My Bloody Valentine - m b v (2013)

Wat een verassing zeg! Zomaar is daar ineens een nieuwe MBV. In tegenstelling tot velen heb ik maar 4 jaar hoeven wachten op een opvolger van Loveless. Laatstgenoemde is echter wel uitgegroeid tot mijn favoriete plaat allertijden. Ik luister voor nu even She Found Now. Morgenochtend ga ik op weg naar m'n stage het hele ding proberen. Heb nog nooit zoveel zin in de ochtendspits gehad!

En daar istie dan...het slechtste album van 2013!

hahaha, je hebt "heester" nog niet overtroffen in de discussie!

Mooi album.

Maar toch voelt het een beetje als mosterd na de maaltijd. Niet vergeten wat er na Loveless allemaal nog is uitgekomen. Albums van Ride, Slowdive, Lush, Chapterhouse, Galaxie 500. Deze artiesten lijken vergeten te worden in de euforie van alle recensenten. Het album is een hype geworden, en dat komt omdat er een verhaal van uitstel aan vast kleeft. Overigens is de mastering goed gedaan maar wat ik echt mis is een kraakhelder nummer als Only Shallow. Op m b v klinkt het merendeel een beetje weggemoffeld, op Loveless kun je de verschillende melodieën veel beter onderscheiden.

Ze zijn 10 jaar inactief geweest. Wacht maar, over 20 jaar is dit net zo'n klassieker als Loveless nu

Oh jee, daar heb je weer hét non-argument: de vorige plaat is X jaar geleden dús hebben ze er X jaar over gedaan (kan net zo goed 3 maanden zin) dús moet het wel enorm goed zijn (alsof de lengte waaraan aan een plaat is gesleuteld iets zegt over de uiteindelijke kwaliteit).

Ik twijfel hier nog steeds heel erg over. Denk dat het binnen het shoegaze/noiserock wereldje nog steeds een relevante plaat is, simpelweg omdat er maar weinig zijn die hun geluid goed nadoen (oude Astrobrite, Fleeting Joys uitgezonderd)en ze voldoende nieuwe elementen in de plaat hebben verwerkt om niet van een complete herhaling te spreken. Toch begint ook hier wel een beetje het gevoel te komen dat het binnen hun eigen discografie geen relevante plaat is.

Ik stook het Pitchfork vuurtje nog even op: 9,1.

Pitchfork geeft een 9.1. Dus dan ga ik ook gewoon hoog inzetten.

Komt overeen met een 4,5* volgens mijn zakjapanner! Zal ik even mijn score invullen dus!

(stiekem ben ik opgelucht dat ik dit echt zo goed mag vinden)

Ik weet niet waar je vandaan haalt dat iemand dat gezegd heeft? Op dit forum zijn de mensen meestal wel intelligent genoeg om te weten dat de duur van het maken van een album niet garant staat voor de kwaliteit. Er wordt alleen gezegd dat dit over 20 jaar net zo'n klassieker is als Loveless. Wat je daarvan vindt, is je eigen pakkie-an.
Mocht je trouwens refereren naar iemand die dat wel beweert, zou je iets duidelijker met je verwijzingen moeten zijn

Uiteindelijk krijgt dit album 4 sterren van mij. Het niveau van Loveless haalt het bij lange na niet maar dit is wel een erg goede plaat. Al mis ik op New You na de memorabele melodieën op deze plaat. Op deze plaat staan geen nummers als When You Sleep met melodielijnen die ik opvallend vaak fluit, ze zijn zo aanstekelijk. De melodie is een beetje naar de achtergrond geschoven.

New You vind ik een geweldig popnummer met zijn dreunende bas. Maar het hoogtepunt van de plaat zit aan het eind. Wonder 2 heeft gave drum and bass ritmes met die golvende gitaren en een geluid dat wel lijkt alsof er een vliegtuig aan het opstijgen is. M B V is een plaat die Loveless goed opvolgt, maar de magie van die plaat wordt nergens gevangen. Maar misschien vergelijk ik het te veel met die plaat. Het is een beetje een zegen en een vloek voor de band.

Goed stuk Don Cappuccino. Kan me daar zee in vinden. Het album komt nu langzaam een beetje binnen. Stiekem toch een groeier?

Ja hoor. Weer stofzuigers en luchtalarmen waar ik eerst doorheen moet prikken.

Mijn stofzuiger klinkt beter. Ik maak er morgen een demo van die ik zal toezenden aan wat labels. Kan zo worden uitgebracht. Enige productie is nier meer nodig.

