Crosby, Stills, Nash & Young - Looking Forward (1999)

What are the 'lost songs' of the latest CSNY CD "Looking Forward"?
According to our notes, the record originally featured:

Half Your Angels (Nash)
Liars' Nightmare (Nash)
Lost Another One (Nash)
Try To Find Me (Nash)
Acadienne (Stills)
Feel Your Love (Stills)
Everybody's Talkin' (Fred Neil)
Turn, Turn, Turn (the Byrds)
Navigator (Allan Thomas)
Rock and Roll Woman (Buffalo Springfield) - with Joe Walsh on guitar!
White Line (Young)
Good To See You (Young)

http://www.4waysite.com/faq/faqalbum.htm

Als dit waar is zijn er toch wat onverstandige keuzes gemaakt. Nu zijn die covers (van eerder werk) niet het meest geinspireerd, maar wel betere songs.

Ik zie wel titels die op andere albums zijn terecht gekomen.

White line van Ragged glory, Half your angels staat op Crosby & Nash. Lost another one op Songs for survivors.

Ken je alle nummers die je opnoemt als bootleg?

Nee, hier is helaas geen bootleg van. Achteraf zijn veel nummers natuurlijk goed terecht gekomen. 'Half Your Angels' en 'Liars' Nightmare' zijn hoogtepunten op Crosby & Nash en Songs for Survivors, maar ze hadden dit album beter gemaakt (en onder de naam CSNY haddem ze misschien meer effect gehad).

'Rock and Roll Woman' met Joe Walsh, wat zou ik dat graag horen.

Ik had White line van Neil Young (en dan een van zijn andere nummers vervallen) ook een opbeurende aanvulling gevonden.

Nooit begrepen waarom van Ragged glory Days that used to be nooit op een CSN&Y project terecht is gekomen.

Het lijstje klopt, maar er waren wel meer nummers opgenomen voor "Looking Forward": 'Mystery' (Stills nummer dat tot nu toe niet uitgebracht is), 'The Crow On The Cradle' (eerder uitgevoerd door Nash met Jackson Browne tijdens de No Nukes concerten in '79), 'Morrison' (heropgenomen door CPR), 'Isn't It So' (van "Stills Alone"), 'Game Of Hearts' (schrijver onbekend volgens mij), 'Up The Wall' (Nash), 'Coming To The Rescue' (Stills) en 'Wounded World'.

De enige opname van deze sessies die toch nog officieel uitgebracht werd was de CSNY-versie van CPR's 'Climber' (te vinden op de derde disc van Crosby's "Voyage").

Ik denk niet dat "Looking Forward" echt veel beter had kunnen zijn. Natuurlijk is een nummer als 'Try To Find Me' beter dan een 'Heartland', maar aan die eerste hadden de andere leden niet veel toe kunnen voegen. En zitten we nou echt te wachten op nieuwe versies van klassiekers als 'Rock & Roll Woman', 'Turn Turn Turn' of Neil's 'White Line'? Ik in ieder geval niet.

Het nummer 'Sanibel' was overigens bedoeld voor de CSN-flop "Live It Up". De basis (instrumentatie, achtergrondzang) uit 1990 is intact gebleven. Om die reden heeft 'Sanibel' veruit de beste close harmony van alle nummers op "Looking Forward".

'Rock and Roll Woman' had ik door de gastbijdrage nog wel leuk gevonden. 'Turn Turn Turn' en 'White Line' getuigen inderdaad niet echt van 'looking forward'. 'Turn Turn Turn' hebben ze wel live gespeeld (i.i.g. in 1996).

'Try to Find Me' is meer een solo nummer (dat hij deze niet op Songs for Survivors heeft gezet is al net zo onbegrijpbaar als 'vergeten' dat hij 'Right Between the Eyes' nog had), maar de andere drie zijn uitstekende songs. Alleen 'Dream for Him' van Looking Forward vind ik sterker dan die nummers. 'Isn't it So' en 'Everybody's Talkin'' zijn ook al snel beter dan 'Faith in Me'.

Ik zou zweren dat ik een opname van 'Coming to the Rescue' van Stills had, maar ik kan 'm zo snel niet vinden. Misschien dat ik een live opname heb. De rest van de opnames die je noemt heb ik niet (behalve No Nukes) in deze vorm, en ben ik ook nooit tegengekomen. Die zullen dan wel niet circuleren in het bootlegcircuit.

