The Cure - Disintegration (1989)
mijn stem
1619 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Fiction
-
Plainsong (5:17)
-
Pictures of You (7:28)
-
Closedown (4:18)
-
Lovesong (3:28)
-
Last Dance (4:43)
-
Lullaby (4:08)
-
Fascination Street (5:15)
-
Prayers for Rain (6:07)
-
The Same Deep Water as You (9:22)
-
Disintegration (8:19)
-
Homesick (7:06)
-
Untitled (6:30)
-
Prayers for Rain [RS Home Instrumental Demo] * (3:01)
-
Pictures of You [RS Home Instrumental Demo] * (3:29)
-
Fascination Street [RS Home Instrumental Demo] * (2:39)
-
Homesick [Band Instrumental Rehearsal] * (3:12)
-
Fear of Ghosts * (2:57)
-
Noheart * (2:40)
-
Esten * (3:13)
-
Closedown [Band Instrumental Demo] * (2:48)
-
Lovesong [Band Instrumental Demo] * (3:39)
-
2 Late [Alternative Version] * (2:50)
-
The Same Deep Water as You [Band Instrumental Demo] * (6:04)
-
Disintegration [Band Instrumental Demo] * (6:34)
-
Untitled [Alternative Version] * (3:37)
-
Babble [Alternative Version] * (2:58)
-
Plainsong [Studio Guide Vocal Rough] * (4:44)
-
Last Dance [Studio Guide Vocal Rough] * (4:41)
-
Lullaby [Studio Guide Vocal Rough] * (3:46)
-
Out of Mind * (2:58)
-
Delirious Night * (4:30)
-
Pirate Ships * (3:38)
-
Plainsong [Entreat Plus Live 1989] * (5:19)
-
Pictures of You [Entreat Plus Live 1989] * (7:04)
-
Closedown [Entreat Plus Live 1989] * (4:21)
-
Lovesong [Entreat Plus Live 1989] * (3:24)
-
Last Dance [Entreat Plus Live 1989] * (4:37)
-
Lullaby [Entreat Plus Live 1989] * (4:14)
-
Fascination Street [Entreat Plus Live 1989] * (5:10)
-
Prayers for Rain [Entreat Plus Live 1989] * (4:49)
-
The Same Deep Water as You [Entreat Plus Live 1989] * (10:03)
-
Disintegration [Entreat Plus Live 1989] * (7:54)
-
Homesick [Entreat Plus Live 1989] * (6:47)
-
Untitled [Entreat Plus Live 1989] * (6:44)
toon 32 bonustracks
totale tijdsduur:
1:12:01
(3:36:25)
- nummer 7 in de top 250
0
geplaatst: 19 januari 2007, 12:28 uur
lullaby1987 schreef:
aha...interresant! we hebben het hier over het onafscheidelijke duo
ook bij deze nummers speelt zich een verhaal af in mijn hoofd, zoals bij zoveel cure nummers. dat maakt the cure zo geweldig
prayers for rain
Wolken verschuiven, en de lucht word in duister gehuld.
De lucht is dreigend en zo donker als de dood. De omgeving waarin je je bevind is kurkdroog. in deze omgeving is in geen honderd jaar ook maar één druppel water gevallen. Je loopt daar helemaal alleen, terweil je de kurkdroge grond voelt kraken onder je naakte voeten.
Je voelt de naderende angst, het voelt bijna alsof de wolken vol dreiging je achtervolgen. hopeloos staar je naar de lucht, alsof je op een verlossing wacht die nooit zal komen. jij hebt de hoop opgegeven. je bent zo koud en kil als de nacht zelf. ergens hoop je nog op een sprankje hoop, maar het meest word je overmand door eenzaamheid, angst ... Het maakt je allemaal niets meer uit, je bent te moe om nog ergens voor te vechten...
same deep water as you
Je zakt langzaam in elkaar, en valt neer op de kurkdroge grond. je kijkt nog een laatste keer naar de dreiging in de lucht, en sluit je ogen. het is te laat, denk je. dan opeens maakt je hand een stuiptrekking. een kleine regendruppel raakte je hand. net nu je dacht dat je gevoelloos en koud was geworden, kuste een regendruppel je kille hand. je opend je ogen en ziet tot verbazing dat het regent. je blijft doodstil op de grond liggen en sluit je ogen weer. het begint steeds harder te regenen. het was nog nooit zo heerlijk om de regendruppels op je gezicht te voelen.
Op dat moment lijkt het net alsof je de aarde verlaat. je lichaam begeeft zich wel op de grond, maar jij bent ergens anders. in een soort waas word je geconfronteerd met alles dat je ooit hebt gevoeld, alles wat je ooit haatte, alles wat je ooit liefhad, en alles dat je kwijtraakte. Alles word van je afgespoeld.
