Crosby, Stills, Nash & Young - Looking Forward (1999)
mijn stem
107 stemmen
Verenigde Staten / Canada
Rock / Folk
Label: Reprise
-
Faith in Me (4:21)
-
Looking Forward (3:07)
-
Stand and Be Counted (4:53)
-
Heartland (4:29)
-
Seen Enough (5:14)
-
Slowpoke (4:32)
-
Dream for Him (5:03)
-
No Tears Left (5:07)
-
Out of Control (4:10)
-
Someday Soon (3:44)
-
Queen of Them All (4:24)
-
Sanibel (4:20)
0
Down_By_Law
geplaatst: 29 mei 2009, 11:30 uur
Ach, het zijn allemaal survivors. Die blijven nog wel even hangen 
"Looking Forward" krijgt lang niet de waardering die het verdient: net zoals bij "American Dream" wordt Neil de hemel in geprezen, en de songs van CSN worden neergesabeld. Jammer want voor LF kwamen ze alledrie met goede songs, vooral Crosby ('Dream For Him' is het hoogtepunt van de plaat naar mijn mening - nóg mooier in de live versie op Crosby's "Voyage"). Ander recent werk van CSN ("Crosby-Nash" en Stills' "Man Alive") werd ook al volledig genegeerd door het grote publiek. een schande, want het doet niet echt onder voor het latere werk van Neil. Dus wat CSN&Y ook in de toekomst samen gaan doen: het zal toch nooit goed genoeg zijn in de ogen van de critici.
"Looking Forward" krijgt lang niet de waardering die het verdient: net zoals bij "American Dream" wordt Neil de hemel in geprezen, en de songs van CSN worden neergesabeld. Jammer want voor LF kwamen ze alledrie met goede songs, vooral Crosby ('Dream For Him' is het hoogtepunt van de plaat naar mijn mening - nóg mooier in de live versie op Crosby's "Voyage"). Ander recent werk van CSN ("Crosby-Nash" en Stills' "Man Alive") werd ook al volledig genegeerd door het grote publiek. een schande, want het doet niet echt onder voor het latere werk van Neil. Dus wat CSN&Y ook in de toekomst samen gaan doen: het zal toch nooit goed genoeg zijn in de ogen van de critici.
0
geplaatst: 29 mei 2009, 11:41 uur
Down_By_Law schreef:
. Dus wat CSN&Y ook in de toekomst samen gaan doen: het zal toch nooit goed genoeg zijn in de ogen van de critici.
Daar ben ik het voor meer dan 100% mee eens!!!!. Dus wat CSN&Y ook in de toekomst samen gaan doen: het zal toch nooit goed genoeg zijn in de ogen van de critici.
0
geplaatst: 30 mei 2009, 10:43 uur
Lennonlover schreef:
Inderdaad Ad. En het verbaasde me dat ze alle vier nog leven. Héél weinig 'groepen' uit de jaren zestig en zeventig kunnen nog zeggen dat ze voltallig nog aanwezig zijn op onze aardbol.
Inderdaad Ad. En het verbaasde me dat ze alle vier nog leven. Héél weinig 'groepen' uit de jaren zestig en zeventig kunnen nog zeggen dat ze voltallig nog aanwezig zijn op onze aardbol.
Ze leven, zijn volledig bij hun verstand, de cd Demos is net uit en ze (CSN) staan begin juli gewoon in de Heineken Music Hall.
Neil Young tourt ook, had natuurlijk Fork in the road, dit jaar.
Hoe gaat dat verhaal ook al weer over wagens met krakende wielen?
0
geplaatst: 30 mei 2009, 10:53 uur
Down_By_Law schreef:
"Looking Forward" krijgt lang niet de waardering die het verdient: net zoals bij "American Dream" wordt Neil de hemel in geprezen, en de songs van CSN worden neergesabeld. Jammer want voor LF kwamen ze alledrie met goede songs, vooral Crosby ('Dream For Him' is het hoogtepunt van de plaat naar mijn mening - nóg mooier in de live versie op Crosby's "Voyage"). Ander recent werk van CSN ("Crosby-Nash" en Stills' "Man Alive") werd ook al volledig genegeerd door het grote publiek. een schande, want het doet niet echt onder voor het latere werk van Neil. Dus wat CSN&Y ook in de toekomst samen gaan doen: het zal toch nooit goed genoeg zijn in de ogen van de critici.
"Looking Forward" krijgt lang niet de waardering die het verdient: net zoals bij "American Dream" wordt Neil de hemel in geprezen, en de songs van CSN worden neergesabeld. Jammer want voor LF kwamen ze alledrie met goede songs, vooral Crosby ('Dream For Him' is het hoogtepunt van de plaat naar mijn mening - nóg mooier in de live versie op Crosby's "Voyage"). Ander recent werk van CSN ("Crosby-Nash" en Stills' "Man Alive") werd ook al volledig genegeerd door het grote publiek. een schande, want het doet niet echt onder voor het latere werk van Neil. Dus wat CSN&Y ook in de toekomst samen gaan doen: het zal toch nooit goed genoeg zijn in de ogen van de critici.
