Wilco - Kicking Television (2005)

Van mij mogen ze, hoewel gewoon een nieuwe tour door Europa me nog gelukkiger zou maken.
Op hun recent uitgebrachte Alpha Mike Foxtrot vind je wel alvast heel wat live zoethoudertjes terug:
Wilco - Alpha Mike Foxtrot (2014)

Gekocht op basis van het enthousiasme hier.
Vooralsnog begrijp ik de enorme waardering niet helemaal.
Ja. Dit is een uitstekende band en ook zeker mijn soort muziek.
De stem van Jeff Tweedy is me alleen teveel van hetzelfde. Hierdoor komt de zang erg monotoon over en klinkt hij erg moe.
Dit zorgt er bij mij voor dat ik de aandacht verlies en amper 1 cd volledig uit krijg. Laat staan 2!

Anyway.. Ik zal hem toch zeker nog wat kansen geven want ergens begrijp ik best dat dit een live-klassiekertje is. Het komt helaas nog niet bij me binnen.

Ik vind dit na vele draaibeurten uiteindelijk een middelmatige plaat waar een paar fraaie composities de boel nog enigszins redden. Veel simplistische gehak op gitaren en de weinig dynamische zang maken het een saaie boel. Gisteren weer eens gedraaid na de eerste LP van Black Sabbath, het contrast kon bijna niet groter kwa muzikaliteit. Ik snap niet zo goed waarom dit zo hoog wordt gewaardeerd.

Ik ben sinds Uncle Tupelo een fan van Tweedy. Het is net als met Neil Young: of je houdt van zijn stem of je vindt het verschrikkelijk. Al zakt het peil van Wilco's laatste albums wel wat in, de meeste platen zijn van een zeer hoog niveau. Er zijn m.i. maar weinig groepen die dat kunnen nazeggen. Laat Wilco maar lekker cult blijven, dan houden we hen lekker voor ons zelf.

Toch weer verhoogd naar 4,5. Voornamelijk vanwege de eerste cd die van mij de volle mep krijgt vanwege nummers als Handshakes Drugs (die intro, wow), Shot in the Arm en Jesus, etc. CD 2 vind ik iets minder krachtig maar nog steeds erg goed (o.a. vanwege Spiders en Heavy Metal Drummer). Jammer dat de DVD er nooit is gekomen.

Goed, de rondgang langs het Wilco oeuvre is de laatste maand wel enigszins voltooid, A Ghost Is Born blijft m'n favoriet, ruim zelfs. Ik heb zeker gezien de hoge waardering van dit live album en de reputatie van Wilco op live gebied dit als soort van toetje bewaard. en die smaakt, ondanks de hoge verwachting, zeer goed. Los van het vakmanschap dat er vanaf straalt bieden de live versies meer, hoe zeg je dat netjes, meer kloten? Of mss ook meer gevoel. Het werkt voor mij igg.

Wilco op z'n hoogtepunt.

Moeilijk live-album om te beoordelen, vind ik. Het album bestaat voor 16 van de 23 nummers uit Yankee Hotel Foxtrot en A Ghost Is Born. De eerstgenoemde vind ik zeer goed en ook laatstgenoemde mag er zeker zijn, maar behoort voor mij niet tot mijn absolute Wilcofavorieten. Bovendien vind ik dat het album daardoor een beetje de variatie mist die het zeker had kunnen hebben als er meer uit Summerteeth, Being There en eventueel zelfs AM gespeeld werd.

Een ander minpuntje vind ik dat de geweldige livereputatie die de band heeft voor mij niet helemaal van deze plaat af spat. Ik hoor absoluut vakmanschap en klasse, maar de passie en emotie komt voor mij niet helemaal over.

Beide minpuntjes die ik noem zijn uiteraard persoonlijk en de tweede is zeker subjectief te noemen. Schijnbaar is hier namelijk quasi niemand het eens met mijn tweede minpuntje.

Aan de positieve kant noteer ik dat dit album gewoon vol staat met goede nummers die live ook erg goed gebracht worden door een hoop rasmuzikanten. Punt. Dat is gewoon Wilco!

Ik hink dus een beetje op 2 gedachten. Is het een goed live-album? Absoluut! Had het voor mij persoonlijk beter gekund mits wat meer persoonlijke favorieten uit eerdere albums? Ook absoluut.

Favorieten: Misunderstood, Jesus Etc., Via Chicago, Poor Places

4*

Ik kan je redenering wel volgen Zero. Volgens mij komt dit omdat ze gewoon nog beter geworden zijn live. 15 jaar geleden was dit hun absolute top, maar ondertussen heb ik vele van de nummers nog beter live gehoord. Vandaar misschien dat het album niet volledig aan de verwachtingen voldoet (nu)?

Jeff Tweedy verkeerde toentertijd niet bepaald in een optimale mentale conditie. Bovendien is dit een registratie van shows op het eind van een uitputtende tour.

Dat zou kunnen. Al moet ik daar wel bij zeggen dat ik Wilco (jammer genoeg) nog maar één keer live heb gezien en dat is ondertussen ook alweer 11 jaar geleden. Liveregistraties luister ik verder ook niet zo veel, dus ik weet niet of dat per sé de reden kan zijn.

Jammer trouwens dat ik ze niet vaker live heb kunnen zien. Ik heb een keertje tickets gehad voor in de AB en toen was ik plots ziek die dag. Nadien zijn ze nog vaak in België geweest, maar telkens op dagen dat ik niet kon. Ik had ze dus heel graag op Werchter zien verschijnen dit jaar, maar dat is dan weer niet kunnen doorgaan omwille van het gekende C-woord dat ik hier niet zal benoemen...

Magistraal!

Waarom heeft Wilco na Being There niet aan mijn (te) hoge verwachtingen voldaan? Dat komt door de slepende stem van Tweedy. Beperkt bereik. Frasering eentonig. Ook op deze concertopnamen. Er blijft genoeg over om van te genieten. Het gitaarwerk van Nels Cline vind ik bv. zeer overtuigend. Een echt topalbum hebben ze imo helaas niet gemaakt. Degelijk vakwerk. Dat wel. Ik beluister ze nog zelden.

nog steeds een prachtige live registratie van een band vol zelfvertrouwen (mijn favorieten blijven Hell is crome en Handshake drugs); van begin tot einde een lust voor het oor. Inmiddels 18 jaar (!) verder zijn de laatste 2 albums van Wilco voer voor bij voorbaat fantastische concerten as augustus in Utrecht.