De verlossing waar je al die tijd op wachtte, is gekomen.
deze parel van een cd is trouwens ook weer teruggezet naar zijn plaatsje...NR1
aha...interresant! we hebben het hier over het onafscheidelijke duo
ook bij deze nummers speelt zich een verhaal af in mijn hoofd, zoals bij zoveel cure nummers. dat maakt the cure zo geweldig
prayers for rain
Wolken verschuiven, en de lucht word in duister gehuld.
De lucht is dreigend en zo donker als de dood. De omgeving waarin je je bevind is kurkdroog. in deze omgeving is in geen honderd jaar ook maar één druppel water gevallen. Je loopt daar helemaal alleen, terweil je de kurkdroge grond voelt kraken onder je naakte voeten.
Je voelt de naderende angst, het voelt bijna alsof de wolken vol dreiging je achtervolgen. hopeloos staar je naar de lucht, alsof je op een verlossing wacht die nooit zal komen. jij hebt de hoop opgegeven. je bent zo koud en kil als de nacht zelf. ergens hoop je nog op een sprankje hoop, maar het meest word je overmand door eenzaamheid, angst ... Het maakt je allemaal niets meer uit, je bent te moe om nog ergens voor te vechten...
same deep water as you
Je zakt langzaam in elkaar, en valt neer op de kurkdroge grond. je kijkt nog een laatste keer naar de dreiging in de lucht, en sluit je ogen. het is te laat, denk je. dan opeens maakt je hand een stuiptrekking. een kleine regendruppel raakte je hand. net nu je dacht dat je gevoelloos en koud was geworden, kuste een regendruppel je kille hand. je opend je ogen en ziet tot verbazing dat het regent. je blijft doodstil op de grond liggen en sluit je ogen weer. het begint steeds harder te regenen. het was nog nooit zo heerlijk om de regendruppels op je gezicht te voelen.
Op dat moment lijkt het net alsof je de aarde verlaat. je lichaam begeeft zich wel op de grond, maar jij bent ergens anders. in een soort waas word je geconfronteerd met alles dat je ooit hebt gevoeld, alles wat je ooit haatte, alles wat je ooit liefhad, en alles dat je kwijtraakte. Alles word van je afgespoeld.
De verlossing waar je al die tijd op wachtte, is gekomen.
deze parel van een cd is trouwens ook weer teruggezet naar zijn plaatsje
...NR1 
Onze schrijfster in spe
0
geplaatst: 19 januari 2007, 14:56 uur
lullaby1987 schreef:
aha...interresant! we hebben het hier over het onafscheidelijke duo
ook bij deze nummers speelt zich een verhaal af in mijn hoofd, zoals bij zoveel cure nummers. dat maakt the cure zo geweldig
prayers for rain
Wolken verschuiven, en de lucht word in duister gehuld.
De lucht is dreigend en zo donker als de dood. De omgeving waarin je je bevind is kurkdroog. in deze omgeving is in geen honderd jaar ook maar één druppel water gevallen. Je loopt daar helemaal alleen, terweil je de kurkdroge grond voelt kraken onder je naakte voeten.
Je voelt de naderende angst, het voelt bijna alsof de wolken vol dreiging je achtervolgen. hopeloos staar je naar de lucht, alsof je op een verlossing wacht die nooit zal komen. jij hebt de hoop opgegeven. je bent zo koud en kil als de nacht zelf. ergens hoop je nog op een sprankje hoop, maar het meest word je overmand door eenzaamheid, angst ... Het maakt je allemaal niets meer uit, je bent te moe om nog ergens voor te vechten...
same deep water as you
Je zakt langzaam in elkaar, en valt neer op de kurkdroge grond. je kijkt nog een laatste keer naar de dreiging in de lucht, en sluit je ogen. het is te laat, denk je. dan opeens maakt je hand een stuiptrekking. een kleine regendruppel raakte je hand. net nu je dacht dat je gevoelloos en koud was geworden, kuste een regendruppel je kille hand. je opend je ogen en ziet tot verbazing dat het regent. je blijft doodstil op de grond liggen en sluit je ogen weer. het begint steeds harder te regenen. het was nog nooit zo heerlijk om de regendruppels op je gezicht te voelen.
Op dat moment lijkt het net alsof je de aarde verlaat. je lichaam begeeft zich wel op de grond, maar jij bent ergens anders. in een soort waas word je geconfronteerd met alles dat je ooit hebt gevoeld, alles wat je ooit haatte, alles wat je ooit liefhad, en alles dat je kwijtraakte. Alles word van je afgespoeld.
De verlossing waar je al die tijd op wachtte, is gekomen.
deze parel van een cd is trouwens ook weer teruggezet naar zijn plaatsje...NR1
aha...interresant! we hebben het hier over het onafscheidelijke duo
ook bij deze nummers speelt zich een verhaal af in mijn hoofd, zoals bij zoveel cure nummers. dat maakt the cure zo geweldig
prayers for rain
Wolken verschuiven, en de lucht word in duister gehuld.