Ik ben het deels met je eens: Crosby & Nash en Stills solo hébben goede cd's afgeleverd in de jaren 2000 (over Young ben ik trouwens ook tevreden). Mijn beoordelingen zitten boven de 4 sterren, 5 zelfs voor Crosby & Nash.
Met dat laatste zinnetje ben ik het niet eens: je moet elke cd op zijn eigen kracht beoordelen, in elke zin.
Ik weiger daarbij volledig rekening te houden met de leeftijd van de heren. Ook terecht, want ze zijn niet infantiel of dementerend en daarom ga ik ze ook niet op die grond extra sterren geven. Maar ik boor ze ook niet op voorhand de grond in.
Oud of niet, reken maar dat ze zelf heel goed weten wat ze doen.
0
geplaatst: 30 mei 2009, 12:32 uur
Down_By_Law schreef:
Dus wat CSN&Y ook in de toekomst samen gaan doen: het zal toch nooit goed genoeg zijn in de ogen van de critici.
Als je gewoon afgaat op je gezonde boerenverstand zul niet anders dan kunnen concluderen dat Crosby, Stills, Nash & Young gezamenlijk en solo hun beste tijd hebben gehad. Een album als "Looking Forward (1999)" is een slap aftreksel van de C.S.N.Y. meesterwerken uit de jaren '70. Spijtig en vooral erg pijnlijk maar het is niet anders.Dus wat CSN&Y ook in de toekomst samen gaan doen: het zal toch nooit goed genoeg zijn in de ogen van de critici.
Teruglezend zie ik (bericht 27 oktober 2008) dat ik mijzelf aan het herhalen ben
. Maar helaas, mijn mening is het afgelopen half jaar niet veranderd 
. Enkel en alleen uit groot respect voor het vroegere werk van C.S.N.Y zal ik geen stem uitbrengen op "Looking Forward (1999)".
0
geplaatst: 30 mei 2009, 13:45 uur
Hans Brouwer schreef:
Als je gewoon afgaat op je gezonde boerenverstand zul niet anders dan kunnen concluderen dat Crosby, Stills, Nash & Young gezamenlijk en solo hun beste tijd hebben gehad. Een album als "Looking Forward (1999)" is een slap aftreksel van de C.S.N.Y. meesterwerken uit de jaren '70. Spijtig en vooral erg pijnlijk maar het is niet anders.
Als je gewoon afgaat op je gezonde boerenverstand zul niet anders dan kunnen concluderen dat Crosby, Stills, Nash & Young gezamenlijk en solo hun beste tijd hebben gehad. Een album als "Looking Forward (1999)" is een slap aftreksel van de C.S.N.Y. meesterwerken uit de jaren '70. Spijtig en vooral erg pijnlijk maar het is niet anders.
Dit is echt veel te kortzichtig. Je kunt werkelijk niet van ze eisen dat ze in de jaren 60 of 70 blijven hangen.
Bovendien kun je nooit voorspellen welke composities er uit de hoge hoed worden getoverd en hoe er wordt gespeeld, dus 'hebben hun beste tijd gehad' wordt alleen gezegd door conservatieve oudjes die niet willen mee-evolueren met een band.
Je moet altijd open blijven staan voor mogelijk interessante muzikale ontwikkelingen. Ook die van oudere groepen.
0
geplaatst: 30 mei 2009, 15:52 uur
musician schreef:
Dus 'hebben hun beste tijd gehad' wordt alleen gezegd door conservatieve oudjes die niet willen mee-evolueren met een band.
Je moet altijd open blijven staan voor mogelijk interessante muzikale ontwikkelingen. Ook die van oudere groepen.
Wellicht ben ik conservatief en met mijn 50 jaar oud maar ik wil met iedere band mee-evolueren, pardon mee-evalueren Dus 'hebben hun beste tijd gehad' wordt alleen gezegd door conservatieve oudjes die niet willen mee-evolueren met een band.
Je moet altijd open blijven staan voor mogelijk interessante muzikale ontwikkelingen. Ook die van oudere groepen.
. Ik sta open voor iedere ontwikkeling van welke band dan ook. Alleen hebben Crosby, Stills, Nash & Young zich al jaren niet meer ontwikkeld. Met andere woorden: ik evalueer me suf bij het horen van het zoveelste product van C.S.N.Y of bij een soloproduct van één der heren. Maar helaas.... ik bespeur al sinds jaar en dag niets nieuws meer onder de zon .Het album "Looking Forward (1999)" verscheen bijna 20 jaar naar C.S.N.Y 's meesterwerk Déja Vu. Ik keek er destijds reikhalzend en vol verwachting naar uit. De ontgoocheling en teleurstelling bij het beluisteren van "Looking Forward (1999)" echter was heel erg groot. Vlees nog vis, toetje zonder slagroom. Je mag een groot fan zijn van C.S.N.Y maar je maakt mij niet wijs dat je bij het beluisteren van "Looking Forward (1999)" uit je dak gaat
.
