My Bloody Valentine - m b v (2013)

Het wachten was 't waard. MBV heeft me compleet verrast door haar belofte in te lossen. Qua flow en atmosfeer lijkt m b v op Loveless. Zo is She found now net zo warm als Sometimes, New You een rustige versie van Soon terwijl Only Tomorrow me doet denken an Only Shallow. Qua songwriting mag het misschien wel in orde zijn maar er is gelukkig ook progressie; m b v is niet Loveless II. Dit mede dankzij de laatste nummers, waarbij de band wat rauwer wordt. Het album eindigt dan ook met climax (Wonder 2), dat een beat bevat dat net zo goed door drum 'n bass-held Goldie kon worden gemaakt.

Hoogtepunten:
She found now, New You, In another way en Wonder 2

Nou Goldie liet die beats mooi door anderen maken, dus zo'n held is het nou ook weer niet. Beetje de Tiesto van de drum n bass zegmaar.

Krimpertje.

Bij eerste beluistering vond ik het een sterk album, maar naarmate ik hem vaker hoor hoe minder dat hij me echt weet te boeien. Het is geen slechte plaat, maar, zoals al eerder aangegeven, een die duidelijk 20 jaar te laat is uitgekomen en na Loveless weinig nieuws heeft te bieden. En zeker niets dat ze daar niet beter deden.

Die gaat op de lijst: krimpplaat.

Hier heeft Steven MO het op 13-06-2012 ook al over een krimpplaat

Rush - Clockwork Angels (2012)

Ik las eerst in jouw bericht een 'krimppaal', maar dat associeer ik eerder met Dire Straits.

Maak je Herman vast ook heel blij mee

Juist. Kan ook niet anders een eeuwigheid na een klassieker...

Mooie opvolger van Loveless. Ik vind het kwalitatief zeker niet veel slechter, het is typisch MBV. Leuk om wat 'nieuwe' geluiden te horen die anders zijn dan op Loveless, hoewel 'nieuw' relatief is want vast al vijftien jaar geleden opgenomen. Ik vind het al een leuke verrassing dat er toch een nieuw MBV album is en dit is een leuke aanvulling en doet smaken naar meer.

Ik kan nog niet helemaal in dit album komen, maar 'She Found Now' is een van mijn favoriete tracks van My Bloody Valentine geworden. Eigenlijk is het een heel simpel nummer, maar mijn god, wat is het verslavend.

Dit album was de bijzonder lange wachttijd van 22 jaar meer dan waard. Dezelfde ontregelende en volstrekt unieke sound hebben ze vastgehouden.

In mijn statistieken kwam ik er achter dat ik de nummers van dit album slechts 1 keer beluistert heb sinds 2013. Tijd voor een tweede luisterbeurt. En ik snap heel goed waarom het maar bij 1 luisterbeurt is gebleven. In 2027 nog maar eens proberen.

Draaibaarheid en THT-datum staan hier idd haaks op elkaar. De dubbel-cd (een compilatie van ep's) van een jaar eerder is dan interessanter. Lp relatief goedkoop gevonden in een platenzaak in Aarhus en dus hoor je mij niet klagen.

Misschien zou het handig zijn als er een app kwam om de EAN-code op lp of cd te scannen zodat je in je collectie-overzicht (in Excel) kon zien hoe vaak je iets draait of wat de 25 meest gedraaide fysieke albums zijn

Leuk album zeker en vast, maar toch iets meer ingehoudender en bescheiden dan Loveless vind ik zelf. Naarmate het album vordert, wordt wel een andere invloed meer en meer merkbaar, met name drum & bass begint toch opvallend veel voor te komen. Vooral het laatste nummer is heel erg mooi, maar ook tegelijkertijd typisch en atypisch My Bloody Valentine. Het is alsof ze naar mijn eerste liefde: drum & bass toegroeien wat wel leuk is.

Dat stukje distorted instrumentatie vanaf 1:30 in “only tomorrow” is wel zo heerlijk. Die ene minuut dat dat ongeveer duurt vandaag een aantal keer op repeat gedraaid, met een volume waarop ik zelden nog muziek afspeel.