Madonna - Confessions on a Dance Floor (2005)

nee hoor ik heb hem hier al sinds vrijdag in de winkel.

Echt een gaaf album. Ik ben het momenteel aan het beluisteren en Push springt er inderdaad uit. Het is volgens mij het leukste nummer op het album. Verder ben ik gecharmeerd van Sorry, Jump en Let it Be. Het valt me wel op dat het niet echt popmuziek is, meer techno, dance/trance-achtig. Ik verwachtte toen ze zei dat ze naar haar 'roots' zou terugkeren, dat ze echt naar de jaren 80 zou gaan (met liedjes zoals Like a prayer, Into the Groove). Blijkbaar bedoelde ze dat de nummers gewoon 'dansbaar' zouden worden.

Als ik naar Hung Up luister, zie ik dat ze het van alle kanten hebben bewerkt -lijkt het- om het een toppertje in de hitlijsten te maken. Het zegt weinig over de inhoud. In het begin vond ik het echt een mager nummertje totdat ik het meerdere malen bleef draaien. Dat is het enige dat ik kan aanraden. Gewoon blijven draaien en misschien raak je er echt gewend aan. Ik geef het 4 sterren. Een vrolijke plaat voor iemand die misschien in een 'droevige' bui is. Werkt goed.

Push up en I love New York zijn voor mij al de beste nummers van het album. Heb de cd al aantal maal gedraaid en gaat steeds beter klinken. Het klinkt erg disco, dance jaren 70 en 80. Een nieuwe hype is wederom geboren. De sample in Hung up van Gimme gimme gimme(Abba) klinkt erg cool. Haar beste album sinds Ray of Light('98)

Ik heb hem.

Wat ik leuk vind is dat alle nummers overlopen in elkaar. De hele cd voelt als een geheel aan.

Ik hou het momenteel op een 4, maar dit kan nog stijgen en dalen.

Nu ik hem wat vaker geluisterd heb, moet ik zeggen dat hij steeds beter wordt.

Vooral Future Lovers en Isaac vind ik toppers.

Wordt genadeloos afgemaakt in de Volkskrant. Krijgt maar liefst 1 hele ster. Kan ze geen ongelijk geven na die zouteloze eerste single, en dat is volgens hen dan nog het beste nummer ook.

Ik heb deze CD nog niet zo vaak gedraaid, maar ik kan - voorlopig - alle opwinding niet goed plaatsen. Wat is er nu zo verrassend en vernieuwend aan? Eerlijk gezegd vind ik het een beetje genant goedkoop album. Ik hoor liedjes die sterk in de dance-sfeer liggen en die sterk lijken op allerlei niemendallerige singletjes die enkele jaren geleden vaak in de Top 40 stonden. Wat ontgaat mij? Waarin zit nou het bijzondere van dit album? Of is de zelfverzekerdheid waarmee dit allemaal wordt gebracht de reden waarom zoveel mensen onder de indruk zijn?

Heb deze cd gister gekocht voor 11,69 euri bij de Vrije Platenzaak op station Nijmegen. Van wat ik nu goed heb zitten luisteren, is het geen vernieuwend plaatje, maar is 'ie wel heel erg lekker.

Madonna!

Hung Up staat nu voor de tweede week op nr. 1 in de Nederlandse Top 40.. Mogen we spreken van een geslaagde comeback? Jazeker!
I Love New York zal ook een hit worden en ik vind het een "tamelijk" leuk album

Aangezien ik geen overtuigende argumenten heb gelezen, ben ik bij mijn eerste gevoel over deze plaat gebeleven:


Madonna beledigt

Ik kan er weinig anders van maken: Madonna beledigt muziekliefhebbers. Als ze niet tot iets beters in staat is, kan ze beter stoppen met muziek maken. Dit is zo ontzettend jammer. Zo'n naam en zo'n staat van dienst en dan met zo'n simpel disco/dance/trance-plaatje komen. Madonna was al jaren een grote ster, toen ze in 1998 iedereen verraste met Ray of light. Daarmee kreeg ze eindelijk ook de serieuzere muziekliefhebber om. Muzikaal gezien lijkt het een eenmalig hoogtepunt te zijn geweest. Sinds dat prachtige album is het alleen maar bergafwaarts gegaan.