0
geplaatst: 30 mei 2009, 16:44 uur
Nee, dat doe ik ook niet.
Ook vind ik dat met name de Neil Young nummers ver onder de Young-maat zijn. Het lijkt wel of hij dat expres doet, als hij met CSN samenwerkt.
Maar Looking forward is uit 1999. Daarna zijn er wat mij betreft allemaal zeer acceptabele cd's uitgebracht. Met name David Crosby & Graham Nash uit 2004 is erg goed. Om een aantal redenen zelfs beter dan de 70's. Ik geef ze daar dan ook de credits voor die ze verdiend hebben.
Die cd geeft wel aan, dat je ze nooit zomaar kunt en mag afschrijven.
Ook vind ik dat met name de Neil Young nummers ver onder de Young-maat zijn. Het lijkt wel of hij dat expres doet, als hij met CSN samenwerkt.
Maar Looking forward is uit 1999. Daarna zijn er wat mij betreft allemaal zeer acceptabele cd's uitgebracht. Met name David Crosby & Graham Nash uit 2004 is erg goed. Om een aantal redenen zelfs beter dan de 70's. Ik geef ze daar dan ook de credits voor die ze verdiend hebben.
Die cd geeft wel aan, dat je ze nooit zomaar kunt en mag afschrijven.
0
Down_By_Law
geplaatst: 31 mei 2009, 13:14 uur
Hans Brouwer schreef:
Je mag een groot fan zijn van C.S.N.Y maar je maakt mij niet wijs dat je bij het beluisteren van "Looking Forward (1999)" uit je dak gaat.
Je mag een groot fan zijn van C.S.N.Y maar je maakt mij niet wijs dat je bij het beluisteren van "Looking Forward (1999)" uit je dak gaat
. Waarom niet? Ik moest "Looking Forward" een paar keer horen, maar ik ben razend enthousiast over de nummers 'Looking Forward', 'Out Of Control', 'Slowpoke', 'Dream For Him', 'No Tears Left' en 'Sanibel'. De teksten van Neil zijn misschien niet zijn beste, maar ik vind deze nummers echt geweldig. Natuurlijk is er ook wat filler ('Faith In Me', 'Queen Of Them All'), maar toch is "Looking Forward" een prima plaat. Een "Deja Vu" vol. 2 verwachten is natuurlijk belachelijk. Ze waren alle vier op hun best in de periode 1969-1972 (en Young nog wat langer). CSNY maken met elkaar en afzonderlijk naar mijn mening nog steeds heel aardige platen, ook al is het niet op het (ongekend hoge) niveau van vroeger.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 31 mei 2009, 13:37 uur
Aanvankelijk vond ik Looking Forward ook erg goed, maar na een tijdje zakte dat wat in. Ik vind het wel een hele aardige CD, alleen Faith in Me skip ik altijd. Ik kom hier geen enkele hoogvlieger tegen, maar wel stuk voor stuk leuke nummers.
Natuurlijk kan het zo zijn dat Hans dit anders ervaart, geen probleem. Maar Hans je komt af en toe over alsof CSNY (of solo) al jaren geen albums meer van niveau heeft gemaakt, en dan vraag ik me toch af waarom ik je niet tegenkom bij bijvoorbeeld Crosby & Nash uit 2004 en Neil Young's Prairie Wind en Greendale.
Natuurlijk kan het zo zijn dat Hans dit anders ervaart, geen probleem. Maar Hans je komt af en toe over alsof CSNY (of solo) al jaren geen albums meer van niveau heeft gemaakt, en dan vraag ik me toch af waarom ik je niet tegenkom bij bijvoorbeeld Crosby & Nash uit 2004 en Neil Young's Prairie Wind en Greendale.
0
geplaatst: 31 mei 2009, 14:07 uur
Down_By_Law schreef:
Ze waren alle vier op hun best in de periode 1969-1972 (en Young nog wat langer). CSNY maken met elkaar en afzonderlijk naar mijn mening nog steeds heel aardige platen, ook al is het niet op het (ongekend hoge) niveau van vroeger.
Ze waren alle vier op hun best in de periode 1969-1972 (en Young nog wat langer). CSNY maken met elkaar en afzonderlijk naar mijn mening nog steeds heel aardige platen, ook al is het niet op het (ongekend hoge) niveau van vroeger.
Al met al een toch te forse uitspraak.
Alles bij elkaar geldt het misschien voor de CSNY cd's.
Crosby & Nash hebben prima opvolgers gehad voor hun debuut uit 1972. De laatste uit 2004 was voor mij eigenlijk zelfs de beste.
Man alive van Stephen Stills (2005) vind ik per saldo ook leuker dan Stills 1 en 2.
Neil Young heeft een vrij constant hoog niveau, ook al wil ik wel eens op hem schelden. Like a hurricane, zijn muzikale mijlpaal, komt uit 77. Rust never sleeps (1979), Ragged glory (1990) en Living with war (2006) geven de stelling goed weer.
De CSN uit 1969 is ongekend goed, maar de cd's daarna (dus weer vanaf 77) hebben allemaal ook een hoog niveau. Alleen Live it up heeft relatief weinig fans.