De lucht is dreigend en zo donker als de dood. De omgeving waarin je je bevind is kurkdroog. in deze omgeving is in geen honderd jaar ook maar één druppel water gevallen. Je loopt daar helemaal alleen, terweil je de kurkdroge grond voelt kraken onder je naakte voeten.
Je voelt de naderende angst, het voelt bijna alsof de wolken vol dreiging je achtervolgen. hopeloos staar je naar de lucht, alsof je op een verlossing wacht die nooit zal komen. jij hebt de hoop opgegeven. je bent zo koud en kil als de nacht zelf. ergens hoop je nog op een sprankje hoop, maar het meest word je overmand door eenzaamheid, angst ... Het maakt je allemaal niets meer uit, je bent te moe om nog ergens voor te vechten...
same deep water as you
Je zakt langzaam in elkaar, en valt neer op de kurkdroge grond. je kijkt nog een laatste keer naar de dreiging in de lucht, en sluit je ogen. het is te laat, denk je. dan opeens maakt je hand een stuiptrekking. een kleine regendruppel raakte je hand. net nu je dacht dat je gevoelloos en koud was geworden, kuste een regendruppel je kille hand. je opend je ogen en ziet tot verbazing dat het regent. je blijft doodstil op de grond liggen en sluit je ogen weer. het begint steeds harder te regenen. het was nog nooit zo heerlijk om de regendruppels op je gezicht te voelen.
Op dat moment lijkt het net alsof je de aarde verlaat. je lichaam begeeft zich wel op de grond, maar jij bent ergens anders. in een soort waas word je geconfronteerd met alles dat je ooit hebt gevoeld, alles wat je ooit haatte, alles wat je ooit liefhad, en alles dat je kwijtraakte. Alles word van je afgespoeld.
De verlossing waar je al die tijd op wachtte, is gekomen.
deze parel van een cd is trouwens ook weer teruggezet naar zijn plaatsje
...NR1 
0
geplaatst: 19 januari 2007, 15:46 uur
lullaby1987 schreef:
aha...interresant! we hebben het hier over het onafscheidelijke duo
ook bij deze nummers speelt zich een verhaal af in mijn hoofd, zoals bij zoveel cure nummers. dat maakt the cure zo geweldig
prayers for rain
Wolken verschuiven, en de lucht word in duister gehuld.
De lucht is dreigend en zo donker als de dood. De omgeving waarin je je bevind is kurkdroog. in deze omgeving is in geen honderd jaar ook maar één druppel water gevallen. Je loopt daar helemaal alleen, terweil je de kurkdroge grond voelt kraken onder je naakte voeten.
Je voelt de naderende angst, het voelt bijna alsof de wolken vol dreiging je achtervolgen. hopeloos staar je naar de lucht, alsof je op een verlossing wacht die nooit zal komen. jij hebt de hoop opgegeven. je bent zo koud en kil als de nacht zelf. ergens hoop je nog op een sprankje hoop, maar het meest word je overmand door eenzaamheid, angst ... Het maakt je allemaal niets meer uit, je bent te moe om nog ergens voor te vechten...
same deep water as you
Je zakt langzaam in elkaar, en valt neer op de kurkdroge grond. je kijkt nog een laatste keer naar de dreiging in de lucht, en sluit je ogen. het is te laat, denk je. dan opeens maakt je hand een stuiptrekking. een kleine regendruppel raakte je hand. net nu je dacht dat je gevoelloos en koud was geworden, kuste een regendruppel je kille hand. je opend je ogen en ziet tot verbazing dat het regent. je blijft doodstil op de grond liggen en sluit je ogen weer. het begint steeds harder te regenen. het was nog nooit zo heerlijk om de regendruppels op je gezicht te voelen.
Op dat moment lijkt het net alsof je de aarde verlaat. je lichaam begeeft zich wel op de grond, maar jij bent ergens anders. in een soort waas word je geconfronteerd met alles dat je ooit hebt gevoeld, alles wat je ooit haatte, alles wat je ooit liefhad, en alles dat je kwijtraakte. Alles word van je afgespoeld.
De verlossing waar je al die tijd op wachtte, is gekomen.
deze parel van een cd is trouwens ook weer teruggezet naar zijn plaatsje...NR1
Je hebt een mooie manier van schrijven, het maakt het visueel en je gebruikt mooie beeldspraken. Als ik jou was zou ik wat met je schrijven gaan doen, als je dat niet al doet... aha...interresant! we hebben het hier over het onafscheidelijke duo
ook bij deze nummers speelt zich een verhaal af in mijn hoofd, zoals bij zoveel cure nummers. dat maakt the cure zo geweldig
prayers for rain
Wolken verschuiven, en de lucht word in duister gehuld.
De lucht is dreigend en zo donker als de dood. De omgeving waarin je je bevind is kurkdroog. in deze omgeving is in geen honderd jaar ook maar één druppel water gevallen. Je loopt daar helemaal alleen, terweil je de kurkdroge grond voelt kraken onder je naakte voeten.