Volgens mij zijn die opnames inderdaad nergens te vinden. Het zou kunnen dat Stills 'Comin To The Rescue' ook voor andere projecten (bijv. voor Man Alive) had opgenomen en dat daar wel een opname van te vinden is. Ik heb 'm in ieder geval nooit gehoord.

Het zou natuurlijk ook zomaar kunnen dat ze het nummer een andere werktitel hebben gegeven en het onder een andere naam hebben uitgebracht.

Daar is dan eindelijk een waardige opvolger van Deja Vu.
American Dream was een leuk album, maar niet meer dan leuk eigenlijk.. te veel flauwe nummers(zeker die van Nash, helaas).

Op deze plaat komt het folkaspect weer ruimschoots terug, iets wat tussen '77 en '90 een beetje kwijt was geraakt, en er vooral veel met jaren '80 pop en de daarbij horende producties en synthesizers.

Stills rockt er aardig op los op dit album, en doet dat redelijk sfeervol.
Ik hoor wel eens mensen over zijn stem rondom deze tijd, ik vind dat eigenlijk wel mee vallen.
Het heeft wat, zijn stem is wat sfeervoller vind ik.

Crosby schrijft ook weer goede nummers(Dream for Him) en hangt hier al op het niveau wat Nash en Crosby in 2004 zouden gaan halen met hun fenomenale dubbelaar. Stand and Be Counted vind ik ook een goed nummer, maar ligt ook vooral lekker in het gehoor.

Neil's nummers zijn een beetje onderuit gezakt, en zijn wel enorm sfeervol. Het past wel in het album, nergens laait het vuur echt op, maar de composities zijn zeker niet zwak of saai.

Graham Nash klinkt altijd nog fantastisch, al hoor je dat de jaartjes gaan tellen en dat zijn stem iets 'ouder' gaat klinken, maar zeker niet zo als op 'Innocent Eyes' of 'Live it Up', hier komt hij volledig tot zijn recht.

Natuurlijk haalt hij het niveau van 'Deja Vu' niet, al vind ik dat die ergens wel een beetje wordt overschat hoor, daar staan ook wat mindere nummers op.
Maar dit is zeker geen verkeerd album, en keer ik daar 4 sterren voor uit.
Ik gok dat dit album het mooi doet in de zomer.

Zeker te weten en bij thuis niet aleen in de zomer, Duco. Ik vind deze cd één van de meest onderschatte en vergeten albums. Dit laatst opgenomen studioalbum van de heren.
Goed dat je deze weer eens even in het licht zet met het mooi berichie, Duco, want over Déja Vu heb ik alles al geschreven en gelezen na meer dan 40 jaar.

Tot nu toe (en misschien wel definitief) de laatste CSNY-plaat. Als hartstochtelijke fan moet je die plaat dan wel in de collectie hebben. Maar toch. Ik vind de plaat klinken alsof hij met pijn en moeite is gemaakt. Dat van iedereen het uiterste van zijn kunnen is gevraagd om er een acceptabel geheel van te kunnen maken. De productie is erg dof. En sommige nummers vind ik wat gekunsteld klinken. Slowpoke vind ik de beste track.

Goede plaat met uitstekende gastmuzikanten.

Prima plaat waar mijns inziens de inbreng van Neil Young er weer bovenuit steekt.
Vooral het titelnummer & Slowpoke springen er bovenuit, tevens is de inbreng van Graham Nash weer fraai: Heartland & Someday Soon zijn de betere nummers op dit album.
Apart vermelding voor de schitterende afsluiter van de plaat, daarentegen vind ik het nummer Seen Enough de zwakke schakel in het geheel.

Waanzinnig nummer is slowpoke toch, mag van mij op m'n uitvaart.

Naar aanleiding van de Neil Young Meter , deze maar weer eens beluisterd. Was wel een tijdje terug en ook nooit beoordeeld . Geen idee waarom niet eigenlijk. Het is een prima plaat , al is niet alles even goed maar als geheel werkt het. De nummers van Stills doen mij het minst met voorop het vreselijke Faith In Me. Slowpoke is de ruwe diamant hier en ook Heartland mag er zijn. De cd blijft voorlopig even beneden staan.
Samen met de andere CSN&Y cd's .Voor deze 4 sterren.