Degenen die hem al hebben gehoord, hebben over hun laatste Demos-project (2009) vrij lovende kritieken.
Opgeteld is Deja vu naar mijn smaak te veel nostalgie en wordt er daarom te weinig kritisch gekeken naar het muzikale gehalte.
Individuele nummers van losse cd's uit 1972 van Young, Manassas (met Stills) en Crosby/Nash blazen Déja vu waarschijnlijk van tafel, om maar eens een voorbeeld te geven. Jammer dat ze toen niet als viertal aktief wilden zijn.
Geldt ook voor de periode rond 1977 en 1990.
0
Down_By_Law
geplaatst: 31 mei 2009, 17:59 uur
musician schreef:
Al met al een toch te forse uitspraak.
Alles bij elkaar geldt het misschien voor de CSNY cd's.
Crosby & Nash hebben prima opvolgers gehad voor hun debuut uit 1972. De laatste uit 2004 was voor mij eigenlijk zelfs de beste.
Man alive van Stephen Stills (2005) vind ik per saldo ook leuker dan Stills 1 en 2.
Neil Young heeft een vrij constant hoog niveau, ook al wil ik wel eens op hem schelden. Like a hurricane, zijn muzikale mijlpaal, komt uit 77. Rust never sleeps (1979), Ragged glory (1990) en Living with war (2006) geven de stelling goed weer.
De CSN uit 1969 is ongekend goed, maar de cd's daarna (dus weer vanaf 77) hebben allemaal ook een hoog niveau. Alleen Live it up heeft relatief weinig fans.
Degenen die hem al hebben gehoord, hebben over hun laatste Demos-project (2009) vrij lovende kritieken.
Opgeteld is Deja vu naar mijn smaak te veel nostalgie en wordt er daarom te weinig kritisch gekeken naar het muzikale gehalte.
Individuele nummers van losse cd's uit 1972 van Young, Manassas (met Stills) en Crosby/Nash blazen Déja vu waarschijnlijk van tafel, om maar eens een voorbeeld te geven. Jammer dat ze toen niet als viertal aktief wilden zijn.
Geldt ook voor de periode rond 1977 en 1990.
(quote)
Al met al een toch te forse uitspraak.
Alles bij elkaar geldt het misschien voor de CSNY cd's.
Crosby & Nash hebben prima opvolgers gehad voor hun debuut uit 1972. De laatste uit 2004 was voor mij eigenlijk zelfs de beste.
Man alive van Stephen Stills (2005) vind ik per saldo ook leuker dan Stills 1 en 2.
Neil Young heeft een vrij constant hoog niveau, ook al wil ik wel eens op hem schelden. Like a hurricane, zijn muzikale mijlpaal, komt uit 77. Rust never sleeps (1979), Ragged glory (1990) en Living with war (2006) geven de stelling goed weer.
De CSN uit 1969 is ongekend goed, maar de cd's daarna (dus weer vanaf 77) hebben allemaal ook een hoog niveau. Alleen Live it up heeft relatief weinig fans.
Degenen die hem al hebben gehoord, hebben over hun laatste Demos-project (2009) vrij lovende kritieken.
Opgeteld is Deja vu naar mijn smaak te veel nostalgie en wordt er daarom te weinig kritisch gekeken naar het muzikale gehalte.
Individuele nummers van losse cd's uit 1972 van Young, Manassas (met Stills) en Crosby/Nash blazen Déja vu waarschijnlijk van tafel, om maar eens een voorbeeld te geven. Jammer dat ze toen niet als viertal aktief wilden zijn.
Geldt ook voor de periode rond 1977 en 1990.
Vreemd dat CSNY-fans vaak minder lovend zijn over "Deja Vu" dan 'niet-fans'. Ik vind Manassas, Songs For Beginners, If I Could Only Remember My Name, Stephen Stills 1 en Crosby Stills & Nash óók geniaal, maar "Deja Vu" verdient echt wel zijn status als meesterwerk. Alle songs zijn toppers.
En natuurlijk heb je gelijk dat de recente platen "Crosby-Nash" en "Man Alive" hoogstaande werken zijn, maar dan vind ik toch bijv. "Graham Nash/David Crosby" (1972), "Wind On The Water" (1975), "Manassas" (1972) en "Stephen Stills" (1970) iets beter. Zoals bij de meeste 'oude' artiesten (Dylan, Van Morrison, Springsteen) is het zo dat ze vroeger briljant waren en nu minder maar nog steeds zeer goed.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 31 mei 2009, 18:15 uur
Deja Vu verdient absoluut de status als meesterwerk, al vind ik Our House erg gedateerd en flauw klinken. Ik vind echter dat Crosby, Stills & Nash (het debuutalbum) die status óók verdient, meer nog dan Deja Vu. En nu wordt Crosby, Stills & Nash wel gezien als een klassieker, maar als een echt meesterwerk? Nee, niet echt (meer).