Je voelt de naderende angst, het voelt bijna alsof de wolken vol dreiging je achtervolgen. hopeloos staar je naar de lucht, alsof je op een verlossing wacht die nooit zal komen. jij hebt de hoop opgegeven. je bent zo koud en kil als de nacht zelf. ergens hoop je nog op een sprankje hoop, maar het meest word je overmand door eenzaamheid, angst ... Het maakt je allemaal niets meer uit, je bent te moe om nog ergens voor te vechten...
same deep water as you
Je zakt langzaam in elkaar, en valt neer op de kurkdroge grond. je kijkt nog een laatste keer naar de dreiging in de lucht, en sluit je ogen. het is te laat, denk je. dan opeens maakt je hand een stuiptrekking. een kleine regendruppel raakte je hand. net nu je dacht dat je gevoelloos en koud was geworden, kuste een regendruppel je kille hand. je opend je ogen en ziet tot verbazing dat het regent. je blijft doodstil op de grond liggen en sluit je ogen weer. het begint steeds harder te regenen. het was nog nooit zo heerlijk om de regendruppels op je gezicht te voelen.
Op dat moment lijkt het net alsof je de aarde verlaat. je lichaam begeeft zich wel op de grond, maar jij bent ergens anders. in een soort waas word je geconfronteerd met alles dat je ooit hebt gevoeld, alles wat je ooit haatte, alles wat je ooit liefhad, en alles dat je kwijtraakte. Alles word van je afgespoeld.
De verlossing waar je al die tijd op wachtte, is gekomen.
deze parel van een cd is trouwens ook weer teruggezet naar zijn plaatsje
...NR1 ps. Ik hoor graag andere verhalen die zich in je hoofd afspelen bij Cure nummers ! Wat mij betreft open je de topic Cure verhalen.
0
geplaatst: 19 januari 2007, 17:25 uur
De relatie van robert smith brokkelt af en alle liefde is gedoomd te mislukken en hij maakt een plaat die mooier klinkt als de stralen licht uit de magic kingdom, dat is contractio voor je!
0
Lost Highway
geplaatst: 19 januari 2007, 18:16 uur
Quale schreef:
De relatie van robert smith brokkelt af en alle liefde is gedoomd te mislukken en hij maakt een plaat die mooier klinkt als de stralen licht uit de magic kingdom, dat is contractio voor je!
De relatie van robert smith brokkelt af en alle liefde is gedoomd te mislukken en hij maakt een plaat die mooier klinkt als de stralen licht uit de magic kingdom, dat is contractio voor je!
Bij mijn weten is hij nog steeds gehuwd met dezelfde vrouw hoor.
0
geplaatst: 19 januari 2007, 23:07 uur
reptile71 schreef:
ps. Ik hoor graag andere verhalen die zich in je hoofd afspelen bij Cure nummers ! Wat mij betreft open je de topic Cure verhalen.
(quote)
Je hebt een mooie manier van schrijven, het maakt het visueel en je gebruikt mooie beeldspraken. Als ik jou was zou ik wat met je schrijven gaan doen, als je dat niet al doet... ps. Ik hoor graag andere verhalen die zich in je hoofd afspelen bij Cure nummers ! Wat mij betreft open je de topic Cure verhalen.
meer cure verhalen?
kijk eens bij the cure: pornography en the top.
daar staan ook nog 2 verhaaltjes
0
geplaatst: 20 januari 2007, 13:31 uur
Lost Highway schreef:
Bij mijn weten is hij nog steeds gehuwd met dezelfde vrouw hoor.
(quote)
Bij mijn weten is hij nog steeds gehuwd met dezelfde vrouw hoor.
Weet ik, maar op deze plaat verhaalt alleen maar over stukgelopen liefdes en afbrokkelende relaties. Dat bedoel ik.
0
geplaatst: 20 januari 2007, 17:14 uur
Quale schreef:
Weet ik, maar op deze plaat verhaalt alleen maar over stukgelopen liefdes en afbrokkelende relaties. Dat bedoel ik.
Niet alleen maar toch?(quote)
Weet ik, maar op deze plaat verhaalt alleen maar over stukgelopen liefdes en afbrokkelende relaties. Dat bedoel ik.
Sowieso kan het natuurlijk over een andere relatie gaan dan met een vrouw. Het kan soms net zo goed gaan over het stoppen met een verslavend middel en zo kun je nog wel meer verzinnen. Vergeet niet dat R.S. heel veel beeldspraak gebruikt en dus zelfs de buitenkant van een tekst één grote beeldspraak kan zijn
0
geplaatst: 20 januari 2007, 19:51 uur
ik ga even zeggen dat het titelnummer één van de beste nummers ooit is. Dramatisch goed.