Confessions on a dance floor is net kauwgom. Als je 'm net in de mond steekt, is het nog lekker en fris. Maar al snel vervlakt de smaak en binnen een kwartier heb je een vieze prop in de mond. Uitspugen! Zo begint de CD best lekker met Hung up, het lekker opzwepende disconummertje met de Gimme gimme gimme-sample. Als je aan het album begint, denk je nog: leuk, zo'n fris begin, deze single zal vooral het lokkertje zijn, het interessantste moet natuurlijk nog komen. Maar nee, nergens op het album wordt het meer zo aanstekelijk als bij Hung up.

Wat volgt zijn allemaal gladgeproduceerde dansliedjes. Niets mis met dansliedjes, maar van mevrouw Madonna verwacht ik dan wel dat ze goed zijn. En niet van het niveau van queen of de kauwgomballenpop Kylie Minogue. Veel van de liedjes lijken op die niemendallerige dance-singletjes van vijf jaar geleden. Ze klinken lekker op de radio, je dans er misschien wel eens op op een feestje, maar het is eendagswerk.

Het wordt bijna flauw om van dit album ook nog naar de teksten te kijken. Maar ik kan het niet laten. Van het hele CD-project is daar nog wel de minste tijd en aandacht aan besteed. Ze spreken voor zichzelf:

"I don't like cities
But I like New York
Other places
make me feel like a dork

Los Angeles is for
people who sleep
Paris and London
Baby you can keep"

"you push me!
to go the extra mile
you push me!
when it's dificult to smile
you push me!
a better version of myself
you push me!
only you and no one else"

"iek ben droeviek" (poging tot Nederlands zinnetje)

Bij Madonna heeft bijna nooit goede teksten. Het gaat vooral om een aanstekelijk ritme en een goede sex-apeal.

Toch vreemd in de telegraaf van vandaag krijgt ze 4 sterren, ook in mijn plaatselijke krant 4 sterren, wat is het toch heerlijk om zo verschillend over muziek te denken

Op metacritic ook een 76. Ik vind het erg raar. Wat ik ervan gehoord heb klinkt allemaal vrij achterhaalt.

Wat schreef de Volkskrant dan? Ik ben wel benieuwd...

Ik heb de CD sinds gisteren en vooralsnog heb ik er nog niet echt goed naar geluisterd (hij stond een paar keer op als achtergrondmuziek), maar ik denk wel dat dit sowieso een 3,5 of een 4 gaat worden.

Hung Up vind ik trouwens de single van het jaar. Nu ik er zo over na denk, kan ik eigenlijk geen leukere bedenken.

Hadden jullie trouwens ook Pet Shop Boys-associaties bij Jump? Het doet me denken aan West End Girls! Overigens wel een geweldig nummer. Misschien wel het beste van de CD (na oppervlakkig luisteren)?

Zeker, Jump is een zeer goed nummer. Hoe vaker je de cd luistert, hoe meer je alle nummers gaat waarderen. Ik vind 'Hung Up' nu eigenlijk het minste nummer van de cd.

Ik zag gisteren het clipje van Hung Up voorbijkomen. Ik weet niet precies hoe oud Madonna onderhand al is, maar ik kan niet anders dan respect opbrengen voor hoe ze er nog altijd uit ziet. Erg strak, en ik heb niet het idee dat het allemaal enorm verbouwd en strakgetrokken is. Nog steeds een vrouw waar je mee thuis kunt komen!

Het nummer vind ik niet erg bijzonder. Maakt me niet benieuwd naar de rest van het album. Maar singles zijn wel vaker voorspelbaar en niet de meest uitdagende tracks op een plaat. Dus wie weet..

Ik zag gisteren het clipje van Hung Up voorbijkomen. Ik weet niet precies hoe oud Madonna onderhand al is, maar ik kan niet anders dan respect opbrengen voor hoe ze er nog altijd uit ziet. Erg strak, en ik heb niet het idee dat het allemaal enorm verbouwd en strakgetrokken is. Nog steeds een vrouw waar je mee thuis kunt komen!

Het nummer vind ik niet erg bijzonder. Maakt me niet benieuwd naar de rest van het album. Maar singles zijn wel vaker voorspelbaar en niet de meest uitdagende tracks op een plaat. Dus wie weet..

Ik denk wel dat het voor haar makkelijker is om er zo uit zien met zoveel geld.... Ze zal heus wel iets hebben laten doen.

Die single is inderdaad weinig bijzonders. Maar ik ben sowieso tegen covers.

Het is geen cover. Als je dat denkt, heb je Gimme Gimme Gimme van Abba nooit gehoord.

En Madonna loopt elke dag haar rondjes hard. Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden.