De andere albums die Down noemt verdienen ook veel meer aandacht. Manassas vind ik niet minder dan Deja Vu, en If I Could Only Remember vind ik zelfs een stuk beter dan Deja Vu. Songs for Beginners en Stephen Stills 1 zijn wel ietsjes minder goed als je het mij vraagt.
Het punt is dat ik het jammer vind dat men altijd maar blind Deja Vu adoreert. Dat album heeft een heilige status gekregen waardoor bij voorbaat al de indruk wordt gewekt dat de rest een stuk minder goed is. En het speelt mee dat er toevallig ook Neil Young boven staat... Vandaar dat ik af en toe wel eens een schopje wil uitdelen aan Deja Vu, in de hoop dat mensen ook eens de andere hoogtepunten gaan beluisteren.
De andere albums die Down noemt verdienen ook veel meer aandacht. Manassas vind ik niet minder dan Deja Vu, en If I Could Only Remember vind ik zelfs een stuk beter dan Deja Vu. Songs for Beginners en Stephen Stills 1 zijn wel ietsjes minder goed als je het mij vraagt.
Het punt is dat ik het jammer vind dat men altijd maar blind Deja Vu adoreert. Dat album heeft een heilige status gekregen waardoor bij voorbaat al de indruk wordt gewekt dat de rest een stuk minder goed is. En het speelt mee dat er toevallig ook Neil Young boven staat... Vandaar dat ik af en toe wel eens een schopje wil uitdelen aan Deja Vu, in de hoop dat mensen ook eens de andere hoogtepunten gaan beluisteren.
0
Down_By_Law
geplaatst: 31 mei 2009, 18:25 uur
"Crosby, Stills & Nash" wordt inderdaad nog niet gezien als een meesterwerk. Ik hoor vaak dat liefhebbers van "Deja Vu" niet geinteresseerd zijn in de groep als Neil niet meedoet. Het grappige is dat Neil niet eens meedoet op de helft van "Deja Vu"... Dus als ze de nummers zonder Neil op Deja Vu ook goed vinden, waarom dan niet verder zoeken in al het moois dat CS&N verder hebben gedaan?
Ik ken verder geen enkele band waarvan elk bandlid minstens één geweldig solo-album heeft gemaakt, zelfs The Beatles niet. Daarom alleen al vind ik dat CS&N ook afzonderlijk meer aandacht verdienen. Wellicht brengt de "Demos" release daar wat verandering in (staan namelijk ook nummers op die later op solo-albums verschenen)
Ik ken verder geen enkele band waarvan elk bandlid minstens één geweldig solo-album heeft gemaakt, zelfs The Beatles niet. Daarom alleen al vind ik dat CS&N ook afzonderlijk meer aandacht verdienen. Wellicht brengt de "Demos" release daar wat verandering in (staan namelijk ook nummers op die later op solo-albums verschenen)
0
geplaatst: 31 mei 2009, 21:26 uur
Ik ben het met je eens, spijtig voor George Harrison en Ringo Starr 
Mensen die Deja vu goed vinden kunnen zich waarschijnlijk ook in verreweg het merendeel in de cd's van solo/duo en trio combinaties vinden. En zullen daar ook heel wat in ontdekken!
Nu maar hopen dat ook Demos de aandacht trekt. Ik haal hem volgende week.
Mensen die Deja vu goed vinden kunnen zich waarschijnlijk ook in verreweg het merendeel in de cd's van solo/duo en trio combinaties vinden. En zullen daar ook heel wat in ontdekken!
Nu maar hopen dat ook Demos de aandacht trekt. Ik haal hem volgende week.
0
geplaatst: 1 juni 2009, 15:30 uur
Stijn_Slayer schreef:
Maar Hans je komt af en toe over alsof CSNY (of solo) al jaren geen albums meer van niveau heeft gemaakt, en dan vraag ik me toch af waarom ik je niet tegenkom bij bijvoorbeeld Crosby & Nash uit 2004 en Neil Young's Prairie Wind en Greendale.
Stijn_Slayer, dat zou zonde zijn van mijn energie om telkens maar weer een negatief bericht te moeten schrijven over de producties van C.S.N.Y (gezamenlijk of solo) en zonde van jouw energie om telkens weer mijn negatieve mijmelarij te moeten lezen. Zonder wie dan ook te willen kwetsen kan ik niet anders dan melden dat het werk van Crosby, Stills, Nash en/of Young mij al jaren volstrekt niet meer weet te boeien Maar Hans je komt af en toe over alsof CSNY (of solo) al jaren geen albums meer van niveau heeft gemaakt, en dan vraag ik me toch af waarom ik je niet tegenkom bij bijvoorbeeld Crosby & Nash uit 2004 en Neil Young's Prairie Wind en Greendale.
.Op dit moment ben ik de album top 100 op Radio 2 aan het luisteren. Wat hoor ik en wat lees ik
. Crosby, Stills, Nash & Young met "Deja Vu" op nummer 2, Neil Young met "Harvest op nummer 12", nog een keer Neil Young met "After The Gold Rush" op nummer 76. "Looking Forward (1999)" of andere albums van de heren zijn in geen velden of wegen te bekennen. Ik weet het, de album Top 100 van Radio 2 is verre van compleet. Je zou bij wijze van spreke wel een album Top 1000 kunnen samenstellen. Ik vraag mij af of in zo'n album Top 1000 nog enig werk van Neil Young of C.S.N. e/o Y. te vinden zou zijn. Ik durf het eerlijk gezegd te betwijfelen .
