Graham Nash - Songs for Beginners (1971)

Wat een prachtige nummers. De tekening in de hoes is van Joni Mitchell. Een parel van een LP. Met de hit "Chicago". Wat "All things must past" is voor George Harisson versus the Beatles is "Songs for beginners" voor Graham Nash versus Crosby Still Nash & Young. Aanrader

Adembenemende plaat. Een album dat zeker in mijn Top 20 aller tijden staat. Dit werk komt uit een tijd waarin alle leden van Crosby Stills Nash & Young geweldige solo platen hadden (Stills met "Stephen Stills", Crosby met "If I Could Only Remember My Name" en Young natuurlijk met "After The Gold Rush" en "Harvest"). 'Chicago' blijft een prachtig hitje, maar de rest doet zeker niet onder. 'There's Only One' is voor mij de mooiste track. David Crosby doet ook even mee op enkele tracks - en ook, onvermeld, Neil Young op piano ('I Used To Be A King'). Must have. 5/5

"The army had my father, and my mother was having me..."
- Military Madness

unieke muziek

Ik ben alles rond csn&y aan het uitpluisen en beluisteren en ik ben iedere keer weer aangenaam verrast.Dit album is mij nog onbekend,maar dat zal niet lang meer duren denk ik zo.

Geniale muzikanten op het hoogtepunt van hun carrieres

Voor de jonger generaties (deze muziek is ook van voor mijn geboorte) even een overzichtje

CSN&Y : David Crosby,Stephan stills,Graham Nash & Neil Young vormden samen een superband met de naam csn&y
In deze formatie hebben zij een paar klassieke albums uitgebracht (deja vu) na het uiteenvallen zijn er nog samenwerkingen tussen leden onderling geweest...Crosby en Stills etcetc.

Ook hebben ze solo albums afgeleverd waar dan weer andere bekende artiesten op mee spelen...(Hendrix en Clapton b.v.)....De soloalbums van alle leden uit de begin jaren 70 kunnen ook klassiekers genoemd worden,en zijn van een ongekend niveau..Neil Young is algemeen bekend (bij een beetje muziekkenner dan) en staat ook een aantal keer in de 250 van deze site.

De voorgangers van deze supergroep (csn&Y) zijn Bufalo springfield en The Byrds...Ook deze bands hebben knetters van klassiekers afgeleverd. Allemaal 4 sterren albums op deze site en in de top van vele muzieklijsten en de favoriet van de z.g. muziekcritici.

Vorige week bij toeval het nummer Militairy Madness gedownload, en de dag erna meteen naar de muziekwinkel voor het hele album!!! GEWELDIG!

*4.5

Aangenaam verrast door de minst bekende van CSN&Y! Nash heeft een wonderlijk stemgeluid

Het wordt tijd dat ik deze plaat weer eens uit de kast haal.
Alle nummers zitten goed in elkaar en 'Military Madness' en 'Chicago' zijn de sterkste songs.
De plaat die hij hierna maakte is ook heel goed.
Naast zijn samenwerking met C, S & Y en Terry Reid is ook zijn Hollies-werk de moeite waard. Albums zoals 'Evolution' en 'Butterfly' klinken in deze tijd nog steeds goed.

sterker nog, "Butterfly" is 1 van de meest onderschatte albums uit de jaren '60 (vind ik dan)

Heel goede en tijdlose plaat van Graham Nash. Mijn favourite songs zijn het antiwar lied "Military Madness" en "Chicago".

Op het hoes is Graham Nash met een fototoestel te zien, net als op "Eart and Sky".

Graham Nash is een heel begaafde en talentrijke fotogaaf en het boek "Eye to Eye: Photographs by Graham Nash by Nash and Garrett White (2004)"laat dit duidelijk zien.

Blijft na al die jaren een heerlijke plaat.

Nah, ik vind het een heel aangenaam klinkende plaat maar het is niet dat het echt speciaal voor me is. Ik hoor dan liever CSNY gewoon. Waarschijnlijk moet je hier echt mee opgegroeid zijn.

Na een aantal extra luisterbeurten begint hij steeds meer te groeien.
Alleen Simple Man staat me niet aan, en We can Change The World is nogal overbodig, dat is in Chicago al duidelijk gemaakt. Maargoed halfje erbij

'Chicago/We Can Change The World' is eigenlijk ook gewoon 1 nummer. 'Simple Man' vind ik juist een van de mooiste nummers.

