet een Chameleons-nummer mee?)

Mjuman bedoelt een Italiaans boekje over Joy Division.
Volgens mij bestaan er twee versies van: eentje met een free 7" single
en eentje met een free CD. Ik had ooit die met de CD.

Daarop stonden oa Komakino, As You Said en You're no Good for Me.
Het nummer van de demo (waarvan eerder sprake in dit topic)
dat je volgens mij niet op Ideal Beginning aantreft.

Ik weet nog dat mijn exemplaar van het boekje aan de ene kant
het verhaal in het Engels had en aan de andere kant in het Italiaans.
Er stonden trouwens heel wat foto's in van de Italiaanse beeldengroep
die model stond voor de hoezen van Closer en LWTUA 12".

Er bestonden soortgelijke boekjes van andere new wave acts.
Mjuman vindt vast wel een link naar zo'n exemplaar.

Wat bedoel je precies met 'had' , ik neem toch zeker aan dat je zoiets niet verkoopt of kwijtraakt?

Ik bedoel daarmee dat ik een exemplaar had zonder de CD.
Maar in het boek zat wel een beschrijving van die CD.

Het boek zelf heeft bij een verhuis waterschade geleden en is niet meer.
Maar ik heb zonet een andere leuk boekje ingescand en downloadbaar gemaakt.
Een biootje door Mike West uit 1984 met lots of photo's en heel wat trivia in.

Geïnteresseerden mogen evan Apeldoorn bellen.

These Days is van Fac23, de 7 & 12 " van LWTUA; een van de 2 nrs op de flipside - de tweede track op die kant is een andere versie van LWTUA.

Ik keek te snel in mijn JD.xls - Komakino is Fac28 en die staat er precies onder.

"il mattino sembra strano, quasi fuori luogo
Ho cercato molto te e i tuoi modi speciali"

De eerste twee regels van Questi Giorni (These Days). De 7"bevat: Komakino, You're No Good for me, Incubation 1 & 2 (As You Said).

Ik vind die elektronische bliebjes juist wel mooi. Net zoals dat galmende metaal (Candidate), het gehamer op een aambeeld (intro Shadowplay) en sneuvelend glas (I Remember Nothing).

Verontrustende industriële elementen, een rake schets van het stedelijk verval van het Manchester van toen.

Althans, dat z gt mijn gevoel. Ik ben dan ook geen echte JD-kenner. Wel een liefhebber.

Wat een geweldig album van een geweldige band.
New dawn fades is misschien wel het beste nummer wat ik ooit heb gehoord, wat een sfeer!
Duurde ff voordat ik erin zat( luisterbeurt of 10, waarvan de eerste luisterbeurten heel moeilijk waren), maar dan heb je ook wel een pareltje te pakken.
Verder zijn Shadowplay, Disorder en She`s lost control ook helemaal geweldig. Rest van het album is ook heel goed maar deze 4 nummers vind ik toch echt de uitschieters.
Komt misschien ook doordat ik deze het vaakst heb gehoord en de andere nog misschien vaker moet horen, vandaar de 4.5 * en geen 5.

Ik heb het weer geprobeerd vandaag, maar ik denk niet dat het ooit iets zal worden met mij en dit album.
De opvolger vind ik (iets) beter.

Als ik kijk naar je toptien en denk hoe de mijne er uitzag (en weer uit gaat zien), verbaast me dat niets. Mijn brein zou behoorlijk ontregeld moeten zijn om Marshall Matthers 5* te moeten geven (zou ik dat doen, vrees ik dat Mjulady grond heeft om mij uit te besteden); wave en postpunk is obviously not your thing, deze 2* en Remain in Light 1,5* als symbolisch daarvoor - geeft niets genoeg andere dingen.

Maar bij mij staan die in top van eredivisie van de wave...

Kun je dat ook vertalen?

Door al dat luisteren naar Eminem zijn mijn hersencellen behoorlijk aangetast.

Het staat er gewoon: het is niet je ding, klaarblijkelijk ('obviously").

Of wijs je nooit de weg in het Engels in Alkmaar?

De beste man heeft Porn op 2 staan in zijn top 10, dus ik vind je conclusie niet helemaal opgaan. Hij heeft een vrij brede smaak zo te zien en helaas valt JD daar blijkbaar buiten.

Haast 900 stemmen en een zéér hoog gemiddelde score. Dus een mens probeert dit dan ook eens.... maar kijk, muzieksmaak kun je niet sturen, het pakt je of het laat je koud, of soms nog erger; het enerveert je.
Nou, ik wil hier dus eerlijk over wezen, ik zal deze muziek dan maar totaal niet begrijpen, ik kan hier niets mee.

(en dan krijg je een bak jeweetwel over je heen, als je daar eerlijk je mening over geeft, zie! )

Zo makkelijk is deze muziek ook niet en als je er niks mee kan kan ik dat evengoed begrijpen. Ieder zijn ding.

Bedankt om niet te gaan schelden, dat is al héél wat!

Oh, ik dacht dat je zei dat iemand die Eminem goed vindt en één album van Talking Heads niet, dit sowieso niet kan waarderen.

Heb ik je bericht gewoon verkeerd begrepen, sorry.

Niks mis met Eminem.
Een groot artiest in zijn genre.
Net zoals Joy Division dat weer is.

Zo zijn er genoeg hiphop liefhebbers die minder met Eminem hebben, maar wel echt liefhebbers zijn van Hiphop; zo ook bij Joy Division wat betreft Postpunk.

Al denk ik wel dat in verhouding meer Postpunkers Joy Division goed kunnen waarderen; als Hiphoppers Eminem.

Maar in elke stroming zijn voor- en tegenstanders van artiesten.

Het Engelse gedeelte van je bericht was het meest duidelijk.