0
geplaatst: 1 juni 2009, 16:17 uur
Dus toch een consertvatief oudje, tegen het reactionaire aan!
Veel mensen van 45+ zoals Hans Brouwer hierboven, weigeren open te staan voor ontwikkelingen en zwelgen in hun nostalgie naar de beginperiode van de jaren '70.
Ik ben daarom blij (en ook wel een beetje jaloers!) met de jeugdige Stijn en Down by Law die 1970 niet hebben meegemaakt en onafhankelijk daarvan en in alle objectiviteit opnieuw kunnen kijken naar wat er muzikaal eigenlijk wordt geboden.
Zoals ik ook al schreef bij de Say you will bespreking van Fleetwood mac: toen ik mijn zoons (die nog nooit gehoord hadden van die band) tijds-onafhankelijk liet oordelen, kozen zij allebei voor de laatst uitgebracht cd Say you will (2003). Zij waren natuurlijk ook niet opgegroeid met alle sentimenten ten tijde van Rumours.
Een oordeel over een cd moet gaan over de vraag wat er is gecomponeerd en hoe het is uitgevoerd. Dat moet los staan van de vraag wannéér het is uitgebracht.
Ik vind Deja vu ook beter dan Looking forward. Maar als hun verschijningsdatum andersom zou zijn geweest, had ik dat nog steeds gevonden. Hans Brouwer zou dan kiezen voor Looking forward, vanwege alle sentimenten van toen.
Veel mensen van 45+ zoals Hans Brouwer hierboven, weigeren open te staan voor ontwikkelingen en zwelgen in hun nostalgie naar de beginperiode van de jaren '70.
Ik ben daarom blij (en ook wel een beetje jaloers!) met de jeugdige Stijn en Down by Law die 1970 niet hebben meegemaakt en onafhankelijk daarvan en in alle objectiviteit opnieuw kunnen kijken naar wat er muzikaal eigenlijk wordt geboden.
Zoals ik ook al schreef bij de Say you will bespreking van Fleetwood mac: toen ik mijn zoons (die nog nooit gehoord hadden van die band) tijds-onafhankelijk liet oordelen, kozen zij allebei voor de laatst uitgebracht cd Say you will (2003). Zij waren natuurlijk ook niet opgegroeid met alle sentimenten ten tijde van Rumours.
Een oordeel over een cd moet gaan over de vraag wat er is gecomponeerd en hoe het is uitgevoerd. Dat moet los staan van de vraag wannéér het is uitgebracht.
Ik vind Deja vu ook beter dan Looking forward. Maar als hun verschijningsdatum andersom zou zijn geweest, had ik dat nog steeds gevonden. Hans Brouwer zou dan kiezen voor Looking forward, vanwege alle sentimenten van toen.
0
geplaatst: 1 juni 2009, 16:21 uur
musician schreef:
Dus toch een consertvatief oudje, tegen het reactionaire aan!
Veel mensen van 45+ zoals Hans Brouwer hierboven, weigeren open te staan voor ontwikkelingen en zwelgen in hun nostalgie naar de beginperiode van de jaren '70.
Ik vind Deja vu ook beter dan Looking forward. Maar als hun verschijningsdatum andersom zou zijn geweest, had ik dat nog steeds gevonden. Hans Brouwer zou dan kiezen voor Looking forward, vanwege alle sentimenten van toen.
Je hebt gelijk, ik ben een 50 jaar oud conservatief mannetje die niet openstaat voor vernieuwing en al jaren alleen maar "backwards kijkt" Dus toch een consertvatief oudje, tegen het reactionaire aan!
Veel mensen van 45+ zoals Hans Brouwer hierboven, weigeren open te staan voor ontwikkelingen en zwelgen in hun nostalgie naar de beginperiode van de jaren '70.
Ik vind Deja vu ook beter dan Looking forward. Maar als hun verschijningsdatum andersom zou zijn geweest, had ik dat nog steeds gevonden. Hans Brouwer zou dan kiezen voor Looking forward, vanwege alle sentimenten van toen.
. Musician, ik heb de keuze uit 2. Ik kan je voor de rechter slepen en aanklagen wegens smaad
of tegen je zeggen: dream on 
! Nou vooruit, ik zal je matsen. Ik kies voor het laatste .
0
Down_By_Law
geplaatst: 1 juni 2009, 16:29 uur
Hans Brouwer schreef:
Ik vraag mij af of in zo'n album Top 1000 nog enig werk van Neil Young of C.S.N. e/o Y. te vinden zou zijn. Ik durf het eerlijk gezegd te betwijfelen.