Zelfs geld kan soms niet vechten tegen de natuurlijke vervorming van het lichaam...ik zeg: Keith Richards

En wat nou "cover"? Hier is gewoon een dikke sample over het nummer gegooid. Trouwens, ik hoorde intussen al een eerste remix van het nummer, zónder de sample van ABBA. Het klonk nog steeds ijzersterk.

Madonna is intussen al 47 jaar oud/jong...

Ik luister hem nu met de recensie van Aerodynamic erbij als soort van gids. Het is eigenlijk de eerste keer dat ik er wat geconcentreerder naar luister, na hem een keer of tien opgezet te hebben in het gezelschap van andere mensen.

Wat me nog opvalt:
I Love New York doet me erg denken aan I Wanna Be Your Dog van de Stooges. Ik hoop maar dat het de volgende single wordt, want dan kan ik weer wat leuke trucjes verzinnen als ik weer 's ga DJ'en.



Ik vind het knap dat je dat er uit haalt, want het viel mij dus helemaal niet op!

High is inderdaad de 'Fischerspooner'-track. De baslijn is heel erg hun geluid. Doet me een beetje denken aan Just Let Go, maar dan wat langzamer.

Verder vind ik de laatste twee nummers toch wel een tikje saai. Al met al blijft mijn eerder uitgebrachte stem van 4* wel staan. Het is zeker een fijn album en ik kan niet wachten op de remixes.

Haar uitfit in de clip vind ik wel een beetje beschamend hoor....

Wauw echt een geweldig album! Ik snap niet dat sommigen dit slecht vinden! Dit had ik echt niet van Madonna verwacht, ik heb haar nooit goed gevonden behalve sommige nummers. Er zijn geen slechte tracks op dit album te bespeuren. Ik had wel even tijd nodig voordat ik het goed vond. Dit is echt een album waarbij je de volumeknop helemaal open moet draaien en da lekker meezingen of meedansen. Mijn favorieten zijn Future Lovers, Forbidden Love en Like It Or Not. Hung Up is mijn minst favoriete track! Ik snap echt niet waarom ze dit als eerste single heeft gekozen. Maarja, hij doet het geweldig dus... Mooi werkje Madge!

Ben het met je eens Polim. Forbidden Love begint ook steeds meer te groeien voor mij. Echt een mooi plaatje.

Eigenlijk kan ik geen enkele track noemen op het album die ik slechter vind dan Hung Up. Dat vind ik dan ook het minste nummer.

De combo Forbidden Love-Hung Up is inmiddels mijn favoriete gedeelte van dit album.

Stevig staaltje melancholische electropop.

Nou laat ik dan ook maar eens horen wat ik vanaf de 11e van de 11e (dag waarop ik dit in handen kreeg) heb meegemaakt.

Ik vind dat het album hooggespannen verwachtingen waarmaakt. Het mooiste van het album vind ik nummers 6 tot en met 8. Bij de overgang naar 'forbidden love', waarbij je zowel qua ritme als melodie pas na een couplet of zo echt merkt dat er een nieuw nummer bezig is, wist ik het meteen dit is he-le-maal zeker en wel expres zo gemaakt; retro disco op zijn best. Mensen die de nummers op elkaar vinden lijken, teksten niet diep vinden en het raar vinden dat nummers in elkaar overlopen hebben gelijk, maar degenen die dat als negatief beoordelen hebben er niets van begrepen. Het is écht een album dat voor mij de disco-romantiek van weleer oproept. Mét diverse verwijzingen en subtiliteiten, én zonder vergeten te zorgen voor een modern album dat dus tegelijk nooit in 1980 gemaakt had kunnen zijn.

Voor alle mensen die graag vergelijken had ik er nog twee die ik niet eerder las in de discussie:

Het couplet van '' Push '' lijkt op "Genius of Love", van de Talking Heads satelliet TomTom Club, een nummer dat populair werd in de Rap-scene van New York, in de tijd dat Madonna daar aan het groot werden was (begin jaren '80).

Stukjes van "Forbidden Love" vind ik lijken op Royksopp´s ´The Understanding (een avn de nummers, maar weet even niet welke)

Doet mirwais ook nog iets op deze plaatje of is het echt een en al discostamperij geworden?

Een heel klein aandeel deze keer: hij produceerde Future Lovers.

Mijn favoriet is overigens nog steeds dezelfde als die van het begin: Forbidden Love!

Wel ben ik inmiddels een halfje lager gaan zitten. Ik ben er van overtuigd dat deze cd over een jaar niet veel de kast meer uitkomt, in tegenstelling tot b.v. Ray of Light (die ik toch echt 5* heb gegeven, en die blijft staan als een huis).