Toch wel heel tof dit hoor, aantal tracks die zo op loveless hadden kunnen staan (en dat is een compliment) Weinig vernieuwend en daar ben ik in dit geval van MBV erg blij mee. Dikke 4*

Velen hebben het geluid van My Bloody Valentine inderdaad door de jaren heen trachten te emuleren maar geen van die namen heeft echter ooit een album van het niveau-Loveless uitgebracht dus dan is het niet zo onlogisch dat My Bloody Valentine intussen als primus interpares aanzien wordt van het genre en dus net iets meer hype kan genereren dan aardig-zonder-meer groepjes als Lush. En die namen die jij opsomt zijn dan nog established acts die hun hoogtepunt beleefden in dezelfde periode (vaak voor Loveless, denk maar Ride's Nowhere), alles wat daarna kwam haalde ondanks verwoede pogingen toch bijlange dat niveau niet meer - denk maar aan een pijnlijk middelmatige eendagshype als the pains of being pure at heart. Dus mosterd na de maaltijd? Ik denk eerder dat shoegaze My Bloody Valentine meer dan ooit nodig heeft (en daarvoor hoeven ze niet eens Loveless te evenaren) tenzij je zou stellen dat het in zijn geheel voorbijgestreefd is. Maar dan denk ik: maakt niet uit of dit in de jaren 90 uitgebracht is of 2013, een mooi album is een mooi album.



Werkt natuurlijk ook wel tegen hen, het omgekeerde argument: "is het dit maar na 22 jaar?" is iets wat je even vaak moet lezen.

Topalbum, doet niet onder aan Loveless. Fijn op een feestje als in de automobiel. *4.

ze kunnen de bandnaam beter veranderen in my bloody vacuum cleaner.. whoawhoawhoahaha

Ok en nu is het afgelopen met die stofzuigergrappen.

Juist de eerste luisterbeurt gehad. Het is echt wel een veel vreemdere plaat dan Loveless. Ik ben nog niet helemaal overtuigd, maar ik denk wel dat de plaat me nog beter zal gaan bevallen na meer luisterbeurten. Nothing Is beviel me echter echt wel niet :s.
Na één luisterbeurt zou ik een 3,5 aan de plaat geven.

Dé uitschieter is New You, maar dat is dan ook veruit het meest toegankelijke nummer op de plaat.

Ok, een heel andere dan, las deze zojuist op FB:

Eerste indruk: Nog veel minder toegankelijk dan Loveless! De voorganger nam je mee aan de hand van zoete melodieen, waardoor je de stofzuigers op den duur niet meer hoorde. MBV doet dit veel minder. Borduurt eigenlijk voort op de sound van To Here Knows When. Lang uitgesponnen, sferische muziek, zonder begin en zonder eind. Enkele uitzondering hierop is New You, dat beter op Loveless zou passen. Who Sees You kun je daar ook nog onder schikken. Wel moet ik zeggen dat ik allerminst teleurgesteld ben met deze MBV. Ze klinken als vanouds, maar toch fris. If This and Yes is binnen het oeuvre iets totaal nieuws. Wonder 2 is weer een fantastische afsluiter. Ik ben enorm benieuwd hoe dit album zich zal openbaren in de loop der tijd.

Waar komen die duffe stofzuiger grapjes vandaan? Daar hoor ik niks van terug. Bij Jesus & Mary Chain snap ik het nog.

Lees ons verslag hier: http://skylinereviews.com/?p=10806

Mensen legden bij 'Loveless' weleens de associatie tussen de gitaargeluidsmuren en de geluidsmuren van een stofzuiger. Dat was even leuk, maar inspiratieloos om mee door te gaan. Doet ook te kort aan het geluid.

Die eerste drie nummers zijn gewoon outtakes uit die tijd. Dat moet haast wel.
Only Tomorrow begint zelfs hetzelfde als een van de nummers van Loveless. De rest vandaag maar even luisteren.

Loveless is juist zo'n goede plaat omdat het een conceptplaat is, vernieuwend en gedurft. Deze opvolger is dat zeker niet en is daarmee wat mij betreft dan ook een stuk minder relevant. Als dit als regulier album dichter(2-5jaar) op Loveless was uitgebracht had dit gaandeweg de tijd ongetwijfeld de magie van Loveless doen verminderen. Dat er maar 1 plaat was die zo klonk maakte Loveless extra bijzonder. Wat mij betreft is dit b-sides(want zo zie ik het maar)-album behoorlijk overbodig, wat overigens niet betekent dat het slecht is.

Vind dit een vrij moeilijk album om te beoordelen. En, itchy, nu heb ik het even niet over hoe lang ze over dit album hebben gedaan, maar als vrij 'belangrijke' band die na 22 jaar een heus album releast vind ik het toch tegenvallen. Met Loveless valt het niet te vergelijken, maar had graag wat meer 'extra's' verwacht van een band die 2 decennia's lang bijna niks van zich heeft laten horen. Nu zitten ze wel met dat klote gedoe dat iedereen hun album met Loveless vergelijkt tot op een punt waar je niet objectief naar het album kunt luisteren. Ik betrap mezelf er nu ook op, maar ach, had gewoon iets 'groters' en 'spectaculairders' verwacht. Al is het wel een goed album.

Veel berichten hier lijken de strekking de hebben dat het album beter zou zijn geweest wanneer het vlak na Loveless was uitgebracht in plaats van zoveel later. Die reden zou ik alleen begrijpen als iets verouderd klinkt, wat voor mij niet het geval is hier. Vind hem gewoon weer erg fijn. Niet zo mooi als Loveless, maar puur op basis van kwaliteit en niet op datum van uitgave.