Ik vraag mij af of in zo'n album Top 1000 nog enig werk van Neil Young of C.S.N. e/o Y. te vinden zou zijn. Ik durf het eerlijk gezegd te betwijfelen
. Onzin. Als er zo'n Top 1000 samengesteld zou worden zou er genoeg van CSN(Y) in staan, zeker van Neil Young solo ("Everybody Knows This Is Nowhere", "On The Beach", "Tonight's The Night", "Zuma", "Rust Never Sleeps", "Live Rust"). Maar ook "Crosby Stills & Nash", "If I Could Only Remember My Name" (Crosby), "4 Way Street" (CSNY), "Manassas" etc.
"Looking Forward" zou er inderdaad niet inkomen, maar dat zou dan ook niet terecht zijn. Zoals ik al zei is dit gewoon een prima plaat, geen meesterwerk (dat heb je toch niemand horen zeggen?). Mijn punt is - nogmaals - dat CSN(Y) nog steeds heel aardige platen maken, ook al is het niet meer op het hoge niveau van vroeger.
0
geplaatst: 1 juni 2009, 17:11 uur
Hans Brouwer schreef:
Je hebt gelijk, ik ben een 50 jaar oud conservatief mannetje die niet openstaat voor vernieuwing en al jaren alleen maar "backwards kijkt".
Musician, ik heb de keuze uit 2. Ik kan je voor de rechter slepen en aanklagen wegens smaad of tegen je zeggen: dream on ! Nou vooruit, ik zal je matsen. Ik kies voor het laatste .
Je hebt gelijk, ik ben een 50 jaar oud conservatief mannetje die niet openstaat voor vernieuwing en al jaren alleen maar "backwards kijkt"
. Musician, ik heb de keuze uit 2. Ik kan je voor de rechter slepen en aanklagen wegens smaad
of tegen je zeggen: dream on ! Nou vooruit, ik zal je matsen. Ik kies voor het laatste . Je hoeft het je niet persoonlijk aan te trekken. Ik ben zelf ook niet altijd even flexibel (meer).
Jij hebt tenminste nog de moeite gedaan Looking forward te kopen en te beoordelen.
Gezien de bepaald matige verkoopcijfers van deze cd, hebben veel miljoenen (oude) kopers van Déja vu Looking forward al helemaal geen kans meer gegeven.
Dat kun je de band niet verwijten.
Maar dat maakt wel een objectieve beoordeling/een vergelijk tussen Deja vu en Looking forward zo ingewikkeld. Want verreweg de meeste mensen die Deja vu nu allemaal hebben gekozen op de tweede plaats in de cd top 100 aller tijden, hebben nog nooit van Looking forward gehoord.
En dat geldt niet alleen voor Looking forward, het geldt voor bijna al het andere werk van CSNY (en afzonderlijke leden/duos/trios).
Dus ik blijf er op rekenen dat je ook Demo's van CSN volgende week gewoon aanschaft en bespreekt, dat zijn we eigenlijk aan ze verplicht.
Verder even goede vrienden als altijd!
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 1 juni 2009, 17:18 uur
Een kleine opmerking bij demo's waar Hans (of iemand anders natuurlijk) waarschijnlijk veel aan heeft, mocht hij besluiten die aan te schaffen. Demos is een album met daarop demoversies van bekende nummers uit de periode 1968-1971. Dus de heren zijn goed bij stem en op hun hoogtepunt.
0
geplaatst: 1 juni 2009, 17:28 uur
Het verleden helemaal los maken van het verleden kan nooit helemaal, maar sentimenten moeten niet de overhand krijgen.Ten tweede moet je lijstjes met een enorme korrel zout nemen. Leuk dat ze er zijn maar verder. Ik lees ze door en ga over tot de dag. Net als die horoscopen in krantjes en bladen. Je leest ze, lacht eens en je bent het een kwartier later vergeten. Ten derde moet we als fan ook eens ophouden dat muzikanten telkens nog hun "meesterwerk" moet maken, terwijl het verpleeghuis al naar hen lonkt. Wees daar eens wat realistischer in. Tenslotte, jong of oud, écht verstand van muziek hebben we allemaal of allemaal niet. 'T is net als voetbal we hebben in Nederland 15 miljoen trainer, die allemaal menen te weten hoe het moet. Nog even topic: Looking Forward is een prachtig album, voor mij en voor en ander misschien niet. So Be It!!!!!!!!
0
geplaatst: 1 juni 2009, 19:13 uur
musician schreef:
Dus ik blijf er op rekenen dat je ook Demo's van CSN volgende week gewoon aanschaft en bespreekt, dat zijn we eigenlijk aan ze verplicht.
Verder even goede vrienden als altijd!
Wie weet komt er een tijd dat C.S.N, e/o Y. mij opnieuw weten te verrassen Dus ik blijf er op rekenen dat je ook Demo's van CSN volgende week gewoon aanschaft en bespreekt, dat zijn we eigenlijk aan ze verplicht.
Verder even goede vrienden als altijd!
.En inderdaad: vrienden voor het leven
.
0
geplaatst: 20 februari 2011, 22:08 uur
Ik heb vandaag weer eens twee keer geluisterd en twijfel over het aanpassen van mijn stem.