De Live versie van Dream for Him van de Crosby Box (Voyage) is echt subliem overigens:

CSNY - Dream for Him (Voyage)

Sanibel is overigens door geen van de vier leden geschreven, onbegrijpelijk hoe dit op het album terecht is gekomen. Queen of them All is ook niet bepaald Young's beste werk.

Anyway, toch maar een tweedehands exemplaar gekocht via Discogs; 6,85 inclusief verzending. Mag eigenlijk niet ontbreken in de collectie, al was het maar vanwege Slowpoke, Looking Forward en Out of Control.

Het is jammer dat de productie van dit album gewoon niet goed is. Een paar akoestische gitaren, vier stemmen en één microfoon waren afdoende geweest. De compressie op de harmoniezang en de elektrische gitaartonen klinken niet. 'Stand and be Counted' klinkt alsof het op 15 watt beginnersamps van Stagg is gespeeld met de gain en overdrive voluit gedraaid. 'No Tears Left' klinkt al niet veel beter, hoewel het beide geen onaardige nummers zijn. Stills komt hier met ook 'Seen Enough' nog niet eens zo slecht voor de dag, terwijl de jaren 80 en 90 niet goed voor hem waren.

David Crosby had een jaar eerder met CPR net een van z'n beste albums uitgebracht en had CSNY muzikaal gezien al verlaten. Zijn 'Dream for Him' is uitstekend, maar ook meer CPR dan CSNY. Deze opname van 1998 is beter: Before you continue to YouTube

En Nash heeft hier niet zo veel te melden, i.t.t. zijn uitstekende Songs for Survivors waarvan de opnames in 2000 plaatsvonden. Neil zou de rest voor de verandering de eerste keus hebben gegeven uit zijn nieuwe nummers. Toch is Silver & Gold veel beter dan Looking Forward. Dat was After the Storm van CSN eerder ook.

Beter dan de matige sound van 'American Dream', maar ook dit ontstijgt de middelmaat niet. Als Neil Young niet wat had bijgedragen, dan hadden we dit wel kunnen skippen.

Tja, Looking Forward, Slowpoke en Out of Control zijn een beetje verspild aan dit album, had ze veel liever op Silver & Gold gehoord, maar dan hadden we de mooie harmoniezang niet gehad.

Overigens is Dream for Him van Crosby ook de moeite waard, zeker in de live versie die op zijn box set Voyage staat met heerlijk gitaarwerk van Young.

het derde reguliere CSNY album stond tot dusverre als een minder album op mijn oorvliezen. vandaag onbevooroordeeld meermalen achter elkaar beluisterd dus zonder klassiekers als "Deja Vu" of het live album "4 Way Street" in gedachten te hebben en dan dien ik dat oordeel toch wat bij te stellen.

de liedjes hebben alle de herkenbare eigen signatuur van de heren en de kwaliteit van de composities en uitvoering daarvan valt mij bij nader horens reuze mee. wat daarbij ook helpt is dat de "synths" en sound effects van de voorganger "American Dream" minder prominent aanwezig zijn.

de meer pittig rockende songs zijn van Stills. de opener "Faith in Me" ervaar ik als een mispeer. zijn "Seen Enough" en "No Tears Left" bevallen een stuk beter.

Neil Young levert een aantal prima nummers aan met het hoge kampvuur gehalte van "Looking Forward", het prachtige, melancholische "Slowpoke", de piano ballad "Out of Control" en het mindere up-tempo "Queen of Them All" met prominente klanken van het toetseninstrument Celeste. jammer dat hij op dit nummer niet wat meer los gaat op gitaar.

op de Nash nummers "Heartland" en "Someday Soon" krijgt de fraaie harmoniezang net als op "Looking Forward" alle ruimte. beide sterke nummers. de rock van "Stand and Be Counted" (Crosby) beklijft minder. zijn "Dream for Him" met de lichte jazzy accenten reken ik tot de sterkhouders.

het sfeervolle "Sanibel" een nummer van gitarist Denny Sarokin is een mooie afsluiter met lead zang van Graham Nash en Neil Young. waar ik dit album destijds bij uitkomen met 3 sterren zou hebben gewaardeerd kom ik 25 jaar tot de conclusie dat "Looking Forward" qua muziekbeleving goed genoeg is voor 4 sterren. zo zie je of beter gezegd hoor je maar.