0
geplaatst: 21 januari 2007, 23:58 uur
The Cure............. jaren '80. Ik vond mezelf toen toch zo'n alternatief ventje door deze band goed te vinden
In werkelijkheid viel dat natuurlijk reuze mee. Ik heb me nooit bij de spinnenkapsels op de middelbare school aangesloten. Ik kende de albums. Ik moest wel want als een van je beste vrienden uit die tijd je er helemaal mee dood wist te gooien kon je er niet onder uit en daarbij vond ik het ook gewoon een band die heerlijke nummers afleverde. Ondanks dat ik de meeste albums kende ging ik in die jaren toch het meest voor de singles. De verzamelaar Standing on a Beach heb ik dan ook grijs gedraaid (letterlijk want ik had hem op LP).
Disintegration was een soort van uitzondering. Dit album had een vreemd soort aantrekkingskracht op mij, meer dan de voorgangers denk ik, ook al vond ik een album als The Head on the Door of Boys don't Cry misschien wel leuker, puur vanwege het feit dat ze toegankelijker waren.
Opener Plainsong staat eigenlijk al model voor die zuigingskracht. Alleen al de manier van openen. Hoe gracieus, hoe koninklijk. Hier valt je mond toch simpelweg van open.
Pictures Of You is nog steeds een klassiekertje. Een sterk nummer dat in die tijd ook werd gedraaid op de radio. Het was in die tijd zo slecht nog niet op die radio
Helaas vind ik dit nummer toch wat schade hebben opgelopen door de vermaledijde reclame. Het blijft een juweel, maar nu wel eentje met een bedenkelijk randje.
Closedown heeft ook dat mooie geluid. Het is dan wel donker, maar tegelijkertijd doet het je zweven door de ruimte. Licht in je hoofd en opstijgen maar. Cliché, cliché maar dat gitaargeluid is hemels.
Love Song doet me telkens weer een beetje ruw ontwaken uit die heerlijke toestand waarin ik me bevind tijdens Closedown. Het is een sterk nummer, maar op de een of andere manier heb ik soms het gevoel dat het een buitenbeentje is, het mag nog net meedoen maar meer ook niet. Onzin natuurlijk want het is toch wel één van de bekendere nummers van The Cure. En misschien maar goed ook dat het dit effect heeft. Hierdoor blijft het album boeien.
En ach, op Last Dance herpakken ze de sfeer weer. ik word er wat melancholisch van. Absoluut meeslepend.
Lullaby..........de spiderman he. Dit is Robert Smith op zijn best: een puik liedje, pakkend en toch voorzien van scherpe randen en een schitterende sfeer. Eigenlijk The Cure samengevat in 1 song.
Fascination Street laat dan weer duidelijk die donkere kant horen. Dit nummer staat bij mij toch een beetje voor de harde jaren '80 kant (ook al liep die bij verschijning van dit album ten einde). Somber van toon en vooral erg moody. Maar wel op een manier waarbij je er niet los van weet te komen.
Het kan nog donkerder en hoe. Zet Prayers For Rain op en je weet genoeg. Huiveringwekkend. IJzig. Maar ook hier weer die zuigende aantrekkingskracht tevens de kracht van dit hele album natuurlijk.
Bij The Same Deep Water As You begint het dan de draaikolk te worden die je compleet in zijn greep heeft en niet meer loslaat. Ondanks dat ook dit nummer zo donker van toon is hoor ik er ook wat lichts in. Het maakt je even helemaal los van alles om je heen en je voelt je helemaal vrij.
Titelnummer Disintegration heeft ook weer zo'n dubbel gezicht. Aan de ene kant het gevoel van verlies en tegelijkertijd toch ook weer hoop. Sterk nummer.
Homesick vind ik getuigen van pure schoonheid. Dit is echt een erg mooi nummer ondanks het trieste gevoel dat het weet op te roepen. Waarschijnlijk is dat laatste ook wel de reden dat ik het als zo mooi ervaar.
Untitled heeft het bekende vinkje van mij gekregen. Zo geweldig Plainsong is als opener van een album, zo geweldig is Untitled als afsluiter. De cirkel is rond. We zijn weer terug bij af........
The Cure. Nu ik er zo over nadenk is dit een band die het al heel lang goed doet bij mij. Halverwege de jaren '90 ben ik ze wat uit het oog verloren, maar desondanks is het wel één van die bandjes die de jaren '80 bij mij hebben weten te overleven en die me anno 2007 nog steeds weten te boeien. O.K. daar is het oudere werk dan wel meer verantwoordelijk voor dan het nieuwere werk, maar wie maalt daar om bij meesterwerken als dit album?!
In werkelijkheid viel dat natuurlijk reuze mee. Ik heb me nooit bij de spinnenkapsels op de middelbare school aangesloten. Ik kende de albums. Ik moest wel want als een van je beste vrienden uit die tijd je er helemaal mee dood wist te gooien kon je er niet onder uit en daarbij vond ik het ook gewoon een band die heerlijke nummers afleverde. Ondanks dat ik de meeste albums kende ging ik in die jaren toch het meest voor de singles. De verzamelaar Standing on a Beach heb ik dan ook grijs gedraaid (letterlijk want ik had hem op LP).