Bij groeit deze cd allang niet meer. Hij staat als een huis. Komt over een week geremastered uit met een extra dvd versie ervan. Dus dat wordt smullen. Begin volgend jaar komt er ook nog eens een 3 delige cd uit met een overzicht van zijn hele werk. Wie weet zitten daar nog wel nieuwe dingen tussen

Inmiddels vind ik dat ook. Ik kom het bij CSNY toch erg vaak tegen dat ik iets eerst niks vind en het vervolgens nog een keer hoor en het helemaal blijft hangen. Apart.

Nou ik heb hem binnen, de geremixte en geremasterde cd Songs For Beginners, Geluid, vergeleken met de"oude" plaat veel beter, daarbij nog een dvd met nog betere versie(?) en een intervieuw en wat artwork van Nash. Dit alles verpakt in een mooie mapje. De fan en verzamelaar in mij zijn zeer tevreden

Ik vind het een bijzondere avond om juist vanavond, in de plaats waar Barack Obama zich bevind, Songs for beginners te bespreken.

Chicago, we can change the world!! Het is buitengewoon toepasselijk.
En hoewel Brit van origine, krijgt Obama natuurlijk alle steun van Graham Nash, dat leidt geen twijfel. Van alle vier de CSNY leden natuurlijk, terwijl alleen Stephen Stills mag stemmen.

Ik zou haast nog de inhoud van de cd vergeten.

Beste cd van Graham Nash ooit. Is daarna solo nooit meer verbeterd.
Nash is de meest sympathieke en van de vier CSNY leden de ware hippie, de minst agressieve, de best gehumeurde van allemaal.

Zijn teksten zijn kritisch maar vriendelijk, daar waar de andere heren nog wel eens flink om zich heen meppen, tot nu aan toe overigens.

Jammer dat die teksten hand in hand gaan met kampvuren en teveel schommelstoelmuziek, Nash bijt niet echt van zich af. Toch is er sprake van een monumentale plaat, de songs zijn ook helemaal niet slecht.
Maar na één cd heb je wel weer voldoende.

Succes alle vier en morgenochtend de uitslag! (bij mist en een overwinning van McCain blijf ik in mijn bed liggen)

Daar sluit ik me helemaal bij aan, wat betreft een evt overwinning van McCain. Wat betreft Songs for Beginners. Dat is echt een monument. Verder vind ik het jammer dat hij zo weinig op sologebied heeft gedaan. Songs For Survivors vond ik ook nog wel goed. Earth & Sky en Wild Tales waren ook nog wel te pruimen, Maar Innocent Eyes was een misser. Eigenlijk vind ik het allermooiste heeft gedaan was de cd Crosby & Nash uit 2004. Eigenlijk veel te weinig voor iemand met zoveel talent.

Mee eens Ad, laten we eerlijk zijn deze Songs for Beginners is Nash's enige solo album waarvan je zegt 'dat is een hele goede'. Wild Tales is ook leuk, maar toch al een stuk minder. Earth & Sky vind ik vrij saai, Innocent Eyes vind ik dan wel weer leuk al heeft het even geduurd voor de waardering kwam. Song For Survivors is ook goed, maar beduidend minder dan deze en Wild Tales. David Crosby solo is idem dito. Toch erg jammer dat ze solo het niveau van hun debuut nooit meer gehaald hebben op die enkele albums die volgden.

Met Crosby erbij kan ik niet echt kiezen.. vind Graham Nash/David Crosby, Wind on the Water en Crosby & Nash (uit 2004) allemaal fantastisch.

Maargoed, als ik Stills dan zie (en Young al helemaal), die heeft dan een veel overtuigendere solo carriere (gehad)..

Die stem van die man vind ik echt apart en erg goed. Album is ook goed, lekkere zondagmiddag muziek, heerlijk!

Het is echt een goed album maar ik vind juist Chicago echt een kut nummer. Verder vind ik het raar dat 'better days' hier niet wordt vermeld, dat vind ik na Simple man het beste nummer op het album.