Ik blijf het jammer vinden dat Young met alleen nummers is gekomen die op Harvest moon niet zouden hebben misstaan en niet met stevigere tracks zoals hij die met Crazy horse weet uit te brengen. Of op z'n minst een combinatie daarvan.
Maar zijn nummers zijn nog niet eens de slechtste van Looking forward.
Het viel me overigens op hoe 'solo' alles eigenlijk klonk, anno 1999. Een nummer van mij, een nummer van jou. Goed husselen met de volgorde en uitbrengen maar. Je krijgt niet het gevoel dat de heren vol enthousiasme met elkaars tracks bezig zijn geweest en ook de befaamde samenzang komt er behoorlijk bekaaid van af. Het mist bevlogenheid.
Het zou in 2006 misschien een goed idee zijn geweest als Neil Young zijn Living with war-project zou hebben willen delen met de andere heren. Zoiets had misschien tot meer overeenstemming en meer vuur kunnen leiden.
Ik blijf het jammer vinden dat Young met alleen nummers is gekomen die op Harvest moon niet zouden hebben misstaan en niet met stevigere tracks zoals hij die met Crazy horse weet uit te brengen. Of op z'n minst een combinatie daarvan.
Maar zijn nummers zijn nog niet eens de slechtste van Looking forward.
Het viel me overigens op hoe 'solo' alles eigenlijk klonk, anno 1999. Een nummer van mij, een nummer van jou. Goed husselen met de volgorde en uitbrengen maar. Je krijgt niet het gevoel dat de heren vol enthousiasme met elkaars tracks bezig zijn geweest en ook de befaamde samenzang komt er behoorlijk bekaaid van af. Het mist bevlogenheid.
Het zou in 2006 misschien een goed idee zijn geweest als Neil Young zijn Living with war-project zou hebben willen delen met de andere heren. Zoiets had misschien tot meer overeenstemming en meer vuur kunnen leiden.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 21 februari 2011, 10:46 uur
Neil zou Living with War met Stephen Stills gaan schrijven, maar toen ging Stills op vakantie en toen 'ie een paar dagen later terugkwam was Neil al klaar.
0
geplaatst: 21 februari 2011, 13:07 uur
Met opnames en al? Het is ook een lekker viertal bij elkaar.....
0
geplaatst: 21 februari 2011, 13:35 uur
musician schreef:
Het viel me overigens op hoe 'solo' alles eigenlijk klonk, anno 1999. Een nummer van mij, een nummer van jou. Goed husselen met de volgorde en uitbrengen maar. Je krijgt niet het gevoel dat de heren vol enthousiasme met elkaars tracks bezig zijn geweest en ook de befaamde samenzang komt er behoorlijk bekaaid van af. Het mist bevlogenheid.
Het viel me overigens op hoe 'solo' alles eigenlijk klonk, anno 1999. Een nummer van mij, een nummer van jou. Goed husselen met de volgorde en uitbrengen maar. Je krijgt niet het gevoel dat de heren vol enthousiasme met elkaars tracks bezig zijn geweest en ook de befaamde samenzang komt er behoorlijk bekaaid van af. Het mist bevlogenheid.
Was dat op Deja Vu zo anders dan? Helpless en Country Girl waren duidelijk Neil Young, Almost Cut My Hair was duidelijk Crosby en Our House en Teach Your Children duidelijk Nash. Alleen de Stills nummers en Deja Vu zelf waren echte samenwerkingen.
0
geplaatst: 21 februari 2011, 14:58 uur
Ja, dat is ook wel weer waar, hoewel ik uiteindelijk bij Déja vu meer het gevoel heb van een groepsproces dan uiteindelijk bij Looking forward.
Vreemd, ik heb er bij de CSN albums minder last van en de CN albums blijken vaak wel prima samenwerkingen.
Vreemd, ik heb er bij de CSN albums minder last van en de CN albums blijken vaak wel prima samenwerkingen.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 21 februari 2011, 15:16 uur
'Almost Cut My Hair' vind ik ook wel een duidelijke groepssamenwerking. Het gitaarwerk van Neil voegt echt iets toe, net zoals op 'Everybody I Love You' dat hij met Stills schreef. De zang van Nash heeft ook altijd wel een soort overkoepelende, samenbindende werking.
Het is met CSNY een beetje 50-50. De ene keer is het een veredeld solonummer, en de andere keer is er toch echt werk in gestoken door alle vier.
@ musician:
Stephen Stills recently told The Washington Times that he had initially been slated to work with Mr. Young on a new batch of protest songs to perform during this summer's CSN&Y tour. But when he got back from vacation, "Neil had already written and recorded the album."
Het is met CSNY een beetje 50-50. De ene keer is het een veredeld solonummer, en de andere keer is er toch echt werk in gestoken door alle vier.
@ musician:
Stephen Stills recently told The Washington Times that he had initially been slated to work with Mr. Young on a new batch of protest songs to perform during this summer's CSN&Y tour. But when he got back from vacation, "Neil had already written and recorded the album."
* denotes required fields.