Disintegration was een soort van uitzondering. Dit album had een vreemd soort aantrekkingskracht op mij, meer dan de voorgangers denk ik, ook al vond ik een album als The Head on the Door of Boys don't Cry misschien wel leuker, puur vanwege het feit dat ze toegankelijker waren.
Opener Plainsong staat eigenlijk al model voor die zuigingskracht. Alleen al de manier van openen. Hoe gracieus, hoe koninklijk. Hier valt je mond toch simpelweg van open.
Pictures Of You is nog steeds een klassiekertje. Een sterk nummer dat in die tijd ook werd gedraaid op de radio. Het was in die tijd zo slecht nog niet op die radio
Helaas vind ik dit nummer toch wat schade hebben opgelopen door de vermaledijde reclame. Het blijft een juweel, maar nu wel eentje met een bedenkelijk randje.
Closedown heeft ook dat mooie geluid. Het is dan wel donker, maar tegelijkertijd doet het je zweven door de ruimte. Licht in je hoofd en opstijgen maar. Cliché, cliché maar dat gitaargeluid is hemels.
Love Song doet me telkens weer een beetje ruw ontwaken uit die heerlijke toestand waarin ik me bevind tijdens Closedown. Het is een sterk nummer, maar op de een of andere manier heb ik soms het gevoel dat het een buitenbeentje is, het mag nog net meedoen maar meer ook niet. Onzin natuurlijk want het is toch wel één van de bekendere nummers van The Cure. En misschien maar goed ook dat het dit effect heeft. Hierdoor blijft het album boeien.
En ach, op Last Dance herpakken ze de sfeer weer. ik word er wat melancholisch van. Absoluut meeslepend.
Lullaby..........de spiderman he. Dit is Robert Smith op zijn best: een puik liedje, pakkend en toch voorzien van scherpe randen en een schitterende sfeer. Eigenlijk The Cure samengevat in 1 song.
Fascination Street laat dan weer duidelijk die donkere kant horen. Dit nummer staat bij mij toch een beetje voor de harde jaren '80 kant (ook al liep die bij verschijning van dit album ten einde). Somber van toon en vooral erg moody. Maar wel op een manier waarbij je er niet los van weet te komen.
Het kan nog donkerder en hoe. Zet Prayers For Rain op en je weet genoeg. Huiveringwekkend. IJzig. Maar ook hier weer die zuigende aantrekkingskracht tevens de kracht van dit hele album natuurlijk.
Bij The Same Deep Water As You begint het dan de draaikolk te worden die je compleet in zijn greep heeft en niet meer loslaat. Ondanks dat ook dit nummer zo donker van toon is hoor ik er ook wat lichts in. Het maakt je even helemaal los van alles om je heen en je voelt je helemaal vrij.
Titelnummer Disintegration heeft ook weer zo'n dubbel gezicht. Aan de ene kant het gevoel van verlies en tegelijkertijd toch ook weer hoop. Sterk nummer.
Homesick vind ik getuigen van pure schoonheid. Dit is echt een erg mooi nummer ondanks het trieste gevoel dat het weet op te roepen. Waarschijnlijk is dat laatste ook wel de reden dat ik het als zo mooi ervaar.
Untitled heeft het bekende vinkje van mij gekregen. Zo geweldig Plainsong is als opener van een album, zo geweldig is Untitled als afsluiter. De cirkel is rond. We zijn weer terug bij af........
The Cure. Nu ik er zo over nadenk is dit een band die het al heel lang goed doet bij mij. Halverwege de jaren '90 ben ik ze wat uit het oog verloren, maar desondanks is het wel één van die bandjes die de jaren '80 bij mij hebben weten te overleven en die me anno 2007 nog steeds weten te boeien. O.K. daar is het oudere werk dan wel meer verantwoordelijk voor dan het nieuwere werk, maar wie maalt daar om bij meesterwerken als dit album?!
0
geplaatst: 22 januari 2007, 00:18 uur
Je bent aan een mooie tour de force bezig aERo, weer een puik stuk!
0
Lost Highway
geplaatst: 30 januari 2007, 22:17 uur
orbit schreef:
Je bent aan een mooie tour de force bezig aERo, weer een puik stuk!
Je bent aan een mooie tour de force bezig aERo, weer een puik stuk!
Dat zijn idd mooie stukjes van aERo, niet in het minst omdat ik ze aantref bij mijn meest geliefde album
Na Ocean Rain en Dog Man Star was nu Disintegration aan de beurt. Ik vind het fascinerend om te lezen wat dit album met mensen doet. Het leidt tot beeldspraak, fantasieën en bevordert blijkbaar ook het schrijftalent.
Ik kan alleen maar toejuichen dat muziek zo een effecten op mensen kan hebben.