Volgens mij wordt het tijd om het SDG weer open te trekken, kan iedereen daar naar hartelust zwatelen.

Ik voerde gewoon een discussie met Haveman. Pornography is voor mij niet meer dan een middenmoter in de postpunk; The Cure heeft essentiëlere platen gemaakt, zoals Three Imaginary Boys, 17 Seconds.

@DR ik heb een breed muziekspectrum en koesterde hiphop al toen jij nog in de 2e klas zat - ben bijv momenteel de onderhandelingen met mijn ex aan het openen om mijn mooie collectie 12"s op Tommy Boy terug te kopen.

Enne, Eminem is eerder rap dan hiphop - Missy Elliot heeft (Emin)'em niet voor niets op één van haar platen mee laten doen.

...we dwalen af...

Juist ja.

Door te zeggen dat je begrijpt dat ik dit niet kan waarderen als je naar mijn stemmen kijkt, geef je aan dat je dingen graag afbakend en waarschijnlijk zelf ook niet zo'n brede muzikale horizon hebt als je aangeeft.

Als je dan toch iets van mijn stemgedrag wilt weten. Ik heb hele hoge stemmen uitgedeeld bij o.a:

Herman van Veen, Death, The Cure, Eminem, Robert Long, Tom Waits, Neil Young, Pet Shop Boys, Slayer etc.

Best gevarieerd toch?

@Haveman - pm isonderweg. Mijn stemgedrag is hier ook te vinden.

Where's my guide to come and take me by the hand?

@Mjuman Ik dacht dat jij toen ik in de tweede klas zat alleen maar naar Joy Division luisterde?
Ik toen voornamelijk naar Kinderen voor Kinderen.
Op een Onbewoond Eiland; en zo.
Maar later ook naar andere muziek.
Ik groeide inderdaad op met Hiphop, vooral in mijn middelbare schooltijd werd dit door klasgenoten veel geluisterd.
Niet geheel mijn ding; op Public Enemy na.

Wat Eminem neer zette, is zeker oke.

Vanaf mijn 15de mij meer verdiept in Joy Division, vanwege die mooie clip van Atmosphere, en vervolgens begonnen bij Substance, waarna de studio albums snel volgden.

Juist ja. Wat berichten over hiphop/rap en getroll verwijderd. Zullen we het weer over Unknown Pleasures hebben?

Muziek die op een of andere manier niet voor mij gemaakt is, zo zou ik dit album van Joy Division willen beschrijven. Ik weet dan ook niet hoe ik het verder wil omschrijven, aangezien ik er geen gevoel bij heb en er eigenlijk weinig mee kan. Heb Unknown Pleasures een paar keer beluisterd, en elke keer gaat het totaal langs me heen of verlang ik weer naar een nieuwe plaat. De instrumentaties vind ik zelf weinig boeiend en van de zang word ik niet warm of koud. Toch kan ik niet zeggen dat ik het slecht vind, het is gewoon niet mijn kopje thee.

Ik geef toe dat ik met dit album in eerste instantie ook niet veel mee kon, maar na enkele keren draaien is het 'kwartje' gevallen en laat deze muziek mij niet meer los. Ik zou zeggen, laat dit album een tijdje liggen en probeer het dan opnieuw, je hebt er misschien een andere kijk op.

Zoals een wijze geest ooit tegen mij zei.

Even advocaatje van de duivel spelen...
Wat als Ian Curtis zich niet had omgebracht? Zouden we dan nog steeds zo druk zijn met Joy Division?
Ikzelf vind het moeilijk om de muziek en teksten te scheiden van die tragedie. Maar als ik mijn best doe, dan hoor ik een band die in zijn genre als één van de weinigen er in is geslaagd zijn echtheid te behouden, ook nà de jaren tachtig. De songs raken je, of je nou wil of niet.
Dus geef ik hierbij zelf een bevestigend antwoord op mijn vraag. Voor mij blijft JD relevant en gaat het voorbij aan het verlangen naar het vroeger-was-alles-beter gevoel, toen iedereen nog gewoon in het zwart rondliep, al dan niet zwart piekhaar had en JP Sartre verkeerd citeerde.
Maar ik kan mij voorstellen dat dit niet voor iedereen geldt...
Zelfmoord van een voorman geeft een band vaak een zwart-romantisch imago. En dat blijft interessant - het geeft de band iets legendarisch.

Als men eens rustig de bladzijden bij dit album en Closer
zou doornemen, dan weet men dat dit zowat de meest gestelde vraag is
over Joy Division. En dan leest men ook dat er vaak geargumenteerd is ...

... door mensen die er in 1979 bewust bij waren
... door users die recensies en interviews bezitten van voor Curtis dood (*)
... door andere bands die nog met JD samenwerkten of hen zagen optreden

door (samengevat) talloze getuigen die spraken of indrukken verzamelden
voor Ians dood dat dit een bijzonder groep was die een overweldigende
indruk op de luisteraar maakte (op plaat, maar zeker ook live).
Net zoals citizen dus zelf aangeeft in zijn bericht.

Dat Ians dood de mythe heeft aangezwengeld en vergroot
kan niemand ontkennen. En dat doe ik dus ook niet. En dat de mythe
veel nieuwe en jongen mensen met de band doet kennismaken is normaal.
Dat geldt trouwens ook voor heel wat andere artiesten.

De feiten zijn zoals ze zijn ... tot spijt van wie het benijdt.

(*) Ik heb hier ooit recensies geplaatst die een licht wierpen
op hoe de plaat in Oor werd ontvangen in 1979 en voor Ians dood.
Die recensies zijn omwille van copyright issues door de crew verwijderd,
maar nog steeds op aanvraag in te kijken bij mij. Stuur gewoon een pm.