4*

Fantastisch album van Nash. Enige smet vind ik het nummer Be Yourself , vooral het refrein. Dus helaas geen 5 sterren maar slechts 4,5.

Met Wild Tales overtreft Nash zichzelf en levert daarmee zijn beste soloplaat af.

ERG goed album, ondanks dat nummers als Simple Man, Chicago en Man in the Mirror live toch beter klonken.

Het nummer Military Madness staat ook op het album Songs of Shame van het lo-fi-folk bandje Woods. Erg goede cover. Deze plaat ga ik nog eens goed luisteren en dan komt mijn beoordeling maar tot nu toe ben ik zeer positief. Mooie liedjes van deze man. Ik ken van zijn hand verder eigenlijk alleen Our House van Deja Vu en dat is wel 1 van mijn favoriete nummers op die plaat.

'Teach Your Children' op "Deja Vu" is ook van Nash...

Die ken ik dan ook. Vandaag heb ik dit album een paar keer geluisterd en hij is wel erg goed. Voorlopig 4 sterren maar wellicht een verhoging na het weekend. Wat een mooie stem en goede teksten.

Songs for Beginners schijnt ook opnieuw uit te komen. Deze keer door jongere artiesten die daarmee een tribute aan Graham Nash willen maken. De Fleet Foxes gaan mee doen, dus ik ga dit in de gaten houden.

http://blogs.sfweekly.com/shookdown/2009/05/graham_nash_tribute_in_the_wor.php

Een mooi initiatief in ieder geval, en wie weet leren de jongeren van nu hierdoor de muziek van Graham Nash kennen en waarderen.

Fantastische, warme plaat die wel wat meer aanhang mag krijgen. Stuk voor stuk pakkende nummers met goede teksten en vol passie gezongen. Niet alleen muzikaal in orde, het raakt mij gewoon meteen. 4,5* ster.

Raar dat ik, toch als fan van de band CSN(&Y) pas de laatste tijd ook tot het solowerk van de bandleden toekom - behalve Neil Young, waarvan ik het solowerk dan door en door ken (en heb!), omdat ik daar nu eenmaal een lifetime fan van ben.

Nà het geweldige "If I Could Only Remember My Name..." van David Crosby, ontdek ik nu, met een kleine vertraging van slechts 38 jaar, dit mooie en warme album.
De songs pàkken me stuk voor stuk, dit is prachtig gezongen, intens, soms zweverig, bezwerend en betoverend.
Ik heb enkel superlatieven over voor dit album. Ik denk dat de verzamelbox "Reflections" mijn volgende Graham Nash aankoop moet worden, gezien de toch iets minder door critici aangeslagen opvolgers voor dit magnifieke album.

Deze plaat kan zich makkelijk, zonder blozen, scharen naast het hogervernoemde David Crosby-meesterwerk.


Ik brand de leukste nummers van beide albums op 1 schijfje, zo moet ik vandaag in de truck de huidige radiostront niet ondergaan en kan ik mijn eeuwige "hang" naar vervlogen "betere" muzikale tijden botvieren.
O ja, en ook nog nazinderen van de prachtfilm "De Helaasheid der Dingen" die ik gisteravond met mijn 2 beste maatjes ging zien, een verbluffende ervaring, maar we wijken af, we wijken af... (naar Urbanus, dit laatste dan).

Lang leve Graham Nash en in uitbreiding uiteraard de formidabele band Crosby, Stills, Nash & Young, die kwalitatief nauwelijks voor de beste band allertijden moet onderdoen.
Neen, possums, niet Oasis - dàt zouden de broertjes Eikel wel willen, haha! - maar the Fab Four uiteraard.

Hele mooie warme plaat en rijkelijk lààt door mij ontdekt. Toch iets te vaak Abbey Road, White Album en Revolver in handen gehad, tja...

Je kunt niet alles hebben, Patrick!

Als je toch postuum opvolgers van Déja vu gaat zitten branden, betrek daar dan ook gelijk de solo cd's van Neil Young en Stephen Stills en/of Manassas bij die rond die tijd ook zijn uitgebracht.

En ook het eerste duet van Crosby & Nash.

Ik kan het niet alleen aanbevelen, maar met een smaakvolle keuze durf ik ook te stellen dat er een betere cd van kan worden gebrand dan Déja vu al is..........