0
geplaatst: 4 februari 2007, 20:05 uur
Zeker een mooi nummer, Max Payne, alhoewel er mijns inziens wel wat betere nummers op het album staan ("Plainsong", "Pictures Of You", "Fascination Street", "Prayers For Rain" en "The Same Deep Water As You").
0
geplaatst: 5 februari 2007, 10:10 uur
Sgt. Revolver schreef:
Zeker een mooi nummer, Max Payne, alhoewel er mijns inziens wel wat betere nummers op het album staan ("Plainsong", "Pictures Of You", "Fascination Street", "Prayers For Rain" en "The Same Deep Water As You").
Zeker een mooi nummer, Max Payne, alhoewel er mijns inziens wel wat betere nummers op het album staan ("Plainsong", "Pictures Of You", "Fascination Street", "Prayers For Rain" en "The Same Deep Water As You").
Vind het 't enige zwakke nummer op de plaat.
0
Feeder
geplaatst: 5 februari 2007, 14:30 uur
Nightrider schreef:
Vind het 't enige zwakke nummer op de plaat.
(quote)
Vind het 't enige zwakke nummer op de plaat.
Hebben we hier te maken met iemand die een hekel heeft een singles die destijds te vaak gedraaid werden ?
Lullaby is voor mij 1 van de absolute hoogtepunten van deze cd. Heerlijk sfeertje, heerlijke muziek, heerlijke clip.
Zeggen dat dit het enige zwakke nummer is op deze plaat is gewoon vrij vertaald : 'ik bent niet goed snik'
0
geplaatst: 5 februari 2007, 14:58 uur
Feeder schreef:
Zeggen dat dit het enige zwakke nummer is op deze plaat is gewoon vrij vertaald : 'ik bent niet goed snik'
Zeggen dat dit het enige zwakke nummer is op deze plaat is gewoon vrij vertaald : 'ik bent niet goed snik'
Als ik niet goed snik ben, prima, maar dan ben ik het wel in de juiste werkwoordsvorm
0
geplaatst: 5 februari 2007, 15:27 uur
Nightrider schreef:
Als ik niet goed snik ben, prima, maar dan ben ik het wel in de juiste werkwoordsvorm
Ik snap Nightrider helemaal. Ik kan het nummer ook amper nog horen, terwijl de rest ijzersterk blijft tot het einde der tijden. Lullaby was puur als single bedoeld en past wat mij betreft verder amper op Disintegration thuis, gewoon te gemaakt, hoewel ik het oosterse gitaargeluid wel leuk gedaan vind, maar laten ze dat nog eens over doen en er dan niet zo'n kinderachtig spinnenverhaaltje van maken.(quote)
Als ik niet goed snik ben, prima, maar dan ben ik het wel in de juiste werkwoordsvorm
0
geplaatst: 5 februari 2007, 19:29 uur
reptile71 schreef:
(quote)
Ik snap Nightrider helemaal. Ik kan het nummer ook amper nog horen, terwijl de rest ijzersterk blijft tot het einde der tijden. Lullaby was puur als single bedoeld en past wat mij betreft verder amper op Disintegration thuis, gewoon te gemaakt, hoewel ik het oosterse gitaargeluid wel leuk gedaan vind, maar laten ze dat nog eens over doen en er dan niet zo'n kinderachtig spinnenverhaaltje van maken.Precies. Heel juist verwoord. Het nummer verpest de sfeer op het album. Ik heb The Cure nooit echt ervaren als een band die albums levert waarvan je de nummers niet individueel kunt bekijken maar enkel als album, maar dat heb ik met dit album wel. En dat is ook waarom het album zo goed is voor mij. Dat daar dan zo'n verdwaald singletje als Lullaby tussendoor komt, vind ik persoonlijk zonde.
0
luisteraart
geplaatst: 5 februari 2007, 19:35 uur
Nightrider schreef:
Precies. Heel juist verwoord. Het nummer verpest de sfeer op het album. Ik heb The Cure nooit echt ervaren als een band die albums levert waarvan je de nummers niet individueel kunt bekijken maar enkel als album, maar dat heb ik met dit album wel. En dat is ook waarom het album zo goed is voor mij. Dat daar dan zo'n verdwaald singletje als Lullaby tussendoor komt, vind ik persoonlijk zonde.
(quote)
Precies. Heel juist verwoord. Het nummer verpest de sfeer op het album. Ik heb The Cure nooit echt ervaren als een band die albums levert waarvan je de nummers niet individueel kunt bekijken maar enkel als album, maar dat heb ik met dit album wel. En dat is ook waarom het album zo goed is voor mij. Dat daar dan zo'n verdwaald singletje als Lullaby tussendoor komt, vind ik persoonlijk zonde.
En hier nummer 3. Ook ik vind Lullaby een zwak nummer op deze plaat. (Maar fascination street vind ik ook niet passend, dat moet dan ook gezegd worden.)
0
geplaatst: 5 februari 2007, 19:45 uur
Ik vind het juist wel een soort aangename vibe die Lullaby brengt itt die monumentale songs zoals Prayers of Disintegration. Wat betreft instrumentatie vind ik het ook prima aansluiten eigenlijk, die strijkers en die flow. Een nummer zoals Money op Darkside Of The Moon van Pink Floyd, dát is echt uit de toon vallen. Dat doet lullaby bij lange na niet zo erg.
0
luisteraart
geplaatst: 5 februari 2007, 20:01 uur
orbit schreef:
Ik vind het juist wel een soort aangename vibe die Lullaby brengt itt die monumentale songs zoals Prayers of Disintegration. Wat betreft instrumentatie vind ik het ook prima aansluiten eigenlijk, die strijkers en die flow. Een nummer zoals Money op Darkside Of The Moon van Pink Floyd, dát is echt uit de toon vallen. Dat doet lullaby bij lange na niet zo erg.
Ik vind het juist wel een soort aangename vibe die Lullaby brengt itt die monumentale songs zoals Prayers of Disintegration. Wat betreft instrumentatie vind ik het ook prima aansluiten eigenlijk, die strijkers en die flow. Een nummer zoals Money op Darkside Of The Moon van Pink Floyd, dát is echt uit de toon vallen. Dat doet lullaby bij lange na niet zo erg.
Ik vind Lullaby vooral erg onpersoonlijk klinken, waar ik de andere nummers (ook FS) recht uit het hart vind.
FS (zeker een goed nummer) vind ik dan weer meer op Kiss Me (3x) thuishoren.
0
geplaatst: 5 februari 2007, 20:17 uur
Daar zit wel wat in, tekstueel staat het ook wat van de andere nummers af.. Maar muzikaal wordt ik er volstrekt niet door uit mijn hypnose gehaald op deze plaat
0
luisteraart
geplaatst: 5 februari 2007, 20:41 uur
orbit schreef:
Daar zit wel wat in, tekstueel staat het ook wat van de andere nummers af.. Maar muzikaal wordt ik er volstrekt niet door uit mijn hypnose gehaald op deze plaat
Daar zit wel wat in, tekstueel staat het ook wat van de andere nummers af.. Maar muzikaal wordt ik er volstrekt niet door uit mijn hypnose gehaald op deze plaat
Ik schreef ook misschien wat onduidelijk. Ik vind het een zwak nummer op *deze* plaat, maar intrinsiek zeker niet zwak.
't Is gewoon dat op deze plaat dat nummer niet tot zijn recht komt. Beter had het een b-kantje kunnen zijn.
Maar ik denk dat Smith ook een hitsingle op deze plaat wou hebben, en behalve Lullaby en Fascination Street is er niet echt een single-nummer op dit werk te vinden.
Verder dus zeker niet lelijk, en, zoals veel singles van The Cure in de tachtiger jaren: een leuke clip.
0
luisteraart
geplaatst: 5 februari 2007, 20:47 uur
Overigens heb ik dit alleen als live (Entreat) in mijn bezit. Ik wil nog wel eens dit album kopen misschien, maar de liveversies op Entreat vind ik dermate sterker dat ik altijd maar weer mijn geld aan iets anders uitgeef.
Op Entreat staat Lullaby niet.
Op Entreat staat Lullaby niet.
0
geplaatst: 17 februari 2007, 13:23 uur
stelletje lullaby haters 
mijn mening: als er een cure nummer zou zijn dat deze band perfect samenvat is het lullaby
zacht, duister, beklemmend, verstikkend en onvoorspelbaar.
lullaby
mijn mening: als er een cure nummer zou zijn dat deze band perfect samenvat is het lullaby
zacht, duister, beklemmend, verstikkend en onvoorspelbaar.
lullaby
0
geplaatst: 17 februari 2007, 13:49 uur
Dat het nummer de band samenvat is misschien waar, lullaby (mooie omschrijving trouwens van het nummer en de band), maar toch kan ik wel zo'n 8 nummers opnoemen die ik beter vind dan "Lullaby" op dit fantastische album. Ik noem "Plainsong", "Pictures Of You", "Prayers For Rain" en het absolute hoogtepunt van het album "The Same Deep Water As You" . Maar "Lullaby" is bepaald geen slecht nummer 
.
. Maar "Lullaby" is bepaald geen slecht nummer .
0
geplaatst: 17 februari 2007, 14:47 uur
Gewoon een schitterend mooi album met een opener die het onderste uit de kast van m'n gevoel weet te halen, prachtig gewoon. Met 'Pictures of you' word ik altijd even stil om het daarop even lekker in te laten werken met 'Closedown' . Lekker doorkabbelen daarna tot 'Fascination street je even wakker schudt, en........ach, wat valt er te zeggen. Gewoon weer een bewijs van kwaliteit van Robert & co.
* denotes required fields.